João 11
Got orhe meng brak ban (OPM) vs ARA
1 — ausente —
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Gahan Nanip Rasaras oh sik hatporhan kor yot ihit Hanipyah ohnong gur sus potinmur. Orhe yah han Rasaras ohhe sik hat patmur potinmur por darheriya hangopa.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Darheriyahan Jisas ohnong potperhan oh amrama am hapat Ama ohe sik moh na haputin ohe sikmur. Ama sik oh Got ohe brer noh yah matporhan nohnong armi nahayao Got ohnong armi deiyao matin ohe sik oh imat patmur ringop.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 — ausente —
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 — ausente —
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Patema gahan orhorsi pati han nuhurnong Gin dir it Judia mongnong sapera napongop.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Napotporhan nuhur Tisa. Ama Juda ihir kopenpok ma kweisi gonong nitperim ihangweri oh ginhe it amongnong sapero ripatda potpa.
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Potperhan oh Ei. Noh mong da orhor at ohe atamreindin oh atamreindin hat patmur. Mong da hat patin ma tamrein sapti oh na tapam yah hatwi atamrein saptimur.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Patem mong kwitem hatporhan hanip dir tamrein sayahanoh na wataham tamrein saptin tapaptimur. Gin noh mama pat moh mong da hat patmur. Mong da tei pat ohoh ihan yah hat orhor saprohemur napongop.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 — ausente —
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 — ausente —
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 — ausente —
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Potperhan Ihir ihat dahat patio rim Es. Rasaras oh haputporhan sein it patimur.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Noh na pim patin ma haputir oh yahwa. Gin diradir susa noh ohnong da tit matporhan gur wanahama nohnong Oh arpin imtin hatin hanhe daham am hatiprimur. Gin dir sein itiri teinong sapera napongop.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Napotporhan tit han Tomas ohe win tit Ditimas oh Jisas oh apteinong saporhan ihir sutiprikin. Sutperhan haputiprakin daham Ihan dirhe ohsi susa diradirnong tap mat ohsi ha nitingwe. Niyarit diradir tap hat haputper napongop.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Napora nuhur pipa. Susa koriyaoh Rasaras ohe sein oh iraire pohon kwei tem saripti teinong sara hathat timbas dah timda hangop.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 — ausente —
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Paptihan Mata uhnong Jisas oh apirhe potperhan Maria uh ap oh patina Mata uh mandap ambur apingop.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Aprisa Jisas ohnong Hanipyaha. Go matei patinneng nohe nanip oh na haputirnengmur.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Ginhe go Got ohnong tit da tit matinmur porhanhe oh arpin amram gorhe ma por meng orhor matiprohmur pongop.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Potporhan Jisas oh Gwe nanin oh it da apris masapramur pongop.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Potporhan uh Noh am hat patmur. Mong pepe dik oh hanip gonsi it da apris masapri ohoh ihan oh it masapramur dahapatmur pongop.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Potporhan Jisas oh It da apris masapti ohe duuptei oh norhe bokdapatwi hat patmur. Eimat paten da ohe duupteihe norhorwimur. Noh ihat pat han ohoh ihan norhornong Ohwi inahatin hatin hanwa ma dahaya guroh haputinnong ina teimdapat hapuripri orhor danong oh na hapur dipwi pateprimur.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Gur matei da patin orhor nohe danongwi hat ma pati guroh haputinnong na hapura eimat patiru hat orhor pateprimur. Gin go nohe ma napor mengnong moh Arpin meng napor ma hapat dahat patda pongop.
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Jisas oh potporhan Mata uh Hanipyaha. Dawa. Noh gonong Go Got oh ihirnong ambutin han kakdah darhetipramur rim ma kis nahat napapatdapat nadarhetir han oh gomur dahat patmur pongop.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 — ausente —
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 — ausente —
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 — ausente —
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Apriperhan ama Juda ihir apris uhnong da yah mar papti han ihir uh kapkap tandeim saporhan wamara Uh hanip sein itiri teinong sus payimatporim ro ma hapat daham kom ama ruhpa oh.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Maria uh Jisas ohe pat aprisa Jisas ohe tong duup bos hamnong ham timama ohnong Hanipyaha. Go matei patinneng nohe nanip moh na haputirnengmur yimat tit pongop.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yimat tit potporhan Jisas oh uhe ma yimao Juda ire kom apris ma yimayao oh wamara ohhe yimtin ina hangop.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Yimtin ina hapat ihirnong Gur sein oh de tei itiri pongop. Potporhan ihir gohe sus wamtin pongopa.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Potperhan oh yimangop.
