Apocalipse 18
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NAA
1 Diguebbʉ ya, pé dú janti pé hnar ángele, mbá ca̱h pʉ jar ji̱tzi. Már ji̱tzi cár cargo, cja̱ mí ndo juɛx cár tjay, mí yoti nʉr mundo.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Bi mafi nzajqui, már ndo nzɛh cár jña̱, bi ma̱:
2 Então exclamou com potente voz, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia! Ela se tornou morada de demônios, refúgio de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo tipo de ave imunda e detestável,
3 Porque cʉ mi̱ngu̱ car ndo jñi̱ni Babilonia xí xöjpi göhtjo cʉ cja̱hni guá hñe̱jmʉ hnahño nación, xí xöjpi xí nda̱nejʉ cʉ ídolo cja̱ xí ndɛnijʉ costumbre rá nttzo, eso, xí ndo ungui ʉr cuɛ ca Ocja̱. Cʉ rey cʉ i mandado hua jar jöy xí ungui ʉ́r mʉyjʉ, xí dyøtijʉ cʉ cosa rá nttzo cʉ xí xijmʉ car mañaso bbɛjña̱. Nu cʉ comerciante cʉ mí mpö, xí ndo jmu̱ntzi domi rá ngu̱, como quí mi̱ngu̱ car ndo ciudad Babilonia mí tömbijʉ ndu̱ntji cosa gá lujo, cja̱ mí cju̱htijʉ rá ma̱di‑cʉ́.―
3 pois todas as nações beberam do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Diguebbʉ ya pé dú øjcö pé hnar jña̱, mbí ña̱ pʉ ji̱tzi, mír ma̱:
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: “Saiam dela, povo meu, para que vocês não sejam cúmplices em seus pecados e para que os seus flagelos não caiam sobre vocês.
5 Rá ndo nttzotsjɛ cʉ cosa cʉ xí dyøti cʉ mi̱ngu̱ car ndo jñi̱ni‑ca̱, cja̱ rá ndo ngu̱. Ca Ocja̱ bí janti göhtjo, cja̱ ya jin gui jöti. I mbe̱ndi ca xí dyøti cʉ cja̱hni‑cʉ, cja̱ ya xta un cár castigojʉ.
5 Porque os pecados dela se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das injustiças que ela praticou.
6 Nuquɛjʉ, yí contraquijʉ car ndo ciudad, gui undijʉ ya cár castigo. Gui cohtzibijʉ doble ca xí dyøjtiquijʉ. Cʉ mi̱ngu̱ pʉ xí dyøjtiquijʉ ca rá nttzo, cja̱ nuya gui cjajpijʉ doble ca rá nttzo ca xí cjahquijʉ.
6 Retribuam-lhe como também ela retribuiu, paguem-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturem dobrado para ela.
7 Cʉ mi̱ngu̱ pʉ Babilonia i ndo hñi̱xtsjɛ, cja̱ xí ndo gasto domi ca xcá cjajpi í mɛjti göhtjo tema cosa ca i tzøjø. Eso, gui unijʉ nttzɛditjo cár castigo pa da sufri rá ngu̱. Como guegue mí ma̱ mbo ʉ́r mʉy: “Nugö dí jñɛbbe hnar reina, dí ju̱xcua jabʉ i tti̱zquigö. Dí chalatjo, cja̱ jin te da ddajqui ʉr du̱mʉy.”
7 O quanto a si mesma glorificou e viveu em luxúria, deem a ela em igual medida tormento e pranto. Porque ela pensa assim: ‘Estou sentada como rainha. Não sou viúva. Nunca saberei o que é pranto!’
8 Hmɛditjo xí ma̱ ncjapʉ, como da hna zʉjti jñi̱ni rá nttzo cja̱ da ndo duntju̱. Guejtjo da ndo nzoni por rá ngue quí familia cʉ xtrú ndu̱, guejtsjɛ guegue da ddʉti jar tzibi. Hnadi car pa da zʉj yʉ cosa‑yʉ. Porque rá nzɛh car Tzi Ta ji̱tzi ca i mandado, guegue xí dyɛmbi cár castigo car ma̱ñaso bbɛjña̱, cja̱ rá ndo ʉ car castigo‑ca̱.
8 Por isso, em um só dia sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será queimada no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julga.”
