João 11

Moppiyon Dinoggan, Moka-atag ki Disas Krays (OBONT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Na, duwon sokkad no minuvu nod kovohokan no id ngoranan ki Lazaro. Sikandin woy dos oruwon tobboy rin no si Maria woy si Marta, id oubpa riyot Betania.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ini en no Maria iddos id daddas to pomammut diyot pa‑a tod Longaggon woy dos id punas tadda ukit to bowvuut uu rin. Na, novohokan iddos tobboy ran no si Lazaro.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 De‑en id posugkawan dan si Disas, no iddos id ginowannan din no oukuy, novohokan.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 To norinog idda ni Disas, mid ikahi sikandin to, “Iddos dontulon to bohok din, konna amoy'd patoy sikandin, ko konna, amoy id pokopokita iddos kotuusan to Monama woy'd koposivontuhan a no Anak din.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Na, id ginowannan ni Disas iddos otollun toosuwod no onsi Marta, si Maria woy si Lazaro.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Piru to norinog din no novohokan si Lazaro, waa sikandin go‑os id undiyon, ko konna, id oubpa poron sikandin daom to oruwon allow riyot lugaa nid ubpan din.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Nopongnga idda, mid ikahi sikandin diyot mgo tinodduwan din to, “Kuo kid, od undiyon ki mandon to prubinsya to Judea.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Kahi taddot mgo tinodduwan din to, “Adi, Tohodnonaw! Konna vo nopilan pa man nod lumbahon ka nanoy to batu taddot mgo Judio rutun? Mambot od livod kid mandon dutun?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Mid tavak si Disas ukit to ponunggelengan, kahi rin to, “Yo kow'd kosowkuu, su dii ki en od komonnu. Konna vo duwon man sopuu‑oruwon uras no ma‑awang daom to sokkad no allow? De‑en otid ipanow kos minuvu no allow pa, dii en sikandin od pokorudsu, su ma‑awang pa man.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Piru otid tivulli kos minuvu, od pokorudsu en sikandin, oyyos mosukirom woy waa me‑en suu rin.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Na ponayun mid ikahi si Disas to, “Nokotinuhon iddos oukuy ta no si Lazaro, piru od undiyon a amoy'd onnawon ku sikandin.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Kahi taddot mgo tinodduwan din to, “Longaggon, otik nokotinuhon da sikandin, moppiya su od ko‑uliyan dad.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Id oseng dan idda, su kunan dan ko nokotinuhon da en si Lazaro, piru iyon bos kohulugan taddot id oseng din, no id patoy ron si Lazaro.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 De‑en waa id tekko‑tekko si Disas to kodpaabbotlabbot kandan, kahi rin to, “Si Lazaro, id patoy ron.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Woy moppiya no waa a riyot kodpatoy rin, su atag ini to koniyun kopiyannan amoy od mosalig pe‑en kos kopomakoy row koddi. Kuo kid, od undiyonnan ta sikandin.” Id badnow ni Disas si Lazaro Juan 11:1-16|src=" CNT5491.tif " size="span" ref="Juan 11:15"
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Na si Tomas no iddos angga rin, Sopping, id osengan din iddos duma rin no mgo tinodduwan, kahi rin to, “Kuo kid en, od duma ki kandin, su otid imotayan man sikandin, od patoy ki mandad duma kandin.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 To kod‑inguma onni Disas diyot bonuwa to Betania, duwon id ponudtuu kandin no oppat don no allow ni Lazaro riyot lovongngan.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Iddos Betania, mgo otollun kilometro ra pomon diyon to Jerusalem.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 De‑en mo‑uraa kos mgo Judio no toho Jerusalem no mid undiyon amoy od uus to ginawa onni Marta woy Maria pomon to kopotayan taddot tobboy ran.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 To norinog ni Marta no od inguma ron si Disas, id leggua sikandin amoy'd tommu. Piru si Maria, id oubpa ra riyot baoy.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 To nokita ron ni Marta si Disas, mid ikahi sikandin to, “Longaggon, otik ka‑ay ka ra nanoy, waa en id patoy iddos tobboy ku.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Piru nokosaddoo a no ahad ko‑ungkay, od boggoy iddos Monama kikow to ahad ondan nod buyuwon du.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Mid ikahi si Disas to, “Od kovadnow en iddos tobboy ru.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Kahin Marta kandin to, “Oyya en, nokosaddoo a nod kovadnow sikandin init morin allow.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Na kahin Disas to, “Siyak kos tohodbadnow woy id pomonnan to umuu. Iddos od pomakoy koddi, ahad pe‑en od patoy sikandin, duwon umuun waad tomanon.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Dos ahad ondoy nod pomakoy koddi, duwon umuu woy dii ron en sikandin od patoy. Na Marta, od pomakoy ka vo ka‑ay?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Mid tavak si Marta kandin to, “Oyya, Longaggon! Id pomakoy a en no sikkow kos Mesiyas woy Anak to Monama no id oongatan doy nod undinit ingod.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Nopongnga osenga ni Marta idda, id livod sikandin diyot baoy ran woy id nona‑asan din iddos suwod din no si Maria. Kahi rin to, “Ka‑ay ron iddos Tohodnonaw, od po‑undiyonnon ka kun.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 To norinog idda ni Maria, mid lohinat sikandin woy id lukutlukut nid leggua amoy'd undiyon to ki Disas.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Iddon timpu, waa pa noko‑inguma si Disas diyot bonuwa, su riyon poron sikandin to id tommuwan ni Marta kandin.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Na, iddos mgo Judio no riyon to baoy amoy'd uus to ginawa onni Maria, nokita ran sikandin no id lukutlukut nid leggua. De‑en mid tinundug sikandan, su kunan dan kod undiyon sikandin to lobbong amoy'd pondaawit dutun.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 To kod‑inguma ni Maria riyot ki Disas, id lingko‑od sikandin woy mid ikahi to, “Longaggon, otik ka‑ay ka ra nanoy, waa en id patoy iddos tobboy ku.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 To nokita ni Disas no id sinoggow si Maria ahad iddos mgo Judio nid duma kandin, immat id kommos kos pusung din woy no‑eruwan sikandin.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Na mid intud si Disas, kahi rin to, “Ingkon man kos id lovongngan dow kandin?”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Na, id sinoggow si Disas.
