João 11

Moppiyon Dinoggan, Moka-atag ki Disas Krays (OBONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Na, duwon sokkad no minuvu nod kovohokan no id ngoranan ki Lazaro. Sikandin woy dos oruwon tobboy rin no si Maria woy si Marta, id oubpa riyot Betania.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Ini en no Maria iddos id daddas to pomammut diyot pa‑a tod Longaggon woy dos id punas tadda ukit to bowvuut uu rin. Na, novohokan iddos tobboy ran no si Lazaro.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 De‑en id posugkawan dan si Disas, no iddos id ginowannan din no oukuy, novohokan.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 To norinog idda ni Disas, mid ikahi sikandin to, “Iddos dontulon to bohok din, konna amoy'd patoy sikandin, ko konna, amoy id pokopokita iddos kotuusan to Monama woy'd koposivontuhan a no Anak din.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Na, id ginowannan ni Disas iddos otollun toosuwod no onsi Marta, si Maria woy si Lazaro.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Piru to norinog din no novohokan si Lazaro, waa sikandin go‑os id undiyon, ko konna, id oubpa poron sikandin daom to oruwon allow riyot lugaa nid ubpan din.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Nopongnga idda, mid ikahi sikandin diyot mgo tinodduwan din to, “Kuo kid, od undiyon ki mandon to prubinsya to Judea.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Kahi taddot mgo tinodduwan din to, “Adi, Tohodnonaw! Konna vo nopilan pa man nod lumbahon ka nanoy to batu taddot mgo Judio rutun? Mambot od livod kid mandon dutun?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Mid tavak si Disas ukit to ponunggelengan, kahi rin to, “Yo kow'd kosowkuu, su dii ki en od komonnu. Konna vo duwon man sopuu‑oruwon uras no ma‑awang daom to sokkad no allow? De‑en otid ipanow kos minuvu no allow pa, dii en sikandin od pokorudsu, su ma‑awang pa man.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Piru otid tivulli kos minuvu, od pokorudsu en sikandin, oyyos mosukirom woy waa me‑en suu rin.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Na ponayun mid ikahi si Disas to, “Nokotinuhon iddos oukuy ta no si Lazaro, piru od undiyon a amoy'd onnawon ku sikandin.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Kahi taddot mgo tinodduwan din to, “Longaggon, otik nokotinuhon da sikandin, moppiya su od ko‑uliyan dad.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Id oseng dan idda, su kunan dan ko nokotinuhon da en si Lazaro, piru iyon bos kohulugan taddot id oseng din, no id patoy ron si Lazaro.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 De‑en waa id tekko‑tekko si Disas to kodpaabbotlabbot kandan, kahi rin to, “Si Lazaro, id patoy ron.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Woy moppiya no waa a riyot kodpatoy rin, su atag ini to koniyun kopiyannan amoy od mosalig pe‑en kos kopomakoy row koddi. Kuo kid, od undiyonnan ta sikandin.” Id badnow ni Disas si Lazaro Juan 11:1-16|src=" CNT5491.tif " size="span" ref="Juan 11:15"
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Na si Tomas no iddos angga rin, Sopping, id osengan din iddos duma rin no mgo tinodduwan, kahi rin to, “Kuo kid en, od duma ki kandin, su otid imotayan man sikandin, od patoy ki mandad duma kandin.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 To kod‑inguma onni Disas diyot bonuwa to Betania, duwon id ponudtuu kandin no oppat don no allow ni Lazaro riyot lovongngan.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Iddos Betania, mgo otollun kilometro ra pomon diyon to Jerusalem.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 De‑en mo‑uraa kos mgo Judio no toho Jerusalem no mid undiyon amoy od uus to ginawa onni Marta woy Maria pomon to kopotayan taddot tobboy ran.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 To norinog ni Marta no od inguma ron si Disas, id leggua sikandin amoy'd tommu. Piru si Maria, id oubpa ra riyot baoy.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 To nokita ron ni Marta si Disas, mid ikahi sikandin to, “Longaggon, otik ka‑ay ka ra nanoy, waa en id patoy iddos tobboy ku.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Piru nokosaddoo a no ahad ko‑ungkay, od boggoy iddos Monama kikow to ahad ondan nod buyuwon du.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Mid ikahi si Disas to, “Od kovadnow en iddos tobboy ru.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Kahin Marta kandin to, “Oyya en, nokosaddoo a nod kovadnow sikandin init morin allow.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Na kahin Disas to, “Siyak kos tohodbadnow woy id pomonnan to umuu. Iddos od pomakoy koddi, ahad pe‑en od patoy sikandin, duwon umuun waad tomanon.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Dos ahad ondoy nod pomakoy koddi, duwon umuu woy dii ron en sikandin od patoy. Na Marta, od pomakoy ka vo ka‑ay?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Mid tavak si Marta kandin to, “Oyya, Longaggon! Id pomakoy a en no sikkow kos Mesiyas woy Anak to Monama no id oongatan doy nod undinit ingod.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Nopongnga osenga ni Marta idda, id livod sikandin diyot baoy ran woy id nona‑asan din iddos suwod din no si Maria. Kahi rin to, “Ka‑ay ron iddos Tohodnonaw, od po‑undiyonnon ka kun.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 To norinog idda ni Maria, mid lohinat sikandin woy id lukutlukut nid leggua amoy'd undiyon to ki Disas.