Lucas 19
Moppiyon Dinoggan, Moka-atag ki Disas Krays (OBONT) vs ARIB
1 Na id inguma onsi Disas diyot Jerico, su riyon man kos od ukitan po‑undiyon to Jerusalem.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Dutun, duwon sokkad no minuvu no id ngoranan ki Saqueo. Sokkad sikandin no ponguu to mgo tohodsukut to buhis woy dakkoo kos korotuwan din.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Id kopi‑i rin nod pokokita ki Disas, piru dii rin od kokita pomon to mo‑uraan minuvu woy molivutut sikandin.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 De‑en id lungkossu sikandin diyot ko‑unnan, woy id pomenek diyot kayu no sikomoro amoy'd kokita rin si Disas, su riyon me‑en sikandin od ukit.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 To nokopantok don si Disas taddon kayu, mid langngag sikandin woy id ikohiyan din sikandin to, “Saqueo, lukut ka ponog su ko‑ilangan en nod allus a riyot baoy ru ko‑ungkay'n allow.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 De‑en mid lukutlukut si Saqueo id ponog, woy nahaahaa sikandin nid piyod ki Disas diyot baoy rin.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 To nokita taddot mgo minuvu no id porumannoy si Disas woy si Saqueo, id pommivig dan no mid ungketen to, “Mambot duwon moho sikandin od allus to baoy't mosaasaa?”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Na, to riyon don si Disas to baoy, id lohinat si Saqueo woy mid ikahi ki Disas to, “Longaggon, id boggoy ku kos kotongnga to korotuwan ku riyot mgo worowora. Woy otik nokoloimbung a to ahad ondoy, od ko‑oppaton ku pe‑en kos id po‑uli ku kandin.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Kahin Disas to, “Ko‑ungkay'n allow, sikkow duma to pomilya ru, id tobbus don, su id pomakoy ka man iling taddot kopomakoy to kovuyyahan du no si Abraham.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Su siyak no Anak to Minuvu, mid undini to ampow't ingod amoy od nangkap taddot nongotarin woy'd tobbus kandan.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Na laggun to id pominog iddos mgo minuvu, id itulan dan ni Disas to ponunggelengan su morani ron man sikandan diyot Jerusalem, woy kunan dan ko otid inguma ran dutun, od tigkanoy ron kos kodharit Monama.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Kahin Disas kandan to, “Duwon sokkad no minuvu no oray nod rispituwon no mid undiyon to moriyun ingod amoy od boggayan to kotungud nod kovovallan no hari. Kopongnga, od livod don sikandin.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Piru to waa pa sikandin nokologkiyat, id po‑umow rin iddos sopuun sudsuhuwon din. Dos ipat sokkad, id tuwossan din to sokkad no soopin buawan. Kahi rin kandan to, ‘Nigusyu row ikon soopi taman to kodlivod ku.’
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Na, duwon mgo mohingod no od kolingasa kandin. To noko‑ipanow ra en sikandin, id popiyod sikandan to mgo minuvu nod tundug amoy'd po‑osengon no dii ran od kopiyan no od ponguu kandan iddon minuvu.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Piru ahad ungketen, sikandin en kos id boggayan to kotungud nod kovovallan no hari. To kod‑uli rin diyot ingod din, id po‑umow rin iddos mgo sudsuhuwon no id tuwossan din to soopi amoy'd kosorollan ko pila kos gononsya tadda.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Na, id inguma iddos unnon sudsuhuwon woy mid ikahi to, ‘Sir, iddos sokkad no soopi ru no buawan, kosopuu pe‑en kos gononsya.’
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Kahi taddot hari to, ‘Moppiya kos id puungan du. Moppiya ka woy kosolihan no sudsuhuwon. Pomon tod kosolihan ka man to disok, od boggayan ku sikkow to kotungud nod ponguu to sopuun bonuwa.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 To kod‑inguma mandad taddot iko‑oruwon sudsuhuwon, mid ikahi sikandin to, ‘Sir, dos sokkad no soopi ru no buawan, kolimma pe‑en kos gononsya.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Kahi taddot hari to, ‘Moppiya, od boggayan ku mandad sikkow to kotungud nod ponguu to limmon bonuwa.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Piru to kod‑inguma taddot iko‑otollun sudsuhuwon, mid ikahi sikandin to, ‘Sir, ini rad kos soopi ru. Id temmos ku ini woy id ooyyaran ku tid bukus.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Su novaakkan a kikow, oyyos nokosaddoo a no oraroy ka no istriktu. Od ongayon du pe‑en ahad iddos konna kikow woy od kottuwon du ahad iddos waa ru oiluggati tid pomuwa.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 Na kahi taddot hari to, ‘Morat ka no sudsuhuwon. Od silutan ku sikkow ukit da en taddot id oseng du. Su nokosaddoo ka rad bos en no istriktu a, woy od ongayon ku pe‑en ahad iddos konna koddi woy od kottuwon ku ahad iddos waa ku oiluggati tid pomuwa.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Piru mambot waa ru moho id ta‑aw kos soopi ku riyot bangku amoy od kotanggap ku nanoy idda no duwon don tuvu?’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Na id osengan taddot hari iddos mgo minuvu nid lohinat dutun, kahi rin to, ‘Ongaya row kos soopi ruwot kandin woy boggoy row riyot sudsuhuwon no nokogononsya to sopuu.’
