Apocalipse 18
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARIB
1 Diguebbʉ ya, pé dú janti pé hnar ángele, mbá ca̱h pʉ jar ji̱tzi. Már ji̱tzi cár cargo, cja̱ mí ndo juɛx cár tjay, mí yoti nʉr mundo.
1 Depois destas coisas vi descer do céu outro anjo que tinha grande autoridade, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Bi mafi nzajqui, már ndo nzɛh cár jña̱, bi ma̱:
2 E ele clamou com voz forte, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, e se tornou morada de demônios, e guarida de todo espírito imundo, e guarida de toda ave imunda e detestável.
3 Porque cʉ mi̱ngu̱ car ndo jñi̱ni Babilonia xí xöjpi göhtjo cʉ cja̱hni guá hñe̱jmʉ hnahño nación, xí xöjpi xí nda̱nejʉ cʉ ídolo cja̱ xí ndɛnijʉ costumbre rá nttzo, eso, xí ndo ungui ʉr cuɛ ca Ocja̱. Cʉ rey cʉ i mandado hua jar jöy xí ungui ʉ́r mʉyjʉ, xí dyøtijʉ cʉ cosa rá nttzo cʉ xí xijmʉ car mañaso bbɛjña̱. Nu cʉ comerciante cʉ mí mpö, xí ndo jmu̱ntzi domi rá ngu̱, como quí mi̱ngu̱ car ndo ciudad Babilonia mí tömbijʉ ndu̱ntji cosa gá lujo, cja̱ mí cju̱htijʉ rá ma̱di‑cʉ́.―
3 Porque todas as nações têm bebido do vinho da ira da sua prostituição, e os reis da terra se prostituíram com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Diguebbʉ ya pé dú øjcö pé hnar jña̱, mbí ña̱ pʉ ji̱tzi, mír ma̱:
4 Ouvi outra voz do céu dizer: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos sete pecados, e para que não incorras nas suas pragas.
5 Rá ndo nttzotsjɛ cʉ cosa cʉ xí dyøti cʉ mi̱ngu̱ car ndo jñi̱ni‑ca̱, cja̱ rá ndo ngu̱. Ca Ocja̱ bí janti göhtjo, cja̱ ya jin gui jöti. I mbe̱ndi ca xí dyøti cʉ cja̱hni‑cʉ, cja̱ ya xta un cár castigojʉ.
5 Porque os seus pecados se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das iniqüidades dela.
6 Nuquɛjʉ, yí contraquijʉ car ndo ciudad, gui undijʉ ya cár castigo. Gui cohtzibijʉ doble ca xí dyøjtiquijʉ. Cʉ mi̱ngu̱ pʉ xí dyøjtiquijʉ ca rá nttzo, cja̱ nuya gui cjajpijʉ doble ca rá nttzo ca xí cjahquijʉ.
6 Tornai a dar-lhe como também ela vos tem dado, e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber dai-lhe a ela em dobro.
7 Cʉ mi̱ngu̱ pʉ Babilonia i ndo hñi̱xtsjɛ, cja̱ xí ndo gasto domi ca xcá cjajpi í mɛjti göhtjo tema cosa ca i tzøjø. Eso, gui unijʉ nttzɛditjo cár castigo pa da sufri rá ngu̱. Como guegue mí ma̱ mbo ʉ́r mʉy: “Nugö dí jñɛbbe hnar reina, dí ju̱xcua jabʉ i tti̱zquigö. Dí chalatjo, cja̱ jin te da ddajqui ʉr du̱mʉy.”
7 Quanto ela se glorificou, e em delícias esteve, tanto lhe dai de tormento e de pranto; pois que ela diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e de modo algum verei o pranto.
8 Hmɛditjo xí ma̱ ncjapʉ, como da hna zʉjti jñi̱ni rá nttzo cja̱ da ndo duntju̱. Guejtjo da ndo nzoni por rá ngue quí familia cʉ xtrú ndu̱, guejtsjɛ guegue da ddʉti jar tzibi. Hnadi car pa da zʉj yʉ cosa‑yʉ. Porque rá nzɛh car Tzi Ta ji̱tzi ca i mandado, guegue xí dyɛmbi cár castigo car ma̱ñaso bbɛjña̱, cja̱ rá ndo ʉ car castigo‑ca̱.
8 Por isso, num mesmo dia virão as suas pragas, a morte, e o pranto, e a fome; e será consumida no fogo; porque forte é o Senhor Deus que a julga.