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Iddon timpu, waa pa noko‑inguma si Disas diyot bonuwa, su riyon poron sikandin to id tommuwan ni Marta kandin.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Na, iddos mgo Judio no riyon to baoy amoy'd uus to ginawa onni Maria, nokita ran sikandin no id lukutlukut nid leggua. De‑en mid tinundug sikandan, su kunan dan kod undiyon sikandin to lobbong amoy'd pondaawit dutun.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 To kod‑inguma ni Maria riyot ki Disas, id lingko‑od sikandin woy mid ikahi to, “Longaggon, otik ka‑ay ka ra nanoy, waa en id patoy iddos tobboy ku.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 To nokita ni Disas no id sinoggow si Maria ahad iddos mgo Judio nid duma kandin, immat id kommos kos pusung din woy no‑eruwan sikandin.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Na mid intud si Disas, kahi rin to, “Ingkon man kos id lovongngan dow kandin?”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Na, id sinoggow si Disas.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 De‑en noko‑ikahi iddos mgo Judio to, “Ontongngi row, id dokollan ni Disas to ginawa si Lazaro.”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Piru kahi taddot duma kandan to, “Otik novowiyan din iddos mata taddot butud, mambo man to waa sikandin nokotohoo to kopotayan ni Lazaro?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Na, noheddam mandon ni Disas no immat id kommos kos pusung din to morani ron sikandin diyot lovongngan. Iddon lovongngan, sokkad no langub nid sobpongngan to dakkoon batu.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Kahin Disas to, “Po‑ibpit dow kos batu.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Kahin Disas to, “Id ikohiyan kud sikkow no otid pomakoy ka, od kokita ru kos kotuusan to Monama.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Na, id po‑ibpit dan iddos dakkoon batu. Nopongnga, id langngag si Disas diyot datas to langit woy mid dasaa, kahi rin to, “Amoy ku, id posolamat a, su id dinog du kos koddin dosalon.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Nokosaddoo a no inaayun ka od pominog koddi. Piru id oseng ku ini atag ka‑ay't mgo minuvu no nolivuung, su amoy od pomakoy sikandan no sikkow en kos id popiyod koddi ka‑ay to ampow't ingod.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 To no‑oseng din idda, id pehes sikandin no mid ungketen to, “Lazaro, leggua ka!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Na, id leggua si Lazaro no duwon poron bodbod no ogget diyot bollad woy pa‑a rin woy duwon poron tambun to bonnong din. Kahin Disas kandan to, “Okasa row kos ogget amoy'd poko‑ipanow sikandin.”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Na, mo‑uraan Judio no id duma ongki Maria no nokokita taddot id puungan ni Disas, de‑en id pomakoy ron sikandan.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Piru iddos duma, mid undiyon to mgo Pariseo woy id ponudtuu ran iddos id puungan ni Disas.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 De‑en iddos mgo Pariseo woy dos mgo ponguu to tohodbuwis, id ponlivuung dan iddos langun no sakup to Mowwet no Hukumanan.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Otid podtohonon ta sikandin, od pomakoy iddos langun no minuvu no sikandin en kos hari to Israel. Na, ko ungketen, od lusud kos mgo toho Roma woy'd gobban dan kos templo, ahad inis tivuk no ingod ta!”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Piru si Caifas no mowwet no ponguu to mgo tohodbuwis to iddon lahun, mid ikahi sikandin to, “Waa ron en moho mgo utok dow!
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Waa kow vo nokaabbot no moppiya pa no sokkad da no minuvu kos od patoy atag to langun amoy diid kohobba inis intirut ingod ta?”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Waa rin idda osenga pomon to kandin da no poomdom, ko konna, pomon to sikandin kos mowwet no ponguu to mgo tohodbuwis to iddon lahun. Id po‑ikahi sikandin to Monama, no ko‑ilangan od patoy si Disas atag to langun no Judio.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Woy konna ra atag to mgo Judio, ko konna, atag to langun no minuvu to Monama no nokodsuwoysuwoy ron amoy od kolimud woy'd kosokkad sikandan.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Pomon taddon allow, id pomuhawang iddos mgo ponguu to Judio no od imotayan si Disas.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 De‑en dii ron inaayun od pokita si Disas diyot mgo Judio. Mid undiyon baling sikandin to ingod no morani to noka‑awoy‑awoy'n lugaa no riyot sokkad no bonuwa no id ngoranan to Efraim. Na, diyon sikandin id oubpa duma to mgo tinodduwan din.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 To asow ron iddos pista to Kodlihad to Ponolihan, mo‑uraan minuvu no id pomon diyot dumon bonuwa nod undiyon to Jerusalem amoy od puungan dan iddos botasanon to kodlinis to lawa ran to dii pa od inguma iddon pista.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Id nangkap dan si Disas, piru waa ran nokita. De‑en id po‑inturoy ran nid ungketen to, “Diyot poomdom dow, od sakup ayu sikandin to pista?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Piru idda vos no timpu, tapoy ron duwon suhu pomon diyot mgo Pariseo woy riyot mgo ponguu to tohodbuwis, no iddos ahad ondoy no nokosaddoo ko ingkon si Disas, ko‑ilangan nod ponudtuu kandan amoy od ka‑ammot dan sikandin.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.