Atos 20
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVI
1 Diguebbʉ ya, bbʉ ya xquí tzöya car juɛni, car Pablo bi nzojni cʉ hermano cja̱ bi nzojmʉ. Bi xijmʉ di zɛh car mír dɛnijʉ car Jesucristo. Diguebbʉ ya, bi hñi̱dijʉ, cja̱ guegue bi bøni gá ma Macedonia.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, depois de encorajá-los, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Cja̱ bbʉ ya xquí zøti pʉ, bi hño göhtjo car jöy‑ca̱, má zɛngua cʉ cjua̱da̱ már bbʉh pʉ, má fötzi pa di zɛdijʉ. Bú tzi dé pʉ, cja̱ diguebbʉ, bi ma gá nzøti pʉ jar jöy Grecia.
2 Viajou por aquela região, encorajando os irmãos com muitas palavras e, por fim, chegou à Grécia,
3 Cja̱ bi hmʉjti pʉ jar jöy Grecia jñu̱zna̱. Diguebbʉ ya, mí ne di ddatzi gá barco, pa pé drí ma pʉ jar estado Siria. Pe bbʉ ya xi mí ne di tøh car barco, bi dyøh car Pablo, már bbʉh pʉ cʉ dda judio, már tøhmijʉ pa di dyøhtibijʉ hnar trampa. Eso, bi wem pʉ, bi mbe̱ni, más di jogui pé di ma drí tjoh pʉ Macedonia, cja̱ nupʉ, di tøh hnar barco pa drí ddax car mar, drí zøti pʉ jar estado Siria. Cja̱ bi cjajpi, bbʉ.
3 onde ficou três meses. Quando estava a ponto de embarcar para a Síria, os judeus fizeram uma conspiração contra ele; por isso decidiu voltar pela Macedônia,
4 Bi mɛhui car Pablo cʉ dda cjua̱da̱ hasta bbʉ mí zøtijʉ pʉ jar jöy Asia. Cʉ hermano cʉ bi mɛhui múr Sopater (guegue‑cá̱ múr mi̱ngu̱ Berea), co car Segundo hne̱h car Aristarco, gueguehui mí mi̱ngu̱hui Tesalónica, co car Gayo, múr mi̱ngu̱ Derbe, co car Timoteo. Guejti cʉ dda mi̱ngu̱ Asia bi möjmʉ, gue car Tíquico co car Trófimo.
4 sendo acompanhado por Sópatro, filho de Pirro, de Beréia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; e Timóteo, além de Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Bi hmɛto‑cʉ́, cja̱ bbʉ ndú tzøtije pʉ Troas, ya xi már tøbiguije pʉ.
5 Esses homens foram adiante e nos esperaram em Trôade.
6 Nugöje, bbʉ ya xquí tjoh cʉ pa bbʉ mí ttzi cʉ tju̱jme̱ cʉ jin te mí yojmi levadura, dú pønije pʉ Filipos, dá tøjme car barco, dú ddaxije car mar. Dú cjajpije cʉtta mpa dá tzøtije pʉ Troas, cja̱ pé dú hmʉpje pʉ Troas yojto mpa.
6 Navegamos de Filipos, após a festa dos pães sem fermento, e cinco dias depois nos reunimos com os outros em Trôade, onde ficamos sete dias.
7 Car primero ʉr pa car semana, bi jmuntzi cʉ hermano pa di dyøtijʉ tsjödi cja̱ di zijʉ car Santa Cena. Bi jmuntzijʉ hnar ngu̱, car cuarto pʉ ña̱. Car Pablo bi u̱jtijʉ cár palabra ca Ocja̱. Bi ndo dé gá u̱jti, hasta bbʉ mí zʉ madé ʉr xu̱y, como exque mí ne di bøn car jiax‑ca̱.
7 No primeiro dia da semana reunimo-nos para partir o pão, e Paulo falou ao povo. Pretendendo partir no dia seguinte, continuou falando até à meia-noite.
