João 11

Got orhe meng brak ban (OPM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 — ausente —
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Gahan Nanip Rasaras oh sik hatporhan kor yot ihit Hanipyah ohnong gur sus potinmur. Orhe yah han Rasaras ohhe sik hat patmur potinmur por darheriya hangopa.
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Darheriyahan Jisas ohnong potperhan oh amrama am hapat Ama ohe sik moh na haputin ohe sikmur. Ama sik oh Got ohe brer noh yah matporhan nohnong armi nahayao Got ohnong armi deiyao matin ohe sik oh imat patmur ringop.
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 — ausente —
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 — ausente —
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Patema gahan orhorsi pati han nuhurnong Gin dir it Judia mongnong sapera napongop.
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Napotporhan nuhur Tisa. Ama Juda ihir kopenpok ma kweisi gonong nitperim ihangweri oh ginhe it amongnong sapero ripatda potpa.
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Potperhan oh Ei. Noh mong da orhor at ohe atamreindin oh atamreindin hat patmur. Mong da hat patin ma tamrein sapti oh na tapam yah hatwi atamrein saptimur.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Patem mong kwitem hatporhan hanip dir tamrein sayahanoh na wataham tamrein saptin tapaptimur. Gin noh mama pat moh mong da hat patmur. Mong da tei pat ohoh ihan yah hat orhor saprohemur napongop.
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 — ausente —
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 — ausente —
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 — ausente —
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Potperhan Ihir ihat dahat patio rim Es. Rasaras oh haputporhan sein it patimur.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Noh na pim patin ma haputir oh yahwa. Gin diradir susa noh ohnong da tit matporhan gur wanahama nohnong Oh arpin imtin hatin hanhe daham am hatiprimur. Gin dir sein itiri teinong sapera napongop.
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Napotporhan tit han Tomas ohe win tit Ditimas oh Jisas oh apteinong saporhan ihir sutiprikin. Sutperhan haputiprakin daham Ihan dirhe ohsi susa diradirnong tap mat ohsi ha nitingwe. Niyarit diradir tap hat haputper napongop.
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Napora nuhur pipa. Susa koriyaoh Rasaras ohe sein oh iraire pohon kwei tem saripti teinong sara hathat timbas dah timda hangop.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 — ausente —
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Paptihan Mata uhnong Jisas oh apirhe potperhan Maria uh ap oh patina Mata uh mandap ambur apingop.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Aprisa Jisas ohnong Hanipyaha. Go matei patinneng nohe nanip oh na haputirnengmur.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ginhe go Got ohnong tit da tit matinmur porhanhe oh arpin amram gorhe ma por meng orhor matiprohmur pongop.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Potporhan Jisas oh Gwe nanin oh it da apris masapramur pongop.
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Potporhan uh Noh am hat patmur. Mong pepe dik oh hanip gonsi it da apris masapri ohoh ihan oh it masapramur dahapatmur pongop.
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Potporhan Jisas oh It da apris masapti ohe duuptei oh norhe bokdapatwi hat patmur. Eimat paten da ohe duupteihe norhorwimur. Noh ihat pat han ohoh ihan norhornong Ohwi inahatin hatin hanwa ma dahaya guroh haputinnong ina teimdapat hapuripri orhor danong oh na hapur dipwi pateprimur.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Gur matei da patin orhor nohe danongwi hat ma pati guroh haputinnong na hapura eimat patiru hat orhor pateprimur. Gin go nohe ma napor mengnong moh Arpin meng napor ma hapat dahat patda pongop.
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Jisas oh potporhan Mata uh Hanipyaha. Dawa. Noh gonong Go Got oh ihirnong ambutin han kakdah darhetipramur rim ma kis nahat napapatdapat nadarhetir han oh gomur dahat patmur pongop.
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 — ausente —
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 — ausente —
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 — ausente —
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Apriperhan ama Juda ihir apris uhnong da yah mar papti han ihir uh kapkap tandeim saporhan wamara Uh hanip sein itiri teinong sus payimatporim ro ma hapat daham kom ama ruhpa oh.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Maria uh Jisas ohe pat aprisa Jisas ohe tong duup bos hamnong ham timama ohnong Hanipyaha. Go matei patinneng nohe nanip moh na haputirnengmur yimat tit pongop.
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Yimat tit potporhan Jisas oh uhe ma yimao Juda ire kom apris ma yimayao oh wamara ohhe yimtin ina hangop.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Yimtin ina hapat ihirnong Gur sein oh de tei itiri pongop. Potporhan ihir gohe sus wamtin pongopa.
