Atos 20
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARA
1 Diguebbʉ ya, bbʉ ya xquí tzöya car juɛni, car Pablo bi nzojni cʉ hermano cja̱ bi nzojmʉ. Bi xijmʉ di zɛh car mír dɛnijʉ car Jesucristo. Diguebbʉ ya, bi hñi̱dijʉ, cja̱ guegue bi bøni gá ma Macedonia.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos, e, tendo-os confortado, despediu-se, e partiu para a Macedônia.
2 Cja̱ bbʉ ya xquí zøti pʉ, bi hño göhtjo car jöy‑ca̱, má zɛngua cʉ cjua̱da̱ már bbʉh pʉ, má fötzi pa di zɛdijʉ. Bú tzi dé pʉ, cja̱ diguebbʉ, bi ma gá nzøti pʉ jar jöy Grecia.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Cja̱ bi hmʉjti pʉ jar jöy Grecia jñu̱zna̱. Diguebbʉ ya, mí ne di ddatzi gá barco, pa pé drí ma pʉ jar estado Siria. Pe bbʉ ya xi mí ne di tøh car barco, bi dyøh car Pablo, már bbʉh pʉ cʉ dda judio, már tøhmijʉ pa di dyøhtibijʉ hnar trampa. Eso, bi wem pʉ, bi mbe̱ni, más di jogui pé di ma drí tjoh pʉ Macedonia, cja̱ nupʉ, di tøh hnar barco pa drí ddax car mar, drí zøti pʉ jar estado Siria. Cja̱ bi cjajpi, bbʉ.
3 onde se demorou três meses. Tendo havido uma conspiração por parte dos judeus contra ele, quando estava para embarcar rumo à Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Bi mɛhui car Pablo cʉ dda cjua̱da̱ hasta bbʉ mí zøtijʉ pʉ jar jöy Asia. Cʉ hermano cʉ bi mɛhui múr Sopater (guegue‑cá̱ múr mi̱ngu̱ Berea), co car Segundo hne̱h car Aristarco, gueguehui mí mi̱ngu̱hui Tesalónica, co car Gayo, múr mi̱ngu̱ Derbe, co car Timoteo. Guejti cʉ dda mi̱ngu̱ Asia bi möjmʉ, gue car Tíquico co car Trófimo.
4 Acompanharam-no [até à Ásia] Sópatro, de Bereia, filho de Pirro, Aristarco e Secundo, de Tessalônica, Gaio, de Derbe, e Timóteo, bem como Tíquico e Trófimo, da Ásia;
5 Bi hmɛto‑cʉ́, cja̱ bbʉ ndú tzøtije pʉ Troas, ya xi már tøbiguije pʉ.
5 estes nos precederam, esperando-nos em Trôade.
6 Nugöje, bbʉ ya xquí tjoh cʉ pa bbʉ mí ttzi cʉ tju̱jme̱ cʉ jin te mí yojmi levadura, dú pønije pʉ Filipos, dá tøjme car barco, dú ddaxije car mar. Dú cjajpije cʉtta mpa dá tzøtije pʉ Troas, cja̱ pé dú hmʉpje pʉ Troas yojto mpa.
6 Depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles naquele porto, onde passamos uma semana.
7 Car primero ʉr pa car semana, bi jmuntzi cʉ hermano pa di dyøtijʉ tsjödi cja̱ di zijʉ car Santa Cena. Bi jmuntzijʉ hnar ngu̱, car cuarto pʉ ña̱. Car Pablo bi u̱jtijʉ cár palabra ca Ocja̱. Bi ndo dé gá u̱jti, hasta bbʉ mí zʉ madé ʉr xu̱y, como exque mí ne di bøn car jiax‑ca̱.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos com o fim de partir o pão, Paulo, que devia seguir viagem no dia imediato, exortava-os e prolongou o discurso até à meia-noite.
8 Car ngu̱ pʉ jabʉ már cja car tsjödi, mí jñu̱ piso. Cʉ hermano bi jmuntzi pʉ jabʉ rí cja jñu̱ piso, cja̱ már zø cʉ lámpara már ngu̱.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Már ju̱x pʉ jar vɛndana hnar ba̱jtzi hñøjøtjo, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Eutico. Mí ndo ɛ car tta̱ja̱, cja̱ car Pablo ya, bi ndo dé gá u̱jti cʉ hermano. Car ba̱jtzi hñøjø ya, bi ndo a̱tsjɛ, bi hna ncöjmi bi dögui. Desde ca rí cja jñu̱ piso, bi dögui hasta jöy. Bi ga̱ nttzɛdi cʉ hermano, bbʉ́, bi ma bú xotzi, pe ya xquí du̱.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante o prolongado discurso de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto.