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Kahi ran to, ‘Oyya, Sir, piru duwon don man sopuun soopi rin no buawan.’
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Mid tavak dos hari to, ‘Od ikohiyan ku sikiyu, no iddos od kosolihan, od duhangan pa en kos diyot kandin. Piru iddos diid kosolihan, od ongayon pe‑en ahad iddos disok dobbo no riyot kandin.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Na, moka‑atag taddot mgo minuvu nod kuntra koddi no diid kopiyan nod hari a kandan, piyodda row sikandan dini woy imotayi row ka‑ay't isowwan ku.’ ”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Nopongnga osenga ni Disas idda, id unna boyow sikandin nid ipanow taddot mgo tinodduwan din po‑undiyon to Jerusalem.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 To morani ran don diyot bariyu to Betpahe woy Betania no riyot banod to Buvungan to mgo Olibo, id po‑unna rin dutun iddos oruwa taddot mgo tinodduwan din.
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 Kahi rin kandan to, “Unna kowd diyot bariyu no riyot ko‑unnan woy to kod‑inguma kow rutun, od kokita row kos natit asnu no waa pa nosokayi no id ikot. Okasa row vo idda woy tuyuka row rinit koddi.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Otik duwon od intud koniyu no, ‘Mambot od okason dow kos natit asnu?’ tovaka row sikandin to, ‘Od ko‑ilonganon ini tod Longaggon.’ ” Ini en kos Buvungan to mgo Olibo Lucas 19:28-40|src=" HK059E.tif " size="span" ref="Lucas 19:31"
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Na, id ipanow iddos id suhu ni Disas woy nokita ran en dutun iddos id oseng din kandan.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 To id akas dan don iddos natit asnu, id inturan dan taddot mgo komunoy, kahi ran to, “Mambot id akas dow ika?”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Mid tavak sikandan to, “Od ko‑ilonganon ini tod Longaggon.”
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Na, id tuyuk dan iddos natit asnu po‑undiyon to ki Disas. Id ompasan dan idda to mgo umpak dan, woy id sakoy ron si Disas.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 To od po‑isau ron sikandin to Jerusalem, id ampas to mgo minuvu iddos mgo umpak dan diyot daan nod ukitan din to kodposivantug kandin.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Na, to morani ron si Disas diyot Jerusalem, no riyon don pantok tod tupang pomon to Buvungan to mgo Olibo, nahaahaa iddos mo‑uraan tinodduwan din woy id pehes dan to koddoong to Monama pomon taddot mgo mokososoobbun nokita ran.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Kahi ran to,
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Na riyot mo‑uraan minuvu, diyon en mandad iddos dumon mgo Pariseo no mid ikahi ki Disas to, “Tohodnonaw, posoro‑ow kos mgo tinodduwan du nod doong kikow.”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Piru mid tavak si Disas to, “Otid po‑onong‑onong sikandan, iddos mgo batu ron kos od pehes to koddoong koddi.”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 To morani ron si Disas diyot Jerusalem woy to kodpomantow rin taddon bonuwa, nokosinoggow sikandin to mattag eru rin to mgo minuvu rutun.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 Kahi rin to, “Jerusalem, otik nosorollan dow nanoy ahad ko‑ungkay'n allow, ko ondan kos od puungan dow amoy'd kotanggap dow iddos kosunayan, piru dii row pa ini od kosorollan.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Od inguma en kos allow no od lingkusan ikos bonuwa row taddot od pongkuntra koniyu, woy od boovahan dan kos langun nod ukitan amoy dii kow od pokoleggua.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Od iponnason kow nikandan woy'd gobban dan kos bonuwa woy mgo baoy row, no waa ahad sokkad duwot mgo batu no id podluntudluntud nod kosama. Ini en kangkan kos od inguma no koosayan dow, oyyos waa row kilaanna no ko‑ungkay kos timpu nod undini kos Monama amoy'd tobbus koniyu.” Id posivontuhan si Disas to mgo minuvu to kod‑inguma rin diyot Jerusalem Lucas 19:28-44|src=" CNT5541.tif " size="span" ref="Lucas 19:44"
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Na, to kod‑inguma ran diyot Jerusalem, mid undiyon si Disas to templo woy id pa‑awa rin iddos id pombovoligya riyot lama.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Kahi rin kandan to, “No‑ikahi riyot Nosulat no Kahit Monama no,
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Na ipat allow, mid nonaw si Disas diyon to templo. Piru iddos mgo ponguu to tohodbuwis dutun, dos mgo tohodnonaw to Suhu ni Moises woy dos od pombuyyahon to mgo Judio, id pomuhawang dan nod imatoy kandin.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Piru waa nokita ran to po‑ukit, su oray'n notoosan iddos langun no minuvu to kodpominog taddot nonaw ni Disas.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.