Lucas 7
Moppiyon Dinoggan, Moka-atag ki Disas Krays (OBONT) vs ACF
1 Nopongnga ni Disas tid oseng idda langun diyon to mgo minuvu, mid undiyon sikandin to Capernaum.
1 E, depois de concluir todos estes discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Na rutun, duwon sokkad no kopitan to mgo sundau to Roma. Duwon sudsuhuwon din no id dokollan din to ginawa no novohokan woy asow ron od patoy.
2 E o servo de um certo centurião, a quem muito estimava, estava doente, e moribundo.
3 To norinog taddot kopitan iddos moka‑atag ki Disas, id popiyod din iddos od pombuyyahon to mgo Judio amoy'd nganoy ki Disas no od undiyonnan din woy'd bowiyan iddos sudsuhuwon din.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 To kod‑inguma ran, id po‑eru‑eru sikandan ki Disas. Kahi ran to, “Kolimulimu, tovangiyu iddos kopitan su ollog en sikandin nod tovangan,
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isto,
5 oyyos dakkoo kos ginawa rin keta no mgo Judio, woy sikandin kos id povovaa to simba‑an doy ka‑ay'n lugaa.”
5 Porque ama a nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 De‑en id duma si Disas kandan. Piru to morani ron sikandin diyot baoy, id suhu taddot kopitan iddos mgo oukuy rin no od tommuwon dan si Disas woy'd po‑osengan to, “Longaggon, yo kad od luggatluggat nod allus, su konna a ollog nod po‑usok kikow riyot baoy ku.
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado.
7 Konna a ollog ahad kodtommu ra en kikow. Osengow robbo woy od ko‑uliyan en iddos sudsuhuwon ku.
7 E por isso nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Nokosaddoo a ka‑ay, oyyos ahad siyak, no‑iraom a to kotungud taddot mowwet pa koddi, woy duwon mandad mgo sundau no no‑iraom to koddin kotungud. Otid ikahi a riyot sokkad no, ‘Ipanow kad,’ na od ipanow en sikandin. Woy otid ikahi a riyot sokkad no, ‘Undini ka,’ na od undini en sikandin. Woy otid ikohiyan ku iddos koddin uripon no, ‘Puungiyu ini,’ na od puungan din en.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 To norinog idda ni Disas, nosoobbuwan sikandin woy id isau riyot mgo minuvu no id tintinundug kandin, kahi rin to, “Od ikohiyan ku sikiyu, no waa poron nokita ku no minuvu no dakkoo kos kodsalig iling ka‑ay, ahad dini to Israel.”
9 E, ouvindo isto Jesus, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos que nem ainda em Israel tenho achado tanta fé.
10 Na, to id uli ron iddos id popiyod taddot kopitan, nokita ran no no‑uliyan don iddos sudsuhuwon.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Waa nouhoy pomon tadda, mid undiyon si Disas to bonuwa no id ngoranan to Nain. Id duma mandad kandin iddos mgo tinodduwan din woy dos oray'n mo‑uraan minuvu.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão;
12 To morani ron sikandan diyot sobbangan to bonuwa, nokosuggung dan to mgo minuvu nid sayung to minatoy amoy id lobbong. Dos id patoy, budtung no anak to ba‑ay'n bau. Mo‑uraa kos mgo minuvu no id duma taddot bau amoy'd loobbong.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 To nokita ni Disas iddos bau, no‑eruwan sikandin woy id ikohiyan din to, “Yo kad od sinoggow.”
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Na, id porani si Disas woy id somaddan din iddos id soyungan taddot minatoy, de‑en id soro iddos id ponsayung. Kahin Disas to, “Oto, onnow kad.”
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam), e disse: Jovem, a ti te digo: Levanta-te. E o que fora defunto assentou-se, e começou a falar.
15 Idda ron en, id livod kos songnga taddot konakan, woy id onnow sikandin woy noko‑ooseng don. Nopongnga, id ikohiyan ni Disas dos inoy to, “No‑uyag don kos anak du, ini rad sikandin.”
15 E entregou-o à sua mãe.
16 To nokita idda taddot mgo minuvu, oraroy ran no nosoobbuwan woy id doong dan kos Monama. Kahi ran to, “Id po‑undini to Monama ka‑ay't keta inis motuus no propeta, su amoy od tavang keta no mgo minuvu rin!”
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Na iddos dinoggan moka‑atag taddot id puungan ni Disas, nokoso‑ob diyot langun no lugaa no sakup to Judea woy riyot morani no mgo bonuwa.