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Potperhan oh yimangop.
35 Jesus chorou.
36 Yimtiporhan ihir Epe. Han moh wamtin. Orhe bopor mar da apin pat han oh haputiro rim mama yima ohmur ringopa.
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Ripti kat han ihir Mama han moh kin kwisi han ihirnong yah deipat ohoh ihan han moh kopen na haput patin rih orhor oh apris patinneng hanip moh yah matporhan na haputirnengmur ringopa.
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Ritperhan Jisas oh ire ina ruum dariya ina ruum hatin orhor ohhe ina ruum daringop. Ihtin ina ruum ohhe darpat susa sein ma itiri tei oh kotpa. Koriyaoh kwei tem ohon sein sara teimdapat kwei tansi apatiri hangop.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Apatirihan Jisas oh Gur kwei tan moh dapus potinmur pongop. Potporhan Mata uh Wa. Hanipyaha. Rasaras oh hapur sus hathat timbas dah timda tei moh gwesi nahatiproh basda pongop.
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Potporhan Jisas oh Noh ma go nohnong Ohwi inahatin hatin hanwa dahahhan go Got ohe kasip yah danong wamar am hatiprohmur ma ginaporhe oh gin go na daham ginaporpatda pongop.
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Potporhan ihir kwei tan oh dapus pongopa. Dapus potperhan oh aw teinong watahama itap ohnong Ata. Nohe ma napotiproh meng oh gorhor amram inahatiproho rim noh gonong weso napormur.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Go nohe meng oh dipwi amrapatmur dahapat orhor mama ihir Han moh Got orhe darhetip han ma hapat ha dahatingwe rim mameng moh napormur pongop.
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Porpat kasip mengtei orhor Rasaras go masasa kot teinong moh marona pongop.
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Potporhan Rasaras oh arpin haputir tei orhor it masasa marangop. Maraoh beso buho oh nang atpayao rumkin watahsi giandeiyao matirisi orhor marangop. Marporhan Jisas oh Gin gur ohnong arpit mandayarit ha sonoh potporhan ihir arpit amdatperhan oh yah hat orhor sangop.
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Jisas oh imat Rasaras ohnong pamsaporhan Maria uhsi ma apriya Juda han dam ihir wamara Epe. Ohwi inahatin hatin han ma hapat ama dahatpa oh.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Dahapti gahan kat han ihir Parisi ire patinong susa ihirnong Jisas ohe imat hanip ma pamsa ohe meng oh ama potpa oh.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 — ausente —
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 — ausente —
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Goshapti irair tit han Kaiapas Got ohe ap yawar hanat bok han ire duupteinap han oh tandeima Jisas ohnong sutperhan yah hat pateprio rim Gur da timbas hat patim giporiptida.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Tap han diradir gon hapuriyahan ermur. Diradir gon haputipririm dire gwemat tit han oh pokwi ma haputipra oh yahmur. Gur na dahat patida ama gipotip oh.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Ohe ma gipotip oh orhe da oh na gipotipmur. Oh Got ohe ap yawar hanat bok han ire duupteinap han hat patin Got oh ameng oh am matporhan oh Jisas ohe Juda bap ire gwemat ma haputipra ohe meng oh potipmur.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Juda bap ire gwemat haputipramur ma potip meng oh Juda ire gwematwi na gipotipmur. Got ohe han gonsi among among ma oktahat pati bap ihirnong oh tit hanwi matinmat haputipramur rim gipotipmur.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Gahan ihir sutin ohe meng oh ama wanin deishe oh.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Ihir ohe sutin meng oh wanin mat pisapti tei ohoh ihan Jisaso nuhur Juda ire kintei katnong na ham aharwi sashemur. Ahar susa gahan orhe han nuhursi among oh mandama irat timbas hanip timbas mong mutuh ohe kakduup oh pipa. Susa ap mutuh Iprem ap mutuh oh kora atei inpa.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Gahan Pasopa dik rih Isip ire hrepdapat hat patim Got oh pisusa iraire mong Kenannong pihip ohe dik oh Pasopa diko rim kakduup hata tei Juda trun han ihir aptei aptei amdapat Gin Pasopa dik na bisei hapti dik kakduup hahmur. Gin dir diradire ina boknong ongeng matpero rim Jerusarem ap mutuhnong ama apdapa oh.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 — ausente —
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 — ausente —
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.