João 11
Got orhe meng brak ban (OPM) vs NVI
1 — ausente —
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 — ausente —
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Gahan Nanip Rasaras oh sik hatporhan kor yot ihit Hanipyah ohnong gur sus potinmur. Orhe yah han Rasaras ohhe sik hat patmur potinmur por darheriya hangopa.
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Darheriyahan Jisas ohnong potperhan oh amrama am hapat Ama ohe sik moh na haputin ohe sikmur. Ama sik oh Got ohe brer noh yah matporhan nohnong armi nahayao Got ohnong armi deiyao matin ohe sik oh imat patmur ringop.
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 — ausente —
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 — ausente —
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Patema gahan orhorsi pati han nuhurnong Gin dir it Judia mongnong sapera napongop.
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Napotporhan nuhur Tisa. Ama Juda ihir kopenpok ma kweisi gonong nitperim ihangweri oh ginhe it amongnong sapero ripatda potpa.
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Potperhan oh Ei. Noh mong da orhor at ohe atamreindin oh atamreindin hat patmur. Mong da hat patin ma tamrein sapti oh na tapam yah hatwi atamrein saptimur.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Patem mong kwitem hatporhan hanip dir tamrein sayahanoh na wataham tamrein saptin tapaptimur. Gin noh mama pat moh mong da hat patmur. Mong da tei pat ohoh ihan yah hat orhor saprohemur napongop.
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 — ausente —
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 — ausente —
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 — ausente —
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Potperhan Ihir ihat dahat patio rim Es. Rasaras oh haputporhan sein it patimur.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Noh na pim patin ma haputir oh yahwa. Gin diradir susa noh ohnong da tit matporhan gur wanahama nohnong Oh arpin imtin hatin hanhe daham am hatiprimur. Gin dir sein itiri teinong sapera napongop.
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Napotporhan tit han Tomas ohe win tit Ditimas oh Jisas oh apteinong saporhan ihir sutiprikin. Sutperhan haputiprakin daham Ihan dirhe ohsi susa diradirnong tap mat ohsi ha nitingwe. Niyarit diradir tap hat haputper napongop.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Napora nuhur pipa. Susa koriyaoh Rasaras ohe sein oh iraire pohon kwei tem saripti teinong sara hathat timbas dah timda hangop.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 — ausente —
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Paptihan Mata uhnong Jisas oh apirhe potperhan Maria uh ap oh patina Mata uh mandap ambur apingop.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Aprisa Jisas ohnong Hanipyaha. Go matei patinneng nohe nanip oh na haputirnengmur.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Ginhe go Got ohnong tit da tit matinmur porhanhe oh arpin amram gorhe ma por meng orhor matiprohmur pongop.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Potporhan Jisas oh Gwe nanin oh it da apris masapramur pongop.
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Potporhan uh Noh am hat patmur. Mong pepe dik oh hanip gonsi it da apris masapri ohoh ihan oh it masapramur dahapatmur pongop.
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Potporhan Jisas oh It da apris masapti ohe duuptei oh norhe bokdapatwi hat patmur. Eimat paten da ohe duupteihe norhorwimur. Noh ihat pat han ohoh ihan norhornong Ohwi inahatin hatin hanwa ma dahaya guroh haputinnong ina teimdapat hapuripri orhor danong oh na hapur dipwi pateprimur.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Gur matei da patin orhor nohe danongwi hat ma pati guroh haputinnong na hapura eimat patiru hat orhor pateprimur. Gin go nohe ma napor mengnong moh Arpin meng napor ma hapat dahat patda pongop.
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Jisas oh potporhan Mata uh Hanipyaha. Dawa. Noh gonong Go Got oh ihirnong ambutin han kakdah darhetipramur rim ma kis nahat napapatdapat nadarhetir han oh gomur dahat patmur pongop.
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 — ausente —
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 — ausente —
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 — ausente —
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Apriperhan ama Juda ihir apris uhnong da yah mar papti han ihir uh kapkap tandeim saporhan wamara Uh hanip sein itiri teinong sus payimatporim ro ma hapat daham kom ama ruhpa oh.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Maria uh Jisas ohe pat aprisa Jisas ohe tong duup bos hamnong ham timama ohnong Hanipyaha. Go matei patinneng nohe nanip moh na haputirnengmur yimat tit pongop.
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Yimat tit potporhan Jisas oh uhe ma yimao Juda ire kom apris ma yimayao oh wamara ohhe yimtin ina hangop.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Yimtin ina hapat ihirnong Gur sein oh de tei itiri pongop. Potporhan ihir gohe sus wamtin pongopa.