10 Diguebbʉ, bi ga̱h car Pablo, bbʉ, bi hmɛm pʉ jabʉ már bbɛn car ba̱jtzi hñøjø, cja̱ bi jiʉfi. Cja̱ bi xifi göhtjo cʉ már bbʉh pʉ, bi hñi̱mbijʉ:
10 Descendo, porém, Paulo inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a vida nele está.
11 Diguebbʉ ya, göhtjo cʉ hermano pé bi bøxjʉ jar cuarto, bi jejquijʉ car tju̱jme̱, cja̱ bi zijʉ. Cja̱ car Pablo pé bi nzojmʉ, bi xijmʉ cár palabra ca Ocja̱ hasta bbʉ mí ni̱gui. Cja̱ diguebbʉ ya, bi bøni.
11 Subindo de novo, partiu o pão, e comeu, e ainda lhes falou largamente até ao romper da alva. E, assim, partiu.
12 Nubbʉ́, göhtjo bi möjmʉ í ngu̱jʉ. Guejti car ba̱jtzi hñøjø ca xquí dögui, bi ttzix pʉ́r ngu̱ hne̱je̱, ya jin te mí cja. Cja̱ bi ndo mpöjmʉ göhtjo cʉ hermano.
12 Então, conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Nugöje, dú hmɛtoje, dú tøjme car barco, dá ddaxje pʉ Asón pa gua ntjɛje car Pablo pʉ, ncja ngu̱ xquí xijquije. Nu guegue mí ne di hñodi jar jöy pa drí zøti pʉ Asón.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos fora determinado, devendo ele ir por terra.
14 Diguebbʉ ya dú ntjɛje pʉ Asón, cja̱ dú tzixje car Pablo, dá möjme pʉ Mitilene.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Pé dú pønije pʉ, cja̱ car jiax‑ca̱ dú tjojme hnanguadi car isla Quío. Diguebbʉ ya, ca pé hnar pa ya, pé dú tzøtije pʉ jar jñi̱ni Samos. Ca hnar pa ya, dú tzöyaje pʉ jar jñi̱ni Trogilio, cja̱ ca pé hnar pa ya, dú tzøtije pʉ Mileto. Nu car jñi̱ni Mileto, rá bbʉh pʉ jár nttza̱ni car mar, pʉ jar jöy Asia.
15 dali, navegando, no dia seguinte, passamos defronte de Quios, no dia imediato, tocamos em Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Dú möjme ncjapʉ, como mí mbe̱n car Pablo di tjojti pʉ hnanguadi car jñi̱ni Efeso, como jí̱ mí ne di dé pʉ jar jöy Asia. Mí xøni di zøti pʉ Jerusalén, como mí ne, ya xtra bbʉh pʉ bbʉ xti bøn car mbaxcjua gá Pentecostés.
16 Porque Paulo já havia determinado não aportar em Éfeso, não querendo demorar-se na Ásia, porquanto se apressava com o intuito de passar o dia de Pentecostes em Jerusalém, caso lhe fosse possível.
17 Bbʉ ndú tzøtije pʉ Mileto, pʉ jár nttza̱ni car mar, car Pablo bi mɛmpi ʉr jña̱ cʉ hermano pʉ Efeso cʉ xquí tti̱tzi gá anciano. Bi dyöjpjʉ di hñe̱jmʉ tzʉ pʉ jabʉ már tøhmi guegue.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os presbíteros da igreja.
18 Cja̱ bbʉ ya xcuí hñe̱h cʉ cjua̱da̱‑cʉ́, car Pablo bi xijmʉ, i̱na̱:
18 E, quando se encontraram com ele, disse-lhes: Vós bem sabeis como foi que me conduzi entre vós em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Göhtjo ʉr tiempo xtú pɛjpi cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús. Como ʉ́r muzogui‑cá̱, jí̱ xtá hñi̱xtsjɛ. Xtú ndo ntzøte por rá nguehquɛjʉ, hasta xtú nzoni rá ngu̱ vez. Guejtjo xí ndo dyøjtigui tu̱jni cʉm mi̱nga̱‑judioje, cja̱ xtú ndo sufri por rá ngue cam Tzi Jmu̱jʉ.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, lágrimas e provações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram,
20 Segue ndí u̱jtiquijʉ göhtjo ca mí nesta pa güi hñe̱me̱jʉ rá zö. Jí̱ nda̱ ntzu̱gö, cja̱ jin te dá cømpiquijʉ. Xtú xihquijʉ göhtjo ca i ma̱m pʉ jár palabra ca Ocja̱. Ndí u̱jtiquijʉ pʉ jar tsjödi, cja̱ co hne̱h pʉ ir ngu̱jʉ.