17 E correu dele esta fama por toda a Judéia e por toda a terra circunvizinha.
18 Na iddos mgo tinodduwan ni Juan no Tohodboutismu, id undiyon to prisuwan amoy od ponudtuu kandin moka‑atag taddot langun no pinuungan ni Disas.
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 To norinog idda ni Juan, id po‑undiyon din to ki Disas iddos oruwon tinodduwan din amoy od intud ko sikandin don be‑en kos Mesiyas o od angat pa to ossa?
19 E João, chamando dois dos seusdiscípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?
20 To id inguma ron sikandan diyot ki Disas, mid intud dan kandin, kahi ran to, “Id po‑undini koy ni Juan no Tohodboutismu amoy od intud ko sikkow ron be‑en kos Mesiyas o od angat koy pa to ossa?”
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João o Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?
21 Na daom to iddon allow, id bowiyan ni Disas dos mo‑uraan od kovohokan. Id poleggua rin iddos mgo busow no id lasud to mgo minuvu woy id bowiyan din iddos mgo butud.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus, e deu vista a muitos cegos.
22 Id osengan ni Disas iddos id suhu ni Juan, kahi rin to, “Livod kow riyot ki Juan, woy ponudtuu row kandin iddos langun no nokita woy norinog dow. Oyya su iddos mgo butud nokokita ron, dos mgo pungku od poko‑ipanow ron, iddos duwon bohok no et‑et no‑uliyan don, dos diid dinog nokorinog don woy dos id poomatoy nongovadnow woy noponudtulan don mandad to Moppiyon Dinoggan iddos mgo worowora.
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide, e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: que os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Ponudtuu row mandad kandin no moppiya kod kotomanan taddot minuvu no waa kodduworuwa koddi.”
23 E bem-aventurado é aquele que em mim se não escandalizar.
24 Na, to id ipanow ron iddos mgo minuvu no id suhu ni Juan, mid ooseng si Disas moka‑atag ki Juan diyon to mo‑uraan minuvu. Kahi rin to, “To kod‑undiyon dow to ki Juan to riyon pa sikandin to noka‑awoy‑awoy'n lugaa, ondan man kos id imman dow nod kokita? Idda vo so minuvu no od kopalinpalin kos poomdom iling to aggi nod kopiyodpiyod to kaamag?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? uma cana abalada pelo vento?
25 Na, ondan man kos id kopi‑i row nod kokita rutun? Idda vo so minuvu no id oumpak to mahaa? Konna en! Su iddos od oumpak to ungketen, diyon da id oubpa to polasyu.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com preciosas vestiduras, e em delícias, estão nos paços reais.
26 Ondan kos id kopi‑i row nod kokita rutun? Idda vo so propeta? Oyya en, woy od ikohiyan ku sikiyu, no lampas pa sikandin to dumon mgo propeta.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Oyyos sikandin en iddos no‑ikahi riyot Nosulat no Kahit Monama no mid ungketen to,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, O qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 Na ponayun mid ikahi si Disas to, “Od ikohiyan ku sikiyu, no waa poron minuvu no id tobbow ka‑ay to ampow't ingod no lampas pa ki Juan. Piru iddos minuvu no moobbava to langun no no‑iraom to kodharit Monama, lampas pa sikandin ki Juan.”
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João o Batista; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 To norinog idda to langun no minuvu, labbi ron en iddos mgo tohodsukut to buhis, id tanggap dan no ollog en iddos puhawang to Monama, oyyos id poboutismu ron man sikandan ki Juan.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Piru iddos mgo Pariseo woy mgo tohodnonaw to Suhu ni Moises, waa ran id poboutismu ki Juan, su id elleyan dan man iddos puhawang to Monama atag kandan.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Na mid ikahi mandon si Disas to, “Ondan man kos od koponunggelengan ku to mgo minuvu to inin timpu?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 Noko‑iling sikandan to mgo anak nod ponggaaw riyot plasa, woy id po‑ikohiyoy ran diyot mgo duma ran to, ‘Id totogunggu koy atag koniyu, piru waa kow man sayow. Id pondaawit koy, piru waa kow man id sinoggow.’
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos lamentações, e não chorastes.
33 Dos mgo minuvu to inin timpu, od poko‑iling en mandad taddon mgo anak, oyyos si Juan no Tohodboutismu no inaayun od puasa woy waa id inom tod pokohubug, od ikohiyon dow moho no id losuran sikandin to busow.
