2 Coríntios 7
God Ta Duru Javotoho (OKV) vs ARIB
1 Avoeto nau namei kamei, God na ari erevi ungotenau degi ta asi onde ena avoeto ari tapa deina ungotenau hamo te ahihi te tongopa euja avo toto God Otohu ke ijie joru ue embomeni jajavotoho jo tapa na asi tunga iketo pure aisora.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Eto dago tunga humbuvujo. Dagona ungota embo vahai amita degi ari sapura ae, embo ta javo sapura ae, ke gamo na poeketo nei do umbae eto sapura ta kiti umbae.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Eto ke erena amo ujekari ungota avo ke ae rate ke matu ijiena amo eto nango amburorote teho iroro avoeto ungo osa matuainge aisora.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Eto na ungo tumota ue javo ungota avo jakeka ijie ere ovona. Eto dago memenga kogue mitera te na ungo hotembitie sovera ari umbuto tunga javotoho ereona.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Eto dago enda Macedonia ta pambuto aita jangu indari avo tambae be rate hamota memenga te tini kambari te joru te tapa avo kogara.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Rate God amo ungotenau tunga javotoho ikari embo amina Titus ikenu puvunu kito osa ue tunga javotoho uera.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Eto tunga javotoho uera amo Titus puvei kera avo pere mane rate ungota pekari te undurarite avo puvuto etei ingito osa uera. Eto ungona tunga osaga te si te tapa ijie na hotembeto ehako kesi uje ere ova avo etei ingito tunga javotoho be uena.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Eto ke erena amo na ahari matu kiti ungota degi kaeto ikitane uhava avo umbuto eteketo osaga kogava avoeto namote tapa osaga koguena te oroho amo osaga mane kesona te tunga javotoho ereona,
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 amita be amo nane one osaga kogava avoembo tunga javotoho ae rate ungo osaga kito jo hapereketei ajato ijieva avoembo tunga javotoho ere ona, Eto amo God ta uje avoeto osaga kogava, avoeto nangota degi sapura nei do tambae ueva.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Eto erena amo God na au embona osaga kito jo haperekau oreketo umbasuja te enda ta ari sapura na au osaga kogue ere uma amita ahihi amo amburesuja.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Eto ungona osaga keva amo God na ikena avoeto keva te ungo be kivujo, amita tutumota amo ungona jo tapa na embo jajavotoho asi ue ungota ari avoembo ajato eto namote namei eto ehako osa ue ke avo tambu aja uje isapamane ereova avo kogue ungo pehumba ari haite ae kogona.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Avoeto ungo na ingova uje ereona amo ahari kaitana, amo ari sapura embo avoembo kajae, eto ungota degi ari sapura uija avoembo kajae rate ungona nango osa eova avo do aingere avo ungona God ta titi ta be kiova kaitara.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Eto ungona nango tumota ue osa isapamane ereovova avo nangona kito sovera ari umbera, amite eto ungo na ove Titus na kito tunga javotoho be eto puvuto etei ingito nangote tapa tunga javotoho be etera.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Eto na ungo osa kageni ue Titus ta degi ke ijiena avoeto amina ungota degi pambuto nangota ke ungo avoembo ijiera amo ke be pere avo koguija eto ainge dombo dago ke do ungota degi ta eora amo ke be pere eora.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Eto Titus na ungota degi pambuto ke ijinu ingito joru te tapa agi asi ueva avo koguija, avo eto amita osa ari ungota degi avo pajito peni vahai be ere ua.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Avoeto na kogona amo ungo iji tapa amo ungota hamota ra avo eto osa pajire be ere ona.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.