20 jamais deixando de vos anunciar coisa alguma proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e também de casa em casa,
21 Dú nzoh cʉm mi̱nga̱‑judioje cja̱ hne̱j yʉ gentile. Dú xijmʉ di jiɛguijʉ ca rá nttzo, di jionijʉ ca Ocja̱, cja̱ di hñe̱me̱jʉ cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús, gue car Cristo xpá mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi.
21 testificando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus [Cristo].
22 Pe nuya, ya xtrá magö pʉ Jerusalén, como xí xijqui car Espíritu Santo i nesta gu ma pʉ, masque jin dí pa̱di te du ncjagui pʉ.
22 E, agora, constrangido em meu espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá,
23 Jøntsjɛ‑nʉ dí pa̱j‑nʉ́, göhtjo pʉ jabʉ dí dyo, car Espíritu Santo i nzojtigui nʉm tzi mʉy, i xijqui, bbʉ xtá tzøti pʉ Jerusalén, xta cjojqui, cja̱ gu sufri rá ngu̱.
23 senão que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que me esperam cadeias e tribulações.
24 Pe nde̱jma̱ gu magö pʉ, porque jin dí jiøjqui nʉm vida, cja̱ jin dí tzu̱ gu tu̱. Bbʉ da jogui gu cjuajti nʉm bbɛfi xí ddajqui cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús, nubbʉ́, gu mpöjö. Como xí hñi̱xquigö pa gu xij yʉ cja̱hni, nuya, por rá ngue car Jesucristo, i ttajquitjojʉ car salvación. Car Tzi Ta ji̱tzi i ddajquitjojʉ co cár pöjö.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, contanto que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 Nuquiguɛjʉ, gui mbe̱nijʉ ja mí ncja ndár u̱jtiquijʉ bbʉ ndí bbʉpjʉ. Ndí xihquijʉ, gue bbʉ mí du̱ car Jesucristo cja̱ pé mí jña̱ ʉ́r jña̱, nubbʉ́, bi zʉh car pá ndí tøhmijʉ, bbʉ xti mandado ca Ocja̱ hua jar jöy. Mí ncjapʉ ndí xihquijʉ. Cja̱ nuya pé dí xihquijʉ, göhtjoquiguɛjʉ, ya jim pé gu ncca̱htijʉ.
25 Agora, eu sei que todos vós, em cujo meio passei pregando o reino, não vereis mais o meu rosto.
26 Guejtjo dí xihquijʉ ya, bbʉ to da bbɛdi, jin gʉm nttzojquigö, como xtú nzohquijʉ göhtjoquiguɛjʉ.
26 Portanto, eu vos protesto, no dia de hoje, que estou limpo do sangue de todos;
27 Jin te dá cømpiquijʉ, göhtjo dú xihquijʉ, pa gui pa̱dijʉ göhtjo ja i ncja cár hñu̱ ca Ocja̱.
27 porque jamais deixei de vos anunciar todo o desígnio de Deus.
28 Nuya, gui ndo mfödijʉ. Gui tɛnijʉ ca xtú u̱jtiquijʉ cja̱ gui födijʉ cʉ pé dda hermano cʉ xí tti̱ti jer dyɛjʉ pa gui nú̱jʉ. Gue car Espíritu Santo xí ddahquijʉ car cargo‑cá̱. Nuquɛjʉ, gui ncjajʉ ncja ngu̱ mödi. Gui wi̱nijʉ quí tzi dɛti cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús. Nucá̱ bi dön‑cʉ́, bi gu̱ti co cár tzi cji.
28 Atendei por vós e por todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastoreardes a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Dí xihquijʉ ncjapʉ, como dí pa̱di, bbʉ ya xcrú pøngö hua, xtu e̱h cʉ dda cja̱hni cʉ jin da jui̱quiquijʉ. Drá nttzo quí mfe̱ni‑cʉ́. Da ncjajʉ ncja ngu̱ mi̱hño, da fonti cʉ dɛjti, da jiojʉ.