8 Car ngu̱ pʉ jabʉ már cja car tsjödi, mí jñu̱ piso. Cʉ hermano bi jmuntzi pʉ jabʉ rí cja jñu̱ piso, cja̱ már zø cʉ lámpara már ngu̱.
8 Havia muitas candeias no piso superior onde estávamos reunidos.
9 Már ju̱x pʉ jar vɛndana hnar ba̱jtzi hñøjøtjo, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Eutico. Mí ndo ɛ car tta̱ja̱, cja̱ car Pablo ya, bi ndo dé gá u̱jti cʉ hermano. Car ba̱jtzi hñøjø ya, bi ndo a̱tsjɛ, bi hna ncöjmi bi dögui. Desde ca rí cja jñu̱ piso, bi dögui hasta jöy. Bi ga̱ nttzɛdi cʉ hermano, bbʉ́, bi ma bú xotzi, pe ya xquí du̱.
9 Um jovem chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormeceu profundamente durante o longo discurso de Paulo. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar. Quando o levantaram, estava morto.
10 Diguebbʉ, bi ga̱h car Pablo, bbʉ, bi hmɛm pʉ jabʉ már bbɛn car ba̱jtzi hñøjø, cja̱ bi jiʉfi. Cja̱ bi xifi göhtjo cʉ már bbʉh pʉ, bi hñi̱mbijʉ:
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o rapaz e o abraçou, dizendo: "Não fiquem alarmados! Ele está vivo! "
11 Diguebbʉ ya, göhtjo cʉ hermano pé bi bøxjʉ jar cuarto, bi jejquijʉ car tju̱jme̱, cja̱ bi zijʉ. Cja̱ car Pablo pé bi nzojmʉ, bi xijmʉ cár palabra ca Ocja̱ hasta bbʉ mí ni̱gui. Cja̱ diguebbʉ ya, bi bøni.
11 Então subiu novamente, partiu o pão e comeu. Depois, continuou a falar até o amanhecer e foi embora.
12 Nubbʉ́, göhtjo bi möjmʉ í ngu̱jʉ. Guejti car ba̱jtzi hñøjø ca xquí dögui, bi ttzix pʉ́r ngu̱ hne̱je̱, ya jin te mí cja. Cja̱ bi ndo mpöjmʉ göhtjo cʉ hermano.
12 Levaram vivo o jovem, o que muito os consolou.
13 Nugöje, dú hmɛtoje, dú tøjme car barco, dá ddaxje pʉ Asón pa gua ntjɛje car Pablo pʉ, ncja ngu̱ xquí xijquije. Nu guegue mí ne di hñodi jar jöy pa drí zøti pʉ Asón.
13 Quanto a nós, fomos até o navio e embarcamos para Assôs, onde iríamos receber Paulo a bordo. Assim ele tinha determinado, tendo preferido ir a pé.
14 Diguebbʉ ya dú ntjɛje pʉ Asón, cja̱ dú tzixje car Pablo, dá möjme pʉ Mitilene.
14 Quando nos encontrou em Assôs, nós o recebemos a bordo e prosseguimos até Mitilene.
15 Pé dú pønije pʉ, cja̱ car jiax‑ca̱ dú tjojme hnanguadi car isla Quío. Diguebbʉ ya, ca pé hnar pa ya, pé dú tzøtije pʉ jar jñi̱ni Samos. Ca hnar pa ya, dú tzöyaje pʉ jar jñi̱ni Trogilio, cja̱ ca pé hnar pa ya, dú tzøtije pʉ Mileto. Nu car jñi̱ni Mileto, rá bbʉh pʉ jár nttza̱ni car mar, pʉ jar jöy Asia.
