Mateus 26

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jesu bo amalile ʉkʉjoba amasyʉ ago goosa, alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ,
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos estes discursos, disse aos seus discípulos:
2 “Mumeenye ʉkʉtɨ bo gakɨndile amasikʉ mabɨlɨ, aatukʉja nɨ kyaka kya Pasa. Ʉne Nnyamundʉ ngwakʉbɨɨkigwa mmaboko agaa balʉgʉ, ʉkʉtɨ bangomelele pa kɨkohekano.”
2 Bem sabeis que daqui a dois dias é a páscoa; e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Akabalɨlo ako, abapuuti abalongosi na balongosi baa Bajuuta, balɨnkʉbʉngaana mu nyumba jaa mpuuti ʉnkʉlʉmba, ɨngamu jaake Kajafa.
3 Depois os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás.
4 Balɨnkʉjobesania ɨsya kʉkʉnkola Jesu kʉ bʉkomu nʉ kʉnngoga.
4 E consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 Looli balɨnkʉtɨ, “Tʉlɨngankolaga pa kyaka kya Pasa ʉkʉtɨ abandʉ balɨngiisa kʉlʉndʉkana.”
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Po Jesu aabʉʉkile mu Betanija, alɨnkwingɨla nnyumba jaa Simoni, ʉjʉ bantɨgɨ ʉNkoma.
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Ʉnkiikʉlʉ jʉmo alɨnkwisa kʉmyake nɨ supa jaa mafuta agaa lʉʉma ʉlʉnunu, agaa ntengo ʉnnywamu fiijo, alɨnkʉmmoonelela pantʉ Jesu, bo alɨ pakʉlya.
7 Aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com ungüento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 Abafundigwa baake bo basibwene ɨsyo, balɨnkʉkalala, balɨnkʉtɨ, “Mwe! Fiki ikʉbinika amafuta amanunu ago?
8 E os seus discípulos, vendo isto, indignaram-se, dizendo: Por que é este desperdício?
9 Kwalɨ kʉnunu ʉkʉʉlɨsya amafuta aga kʉ ndalama ɨnyingi, ɨndalama ɨsyo ngalɨ bikʉpeeligwa abalondo!”
9 Pois este ungüento podia vender-se por grande preço, e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 Jesu alɨnkʉsyagania ɨnyiinogono syabo, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Fiki mukʉntaamya ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ? Aambombiile ɨmbombo ɨnunu ʉne.
10 Jesus, porém, conhecendo isto, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? pois praticou uma boa ação para comigo.
11 Abalondo mulɨ nabo amasikʉ goosa. Looli ʉne ndikʉja pakʉja pamopeene na nuumwe bwila.
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 Ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ aanyooneliile amafuta aga ʉkʉtɨ agʉtendekesye ʉmbɨlɨ gwangʉ ʉkʉʉsyɨla kɨlɨngaani.
12 Ora, derramando ela este ungüento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 Nalooli nikʉbabʉʉla, poosa apa ɨNdʉmi ɨNunu ɨjaa Kyala jikʉlʉmbɨlɨligwaga pakiisʉ, ɨsi abombile ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ, sikʉjobigwaga ʉkʉnkʉmbʉkɨlamo.”
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado em todo o mundo, também será referido o que ela fez, para memória sua.
14 Po jʉmo mbafundigwa baa Jesu kalongo na babɨlɨ, ɨngamu Juuta Isikalyoti, alɨnkʉbʉʉka kʉ bapuuti abalongosi,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes,
15 alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Mukʉmbapo ɨfiki lɨnga nʉntwele kʉmyɨnu?” Po balɨnkʉnhomba ɨndalama amalongo matatʉ.
15 E disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata,
16 Ʉkʉfuma akabalɨlo ako, Juuta Isikalyoti alɨnkwanda ʉkʉlonda ɨnjɨla ɨjaa kʉnndɨɨla Jesu.
16 E desde então buscava oportunidade para o entregar.
17 Pi isikʉ ɨlya kwanda ɨlya kyaka ɨkya fisyesye ɨfisita nkese, abafundigwa baake balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu, balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Tʉkakʉtendekekesye kʉʉgʉ ɨfindʉ fya Pasa?”
17 E, no primeiro dia da festa dos pães ázimos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Amubʉʉke nkaaja akaa Jelusalemu, kʉ mundʉ jʉla, mukwakʉmmbʉʉla ʉkʉtɨ ʉMmanyisi ikʉtɨ, ‘Akabalɨlo kangʉ kasegeliile. Nnyumba jaako mo muno ngʉlɨɨlamo ɨPasa pamopeene na bafundigwa bangʉ.’ ”
18 E ele disse: Ide à cidade, a um certo homem, e dizei-lhe: O Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com os meus discípulos.
19 Abafundigwa balɨnkʉbomba bo muumo Jesu abalagiile, balɨnkʉtendekesya ɨfindʉ fya Pasa.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara, e prepararam a páscoa.