29 Eu sei que, depois da minha partida, entre vós penetrarão lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Guehquitjoguɛjʉ, i bbʉhquiguɛjʉ cʉ ddáa cʉ da u̱jti yʉ hermano hnahño mfe̱ni cʉ jin gui cierto, pa drí jiötijʉ‑yʉ́ cja̱ pa drí zixjʉ hnanguadi.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás deles.
31 Eso, gui ndo jña̱jʉ ʉr huɛnda, cja gui mbe̱nijʉ ca dú u̱jtiquijʉ cʉ jñu̱ cjeya dú hmʉpjʉ pʉ Efeso. Pá ʉr xu̱y ndí föhquijʉ, jin dá tzöya. Ndí ndo ntzøte por rá nguehquɛjʉ, hasta ndí zongö bbʉ ndí nzohquijʉ.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, por três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, a cada um.
32 Cja̱ nuya, cjua̱da̱, dí tzoquijʉ pʉ jár tzi dyɛ ca Ocja̱, pa gui cojmʉ‑cá̱. Gui mbe̱nijʉ car palabra ca ya xcú hñe̱me̱jʉ. Guejtsjɛ ca Ocja̱ co cár tzi tti̱jqui xí ngʉzquigöjʉ ca rá nttzo ca ndí tu̱jʉ. Bbʉ gui segue gui tɛnijʉ car palabra‑cá̱, nubbʉ́, xquí zɛdijʉ ca guír hñe̱me̱jʉ cam Tzi Jmu̱jʉ, bbʉ́, cja̱ da ncjapʉ grí tzønijʉ nʉ jabʉ rá tzi zö. Gui ma grí hmʉpjʉ cʉ pé dda quí cja̱hni cam Tzi Jmu̱jʉ, göhtjo cʉ ya xí ccʉhtzibi ca rá nttzo ca mí tu̱jʉ.
32 Agora, pois, encomendo-vos ao Senhor e à palavra da sua graça, que tem poder para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Guejtjo gui mbe̱nijʉ tzʉ ja ncja xtá hmʉjcö. Jí̱ xtá jongö ja guá ja̱ domi rá ngu̱ o da̱jtu̱ gá lugo. Jin to xtá neciobi quí mɛjti cʉ i pɛhtzi.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes;
34 Al contrario, guí pa̱dijʉ, nugö ndí pɛjtsjɛgö pa gua töti göhtjo ca ndí nesta. Hasta cʉ to ndí yojme, cjabbʉ ndí pɛfi pa gua föx‑cʉ́ hne̱je̱.
34 vós mesmos sabeis que estas mãos serviram para o que me era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Desde ʉ́r mʉdi dú u̱jtiquijʉ güi hmʉpjʉ ncjapʉ, hne̱je̱, Dú xihquijʉ, gui pɛjmʉ pa gui pɛhtzi ca guí nestajʉ, cja̱ pa pé gui föxjʉ cʉ cja̱hni cʉ jin gui nzɛdi. Guejtjo dú xihquijʉ gui mbe̱nijʉ car palabra ca bi ma̱n cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús. Bi ma̱ ncjahua: “Más gui ndo mpöjmʉ bbʉ gui unijʉ cʉ cja̱hni cʉ te i nesta ni ndra ngue bbʉ gui jña̱tsjɛjʉ.”― Bi ma̱ ncjapʉ car Pablo, már nzoh cʉ anciano.
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é mister socorrer os necessitados e recordar as palavras do próprio Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber.
36 Bbʉ mí guaj ya mí ma̱ ncjapʉ car Pablo, bi nda̱ndiña̱jmu̱ göhtjo cʉ már bbʉh pʉ, bi mahtijʉ ca Ocja̱.
36 Tendo dito estas coisas, ajoelhando-se, orou com todos eles.
37 Ma ya, bi ndo nzonijʉ, göhtjo bi jiʉjmʉ car Pablo cja̱ bi zʉhtibijʉ ʉ́r jmi.
37 Então, houve grande pranto entre todos, e, abraçando afetuosamente a Paulo, o beijavam,
38 Bi ndo du̱mʉyjʉ por rá ngue car palabra ca xquí ma̱n car Pablo, ya jin di cca̱htibijʉ quí dö. Diguebbʉ ya, bi ma bú pønijʉ jar barco, cja̱ guegue bi bøx pʉ.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele dissera: que não mais veriam o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.