Apocalipse 7
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NTLH
1 Bbʉ ya xquí ncja yʉ, dú janti gojo ángele, hna‑hnaa mí bböpjʉ jáy nttza̱ni nʉr mundo. Mí pɛntijʉ cʉ gojo nda̱ji̱ cʉ rí hñe̱ göhtjo jáy nttza̱ni nʉr jöy. Mí ccahtzijʉ pa jin di hño nda̱ji̱ hua mbo nʉr jöy, ni digue pʉ jar mar, cja̱ pa jin di jua̱ni nim pa hnar za.
1 Depois disso vi nos quatro cantos do mundo quatro anjos em pé. Eles estavam segurando os quatro ventos da terra a fim de que nenhum vento soprasse sobre ela, nem sobre o mar, nem sobre nenhuma árvore.
2 Pé dú janti pé hnar ángele, güí hñe̱j nʉ jabʉ rí bøxi ʉr jiadi. Nucá̱ mbá ja̱ hnar sello ca múr mɛjti ca Ocja̱ ca ntju̱mʉy i bbʉy. Car ángele‑ca̱ bi mafi nzajqui, bi nzoh cʉ gojo ángele cʉ xquí ttun car cargo di castiga nʉr mundo co hne̱j nʉr mar. Ca hnar ángele bi xih cʉ gojo:
2 Então vi outro anjo, que subia do lado leste e que tinha na mão o sinete do Deus vivo. Ele gritou com voz bem forte para os quatro anjos que tinham recebido o poder de fazer estragos na terra e no mar.
3 ―Nugö xtú e̱je̱ hne̱ dá sellobi quí de̱jʉ quí ba̱jtzi ca Ocja̱ cʉ i øhtibijʉ quí jmandado. Nuquɛjʉ, jin te gui ma gui cjajpijʉ nʉr jöy ni digue nʉr mar, ni digue yʉ za, hasta bbʉ xcúr cjuajtigö xcúr sello cʉ cja̱hni‑cʉ́.―
3 O anjo disse: — Não façam estragos na terra, nem no mar, nem nas árvores, até que marquemos com o sinete a testa dos
4 Diguebbʉ ya dú øh car número, tengu cʉ cja̱hni cʉ bi nsellobi quí de̱jʉ, pa jin te di ncjajpijʉ. Mí ciento cuarenta y cuatro mil cja̱hni digue car nación israelita. Nu car nación israelita, mí bbʉ doce quí familia, güí hñe̱jmʉ cʉ doce quí ttʉ car Jacobo. Nucʉ́, xquí ndo nxa̱nti rá ngu̱. Cada hnar familia mí zøti rá ngu̱ mil. Cja̱ digue cʉ doce grupo‑cʉ́, bi nsello doce mil cja̱hni cada hnaa.
4 Aí me foi dito o número dos que foram marcados: eram cento e quarenta e quatro mil. Eles pertenciam a todas as tribos do povo de Israel, doze mil de cada tribo: de Judá, Rúben, Gade, Aser, Naftali, Manassés, Simeão, Levi, Issacar, Zebulom, José e Benjamim.
5 Digue quí familia car Judá co car Rubén co car Gad, cada hnaa bi zøti doce mil cja̱hni cʉ bi nsellojʉ.
5 — ausente —
6 Guejti quí familia car Aser co car Neftalí co car Manasés, cada hnaa bi zøti doce mil cja̱hni cʉ bi nsellojʉ.
6 — ausente —
7 Guejti quí familia car Simeón co car Leví co car Isacar, cada hnaa bi zøti doce mil cja̱hni cʉ bi nsellojʉ.
7 — ausente —
8 Guejti quí familia car Zabulón co car José co car Benjamín, cada hnaa bi zøti doce mil cʉ cja̱hni cʉ bi nsellojʉ.
8 — ausente —
9 Bbʉ ya xquí guaj nʉr bbede, dú janti hnar ndo jmu̱ndo cʉ cja̱hni, már ndo ngu̱tsjɛ, jin to di jiöti di mede, xcuí hñe̱jmʉ göhtjo tema nación, co göhtjo tema raza. Mí mi̱ngu̱jʉ göhtjo tema jöy, cja̱ mí ña̱jʉ göhtjo tema jña̱. Mír hmöh pʉ mír ncca̱htihui car Tzi Ta ji̱tzi pʉ jabʉ mbí ju̱tzi co hne̱h ca hnaá ca mí ncja ngu̱ hnar tzi dɛti. Mí jejʉ da̱jtu̱ rá nttaxi, cja̱ mí ca̱jʉ dɛntji.