15 No dia seguinte navegamos dali e chegamos defronte de Quio; no outro dia atravessamos para Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Dú möjme ncjapʉ, como mí mbe̱n car Pablo di tjojti pʉ hnanguadi car jñi̱ni Efeso, como jí̱ mí ne di dé pʉ jar jöy Asia. Mí xøni di zøti pʉ Jerusalén, como mí ne, ya xtra bbʉh pʉ bbʉ xti bøn car mbaxcjua gá Pentecostés.
16 Paulo tinha decidido não aportar em Éfeso, para não se demorar na província da Ásia, pois estava com pressa de chegar a Jerusalém, se possível antes do dia de Pentecoste.
17 Bbʉ ndú tzøtije pʉ Mileto, pʉ jár nttza̱ni car mar, car Pablo bi mɛmpi ʉr jña̱ cʉ hermano pʉ Efeso cʉ xquí tti̱tzi gá anciano. Bi dyöjpjʉ di hñe̱jmʉ tzʉ pʉ jabʉ már tøhmi guegue.
17 De Mileto, Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Cja̱ bbʉ ya xcuí hñe̱h cʉ cjua̱da̱‑cʉ́, car Pablo bi xijmʉ, i̱na̱:
18 Quando chegaram, ele lhes disse: "Vocês sabem como vivi todo o tempo em que estive com vocês, desde o primeiro dia em que cheguei à província da Ásia.
19 Göhtjo ʉr tiempo xtú pɛjpi cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús. Como ʉ́r muzogui‑cá̱, jí̱ xtá hñi̱xtsjɛ. Xtú ndo ntzøte por rá nguehquɛjʉ, hasta xtú nzoni rá ngu̱ vez. Guejtjo xí ndo dyøjtigui tu̱jni cʉm mi̱nga̱‑judioje, cja̱ xtú ndo sufri por rá ngue cam Tzi Jmu̱jʉ.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade e com lágrimas, sendo severamente provado pelas conspirações dos judeus.
20 Segue ndí u̱jtiquijʉ göhtjo ca mí nesta pa güi hñe̱me̱jʉ rá zö. Jí̱ nda̱ ntzu̱gö, cja̱ jin te dá cømpiquijʉ. Xtú xihquijʉ göhtjo ca i ma̱m pʉ jár palabra ca Ocja̱. Ndí u̱jtiquijʉ pʉ jar tsjödi, cja̱ co hne̱h pʉ ir ngu̱jʉ.
20 Vocês sabem que não deixei de pregar-lhes nada que fosse proveitoso, mas ensinei-lhes tudo publicamente e de casa em casa.
21 Dú nzoh cʉm mi̱nga̱‑judioje cja̱ hne̱j yʉ gentile. Dú xijmʉ di jiɛguijʉ ca rá nttzo, di jionijʉ ca Ocja̱, cja̱ di hñe̱me̱jʉ cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús, gue car Cristo xpá mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi.
21 Testifiquei, tanto a judeus como a gregos, que eles precisam converter-se a Deus com arrependimento e fé em nosso Senhor Jesus.
22 Pe nuya, ya xtrá magö pʉ Jerusalén, como xí xijqui car Espíritu Santo i nesta gu ma pʉ, masque jin dí pa̱di te du ncjagui pʉ.
22 "Agora, compelido pelo Espírito, estou indo para Jerusalém, sem saber o que me acontecerá ali,
23 Jøntsjɛ‑nʉ dí pa̱j‑nʉ́, göhtjo pʉ jabʉ dí dyo, car Espíritu Santo i nzojtigui nʉm tzi mʉy, i xijqui, bbʉ xtá tzøti pʉ Jerusalén, xta cjojqui, cja̱ gu sufri rá ngu̱.
23 senão que, em todas as cidades, o Espírito Santo me avisa que prisões e sofrimentos me esperam.
