Apocalipse 18
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NTLH
1 Diguebbʉ ya, pé dú janti pé hnar ángele, mbá ca̱h pʉ jar ji̱tzi. Már ji̱tzi cár cargo, cja̱ mí ndo juɛx cár tjay, mí yoti nʉr mundo.
1 Depois disso vi outro anjo descendo do céu. Ele tinha um grande poder, e o seu brilho iluminava toda a terra.
2 Bi mafi nzajqui, már ndo nzɛh cár jña̱, bi ma̱:
2 E gritava com voz forte: — Caiu! Caiu a grande Babilônia ! Agora quem vive ali são os demônios e todos os espíritos imundos. Todos os tipos de aves e feras imundas e nojentas vivem nela.
3 Porque cʉ mi̱ngu̱ car ndo jñi̱ni Babilonia xí xöjpi göhtjo cʉ cja̱hni guá hñe̱jmʉ hnahño nación, xí xöjpi xí nda̱nejʉ cʉ ídolo cja̱ xí ndɛnijʉ costumbre rá nttzo, eso, xí ndo ungui ʉr cuɛ ca Ocja̱. Cʉ rey cʉ i mandado hua jar jöy xí ungui ʉ́r mʉyjʉ, xí dyøtijʉ cʉ cosa rá nttzo cʉ xí xijmʉ car mañaso bbɛjña̱. Nu cʉ comerciante cʉ mí mpö, xí ndo jmu̱ntzi domi rá ngu̱, como quí mi̱ngu̱ car ndo ciudad Babilonia mí tömbijʉ ndu̱ntji cosa gá lujo, cja̱ mí cju̱htijʉ rá ma̱di‑cʉ́.―
3 Pois todas as nações beberam do seu vinho, o vinho forte do seu desejo imoral. Os reis do mundo inteiro cometeram imoralidade sexual com ela, e os homens de negócio deste mundo se enriqueceram à custa das práticas sexuais sujas da prostituta.
4 Diguebbʉ ya pé dú øjcö pé hnar jña̱, mbí ña̱ pʉ ji̱tzi, mír ma̱:
4 Então ouvi outra voz do céu, que disse: — Saia dessa cidade, meu povo! Saiam todos dela para não tomarem parte nos seus pecados e para não participarem dos seus castigos!
5 Rá ndo nttzotsjɛ cʉ cosa cʉ xí dyøti cʉ mi̱ngu̱ car ndo jñi̱ni‑ca̱, cja̱ rá ndo ngu̱. Ca Ocja̱ bí janti göhtjo, cja̱ ya jin gui jöti. I mbe̱ndi ca xí dyøti cʉ cja̱hni‑cʉ, cja̱ ya xta un cár castigojʉ.
5 Pois os seus pecados estão amontoados até o céu, e Deus lembra das suas maldades.
6 Nuquɛjʉ, yí contraquijʉ car ndo ciudad, gui undijʉ ya cár castigo. Gui cohtzibijʉ doble ca xí dyøjtiquijʉ. Cʉ mi̱ngu̱ pʉ xí dyøjtiquijʉ ca rá nttzo, cja̱ nuya gui cjajpijʉ doble ca rá nttzo ca xí cjahquijʉ.
6 Deem a ela o mesmo que ela deu a vocês; paguem em dobro o que ela fez. Encham a taça dela com bebida duas vezes mais forte do que a bebida que ela preparou para vocês.
7 Cʉ mi̱ngu̱ pʉ Babilonia i ndo hñi̱xtsjɛ, cja̱ xí ndo gasto domi ca xcá cjajpi í mɛjti göhtjo tema cosa ca i tzøjø. Eso, gui unijʉ nttzɛditjo cár castigo pa da sufri rá ngu̱. Como guegue mí ma̱ mbo ʉ́r mʉy: “Nugö dí jñɛbbe hnar reina, dí ju̱xcua jabʉ i tti̱zquigö. Dí chalatjo, cja̱ jin te da ddajqui ʉr du̱mʉy.”
7 Deem a ela tanto sofrimento e tristeza quanto luxo e ela deu a si mesma. Porque ela pensa assim: “Estou sentada aqui como rainha! Não sou viúva e nunca mais vou sofrer!”
8 Hmɛditjo xí ma̱ ncjapʉ, como da hna zʉjti jñi̱ni rá nttzo cja̱ da ndo duntju̱. Guejtjo da ndo nzoni por rá ngue quí familia cʉ xtrú ndu̱, guejtsjɛ guegue da ddʉti jar tzibi. Hnadi car pa da zʉj yʉ cosa‑yʉ. Porque rá nzɛh car Tzi Ta ji̱tzi ca i mandado, guegue xí dyɛmbi cár castigo car ma̱ñaso bbɛjña̱, cja̱ rá ndo ʉ car castigo‑ca̱.
8 Por isso num mesmo dia cairão sobre ela estas pragas: doenças, dor e fome, e ela será queimada no fogo. Pois o Senhor Deus, que a julga, é poderoso.