9 Cʉ rey cʉ i mandado hua jar jöy, xí yojmi car bbɛjña̱‑cá̱, xí nti̱hui cja̱ xí mpöjmi co cʉ cosa rá tzi zö cʉ mí pɛhtzi guegue. Nu bbʉ xta jiantijʉ te xí ncja, da du̱mʉyjʉ bbʉ́, da nzonijʉ nzajqui, como ya xtra pøx car bbifi pʉ jabʉ mí bbʉh car ciudad‑ca̱.
9 Os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, vão chorar e se lamentar por causa dela, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Cʉ rey cʉ mí ntzixihui car bbɛjña̱‑cá̱, da hmöjti nʉ tzi yanʉ, drí jiantijʉ, pe jin da guatijʉ, pa jin da zʉh car castigo ca xí nzʉh‑cá̱. Da ma̱jmʉ:
10 E, conservando-se de longe, com medo do seu tormento, dizem: “Ai! Ai de você, grande cidade, Babilônia, cidade poderosa! Pois em uma só hora chegou o seu juízo.”
11 Guejti cʉ comerciante cʉ mí dyo pʉ Babilonia, xta jiantijʉ hne̱je̱ te xí ncja, cja̱ da ungui ʉr du̱mʉy, da ndo nzonijʉ, como ya jin to i bbʉy pa da dömbi cʉ cosa cʉ ba tu̱jʉ.
11 E, por causa dela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra a sua mercadoria,
12 Gue ya cosa‑ya mí pö cʉ comerciante: car oro, car plata, cʉ doxto cʉ i juɛtzi göhtjo tema color, cʉ perla rá tzi nttaxi, car ttaxi da̱tu̱ ʉr tzi fino, car da̱jtu̱ rá ncjʉjpöy co rá ntjɛni, co car seda, göhtjo cʉ clase cʉ za cʉ i yʉni rá tzi ncʉji, ndu̱ntji cʉ adorno, cʉ adorno gá marfil, cʉ gá za rá ma̱di, guejtjo rá ngu̱ traste gá cobre co gá hierro co gá mármol.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlate; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira cara, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Co guejti car canela, co göhtjo quí mpɛhui car jñu̱ni, co car guitjoni, co hnar hñi̱tji̱ ca i tsjifi ʉr mirra, co cʉ perfume, co car vino, co car aste, co car harina gá trigo, co car ttɛy, co cʉ nda̱ni, cʉ dɛjti, cʉ fani, cʉ carreta. Cja̱ guejtjo mí pöjʉ cja̱hni ncja ngu̱ zu̱we̱, pa di pɛjpi quí jmu̱jʉ göhtjo ʉ́r vida.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, perfume, mirra, vinho, azeite, boa farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carruagens, de escravos e até almas humanas.
14 Bbʉ xta jiantijʉ car ndo ciudad ya xná zø, xta ña̱ cʉ comerciante, ncjahmʉ di nzoh cʉ cja̱hni cʉ mí bbʉ‑jma̱ja̱ pʉ. Xta ma̱jmʉ:
14 Eles dizem: “O fruto que tanto lhe apeteceu se afastou de você, e para você se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca mais serão achados.”
15 Bi ndo cja rico cʉ comerciante‑cʉ, como cʉ mi̱ngu̱ car ndo ciudad mí tömbi ndu̱ntji cosa rá ma̱di, ncja ya xí tju̱xcua. Yanʉ da hmöh cʉ hñøjø‑cʉ, pa drí jiantijʉ car ndo ciudad, ya xná zø. Pe jin da ne da guatijʉ, como da zu̱jʉ da zʉjmʉ cár castigojʉ hne̱je̱. Da ungui ʉr du̱mʉy, cja̱ da nzonijʉ.
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, ficarão de longe, com medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 Da ma̱jmʉ:
16 dizendo: “Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura e de escarlate, enfeitada com ouro, pedras preciosas e pérolas,
17 Cja̱ nuya, hna tiempotjo xí bbɛdi göhtjo cʉ riqueza cʉ mí pɛhtzi. ¡Tje xí mpu̱ni!―
17 porque em uma só hora ficou devastada tamanha riqueza!” E todos os pilotos, e todos aqueles que viajam pelo mar, e marinheiros, e os que ganham a vida no mar ficaram de longe.