24 Pe nde̱jma̱ gu magö pʉ, porque jin dí jiøjqui nʉm vida, cja̱ jin dí tzu̱ gu tu̱. Bbʉ da jogui gu cjuajti nʉm bbɛfi xí ddajqui cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús, nubbʉ́, gu mpöjö. Como xí hñi̱xquigö pa gu xij yʉ cja̱hni, nuya, por rá ngue car Jesucristo, i ttajquitjojʉ car salvación. Car Tzi Ta ji̱tzi i ddajquitjojʉ co cár pöjö.
24 Todavia, não me importo, nem considero a minha vida de valor algum para mim mesmo, se tão-somente puder terminar a corrida e completar o ministério que o Senhor Jesus me confiou, de testemunhar do evangelho da graça de Deus.
25 Nuquiguɛjʉ, gui mbe̱nijʉ ja mí ncja ndár u̱jtiquijʉ bbʉ ndí bbʉpjʉ. Ndí xihquijʉ, gue bbʉ mí du̱ car Jesucristo cja̱ pé mí jña̱ ʉ́r jña̱, nubbʉ́, bi zʉh car pá ndí tøhmijʉ, bbʉ xti mandado ca Ocja̱ hua jar jöy. Mí ncjapʉ ndí xihquijʉ. Cja̱ nuya pé dí xihquijʉ, göhtjoquiguɛjʉ, ya jim pé gu ncca̱htijʉ.
25 "Agora sei que nenhum de vocês, entre os quais passei pregando o Reino, verá novamente a minha face.
26 Guejtjo dí xihquijʉ ya, bbʉ to da bbɛdi, jin gʉm nttzojquigö, como xtú nzohquijʉ göhtjoquiguɛjʉ.
26 Portanto, eu lhes declaro hoje que estou inocente do sangue de todos.
27 Jin te dá cømpiquijʉ, göhtjo dú xihquijʉ, pa gui pa̱dijʉ göhtjo ja i ncja cár hñu̱ ca Ocja̱.
27 Pois não deixei de proclamar-lhes toda a vontade de Deus.
28 Nuya, gui ndo mfödijʉ. Gui tɛnijʉ ca xtú u̱jtiquijʉ cja̱ gui födijʉ cʉ pé dda hermano cʉ xí tti̱ti jer dyɛjʉ pa gui nú̱jʉ. Gue car Espíritu Santo xí ddahquijʉ car cargo‑cá̱. Nuquɛjʉ, gui ncjajʉ ncja ngu̱ mödi. Gui wi̱nijʉ quí tzi dɛti cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús. Nucá̱ bi dön‑cʉ́, bi gu̱ti co cár tzi cji.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, que ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Dí xihquijʉ ncjapʉ, como dí pa̱di, bbʉ ya xcrú pøngö hua, xtu e̱h cʉ dda cja̱hni cʉ jin da jui̱quiquijʉ. Drá nttzo quí mfe̱ni‑cʉ́. Da ncjajʉ ncja ngu̱ mi̱hño, da fonti cʉ dɛjti, da jiojʉ.
29 Sei que, depois da minha partida, lobos ferozes penetrarão no meio de vocês e não pouparão o rebanho.
30 Guehquitjoguɛjʉ, i bbʉhquiguɛjʉ cʉ ddáa cʉ da u̱jti yʉ hermano hnahño mfe̱ni cʉ jin gui cierto, pa drí jiötijʉ‑yʉ́ cja̱ pa drí zixjʉ hnanguadi.
30 E dentre vocês mesmos se levantarão homens que torcerão a verdade, a fim de atrair os discípulos.
31 Eso, gui ndo jña̱jʉ ʉr huɛnda, cja gui mbe̱nijʉ ca dú u̱jtiquijʉ cʉ jñu̱ cjeya dú hmʉpjʉ pʉ Efeso. Pá ʉr xu̱y ndí föhquijʉ, jin dá tzöya. Ndí ndo ntzøte por rá nguehquɛjʉ, hasta ndí zongö bbʉ ndí nzohquijʉ.
31 Por isso, vigiem! Lembrem-se de que durante três anos jamais cessei de advertir a cada um de vocês disso, noite e dia, com lágrimas.
