João 11
Moppiyon Dinoggan, Moka-atag ki Disas Krays (OBONT) vs ARC
1 Na, duwon sokkad no minuvu nod kovohokan no id ngoranan ki Lazaro. Sikandin woy dos oruwon tobboy rin no si Maria woy si Marta, id oubpa riyot Betania.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ini en no Maria iddos id daddas to pomammut diyot pa‑a tod Longaggon woy dos id punas tadda ukit to bowvuut uu rin. Na, novohokan iddos tobboy ran no si Lazaro.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 De‑en id posugkawan dan si Disas, no iddos id ginowannan din no oukuy, novohokan.
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 To norinog idda ni Disas, mid ikahi sikandin to, “Iddos dontulon to bohok din, konna amoy'd patoy sikandin, ko konna, amoy id pokopokita iddos kotuusan to Monama woy'd koposivontuhan a no Anak din.”
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Na, id ginowannan ni Disas iddos otollun toosuwod no onsi Marta, si Maria woy si Lazaro.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Piru to norinog din no novohokan si Lazaro, waa sikandin go‑os id undiyon, ko konna, id oubpa poron sikandin daom to oruwon allow riyot lugaa nid ubpan din.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Nopongnga idda, mid ikahi sikandin diyot mgo tinodduwan din to, “Kuo kid, od undiyon ki mandon to prubinsya to Judea.”
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Kahi taddot mgo tinodduwan din to, “Adi, Tohodnonaw! Konna vo nopilan pa man nod lumbahon ka nanoy to batu taddot mgo Judio rutun? Mambot od livod kid mandon dutun?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Mid tavak si Disas ukit to ponunggelengan, kahi rin to, “Yo kow'd kosowkuu, su dii ki en od komonnu. Konna vo duwon man sopuu‑oruwon uras no ma‑awang daom to sokkad no allow? De‑en otid ipanow kos minuvu no allow pa, dii en sikandin od pokorudsu, su ma‑awang pa man.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Piru otid tivulli kos minuvu, od pokorudsu en sikandin, oyyos mosukirom woy waa me‑en suu rin.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Na ponayun mid ikahi si Disas to, “Nokotinuhon iddos oukuy ta no si Lazaro, piru od undiyon a amoy'd onnawon ku sikandin.”
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Kahi taddot mgo tinodduwan din to, “Longaggon, otik nokotinuhon da sikandin, moppiya su od ko‑uliyan dad.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Id oseng dan idda, su kunan dan ko nokotinuhon da en si Lazaro, piru iyon bos kohulugan taddot id oseng din, no id patoy ron si Lazaro.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 De‑en waa id tekko‑tekko si Disas to kodpaabbotlabbot kandan, kahi rin to, “Si Lazaro, id patoy ron.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Woy moppiya no waa a riyot kodpatoy rin, su atag ini to koniyun kopiyannan amoy od mosalig pe‑en kos kopomakoy row koddi. Kuo kid, od undiyonnan ta sikandin.” Id badnow ni Disas si Lazaro Juan 11:1-16|src=" CNT5491.tif " size="span" ref="Juan 11:15"
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Na si Tomas no iddos angga rin, Sopping, id osengan din iddos duma rin no mgo tinodduwan, kahi rin to, “Kuo kid en, od duma ki kandin, su otid imotayan man sikandin, od patoy ki mandad duma kandin.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 To kod‑inguma onni Disas diyot bonuwa to Betania, duwon id ponudtuu kandin no oppat don no allow ni Lazaro riyot lovongngan.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Iddos Betania, mgo otollun kilometro ra pomon diyon to Jerusalem.
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 De‑en mo‑uraa kos mgo Judio no toho Jerusalem no mid undiyon amoy od uus to ginawa onni Marta woy Maria pomon to kopotayan taddot tobboy ran.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 To norinog ni Marta no od inguma ron si Disas, id leggua sikandin amoy'd tommu. Piru si Maria, id oubpa ra riyot baoy.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 To nokita ron ni Marta si Disas, mid ikahi sikandin to, “Longaggon, otik ka‑ay ka ra nanoy, waa en id patoy iddos tobboy ku.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Piru nokosaddoo a no ahad ko‑ungkay, od boggoy iddos Monama kikow to ahad ondan nod buyuwon du.”
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Mid ikahi si Disas to, “Od kovadnow en iddos tobboy ru.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Kahin Marta kandin to, “Oyya en, nokosaddoo a nod kovadnow sikandin init morin allow.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Na kahin Disas to, “Siyak kos tohodbadnow woy id pomonnan to umuu. Iddos od pomakoy koddi, ahad pe‑en od patoy sikandin, duwon umuun waad tomanon.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Dos ahad ondoy nod pomakoy koddi, duwon umuu woy dii ron en sikandin od patoy. Na Marta, od pomakoy ka vo ka‑ay?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Mid tavak si Marta kandin to, “Oyya, Longaggon! Id pomakoy a en no sikkow kos Mesiyas woy Anak to Monama no id oongatan doy nod undinit ingod.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Nopongnga osenga ni Marta idda, id livod sikandin diyot baoy ran woy id nona‑asan din iddos suwod din no si Maria. Kahi rin to, “Ka‑ay ron iddos Tohodnonaw, od po‑undiyonnon ka kun.”
