João 11
Got orhe meng brak ban (OPM) vs NAA
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Gahan Nanip Rasaras oh sik hatporhan kor yot ihit Hanipyah ohnong gur sus potinmur. Orhe yah han Rasaras ohhe sik hat patmur potinmur por darheriya hangopa.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Darheriyahan Jisas ohnong potperhan oh amrama am hapat Ama ohe sik moh na haputin ohe sikmur. Ama sik oh Got ohe brer noh yah matporhan nohnong armi nahayao Got ohnong armi deiyao matin ohe sik oh imat patmur ringop.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 — ausente —
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 — ausente —
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Patema gahan orhorsi pati han nuhurnong Gin dir it Judia mongnong sapera napongop.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Napotporhan nuhur Tisa. Ama Juda ihir kopenpok ma kweisi gonong nitperim ihangweri oh ginhe it amongnong sapero ripatda potpa.
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Potperhan oh Ei. Noh mong da orhor at ohe atamreindin oh atamreindin hat patmur. Mong da hat patin ma tamrein sapti oh na tapam yah hatwi atamrein saptimur.
9 Jesus respondeu:
10 Patem mong kwitem hatporhan hanip dir tamrein sayahanoh na wataham tamrein saptin tapaptimur. Gin noh mama pat moh mong da hat patmur. Mong da tei pat ohoh ihan yah hat orhor saprohemur napongop.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 — ausente —
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 — ausente —
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 — ausente —
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Potperhan Ihir ihat dahat patio rim Es. Rasaras oh haputporhan sein it patimur.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Noh na pim patin ma haputir oh yahwa. Gin diradir susa noh ohnong da tit matporhan gur wanahama nohnong Oh arpin imtin hatin hanhe daham am hatiprimur. Gin dir sein itiri teinong sapera napongop.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Napotporhan tit han Tomas ohe win tit Ditimas oh Jisas oh apteinong saporhan ihir sutiprikin. Sutperhan haputiprakin daham Ihan dirhe ohsi susa diradirnong tap mat ohsi ha nitingwe. Niyarit diradir tap hat haputper napongop.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Napora nuhur pipa. Susa koriyaoh Rasaras ohe sein oh iraire pohon kwei tem saripti teinong sara hathat timbas dah timda hangop.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 — ausente —
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Paptihan Mata uhnong Jisas oh apirhe potperhan Maria uh ap oh patina Mata uh mandap ambur apingop.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Aprisa Jisas ohnong Hanipyaha. Go matei patinneng nohe nanip oh na haputirnengmur.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ginhe go Got ohnong tit da tit matinmur porhanhe oh arpin amram gorhe ma por meng orhor matiprohmur pongop.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Potporhan Jisas oh Gwe nanin oh it da apris masapramur pongop.
23 Jesus disse a ela:
24 Potporhan uh Noh am hat patmur. Mong pepe dik oh hanip gonsi it da apris masapri ohoh ihan oh it masapramur dahapatmur pongop.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Potporhan Jisas oh It da apris masapti ohe duuptei oh norhe bokdapatwi hat patmur. Eimat paten da ohe duupteihe norhorwimur. Noh ihat pat han ohoh ihan norhornong Ohwi inahatin hatin hanwa ma dahaya guroh haputinnong ina teimdapat hapuripri orhor danong oh na hapur dipwi pateprimur.
25 Então Jesus declarou:
26 Gur matei da patin orhor nohe danongwi hat ma pati guroh haputinnong na hapura eimat patiru hat orhor pateprimur. Gin go nohe ma napor mengnong moh Arpin meng napor ma hapat dahat patda pongop.
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Jisas oh potporhan Mata uh Hanipyaha. Dawa. Noh gonong Go Got oh ihirnong ambutin han kakdah darhetipramur rim ma kis nahat napapatdapat nadarhetir han oh gomur dahat patmur pongop.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 — ausente —
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 — ausente —
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 — ausente —
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Apriperhan ama Juda ihir apris uhnong da yah mar papti han ihir uh kapkap tandeim saporhan wamara Uh hanip sein itiri teinong sus payimatporim ro ma hapat daham kom ama ruhpa oh.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Maria uh Jisas ohe pat aprisa Jisas ohe tong duup bos hamnong ham timama ohnong Hanipyaha. Go matei patinneng nohe nanip moh na haputirnengmur yimat tit pongop.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Yimat tit potporhan Jisas oh uhe ma yimao Juda ire kom apris ma yimayao oh wamara ohhe yimtin ina hangop.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Yimtin ina hapat ihirnong Gur sein oh de tei itiri pongop. Potporhan ihir gohe sus wamtin pongopa.