9 Depois disso olhei e vi uma multidão tão grande, que ninguém podia contar. Eram de todas as nações, tribos , raças e línguas. Estavam de pé diante do trono e do Cordeiro, vestidos de roupas brancas, e tinham folhas de palmeira nas mãos.
10 Mí ndo mafi nzajqui, mí ma̱jmʉ:
10 E gritavam bem alto: — Do nosso Deus, que está sentado no trono, e do Cordeiro vem a nossa salvação.
11 Diguebbʉ ya, göhtjo cʉ ángele cʉ már bböjti pʉ jáy nttza̱ni car ndo tju̱jnitsjɛ, co ni cʉ tita, co ni cʉ gojo ángele cʉ i jñɛjmi zu̱we̱, göhtjo bi guatijʉ car ndo tju̱jnitsjɛ, bi anijʉ jöy, bi nda̱nejʉ ca Ocja̱.
11 Todos os anjos estavam de pé em volta do trono, dos líderes e dos quatro seres vivos. Então eles se jogaram diante do trono, encostaram o rosto no chão e adoraram a Deus,
12 Cja̱ bi ma̱jmʉ:
12 dizendo: —
13 Diguebbʉ ya bi nzojqui hna cʉ tita cʉ mí bbʉh pʉ, bi dyöngui:
13 Um dos líderes me perguntou: — Quem são estes que estão vestidos de branco? De onde foi que vieram?
14 Cja̱ dú tja̱di:
14 — Eu não sei. O senhor sabe! — respondi. Então ele me disse: — Estes são os que atravessaram sãos e salvos a grande perseguição. São as pessoas que lavaram as suas roupas no sangue do Cordeiro, e elas ficaram brancas.
15 Nuyʉ́, ya xí mboo yí da̱jtu̱jʉ cja̱ jin te i tu̱jʉ, eso xí ttungui ʉr tsjɛjqui da hmöpjʉ nʉ drí ncca̱htihui nʉr Tzi Ta, nʉ jabʉ bí ju̱x nʉ́r trono. Pá ʉr xu̱y i pɛjpijʉ ca Ocja̱ mbo nʉ́r templo. Nu nʉr Tzi Ta nʉ bí ju̱j nʉ jabʉ i mandado, da juíx yʉ cja̱hni‑yʉ co cár xu̱mʉy, pa ya jin da sufrijʉ.
15 É por isso que essas pessoas estão de pé diante do trono de Deus e o servem de dia e de noite no seu templo. E aquele que está sentado no trono as protegerá com a sua presença.
16 Nuya, ya jin da du̱ntju̱jʉ, ya jin da du̱tjejʉ, ya jin da za̱tijʉ jar jiadi, cja̱ jin da ngüentijʉ cor pá.
16 Elas nunca mais terão fome nem sede. Nem o sol nem qualquer outro calor forte as castigará.
17 Porque nʉr Tzi Dɛti nʉ bí bbö delante nʉ jabʉ bí ju̱x nʉ́r Tzi Ta, da nu̱ quí cja̱hni ncja hnar mödi. Guegue da dyɛn quí dɛjti pʉ jabʉ i po car deje ca i un car nzajqui ca jin da tjegue. Nu cár Tzi Ta da du̱jquibi quí guidöjʉ quí cja̱hni, ya jin da nzonijʉ.―
17 Pois o Cordeiro, que está no meio do trono, será o pastor dessas pessoas e as guiará para as fontes das águas da vida. E Deus enxugará todas as lágrimas dos olhos delas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.