9 Cʉ rey cʉ i mandado hua jar jöy, xí yojmi car bbɛjña̱‑cá̱, xí nti̱hui cja̱ xí mpöjmi co cʉ cosa rá tzi zö cʉ mí pɛhtzi guegue. Nu bbʉ xta jiantijʉ te xí ncja, da du̱mʉyjʉ bbʉ́, da nzonijʉ nzajqui, como ya xtra pøx car bbifi pʉ jabʉ mí bbʉh car ciudad‑ca̱.
9 Os reis do mundo inteiro que tomaram parte na imoralidade e na corrupção dela vão gritar e chorar quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Cʉ rey cʉ mí ntzixihui car bbɛjña̱‑cá̱, da hmöjti nʉ tzi yanʉ, drí jiantijʉ, pe jin da guatijʉ, pa jin da zʉh car castigo ca xí nzʉh‑cá̱. Da ma̱jmʉ:
10 Eles ficam de longe porque têm medo de tomar parte no castigo que ela vai sofrer e dizem: — Ai de você! Ai de você, Babilônia, grande e poderosa cidade! Em apenas uma hora você já foi castigada!
11 Guejti cʉ comerciante cʉ mí dyo pʉ Babilonia, xta jiantijʉ hne̱je̱ te xí ncja, cja̱ da ungui ʉr du̱mʉy, da ndo nzonijʉ, como ya jin to i bbʉy pa da dömbi cʉ cosa cʉ ba tu̱jʉ.
11 Os comerciantes do mundo inteiro também gritam e se lamentam por causa dela porque ninguém mais compra os produtos deles.
12 Gue ya cosa‑ya mí pö cʉ comerciante: car oro, car plata, cʉ doxto cʉ i juɛtzi göhtjo tema color, cʉ perla rá tzi nttaxi, car ttaxi da̱tu̱ ʉr tzi fino, car da̱jtu̱ rá ncjʉjpöy co rá ntjɛni, co car seda, göhtjo cʉ clase cʉ za cʉ i yʉni rá tzi ncʉji, ndu̱ntji cʉ adorno, cʉ adorno gá marfil, cʉ gá za rá ma̱di, guejtjo rá ngu̱ traste gá cobre co gá hierro co gá mármol.
12 Ninguém compra o seu ouro, prata, pedras preciosas e pérolas; nem o seu linho finíssimo, a sua púrpura , a sua seda e a sua lã vermelha; nem qualquer espécie de madeira rara ou qualquer tipo de objetos feitos de marfim e de madeira cara, de bronze, ferro e mármore;
13 Co guejti car canela, co göhtjo quí mpɛhui car jñu̱ni, co car guitjoni, co hnar hñi̱tji̱ ca i tsjifi ʉr mirra, co cʉ perfume, co car vino, co car aste, co car harina gá trigo, co car ttɛy, co cʉ nda̱ni, cʉ dɛjti, cʉ fani, cʉ carreta. Cja̱ guejtjo mí pöjʉ cja̱hni ncja ngu̱ zu̱we̱, pa di pɛjpi quí jmu̱jʉ göhtjo ʉ́r vida.
13 nem canela, cardamomo , incenso, mirra ou perfumes. Ninguém compra o seu vinho, azeite, farinha de trigo e trigo em grão; nem gado e ovelhas, cavalos e carruagens, nem escravos ou outros seres humanos.
14 Bbʉ xta jiantijʉ car ndo ciudad ya xná zø, xta ña̱ cʉ comerciante, ncjahmʉ di nzoh cʉ cja̱hni cʉ mí bbʉ‑jma̱ja̱ pʉ. Xta ma̱jmʉ:
14 Os comerciantes dizem à cidade: — Acabaram todas aquelas coisas boas que você tanto desejava, e você perdeu para sempre toda a riqueza e toda a fama que possuía e não as encontrará mais.
15 Bi ndo cja rico cʉ comerciante‑cʉ, como cʉ mi̱ngu̱ car ndo ciudad mí tömbi ndu̱ntji cosa rá ma̱di, ncja ya xí tju̱xcua. Yanʉ da hmöh cʉ hñøjø‑cʉ, pa drí jiantijʉ car ndo ciudad, ya xná zø. Pe jin da ne da guatijʉ, como da zu̱jʉ da zʉjmʉ cár castigojʉ hne̱je̱. Da ungui ʉr du̱mʉy, cja̱ da nzonijʉ.
15 E os comerciantes, que se tornaram ricos negociando naquela cidade, ficarão de longe, com medo de serem castigados junto com ela. Eles vão gritar e lamentar assim:
16 Da ma̱jmʉ:
16 — Ai da grande cidade! Ai da cidade que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura e de lã vermelha e que se enfeitava com joias de ouro, com pedras preciosas e com pérolas!
17 Cja̱ nuya, hna tiempotjo xí bbɛdi göhtjo cʉ riqueza cʉ mí pɛhtzi. ¡Tje xí mpu̱ni!―
17 Em somente uma hora ela perdeu toda a sua riqueza! Todos os capitães de navios e todos os passageiros, marinheiros e outros que ganham a vida no mar ficaram de longe.