32 Cja̱ nuya, cjua̱da̱, dí tzoquijʉ pʉ jár tzi dyɛ ca Ocja̱, pa gui cojmʉ‑cá̱. Gui mbe̱nijʉ car palabra ca ya xcú hñe̱me̱jʉ. Guejtsjɛ ca Ocja̱ co cár tzi tti̱jqui xí ngʉzquigöjʉ ca rá nttzo ca ndí tu̱jʉ. Bbʉ gui segue gui tɛnijʉ car palabra‑cá̱, nubbʉ́, xquí zɛdijʉ ca guír hñe̱me̱jʉ cam Tzi Jmu̱jʉ, bbʉ́, cja̱ da ncjapʉ grí tzønijʉ nʉ jabʉ rá tzi zö. Gui ma grí hmʉpjʉ cʉ pé dda quí cja̱hni cam Tzi Jmu̱jʉ, göhtjo cʉ ya xí ccʉhtzibi ca rá nttzo ca mí tu̱jʉ.
32 "Agora, eu os entrego a Deus e à palavra da sua graça, que pode edificá-los e dar-lhes herança entre todos os que são santificados.
33 Guejtjo gui mbe̱nijʉ tzʉ ja ncja xtá hmʉjcö. Jí̱ xtá jongö ja guá ja̱ domi rá ngu̱ o da̱jtu̱ gá lugo. Jin to xtá neciobi quí mɛjti cʉ i pɛhtzi.
33 Não cobicei a prata nem o ouro nem as roupas de ninguém.
34 Al contrario, guí pa̱dijʉ, nugö ndí pɛjtsjɛgö pa gua töti göhtjo ca ndí nesta. Hasta cʉ to ndí yojme, cjabbʉ ndí pɛfi pa gua föx‑cʉ́ hne̱je̱.
34 Vocês mesmos sabem que estas minhas mãos supriram minhas necessidades e as de meus companheiros.
35 Desde ʉ́r mʉdi dú u̱jtiquijʉ güi hmʉpjʉ ncjapʉ, hne̱je̱, Dú xihquijʉ, gui pɛjmʉ pa gui pɛhtzi ca guí nestajʉ, cja̱ pa pé gui föxjʉ cʉ cja̱hni cʉ jin gui nzɛdi. Guejtjo dú xihquijʉ gui mbe̱nijʉ car palabra ca bi ma̱n cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús. Bi ma̱ ncjahua: “Más gui ndo mpöjmʉ bbʉ gui unijʉ cʉ cja̱hni cʉ te i nesta ni ndra ngue bbʉ gui jña̱tsjɛjʉ.”― Bi ma̱ ncjapʉ car Pablo, már nzoh cʉ anciano.
35 Em tudo o que fiz, mostrei-lhes que mediante trabalho árduo devemos ajudar os fracos, lembrando as palavras do próprio Senhor Jesus, que disse: ‘Há maior felicidade em dar do que em receber’ ".
36 Bbʉ mí guaj ya mí ma̱ ncjapʉ car Pablo, bi nda̱ndiña̱jmu̱ göhtjo cʉ már bbʉh pʉ, bi mahtijʉ ca Ocja̱.
36 Tendo dito isso, ajoelhou-se com todos eles e orou.
37 Ma ya, bi ndo nzonijʉ, göhtjo bi jiʉjmʉ car Pablo cja̱ bi zʉhtibijʉ ʉ́r jmi.
37 Todos choraram muito e, abraçando-o, o beijavam.
38 Bi ndo du̱mʉyjʉ por rá ngue car palabra ca xquí ma̱n car Pablo, ya jin di cca̱htibijʉ quí dö. Diguebbʉ ya, bi ma bú pønijʉ jar barco, cja̱ guegue bi bøx pʉ.
38 O que mais os entristeceu foi a declaração de que nunca mais veriam a sua face. Então o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.