Atos 22
Got orhe meng brak ban (OPM) vs NTLH
1 Nohanhero athero gur nohe meng moh amratin. Gur nohe boknong ma nahapti ohe meng oh Gin ohe boknong timbas ma hapat gur ha dahatingwe rim noh meng tit napotiprohmur pongop.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Potporhan ihir Epe. Hibru nuranure mengtei meng napor moh daham atnap kimiringopa.
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 Kimiritperhan oh Noh Juda diradirmur. Nohe ma nitpa aptei oh Sirisia mong Tarsas aptei ohmur. Tarsas aptei nitpa orhor nohe ma suhur hatip oh maptei morhor tisa Gamarier oh suhur nahasuhmur. Suhur nahapatin noh hanip yah hatipmur. Ma suhur nahasuh oh dire awher ire pohon sawa meng oh pomat am nahasuhmur. Pomat am nahatporhan Noh gure pohon Got ohe meng moh amkatiprio daham ma kasip hat saptiru hat orhor nohhe ihat patesuhmur.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Ihat patim Jisas ohe pinggit pisapat danong hat ma sapti bap ihirnong Ihir Got ohe pohon mengnong amkaripti ma hapat daham kat kuuhan ihirnong ambur karapus deio kat ihirnong sutperhan ha haputingwe daham supti han ire bes teinong deio mar imat ire bok ina ruum apris pisasuhmur.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Nohe ma ihat sasuhnong oh Got ohe ap yawar ohe hanat bok han ire duuptei hano kaunsiro ihirhe gonsi am hat patimur. Ihtin ohoh ihan gur ihirnong dahandeiyahanhe ihir Oh arpin ihat sasuh hanmur napotiprohemur. Ama han bap irair iraire tap ma tamreipti Damaskas aptei ma pati ihirnong Por ohhe ihat pat han ma hapat ha dahatingwe rim nohnong brak mar napriperhan noh ama brak ohsi Damaskas apteinong susa Jisas ohe danong hat sapti kuuhan bap ihirnong ambur nang atpama Jerusarem ap mutuhnong popris ruumsup apriso matiprohwa daham pipmur pongop.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Por oh Noh imtiporim Damaskas apteinong sapatin Damaskas apnong kakduup dei tei mongsut orhor has isipnap tit aw tei mahat dapeh pongop.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Dapeh potporhan noh or wanhupmur. Or wanporhan meng tit Sora. Sora. Go kianorim nohnong ruumsup napris er nahat napisapat napor hangop.
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Meng ginapor hahhan noh Hanipyaha. Go niho potporhan meng oh Nohra Nasaret aptei han Jisas nohmur. Gorhe ma nohnong ruumsup napris er nahat napisapat han nohmur napor hangop.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Napotporhan norhorsi ma sapti han ihir has wandeiyao meng amrayao hatpa orhora; meng ma napor ohe meng oh Kian meng sa napor daham hanhan hangopa.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Hanhan hatperhan noh Hanipyaha. Gin noh kinhatpor potporhan oh Go masasa Damaskas ap mutuhnong sonmur. Sus Damaskas aptei oh tit ap tit patin han tit aprisa norhe natamreindin ma gonong kis nahatip ohe meng oh gonong napotiprohmur napongop.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Napotporhan noh masas watahahoh has isip oh nohe kin moh kwi nahah tei ohoh kinhat wataham son ina hatporhan norhorsi sapti han ihir bes namrim napisangopa. Napisusa Damaskas aptei oh tit apnong tit nahat namdangopa.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Namdatperhan noh patin ama aptei han ihir Ananais sawa meng amrapat han ama Juda ihirhe Moh yahnap hanmur ma poripti han oh apingop.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Aprisa nohe duupnong hama Nohan Sora. Kin oh watahatina napotporhan noh asut orhor watahama ohnong wamtip.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Watahatporhan oh nohnong Dire awher ire Got orhor gonong kis nahatipmur. Gonong ma kis nahatip oh go orhe dahapat danong am haho ama duung dasi ham ongeng tahat ma pat han orhornong wamar am haho orhe atem teidapat ma naporpat meng oh amram am haho ha henoh rim gonong kis nahatipmur.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Ihat kis nahat napapat ohoh ihan gorhe wamaro meng amramo ma hatir ohe meng oh gonsi aptei aptei ihirnong pot pisasipramur.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Gonong imat kis nahatip ohoh ihan gin go kian hannong minhan pat. Gin orhor tandeim sus tom wayonmur. Wasa Gin Got go nohe er hat ma sasuh ohe er gap yansi nahat napapat yan oh gin dar hirmat namdatinmur por tom waporhan orhor arpin hirmat namdatiprohmur napongopmur pora ihirnong ameng oh am deingop.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Por oh Noh Damaskas aptei oh tom waso hama gahan noh it Jerusarem ap mutuhnong moh apdapmur. Aprisa Got orhe ap yawarnong rosa Got ohsi mengripatin kinpitap hatin mat