33 Porque veio João o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Woy siyak no Anak to Minuvu, diyot kod‑undini ku, nokita row no id ka‑an woy id inom a. De‑en od ikohiyon dow moho no sopeton a woy polohubug, woy oukuy a kun to mgo tohodsukut to buhis woy dumon mosaasaa.
34 Veio o Filho do homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Piru ahad ungketen, od kosorollan no ollog iddos nonaw ku woy dos nonaw ni Juan, oyyos od koposivonnalan idda riyon to ko‑ontayan taddot mgo minuvu no id pomakoy.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Duwon sokkad no Pariseo no id ngoranan ki Simon no mid inggat ki Disas nod ka‑an diyot baoy rin. De‑en id undiyon sikandin.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Na rutun no bonuwa, duwon sokkad no ba‑ay'n mosaasaa. To nosorollan din no riyon si Disas to baoy taddot Pariseo, mid undiyon sikandin woy id piyod to pomammut no nokota‑aw riyot tootawwan no id bovallan pomot batu nod ngoranan to alabastro.
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com ungüento;
38 Id porani sikandin diyot inoyyuhan ni Disas woy mid lingko‑od diyon lomig to pa‑a rin. Id sinoggow sikandin no id lommos din to dayas iddos pa‑a ni Disas. Na, id punasan din idda to bowvuut uu rin woy id oorokkan. Nopongnga, id doddasan din idda to pomammut. Id doddasan si Disas to pomammut Lucas 7:36-39|src=" CNT5521.tif " size="span" ref="Lucas 7:38"
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o ungüento.
39 To nokita taddot Pariseo nid inggat ki Disas iddos id puungan taddot ba‑ay, kohingginawa rin to, “Te, otik mooggot no propeta inin minuvu, od kosorollan din nanoy ko ondan ikon ba‑ay, su oray mohon mosaasaa ika.”
39 Quando isto viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Piru nosorollan ni Disas kos diyot poomdom din, de‑en mid ikahi sikandin to, “Simon, duwon od osengon ku kikow.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Kahin Disas to, “Duwon oruwon minuvu no noko‑utang to soopi riyot tohodposamboy. Dos sokkad, id outang to limmon gatus woy dos sokkad, limmompuu.
41 Um certo credor tinha dois devedores: um devia-lhe quinhentos dinheiros, e outro cinqüenta.
42 To nosorollan taddot tohodposamboy no waa en id pokovayad dan tadda, id podwora rin don iddos utang dan. Na, ondoy musing kandan kos duwon lampas pa no ginawa taddot tohodposamboy?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Mid tavak si Simon to, “Idda ayu so dakkoo kos no‑utang.”
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Na id loingoy si Disas diyot ba‑ay, woy kahi rin ki Simon to, “Ontongngiyu man inis ba‑ay. To kod‑inguma ku ka‑ay't baoy ru, waa a nikkow boggayi to oweg nid unab to pa‑a ku, piru sikandin, id lommos din to dayas kos pa‑a ku woy id punasan din to bowvuut uu rin.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Waa ka id olit‑olit koddi ukit to kod‑arok, piru inis ba‑ay, pomon to kod‑usok ku, waa soroan din to kod‑arok to pa‑a ku.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 Waa ru doddasi to lana kos uu ku, piru sikandin, id doddasan din to pomammut kos pa‑a ku.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com ungüento.
47 De‑en od ikohiyan ku sikkow, no ahad dakkoo kos saa ka‑ay'n ba‑ay, id posinsyan don idda to Monama, de‑en dakkoo kos ginawa rin koddi. Piru iddos minuvu no noposinsyan to disok no saa, disok mandad kos ginawa rin.”
47 Por isso te digo que os seus muitos pecados lhe são perdoados, porque muito amou; mas aquele a quem pouco é perdoado pouco ama.
48 Na id ikohiyan ni Disas iddos ba‑ay to, “Id posinsyan don kos mgo saa ru.”
48 E disse-lhe a ela: Os teus pecados te são perdoados.
49 Iddos mgo minuvu no id ka‑an duma ki Disas, kohingginawa ran to, “Te, inin minuvu, dii od pokoposinsya to mgo saa, oyyos Monama ra en kos od pokopuung tadda!”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Piru id osengan mandon ni Disas iddos ba‑ay, kahi rin to, “Notobbus kad pomon to kopomakoy ru. Na, uli kad bo duma to kosunayan.”
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.