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Potperhan oh yimangop.
35 Jesus chorou.
36 Yimtiporhan ihir Epe. Han moh wamtin. Orhe bopor mar da apin pat han oh haputiro rim mama yima ohmur ringopa.
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Ripti kat han ihir Mama han moh kin kwisi han ihirnong yah deipat ohoh ihan han moh kopen na haput patin rih orhor oh apris patinneng hanip moh yah matporhan na haputirnengmur ringopa.
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Ritperhan Jisas oh ire ina ruum dariya ina ruum hatin orhor ohhe ina ruum daringop. Ihtin ina ruum ohhe darpat susa sein ma itiri tei oh kotpa. Koriyaoh kwei tem ohon sein sara teimdapat kwei tansi apatiri hangop.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Apatirihan Jisas oh Gur kwei tan moh dapus potinmur pongop. Potporhan Mata uh Wa. Hanipyaha. Rasaras oh hapur sus hathat timbas dah timda tei moh gwesi nahatiproh basda pongop.
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Potporhan Jisas oh Noh ma go nohnong Ohwi inahatin hatin hanwa dahahhan go Got ohe kasip yah danong wamar am hatiprohmur ma ginaporhe oh gin go na daham ginaporpatda pongop.
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Potporhan ihir kwei tan oh dapus pongopa. Dapus potperhan oh aw teinong watahama itap ohnong Ata. Nohe ma napotiproh meng oh gorhor amram inahatiproho rim noh gonong weso napormur.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Go nohe meng oh dipwi amrapatmur dahapat orhor mama ihir Han moh Got orhe darhetip han ma hapat ha dahatingwe rim mameng moh napormur pongop.
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Porpat kasip mengtei orhor Rasaras go masasa kot teinong moh marona pongop.
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Potporhan Rasaras oh arpin haputir tei orhor it masasa marangop. Maraoh beso buho oh nang atpayao rumkin watahsi giandeiyao matirisi orhor marangop. Marporhan Jisas oh Gin gur ohnong arpit mandayarit ha sonoh potporhan ihir arpit amdatperhan oh yah hat orhor sangop.
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Jisas oh imat Rasaras ohnong pamsaporhan Maria uhsi ma apriya Juda han dam ihir wamara Epe. Ohwi inahatin hatin han ma hapat ama dahatpa oh.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Dahapti gahan kat han ihir Parisi ire patinong susa ihirnong Jisas ohe imat hanip ma pamsa ohe meng oh ama potpa oh.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 — ausente —
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 — ausente —
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Goshapti irair tit han Kaiapas Got ohe ap yawar hanat bok han ire duupteinap han oh tandeima Jisas ohnong sutperhan yah hat pateprio rim Gur da timbas hat patim giporiptida.
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Tap han diradir gon hapuriyahan ermur. Diradir gon haputipririm dire gwemat tit han oh pokwi ma haputipra oh yahmur. Gur na dahat patida ama gipotip oh.
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Ohe ma gipotip oh orhe da oh na gipotipmur. Oh Got ohe ap yawar hanat bok han ire duupteinap han hat patin Got oh ameng oh am matporhan oh Jisas ohe Juda bap ire gwemat ma haputipra ohe meng oh potipmur.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Juda bap ire gwemat haputipramur ma potip meng oh Juda ire gwematwi na gipotipmur. Got ohe han gonsi among among ma oktahat pati bap ihirnong oh tit hanwi matinmat haputipramur rim gipotipmur.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Gahan ihir sutin ohe meng oh ama wanin deishe oh.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Ihir ohe sutin meng oh wanin mat pisapti tei ohoh ihan Jisaso nuhur Juda ire kintei katnong na ham aharwi sashemur. Ahar susa gahan orhe han nuhursi among oh mandama irat timbas hanip timbas mong mutuh ohe kakduup oh pipa. Susa ap mutuh Iprem ap mutuh oh kora atei inpa.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Gahan Pasopa dik rih Isip ire hrepdapat hat patim Got oh pisusa iraire mong Kenannong pihip ohe dik oh Pasopa diko rim kakduup hata tei Juda trun han ihir aptei aptei amdapat Gin Pasopa dik na bisei hapti dik kakduup hahmur. Gin dir diradire ina boknong ongeng matpero rim Jerusarem ap mutuhnong ama apdapa oh.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 — ausente —
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 — ausente —
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.