João 21
Got orhe meng brak ban (OPM) vs NVT
1 — ausente —
1 Depois disso, Jesus apareceu novamente a seus discípulos junto ao mar de Tiberíades. Foi assim que aconteceu:
2 — ausente —
2 estavam ali Simão Pedro, Tomé, apelidado de Gêmeo, Natanael, de Caná da Galileia, os filhos de Zebedeu e outros dois discípulos.
3 Patim Saimon Pita oh Gin noh kwihan bot dah rusa aning mim sapatmur ririt nuhur aning ung tom dahnong mat sayaoh aning oh ung ti na tamima onham pipa.
3 Simão Pedro disse: “Vou pescar”. “Nós também vamos”, disseram os outros. Assim, entraram no barco e foram, mas não pegaram coisa alguma a noite toda.
4 — ausente —
4 Ao amanhecer, Jesus estava na praia, mas os discípulos não o reconheceram.
5 — ausente —
5 Ele perguntou: “Filhos, por acaso vocês têm peixe para comer?”. “Não”, responderam eles.
6 Por uatperhanoh oh Ihan gur bes oper tandapat ohe tom dahnong oh panditinmuro. Pandiriyahan aning oh ung tamitiprohemuro napot unangop. Napot unatporhan nuhur ung oh arpin adahnong apanditpa. Apanditperhan aning ruumsan ung tamingopa. Tamitperhan nuhur ruum moh kinmat pramtin hatpa.
6 Então ele disse: “Lancem a rede para o lado direito do barco e pegarão”. Fizeram assim e não conseguiam recolher a rede, de tão cheia de peixes que estava.
7 Kinmat pramtin ham bundeiptin orhe bopor nahat napapat han noh Pita ohnong Epe. Moh dire Hanipyah oh ma hapat potporhan Pita oh tei ohe watah ma daphot sar oh ara tom dahnong wangop. Wasa supim hat Jisas ohe patnong sangop.
7 O discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: “É o Senhor!”. Quando Simão Pedro ouviu que era o Senhor, vestiu a capa, pois a havia removido para trabalhar, e saltou na água.
8 Saporhan nuhur tom bus tei oh kakduupo rim nuhur bot dahdapat orhor aning ung oh tom hru tei orhor pramat ohe kom pipa.
8 Os outros ficaram no barco e puxaram até a praia a rede carregada, pois estavam a apenas uns noventa metros de distância.
9 Susa bus teinong hapti wandasa wandeiyaoh irat har mar aningo deno Hanipyah oh temat patgop.
9 Quando chegaram, encontraram um braseiro, no qual havia um peixe, e pão.
10 Temat patdapat nuhurnong Gur ama ung tami aning oh ti poprina napongop.
10 Jesus disse: “Tragam alguns dos peixes que vocês acabaram de pegar”.
11 Napotporhan Saimon Pita oh it bot dahnong rusa aning ung oh nang oh arpima pramat tom dinin teinong deingop. Matporhan aning oh sayaoh aning isipnap orhap 153 hangop. Ihtin aning isip ung tami orhor ungnong na turkangop.
11 Simão Pedro entrou no barco e arrastou a rede para a praia. Havia 153 peixes grandes e, no entanto, a rede não arrebentou.
12 Ihtiporhan Jisas oh Gur gin apris den dina napotporhan nuhurhe Moh nuranure Hanipyah orhor ma hapat daham kas ham Go de hana na potpa.
12 “Venham comer!”, disse Jesus. Nenhum dos discípulos tinha coragem de perguntar: “Quem é você?”, pois sabiam muito bem que era o Senhor.
13 Na potperhan oh deno aningo oh dara popris namdengop.
13 Então Jesus lhes serviu o pão e o peixe.
14 Jisas oh it masasa orhe namgit napisapat han nure kintei ma pitap hatip oh bimrip oh ama pitap hatip oh.
14 Foi a terceira vez que Jesus apareceu a seus discípulos depois de ressuscitar dos mortos.
15 Jisas oh den namdiporhan nuhur diperhan oh Saimon Pita ohnong Jon ohe mon Saimon go maire nohe danong ham bopor nahat napaptiru gohe ihtin bopor nahat napapatda da isipnap bopor nahat napapat por dahandeingop. Dahamtiporhan oh Dawa. Hanipyaha. Nohe gonong bopor nahat ma napapat da oh go am hat patmur pongop. Potporhan oh Go ihan norhe han sahapti bap hatin hat pati ihirnong sahanmur pongop.
15 Depois da refeição, Jesus perguntou a Simão Pedro: “Simão, filho de João, você me ama mais do que estes?”. “Sim, Senhor”, respondeu Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então alimente meus cordeiros”, disse Jesus.