9 Cʉ rey cʉ i mandado hua jar jöy, xí yojmi car bbɛjña̱‑cá̱, xí nti̱hui cja̱ xí mpöjmi co cʉ cosa rá tzi zö cʉ mí pɛhtzi guegue. Nu bbʉ xta jiantijʉ te xí ncja, da du̱mʉyjʉ bbʉ́, da nzonijʉ nzajqui, como ya xtra pøx car bbifi pʉ jabʉ mí bbʉh car ciudad‑ca̱.
9 E os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em delícias, sobre ela chorarão e prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 Cʉ rey cʉ mí ntzixihui car bbɛjña̱‑cá̱, da hmöjti nʉ tzi yanʉ, drí jiantijʉ, pe jin da guatijʉ, pa jin da zʉh car castigo ca xí nzʉh‑cá̱. Da ma̱jmʉ:
10 e, estando de longe por medo do tormento dela, dirão: Ai! ai da grande cidade, Babilônia, a cidade forte! pois numa só hora veio o teu julgamento.
11 Guejti cʉ comerciante cʉ mí dyo pʉ Babilonia, xta jiantijʉ hne̱je̱ te xí ncja, cja̱ da ungui ʉr du̱mʉy, da ndo nzonijʉ, como ya jin to i bbʉy pa da dömbi cʉ cosa cʉ ba tu̱jʉ.
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra; porque ninguém compra mais as suas mercadorias:
12 Gue ya cosa‑ya mí pö cʉ comerciante: car oro, car plata, cʉ doxto cʉ i juɛtzi göhtjo tema color, cʉ perla rá tzi nttaxi, car ttaxi da̱tu̱ ʉr tzi fino, car da̱jtu̱ rá ncjʉjpöy co rá ntjɛni, co car seda, göhtjo cʉ clase cʉ za cʉ i yʉni rá tzi ncʉji, ndu̱ntji cʉ adorno, cʉ adorno gá marfil, cʉ gá za rá ma̱di, guejtjo rá ngu̱ traste gá cobre co gá hierro co gá mármol.
12 mercadorias de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho fino, de púrpura, de seda e de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, e todo objeto de marfim, de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Co guejti car canela, co göhtjo quí mpɛhui car jñu̱ni, co car guitjoni, co hnar hñi̱tji̱ ca i tsjifi ʉr mirra, co cʉ perfume, co car vino, co car aste, co car harina gá trigo, co car ttɛy, co cʉ nda̱ni, cʉ dɛjti, cʉ fani, cʉ carreta. Cja̱ guejtjo mí pöjʉ cja̱hni ncja ngu̱ zu̱we̱, pa di pɛjpi quí jmu̱jʉ göhtjo ʉ́r vida.
13 e canela, especiarias, perfume, mirra e incenso; e vinho, azeite, flor de farinha e trigo; e gado, ovelhas, cavalos e carros; e escravos, e até almas de homens.
14 Bbʉ xta jiantijʉ car ndo ciudad ya xná zø, xta ña̱ cʉ comerciante, ncjahmʉ di nzoh cʉ cja̱hni cʉ mí bbʉ‑jma̱ja̱ pʉ. Xta ma̱jmʉ:
14 Também os frutos que a tua alma cobiçava foram-se de ti; e todas as coisas delicadas e suntuosas se foram de ti, e nunca mais se acharão.
15 Bi ndo cja rico cʉ comerciante‑cʉ, como cʉ mi̱ngu̱ car ndo ciudad mí tömbi ndu̱ntji cosa rá ma̱di, ncja ya xí tju̱xcua. Yanʉ da hmöh cʉ hñøjø‑cʉ, pa drí jiantijʉ car ndo ciudad, ya xná zø. Pe jin da ne da guatijʉ, como da zu̱jʉ da zʉjmʉ cár castigojʉ hne̱je̱. Da ungui ʉr du̱mʉy, cja̱ da nzonijʉ.
15 Os mercadores destas coisas, que por ela se enriqueceram, ficarão de longe por medo do tormento dela, chorando e lamentando,
16 Da ma̱jmʉ:
16 dizendo: Ai! ai da grande cidade, da que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata, e adornada com ouro, e pedras preciosas, e pérolas! porque numa só hora foram assoladas tantas riquezas.