35 Jesus chorou.
36 Yimtiporhan ihir Epe. Han moh wamtin. Orhe bopor mar da apin pat han oh haputiro rim mama yima ohmur ringopa.
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Ripti kat han ihir Mama han moh kin kwisi han ihirnong yah deipat ohoh ihan han moh kopen na haput patin rih orhor oh apris patinneng hanip moh yah matporhan na haputirnengmur ringopa.
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Ritperhan Jisas oh ire ina ruum dariya ina ruum hatin orhor ohhe ina ruum daringop. Ihtin ina ruum ohhe darpat susa sein ma itiri tei oh kotpa. Koriyaoh kwei tem ohon sein sara teimdapat kwei tansi apatiri hangop.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Apatirihan Jisas oh Gur kwei tan moh dapus potinmur pongop. Potporhan Mata uh Wa. Hanipyaha. Rasaras oh hapur sus hathat timbas dah timda tei moh gwesi nahatiproh basda pongop.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Potporhan Jisas oh Noh ma go nohnong Ohwi inahatin hatin hanwa dahahhan go Got ohe kasip yah danong wamar am hatiprohmur ma ginaporhe oh gin go na daham ginaporpatda pongop.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Potporhan ihir kwei tan oh dapus pongopa. Dapus potperhan oh aw teinong watahama itap ohnong Ata. Nohe ma napotiproh meng oh gorhor amram inahatiproho rim noh gonong weso napormur.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Go nohe meng oh dipwi amrapatmur dahapat orhor mama ihir Han moh Got orhe darhetip han ma hapat ha dahatingwe rim mameng moh napormur pongop.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Porpat kasip mengtei orhor Rasaras go masasa kot teinong moh marona pongop.
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Potporhan Rasaras oh arpin haputir tei orhor it masasa marangop. Maraoh beso buho oh nang atpayao rumkin watahsi giandeiyao matirisi orhor marangop. Marporhan Jisas oh Gin gur ohnong arpit mandayarit ha sonoh potporhan ihir arpit amdatperhan oh yah hat orhor sangop.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Jisas oh imat Rasaras ohnong pamsaporhan Maria uhsi ma apriya Juda han dam ihir wamara Epe. Ohwi inahatin hatin han ma hapat ama dahatpa oh.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Dahapti gahan kat han ihir Parisi ire patinong susa ihirnong Jisas ohe imat hanip ma pamsa ohe meng oh ama potpa oh.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 — ausente —
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 — ausente —
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Goshapti irair tit han Kaiapas Got ohe ap yawar hanat bok han ire duupteinap han oh tandeima Jisas ohnong sutperhan yah hat pateprio rim Gur da timbas hat patim giporiptida.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Tap han diradir gon hapuriyahan ermur. Diradir gon haputipririm dire gwemat tit han oh pokwi ma haputipra oh yahmur. Gur na dahat patida ama gipotip oh.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ohe ma gipotip oh orhe da oh na gipotipmur. Oh Got ohe ap yawar hanat bok han ire duupteinap han hat patin Got oh ameng oh am matporhan oh Jisas ohe Juda bap ire gwemat ma haputipra ohe meng oh potipmur.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Juda bap ire gwemat haputipramur ma potip meng oh Juda ire gwematwi na gipotipmur. Got ohe han gonsi among among ma oktahat pati bap ihirnong oh tit hanwi matinmat haputipramur rim gipotipmur.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Gahan ihir sutin ohe meng oh ama wanin deishe oh.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Ihir ohe sutin meng oh wanin mat pisapti tei ohoh ihan Jisaso nuhur Juda ire kintei katnong na ham aharwi sashemur. Ahar susa gahan orhe han nuhursi among oh mandama irat timbas hanip timbas mong mutuh ohe kakduup oh pipa. Susa ap mutuh Iprem ap mutuh oh kora atei inpa.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Gahan Pasopa dik rih Isip ire hrepdapat hat patim Got oh pisusa iraire mong Kenannong pihip ohe dik oh Pasopa diko rim kakduup hata tei Juda trun han ihir aptei aptei amdapat Gin Pasopa dik na bisei hapti dik kakduup hahmur. Gin dir diradire ina boknong ongeng matpero rim Jerusarem ap mutuhnong ama apdapa oh.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 — ausente —
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 — ausente —
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.