16 Pora gahan it tipnerip oh Jon ohe mon Saimon go arpin nohe danong ham bopor nahat napapatda potporhan oh Dawa. Hanipyaha. Nohe gonong bopor nahat ma napapat da oh go am hat patmur pongop. Potporhan oh Go ihan norhe han sahapti han hatin hat pati ihirnong go wamat napaptenmur pongop.
16 Jesus repetiu a pergunta: “Simão, filho de João, você me ama?”. “Sim, Senhor”, disse Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então cuide de minhas ovelhas”, disse Jesus.
17 Pora it bimrip meng oh Jon ohe mon Saimon go nohnong bopor nahat napapatda potporhan oh Rihhe it tap meng orhorwi dahanahahhe daham da er hama Hanipyaha. Erer oh go am hat patmur. Ihan nohe ma gonong bopor nahat napapat da oh go am hat patmur pongop. Potporhan oh Go norhe han sahapti han hatin hat pati ihirnong nasaham napaptenmur.
17 Pela terceira vez, ele perguntou: “Simão, filho de João, você me ama?”. Pedro ficou triste porque Jesus fez a pergunta pela terceira vez e disse: “O Senhor sabe todas as coisas. Sabe que eu o amo”. Jesus disse: “Então alimente minhas ovelhas.
18 Noh arpin meng napotiprohmur. Go brer put hat patim gorhe watah oh gorhor aro gorhe ma sapor rinong suso hapatmur. Kaput paser hah teihe wan han ihir ire bes tei watah nariyao go bes arhatporhan gwe sapor ma dahat pat teinong besdap namrim napisayao hatiprimur pongop.
18 “Eu lhe digo a verdade: quando você era jovem, podia agir como bem entendia; vestia-se e ia aonde queria. Mas, quando for velho, estenderá as mãos e outros o vestirão e o levarão aonde você não quer ir”.
19 Ama potip oh Pita oh paser hatporhan sutperhan Got ohe winnong adaptuhur ma haputipra meng oh gipotipmur. Gipora Pita go nohe kom aprina pongop.
19 Jesus disse isso para informá-lo com que tipo de morte ele iria glorificar a Deus. Então Jesus lhe disse: “Siga-me”.
20 — ausente —
20 Pedro se virou e viu atrás deles o discípulo a quem Jesus amava, aquele que havia se reclinado perto de Jesus durante a ceia e perguntado: “Senhor, quem o trairá?”.
21 — ausente —
21 Pedro perguntou a Jesus: “Senhor, e quanto a ele?”.
22 Dahamtiporhan Jisas oh Go ohe ma haputipranong oh Oh kinhat sa haputipra dahatipra. Nohe danong hat orhorwi hat patenmur. Noh Jon ohnong go na haput patin orhor noh it apripramur porhanoh go Oh imat por ma hapat daham ohe danong hat patepra. Nohe danongwi hat patenmur pongop.
22 Jesus respondeu: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa? Quanto a você, siga-me”.
23 Ihtiporhan Jisas orhe han ihir amrama Jisas oh Jon ohnong imat potip ohoh ihan Jon oh na haputipra hanmur naporiptimur. Ma naporipti oh Jisas oh Jon oh na haputipramur napotipda ihan gur Oh na haputipra hanmur potiprohe. Oh Jon oh na haput patin noh apripramur naporhan oh oh norhe dahapat da ohmur napotip ohoh ihan gur Oh na haputipra hanmur gure ihat ma dahapti da oh be ihat dahaptimur.
23 Por isso espalhou-se entre a comunidade dos irmãos o rumor de que esse discípulo não morreria. Não foi isso, porém, o que Jesus disse. Ele apenas disse: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa?”.
24 Ama han norhor norhe kintei Jisas oh ihat saporhan orhe ihat sasuh ohe meng oh noh mama brak mat sar ohmur. Noh ihat wamat sasuh ohe meng oh brak mat sar ohoh ihan gur arpin meng napor brak matip ma hapat dahenmur.
24 Este é o discípulo que dá testemunho destes acontecimentos e que os registrou aqui. E sabemos que seu relato é fiel.
25 Jisas ohe ma ihat tamrein sasuh meng oh ruumsan pat orhor kat mengwi noh mama brak mat sar ohmur. Kat meng oh noh na brak deimur. Ohe ma ihat sasuh ohe meng oh isipnap pat ohoh ihan noh gonsi brak deihanoh brak ban isip hahrit kat de tei itin hatipri rim noh kat meng na brak mar mandamur.
25 Jesus também fez muitas outras coisas. Se todas fossem registradas, suponho que nem o mundo inteiro poderia conter todos os livros que seriam escritos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.