18 Cja̱ bbʉ mí jiantijʉ, ya xquí ddʉti car jñi̱ni, ya xi már pøx cár bbifi, bi majmʉ nzajqui, bi ma̱jmʉ:
18 Então, vendo a fumaça do seu incêndio, gritavam: — Que cidade se compara à grande cidade?
19 Xní ma̱jmʉ ncjapʉ, xní dyʉxi jöy quí ña̱jʉ, pa di ni̱gui te tza mí u̱ngui ʉr du̱mʉy. Bi nzonijʉ cja̱ bi majmʉ nzajqui, bi hñi̱na̱jʉ:
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: “Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua riqueza, porque em uma só hora foi devastada!
20 Nuquiguɛjʉ, yʉ to bí bbʉh pʉ ji̱tzi, co guejtiquiguɛjʉ, í cja̱hniquijʉ ca Ocja̱, gui mpöjmʉ ya. Xcú pɛjpijʉ ca Ocja̱, cja̱ xcú tʉnguibijʉ cár palabra. Nu quí mi̱ngu̱ nʉr ndo jñi̱ni xí möjtiquijʉ. Nuya, ca Ocja̱ xí cohtzibi‑cʉ́ ncja ngu̱ xcá dyøjtiquijʉ.
20 Alegrem-se por causa dela, ó céus, e também vocês, santos, apóstolos e profetas, porque Deus julgou a causa de vocês contra ela.”
21 Diguebbʉ ya, dú janti hnar ángele, mí pɛhtzi cár cargo rá ngu̱. Bi gʉxi hnar me̱do már ndo jñʉ, ncja hnar cjʉni, cja̱ bi dyɛnti jar mar. Xní ñʉh car me̱do, xní ma̱n car ángele:
21 Então um anjo forte levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho e lançou-a no mar, dizendo: “Assim, com ímpeto, será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Xta bbɛdi cja̱ xta mpuni rá zö cʉ cja̱hni cʉ mí pɛh pʉ má̱hmɛto. Xta bbɛh cʉ cja̱hni cʉ mí tu̱ju̱ canción, co cʉ mɛbbida cʉ mí pɛbbida. Xta bbɛh cʉ jiʉxi cʉ mí jʉxti quí tjʉxi, cʉ tjʉxi gá flauta co hne̱h cʉ gá corneta. Xta bbɛh cʉ yaxi, cja̱ co cʉ juihti, co cʉ dyøti‑jɛhmi, co cʉ dyøti‑moji, co göhtjo cʉ pé ddaa cʉ i pa̱h quí oficiojʉ. Nim pa hnar gʉni da gönti pʉ cár cjʉni.
22 Em você nunca mais será ouvido o som de harpistas, de músicos, de tocadores de flauta e de trombeta. Em você nunca mais se achará artífice nenhum de qualquer arte que seja, e nunca jamais se ouvirá em você o ruído de pedra de moinho.
23 Ya jin da yoti pʉ tema tzibi, cja̱ ya jin da ngue̱ni cja̱hni pʉ jar jñi̱ni, como ya jin to da ntja̱jti, cja̱ ya jin te da ncja mbaxcjua. Má̱hmɛto cʉ comerciante cʉ guá hñe̱jmʉ car ciudad‑ca̱, más mí ndo ja̱ ʉ́r domi ni ndra ngue cʉ pé ddaa. Má̱hmɛto hne̱je̱, mí mpɛjni pʉ ndu̱ntji cja̱hni, xcuí hñe̱jmʉ göhtjo cʉ nación, hne̱ di guatijʉ cʉ dyøti‑tjoni co cʉ brujo. Pe nuya, jin to da hñá̱m pʉ.
23 Também nunca mais brilhará em você a luz de uma lamparina, e nunca mais se ouvirá em você uma voz de noivo ou de noiva, pois os seus mercadores foram os grandes da terra, porque com a sua feitiçaria você seduziu todas as nações.
24 Da tja̱jquibi göhtjo cʉ riqueza cʉ mí pɛhtzi, cja̱ da tjɛgui da hnatsjɛ, como guejcua nʉr ndo ciudad Babilonia xí ndo bböhti cʉ cja̱hni cʉ jin te mí ndu̱jpite. Guejcua xí mfömbi cár cji cʉ profeta cʉ mí pɛjpi ca Ocja̱, co göhtjo cʉ pé dda cja̱hni cʉ mí tɛni guegue. Eso, xí castiga ca Ocja̱, xí cjajpi xí mpu̱n cʉ mi̱ngu̱ pʉ.― Ncjapʉ gá ma̱n car ángele‑cá̱.
24 E nela foi encontrado sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.