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Hanipyah oh meng tit Go norhe ma pat danong wanahamo norhe meng naporo ma am nahapat meng oh maptei han ihirnong potporhan ihir gwe meng oh na amratipri ohoh ihan go kapkap orhor Jerusarem ap mutuh moh mandam wan apteinong kapkap sonmur napongop.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Napotporhan noh Hanipyaha. Nohe ma ihat sasuh danong oh maihir am hat patimur. Nohe ma ihat sasuh oh noh aptei aptei oh rotu ap ap oh rosa ihir gorhe danong hat pati kuuhan bap ihirnong ruumsup apris kaw sumo nang atpam karapus maro deinmat ihat sasuhmur. Nohe ma ihat sasuhnong oh maihir am hat patimur.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Noh ihat sapatin ihir Sitipen ohnong gwe meng pisapat hano rim sutpamur. Ma sutpa oh noh Yahwa. Ha sutingwe daham ihir hanip sutinmat ire watah ma daphot sariya kak oh wamat patin sutpamur potip.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Potporhan Hanipyah oh Es. Noh gonong meih mong ma Juda na hat pati han bap ire patinong nadarher ohoh ihan go sonmur napongop. Ginapotip ohoh ihan gin noh mama ihat apripat ohmur pongop.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Por oh meng porpatin ama sutperim tarmuriya kuuhan ihir ohe meng amrat angopa. Gahan oh Nohnong Juda na hat pati han ire patinong Hanipyah oh nadarhetporhan noh aptei aptei moh ihat apripatmur ritporhan ihir ohnong heisup mar Mihat sapat han moh kakdah mong moh na indin han mohwa. Suyarit ha haputinoh gosham kasip mengtei gigoshama indeingopa.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Indeipti iraire watah oh daphot mandayao mong tambor dara aw teinong tihi tahe poriyao mar ugosangopa.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Ihaptin ami ire duupteinap han oh orhe han ihirnong Gur Por ohnong guragure papten doho dahnong prona. Prosa maire ohe boknong mar ma akit mengtei singargasi hat gosporipti ohe meng duuptei oh ha ritinoh rim gur kasip nang ohsi sutinmur pongop.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Potporhan ihir kasip nang ohsi sutperim Por ohnong irat boknong mar nang atpat mandatperhan Por oh ami ire duuptei han ohe duup ma pat han ohnong Wa. Gure sawa meng ma ripti oh Rom bap ihirnong oh meng kopen pomat na dahamat patin orhor suyahan yahmur ritipda da pomar dahamarwi sunmur ritip por dahandeingop.
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Por dahamtiporhan oh amrama ami ire duupteinap han ohe patnong susa ohnong Go amratin. Oh Noh Rom han bap nuhurmur ri ohoh ihan go ohnong ha kinmatingwe dahapat ama potip oh.
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Potporhan ami ire duupteinap hat pat han oh Por ohe pat teinong aprisa Go Rom bap gurda. Go napotinmur pongop. Potporhan Por oh Dawa. Noh Rom bap nuhurmur pongop.
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Potporhan ami ire duupnap han oh Noh yan isip sara Rom han hatin hat patmur potporhan Por oh Noh ihtin han basmur. Norhe ma nitpa orhor Rom han orhor nitpamur pongop.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Potporhan ohnong ma sumo dahamaro matper ihya han ihir amrama kas ham asut orhor mandangopa. Mandatperhan ami ire duuptei han oh Noh Rom ihirnong moh nang atpatinmur por nang atpaya moho daham kas hangop.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Gahan kimsidapat ami ire duuptei han oh Juda ire Por ohe boknong ma deipti ohe duuptei meng oh gin noh Por ohnong dahamar am hatpora dahapat Gin kaunsir hano hanat bok han ire duuptei hano ihir ha apringwe por meng darhetporhan ihir apris ama tap tei hatpa oh. Tap tei hatperhan Gin Por ohnong nang arpit mandayarit oh ha aprinoh potporhan Por oh apriporhan Gin go ire mutuh moh tandeitina gwe boknong ma nahapti ohe duuptei meng oh potina pongopri. Potporhan oh arpin meng potinmat ire mutuh oh tandeitipri.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.