17 Cja̱ nuya, hna tiempotjo xí bbɛdi göhtjo cʉ riqueza cʉ mí pɛhtzi. ¡Tje xí mpu̱ni!―
17 E todo piloto, e todo o que navega para qualquer porto e todos os marinheiros, e todos os que trabalham no mar se puseram de longe;
18 Cja̱ bbʉ mí jiantijʉ, ya xquí ddʉti car jñi̱ni, ya xi már pøx cár bbifi, bi majmʉ nzajqui, bi ma̱jmʉ:
18 e, contemplando a fumaça do incêndio dela, clamavam: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Xní ma̱jmʉ ncjapʉ, xní dyʉxi jöy quí ña̱jʉ, pa di ni̱gui te tza mí u̱ngui ʉr du̱mʉy. Bi nzonijʉ cja̱ bi majmʉ nzajqui, bi hñi̱na̱jʉ:
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamavam, chorando e lamentando, dizendo: Ai! ai da grande cidade, na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência! porque numa só hora foi assolada.
20 Nuquiguɛjʉ, yʉ to bí bbʉh pʉ ji̱tzi, co guejtiquiguɛjʉ, í cja̱hniquijʉ ca Ocja̱, gui mpöjmʉ ya. Xcú pɛjpijʉ ca Ocja̱, cja̱ xcú tʉnguibijʉ cár palabra. Nu quí mi̱ngu̱ nʉr ndo jñi̱ni xí möjtiquijʉ. Nuya, ca Ocja̱ xí cohtzibi‑cʉ́ ncja ngu̱ xcá dyøjtiquijʉ.
20 Exulta sobre ela, ó céu, e vós, santos e apóstolos e profetas; porque Deus vindicou a vossa causa contra ela.
21 Diguebbʉ ya, dú janti hnar ángele, mí pɛhtzi cár cargo rá ngu̱. Bi gʉxi hnar me̱do már ndo jñʉ, ncja hnar cjʉni, cja̱ bi dyɛnti jar mar. Xní ñʉh car me̱do, xní ma̱n car ángele:
21 Um forte anjo levantou uma pedra, qual uma grande mó, e lançou-a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Xta bbɛdi cja̱ xta mpuni rá zö cʉ cja̱hni cʉ mí pɛh pʉ má̱hmɛto. Xta bbɛh cʉ cja̱hni cʉ mí tu̱ju̱ canción, co cʉ mɛbbida cʉ mí pɛbbida. Xta bbɛh cʉ jiʉxi cʉ mí jʉxti quí tjʉxi, cʉ tjʉxi gá flauta co hne̱h cʉ gá corneta. Xta bbɛh cʉ yaxi, cja̱ co cʉ juihti, co cʉ dyøti‑jɛhmi, co cʉ dyøti‑moji, co göhtjo cʉ pé ddaa cʉ i pa̱h quí oficiojʉ. Nim pa hnar gʉni da gönti pʉ cár cjʉni.
22 E em ti não se ouvirá mais o som de harpistas, de músicos, de flautistas e de trombeteiros; e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e em ti não mais se ouvirá ruído de mó;
23 Ya jin da yoti pʉ tema tzibi, cja̱ ya jin da ngue̱ni cja̱hni pʉ jar jñi̱ni, como ya jin to da ntja̱jti, cja̱ ya jin te da ncja mbaxcjua. Má̱hmɛto cʉ comerciante cʉ guá hñe̱jmʉ car ciudad‑ca̱, más mí ndo ja̱ ʉ́r domi ni ndra ngue cʉ pé ddaa. Má̱hmɛto hne̱je̱, mí mpɛjni pʉ ndu̱ntji cja̱hni, xcuí hñe̱jmʉ göhtjo cʉ nación, hne̱ di guatijʉ cʉ dyøti‑tjoni co cʉ brujo. Pe nuya, jin to da hñá̱m pʉ.
23 e luz de candeia não mais brilhará em ti, e voz de noivo e de noiva não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Da tja̱jquibi göhtjo cʉ riqueza cʉ mí pɛhtzi, cja̱ da tjɛgui da hnatsjɛ, como guejcua nʉr ndo ciudad Babilonia xí ndo bböhti cʉ cja̱hni cʉ jin te mí ndu̱jpite. Guejcua xí mfömbi cár cji cʉ profeta cʉ mí pɛjpi ca Ocja̱, co göhtjo cʉ pé dda cja̱hni cʉ mí tɛni guegue. Eso, xí castiga ca Ocja̱, xí cjajpi xí mpu̱n cʉ mi̱ngu̱ pʉ.― Ncjapʉ gá ma̱n car ángele‑cá̱.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.