35 Jesus chorou.
36 De‑en noko‑ikahi iddos mgo Judio to, “Ontongngi row, id dokollan ni Disas to ginawa si Lazaro.”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Piru kahi taddot duma kandan to, “Otik novowiyan din iddos mata taddot butud, mambo man to waa sikandin nokotohoo to kopotayan ni Lazaro?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Na, noheddam mandon ni Disas no immat id kommos kos pusung din to morani ron sikandin diyot lovongngan. Iddon lovongngan, sokkad no langub nid sobpongngan to dakkoon batu.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Kahin Disas to, “Po‑ibpit dow kos batu.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Kahin Disas to, “Id ikohiyan kud sikkow no otid pomakoy ka, od kokita ru kos kotuusan to Monama.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Na, id po‑ibpit dan iddos dakkoon batu. Nopongnga, id langngag si Disas diyot datas to langit woy mid dasaa, kahi rin to, “Amoy ku, id posolamat a, su id dinog du kos koddin dosalon.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Nokosaddoo a no inaayun ka od pominog koddi. Piru id oseng ku ini atag ka‑ay't mgo minuvu no nolivuung, su amoy od pomakoy sikandan no sikkow en kos id popiyod koddi ka‑ay to ampow't ingod.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 To no‑oseng din idda, id pehes sikandin no mid ungketen to, “Lazaro, leggua ka!”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Na, id leggua si Lazaro no duwon poron bodbod no ogget diyot bollad woy pa‑a rin woy duwon poron tambun to bonnong din. Kahin Disas kandan to, “Okasa row kos ogget amoy'd poko‑ipanow sikandin.”
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Na, mo‑uraan Judio no id duma ongki Maria no nokokita taddot id puungan ni Disas, de‑en id pomakoy ron sikandan.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Piru iddos duma, mid undiyon to mgo Pariseo woy id ponudtuu ran iddos id puungan ni Disas.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 De‑en iddos mgo Pariseo woy dos mgo ponguu to tohodbuwis, id ponlivuung dan iddos langun no sakup to Mowwet no Hukumanan.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Otid podtohonon ta sikandin, od pomakoy iddos langun no minuvu no sikandin en kos hari to Israel. Na, ko ungketen, od lusud kos mgo toho Roma woy'd gobban dan kos templo, ahad inis tivuk no ingod ta!”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Piru si Caifas no mowwet no ponguu to mgo tohodbuwis to iddon lahun, mid ikahi sikandin to, “Waa ron en moho mgo utok dow!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Waa kow vo nokaabbot no moppiya pa no sokkad da no minuvu kos od patoy atag to langun amoy diid kohobba inis intirut ingod ta?”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Waa rin idda osenga pomon to kandin da no poomdom, ko konna, pomon to sikandin kos mowwet no ponguu to mgo tohodbuwis to iddon lahun. Id po‑ikahi sikandin to Monama, no ko‑ilangan od patoy si Disas atag to langun no Judio.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Woy konna ra atag to mgo Judio, ko konna, atag to langun no minuvu to Monama no nokodsuwoysuwoy ron amoy od kolimud woy'd kosokkad sikandan.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Pomon taddon allow, id pomuhawang iddos mgo ponguu to Judio no od imotayan si Disas.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 De‑en dii ron inaayun od pokita si Disas diyot mgo Judio. Mid undiyon baling sikandin to ingod no morani to noka‑awoy‑awoy'n lugaa no riyot sokkad no bonuwa no id ngoranan to Efraim. Na, diyon sikandin id oubpa duma to mgo tinodduwan din.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 To asow ron iddos pista to Kodlihad to Ponolihan, mo‑uraan minuvu no id pomon diyot dumon bonuwa nod undiyon to Jerusalem amoy od puungan dan iddos botasanon to kodlinis to lawa ran to dii pa od inguma iddon pista.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Id nangkap dan si Disas, piru waa ran nokita. De‑en id po‑inturoy ran nid ungketen to, “Diyot poomdom dow, od sakup ayu sikandin to pista?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Piru idda vos no timpu, tapoy ron duwon suhu pomon diyot mgo Pariseo woy riyot mgo ponguu to tohodbuwis, no iddos ahad ondoy no nokosaddoo ko ingkon si Disas, ko‑ilangan nod ponudtuu kandan amoy od ka‑ammot dan sikandin.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.