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 To norinog idda ni Maria, mid lohinat sikandin woy id lukutlukut nid leggua amoy'd undiyon to ki Disas.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Iddon timpu, waa pa noko‑inguma si Disas diyot bonuwa, su riyon poron sikandin to id tommuwan ni Marta kandin.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Na, iddos mgo Judio no riyon to baoy amoy'd uus to ginawa onni Maria, nokita ran sikandin no id lukutlukut nid leggua. De‑en mid tinundug sikandan, su kunan dan kod undiyon sikandin to lobbong amoy'd pondaawit dutun.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 To kod‑inguma ni Maria riyot ki Disas, id lingko‑od sikandin woy mid ikahi to, “Longaggon, otik ka‑ay ka ra nanoy, waa en id patoy iddos tobboy ku.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 To nokita ni Disas no id sinoggow si Maria ahad iddos mgo Judio nid duma kandin, immat id kommos kos pusung din woy no‑eruwan sikandin.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 Na mid intud si Disas, kahi rin to, “Ingkon man kos id lovongngan dow kandin?”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Na, id sinoggow si Disas.
35 Jesus chorou.
36 De‑en noko‑ikahi iddos mgo Judio to, “Ontongngi row, id dokollan ni Disas to ginawa si Lazaro.”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Piru kahi taddot duma kandan to, “Otik novowiyan din iddos mata taddot butud, mambo man to waa sikandin nokotohoo to kopotayan ni Lazaro?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Na, noheddam mandon ni Disas no immat id kommos kos pusung din to morani ron sikandin diyot lovongngan. Iddon lovongngan, sokkad no langub nid sobpongngan to dakkoon batu.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Kahin Disas to, “Po‑ibpit dow kos batu.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Kahin Disas to, “Id ikohiyan kud sikkow no otid pomakoy ka, od kokita ru kos kotuusan to Monama.”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Na, id po‑ibpit dan iddos dakkoon batu. Nopongnga, id langngag si Disas diyot datas to langit woy mid dasaa, kahi rin to, “Amoy ku, id posolamat a, su id dinog du kos koddin dosalon.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Nokosaddoo a no inaayun ka od pominog koddi. Piru id oseng ku ini atag ka‑ay't mgo minuvu no nolivuung, su amoy od pomakoy sikandan no sikkow en kos id popiyod koddi ka‑ay to ampow't ingod.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 To no‑oseng din idda, id pehes sikandin no mid ungketen to, “Lazaro, leggua ka!”
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Na, id leggua si Lazaro no duwon poron bodbod no ogget diyot bollad woy pa‑a rin woy duwon poron tambun to bonnong din. Kahin Disas kandan to, “Okasa row kos ogget amoy'd poko‑ipanow sikandin.”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Na, mo‑uraan Judio no id duma ongki Maria no nokokita taddot id puungan ni Disas, de‑en id pomakoy ron sikandan.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Piru iddos duma, mid undiyon to mgo Pariseo woy id ponudtuu ran iddos id puungan ni Disas.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 De‑en iddos mgo Pariseo woy dos mgo ponguu to tohodbuwis, id ponlivuung dan iddos langun no sakup to Mowwet no Hukumanan.
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Otid podtohonon ta sikandin, od pomakoy iddos langun no minuvu no sikandin en kos hari to Israel. Na, ko ungketen, od lusud kos mgo toho Roma woy'd gobban dan kos templo, ahad inis tivuk no ingod ta!”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Piru si Caifas no mowwet no ponguu to mgo tohodbuwis to iddon lahun, mid ikahi sikandin to, “Waa ron en moho mgo utok dow!
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Waa kow vo nokaabbot no moppiya pa no sokkad da no minuvu kos od patoy atag to langun amoy diid kohobba inis intirut ingod ta?”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Waa rin idda osenga pomon to kandin da no poomdom, ko konna, pomon to sikandin kos mowwet no ponguu to mgo tohodbuwis to iddon lahun. Id po‑ikahi sikandin to Monama, no ko‑ilangan od patoy si Disas atag to langun no Judio.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Woy konna ra atag to mgo Judio, ko konna, atag to langun no minuvu to Monama no nokodsuwoysuwoy ron amoy od kolimud woy'd kosokkad sikandan.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Pomon taddon allow, id pomuhawang iddos mgo ponguu to Judio no od imotayan si Disas.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 De‑en dii ron inaayun od pokita si Disas diyot mgo Judio. Mid undiyon baling sikandin to ingod no morani to noka‑awoy‑awoy'n lugaa no riyot sokkad no bonuwa no id ngoranan to Efraim. Na, diyon sikandin id oubpa duma to mgo tinodduwan din.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 To asow ron iddos pista to Kodlihad to Ponolihan, mo‑uraan minuvu no id pomon diyot dumon bonuwa nod undiyon to Jerusalem amoy od puungan dan iddos botasanon to kodlinis to lawa ran to dii pa od inguma iddon pista.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Id nangkap dan si Disas, piru waa ran nokita. De‑en id po‑inturoy ran nid ungketen to, “Diyot poomdom dow, od sakup ayu sikandin to pista?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Piru idda vos no timpu, tapoy ron duwon suhu pomon diyot mgo Pariseo woy riyot mgo ponguu to tohodbuwis, no iddos ahad ondoy no nokosaddoo ko ingkon si Disas, ko‑ilangan nod ponudtuu kandan amoy od ka‑ammot dan sikandin.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.