2 Coríntios 7
God Ta Duru Javotoho (OKV) vs BKJ
1 Avoeto nau namei kamei, God na ari erevi ungotenau degi ta asi onde ena avoeto ari tapa deina ungotenau hamo te ahihi te tongopa euja avo toto God Otohu ke ijie joru ue embomeni jajavotoho jo tapa na asi tunga iketo pure aisora.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Eto dago tunga humbuvujo. Dagona ungota embo vahai amita degi ari sapura ae, embo ta javo sapura ae, ke gamo na poeketo nei do umbae eto sapura ta kiti umbae.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Eto ke erena amo ujekari ungota avo ke ae rate ke matu ijiena amo eto nango amburorote teho iroro avoeto ungo osa matuainge aisora.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Eto na ungo tumota ue javo ungota avo jakeka ijie ere ovona. Eto dago memenga kogue mitera te na ungo hotembitie sovera ari umbuto tunga javotoho ereona.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Eto dago enda Macedonia ta pambuto aita jangu indari avo tambae be rate hamota memenga te tini kambari te joru te tapa avo kogara.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Rate God amo ungotenau tunga javotoho ikari embo amina Titus ikenu puvunu kito osa ue tunga javotoho uera.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Eto tunga javotoho uera amo Titus puvei kera avo pere mane rate ungota pekari te undurarite avo puvuto etei ingito osa uera. Eto ungona tunga osaga te si te tapa ijie na hotembeto ehako kesi uje ere ova avo etei ingito tunga javotoho be uena.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Eto ke erena amo na ahari matu kiti ungota degi kaeto ikitane uhava avo umbuto eteketo osaga kogava avoeto namote tapa osaga koguena te oroho amo osaga mane kesona te tunga javotoho ereona,
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 amita be amo nane one osaga kogava avoembo tunga javotoho ae rate ungo osaga kito jo hapereketei ajato ijieva avoembo tunga javotoho ere ona, Eto amo God ta uje avoeto osaga kogava, avoeto nangota degi sapura nei do tambae ueva.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Eto erena amo God na au embona osaga kito jo haperekau oreketo umbasuja te enda ta ari sapura na au osaga kogue ere uma amita ahihi amo amburesuja.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Eto ungona osaga keva amo God na ikena avoeto keva te ungo be kivujo, amita tutumota amo ungona jo tapa na embo jajavotoho asi ue ungota ari avoembo ajato eto namote namei eto ehako osa ue ke avo tambu aja uje isapamane ereova avo kogue ungo pehumba ari haite ae kogona.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Avoeto ungo na ingova uje ereona amo ahari kaitana, amo ari sapura embo avoembo kajae, eto ungota degi ari sapura uija avoembo kajae rate ungona nango osa eova avo do aingere avo ungona God ta titi ta be kiova kaitara.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Eto ungona nango tumota ue osa isapamane ereovova avo nangona kito sovera ari umbera, amite eto ungo na ove Titus na kito tunga javotoho be eto puvuto etei ingito nangote tapa tunga javotoho be etera.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Eto na ungo osa kageni ue Titus ta degi ke ijiena avoeto amina ungota degi pambuto nangota ke ungo avoembo ijiera amo ke be pere avo koguija eto ainge dombo dago ke do ungota degi ta eora amo ke be pere eora.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Eto Titus na ungota degi pambuto ke ijinu ingito joru te tapa agi asi ueva avo koguija, avo eto amita osa ari ungota degi avo pajito peni vahai be ere ua.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Avoeto na kogona amo ungo iji tapa amo ungota hamota ra avo eto osa pajire be ere ona.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.