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Potperhan oh yimangop.
35 Jesus chorou.
36 Yimtiporhan ihir Epe. Han moh wamtin. Orhe bopor mar da apin pat han oh haputiro rim mama yima ohmur ringopa.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Ripti kat han ihir Mama han moh kin kwisi han ihirnong yah deipat ohoh ihan han moh kopen na haput patin rih orhor oh apris patinneng hanip moh yah matporhan na haputirnengmur ringopa.
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Ritperhan Jisas oh ire ina ruum dariya ina ruum hatin orhor ohhe ina ruum daringop. Ihtin ina ruum ohhe darpat susa sein ma itiri tei oh kotpa. Koriyaoh kwei tem ohon sein sara teimdapat kwei tansi apatiri hangop.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Apatirihan Jisas oh Gur kwei tan moh dapus potinmur pongop. Potporhan Mata uh Wa. Hanipyaha. Rasaras oh hapur sus hathat timbas dah timda tei moh gwesi nahatiproh basda pongop.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Potporhan Jisas oh Noh ma go nohnong Ohwi inahatin hatin hanwa dahahhan go Got ohe kasip yah danong wamar am hatiprohmur ma ginaporhe oh gin go na daham ginaporpatda pongop.
40 Jesus respondeu:
41 Potporhan ihir kwei tan oh dapus pongopa. Dapus potperhan oh aw teinong watahama itap ohnong Ata. Nohe ma napotiproh meng oh gorhor amram inahatiproho rim noh gonong weso napormur.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Go nohe meng oh dipwi amrapatmur dahapat orhor mama ihir Han moh Got orhe darhetip han ma hapat ha dahatingwe rim mameng moh napormur pongop.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Porpat kasip mengtei orhor Rasaras go masasa kot teinong moh marona pongop.
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Potporhan Rasaras oh arpin haputir tei orhor it masasa marangop. Maraoh beso buho oh nang atpayao rumkin watahsi giandeiyao matirisi orhor marangop. Marporhan Jisas oh Gin gur ohnong arpit mandayarit ha sonoh potporhan ihir arpit amdatperhan oh yah hat orhor sangop.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Jisas oh imat Rasaras ohnong pamsaporhan Maria uhsi ma apriya Juda han dam ihir wamara Epe. Ohwi inahatin hatin han ma hapat ama dahatpa oh.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Dahapti gahan kat han ihir Parisi ire patinong susa ihirnong Jisas ohe imat hanip ma pamsa ohe meng oh ama potpa oh.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 — ausente —
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 — ausente —
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Goshapti irair tit han Kaiapas Got ohe ap yawar hanat bok han ire duupteinap han oh tandeima Jisas ohnong sutperhan yah hat pateprio rim Gur da timbas hat patim giporiptida.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Tap han diradir gon hapuriyahan ermur. Diradir gon haputipririm dire gwemat tit han oh pokwi ma haputipra oh yahmur. Gur na dahat patida ama gipotip oh.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ohe ma gipotip oh orhe da oh na gipotipmur. Oh Got ohe ap yawar hanat bok han ire duupteinap han hat patin Got oh ameng oh am matporhan oh Jisas ohe Juda bap ire gwemat ma haputipra ohe meng oh potipmur.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Juda bap ire gwemat haputipramur ma potip meng oh Juda ire gwematwi na gipotipmur. Got ohe han gonsi among among ma oktahat pati bap ihirnong oh tit hanwi matinmat haputipramur rim gipotipmur.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Gahan ihir sutin ohe meng oh ama wanin deishe oh.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Ihir ohe sutin meng oh wanin mat pisapti tei ohoh ihan Jisaso nuhur Juda ire kintei katnong na ham aharwi sashemur. Ahar susa gahan orhe han nuhursi among oh mandama irat timbas hanip timbas mong mutuh ohe kakduup oh pipa. Susa ap mutuh Iprem ap mutuh oh kora atei inpa.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Gahan Pasopa dik rih Isip ire hrepdapat hat patim Got oh pisusa iraire mong Kenannong pihip ohe dik oh Pasopa diko rim kakduup hata tei Juda trun han ihir aptei aptei amdapat Gin Pasopa dik na bisei hapti dik kakduup hahmur. Gin dir diradire ina boknong ongeng matpero rim Jerusarem ap mutuhnong ama apdapa oh.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 — ausente —
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 — ausente —
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.