18 Cja̱ bbʉ mí jiantijʉ, ya xquí ddʉti car jñi̱ni, ya xi már pøx cár bbifi, bi majmʉ nzajqui, bi ma̱jmʉ:
18 Então, vendo a fumaça do incêndio da cidade, gritaram: — Nunca houve uma cidade igual a esta grande cidade!
19 Xní ma̱jmʉ ncjapʉ, xní dyʉxi jöy quí ña̱jʉ, pa di ni̱gui te tza mí u̱ngui ʉr du̱mʉy. Bi nzonijʉ cja̱ bi majmʉ nzajqui, bi hñi̱na̱jʉ:
19 Em sinal de tristeza eles jogaram pó sobre a cabeça, choraram e gritaram assim: — Ai da grande cidade! Ai da cidade onde, à custa da sua grande riqueza, se enriqueceram todos os que tinham navios no mar! E em apenas uma hora ela perdeu tudo!
20 Nuquiguɛjʉ, yʉ to bí bbʉh pʉ ji̱tzi, co guejtiquiguɛjʉ, í cja̱hniquijʉ ca Ocja̱, gui mpöjmʉ ya. Xcú pɛjpijʉ ca Ocja̱, cja̱ xcú tʉnguibijʉ cár palabra. Nu quí mi̱ngu̱ nʉr ndo jñi̱ni xí möjtiquijʉ. Nuya, ca Ocja̱ xí cohtzibi‑cʉ́ ncja ngu̱ xcá dyøjtiquijʉ.
20 Alegrem-se, ó céus, por causa da destruição dessa cidade! Alegrem-se, povo de Deus, apóstolos e profetas ! Pois Deus a condenou pelo que ela fez a vocês!
21 Diguebbʉ ya, dú janti hnar ángele, mí pɛhtzi cár cargo rá ngu̱. Bi gʉxi hnar me̱do már ndo jñʉ, ncja hnar cjʉni, cja̱ bi dyɛnti jar mar. Xní ñʉh car me̱do, xní ma̱n car ángele:
21 Então um anjo forte levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho e a jogou no mar. E disse: — É assim que a grande cidade de Babilônia será jogada fora com violência e nunca mais será vista.
22 Xta bbɛdi cja̱ xta mpuni rá zö cʉ cja̱hni cʉ mí pɛh pʉ má̱hmɛto. Xta bbɛh cʉ cja̱hni cʉ mí tu̱ju̱ canción, co cʉ mɛbbida cʉ mí pɛbbida. Xta bbɛh cʉ jiʉxi cʉ mí jʉxti quí tjʉxi, cʉ tjʉxi gá flauta co hne̱h cʉ gá corneta. Xta bbɛh cʉ yaxi, cja̱ co cʉ juihti, co cʉ dyøti‑jɛhmi, co cʉ dyøti‑moji, co göhtjo cʉ pé ddaa cʉ i pa̱h quí oficiojʉ. Nim pa hnar gʉni da gönti pʉ cár cjʉni.
22 A música dos tocadores de harpa , de flauta e de trombeta e as vozes dos cantores nunca mais serão ouvidas em você, e em você nunca mais será encontrado nenhum trabalhador de qualquer ofício, e nunca mais se ouvirá em você o barulho das pedras de moinho!
23 Ya jin da yoti pʉ tema tzibi, cja̱ ya jin da ngue̱ni cja̱hni pʉ jar jñi̱ni, como ya jin to da ntja̱jti, cja̱ ya jin te da ncja mbaxcjua. Má̱hmɛto cʉ comerciante cʉ guá hñe̱jmʉ car ciudad‑ca̱, más mí ndo ja̱ ʉ́r domi ni ndra ngue cʉ pé ddaa. Má̱hmɛto hne̱je̱, mí mpɛjni pʉ ndu̱ntji cja̱hni, xcuí hñe̱jmʉ göhtjo cʉ nación, hne̱ di guatijʉ cʉ dyøti‑tjoni co cʉ brujo. Pe nuya, jin to da hñá̱m pʉ.
23 Em você jamais brilhará a luz de uma lamparina, e nunca mais se ouvirá em você a voz dos noivos e das noivas. Os seus comerciantes foram os mais poderosos do mundo, e com feitiçaria você enganou todos os povos da terra.
24 Da tja̱jquibi göhtjo cʉ riqueza cʉ mí pɛhtzi, cja̱ da tjɛgui da hnatsjɛ, como guejcua nʉr ndo ciudad Babilonia xí ndo bböhti cʉ cja̱hni cʉ jin te mí ndu̱jpite. Guejcua xí mfömbi cár cji cʉ profeta cʉ mí pɛjpi ca Ocja̱, co göhtjo cʉ pé dda cja̱hni cʉ mí tɛni guegue. Eso, xí castiga ca Ocja̱, xí cjajpi xí mpu̱n cʉ mi̱ngu̱ pʉ.― Ncjapʉ gá ma̱n car ángele‑cá̱.
24 A grande Babilônia foi castigada porque nela foi encontrado o sangue dos profetas, o sangue do povo de Deus e o de todos os que foram assassinados na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.