20 Ɨngiisi bo jikwanda, Jesu na bafundigwa baake kalongo na babɨlɨ, balɨnkʉtʉʉgala pakʉlya ɨfindʉ.
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 Bo balɨ pakʉlya, Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Nalooli nikʉbabʉʉla, jʉmo nkɨbugutɨla kyɨnu, ikʉʉndɨɨla.”
21 E, comendo eles, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Abafundigwa baake balɨnkʉsulumania fiijo, balɨnkwanda ʉkʉjoba jʉmoojʉmo balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, bʉle jo ʉne?”
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram cada um a dizer-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Jesu alɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ ikʉtobela ɨkɨsyesye mu mposi pamopeene na niine, jo ʉjʉ ikʉʉndɨɨla.
23 E ele, respondendo, disse: O que põe comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 Ʉne Nnyamundʉ, angʉfwa bo muno sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo. Looli ahɨɨli ʉmundʉ ʉjʉ ikʉʉndɨɨla ne Nnyamundʉ. Kwalɨ kʉnunu lɨnga ʉmundʉ ʉjo akaapaapiigwe!”
24 Em verdade o Filho do homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 Po Juuta ʉgwa kʉnndɨɨla Jesu, alɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, bʉle jo ʉne?” Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Bo lɨlɨɨlyo ʉjobile.”
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 Bo balɨ pakʉlya, Jesu alɨnkwega ɨkɨsyesye, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉkɨmenya, alɨnkʉbapapo abafundigwa baake, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Namwege, mulyege, ʉgʉ go mbɨlɨ gwangʉ.”
26 E, quando comiam, Jesus tomou o pão, e abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 Alɨnkwega ɨkɨkombe ɨkya finga, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉbapapo, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Namunwege ɨfinga ɨjɨ mwesa,
27 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 namanga ɨlɨ lyo ilopa lyangʉ ɨlya kʉnangɨsya ʉlwitɨkano lwa Kyala. Likooneka kʉnongwa jaa bandʉ bingi ʉkʉtɨ Kyala abahobokele ʉbʉtʉlanongwa bwabo.
28 Porque isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Looli nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, ndikwisa kʉnwamo kangɨ ɨfinga ɨjɨ mpaka pi isikʉ lɨla, ɨlɨ angwisa kʉnwa ɨfinga ɨmbya pamopeene na nuumwe, mBʉnyafyale bwa Taata.”
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide, até aquele dia em que o beba novo convosco no reino de meu Pai.
30 Bo bɨmbile ʉlwɨmbo, balɨnkʉsookapo ʉkʉbʉʉka kʉ Kyamba kya Misyʉngʉtɨ.
30 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Pakɨlo kya lɨɨlɨno, ʉmwe mwesa mukʉʉndeka. Paapo sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ, ‘Ngwisa kʉnkoma ʉntiimi, po ɨngʼoosi sikwisa kʉbalanila.’
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Looli bo nsyʉkile, ngʉbatalɨlapo ʉkʉbʉʉka kʉ Galilai.”
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Po Peeteli alɨnkʉnkaanika Jesu alɨnkʉtɨ, “Nalɨnga boosa bikʉkʉleka, ʉne ndikʉkʉleka sikʉ!”
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Nalooli nikʉkʉbʉʉla ʉgwe, ɨkɨlo ɨkɨ, bo ɨngongobe jɨkaalɨ ʉkʉkoolela, kʉngaana katatʉ.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Peeteli alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Nalɨnga ko kʉfwa pamopeene na nungwe, ndikʉkʉkaana sikʉ!” Abafundigwa baake boosa balɨnkʉjoba bo lɨlɨɨlyo.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja mister morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Po Jesu alɨnkʉfika pamopeene na bafundigwa baake, pabʉjo ʉbwa mipiki ɨgya misyʉngʉtɨ, ʉbʉ bikʉtɨ Getisemani, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Namutʉʉgale papaapa, ʉne ngʉbʉʉka pala pakwipuuta.”
36 Então chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 Alɨnkʉbeega Peeteli na baana babɨlɨ abaa Sebetai, alɨnkʉsulumania nʉ kʉtaamigwa fiijo mu ndumbula jaake.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 Po alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ɨndumbula jangʉ jɨsulumeenie ʉlwa kʉfwa. Namutʉʉgale papaapa, muje maaso pamopeene na niine.”
38 Então lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até a morte; ficai aqui, e velai comigo.
39 Alɨnkʉsemapo nkyeni panandɨ, alɨnkʉgwa ʉlʉpi, alɨnkwipuuta alɨnkʉtɨ, “Gwe Taata! Lɨnga sibagiile, ngʉkʉsʉʉma ʉʉsookesyepo ɨngʉbɨlo ɨsi. Leelo bʉlɨngabombigwa ʉbwigane bwangʉ, looli ʉbwako.”
39 E, indo um pouco mais para diante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passe de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Po Jesu alɨnkʉbʉʉka kʉ bafundigwa baake, alɨnkʉbaaga bagonile ʉtʉlo. Alɨnkʉbabʉʉla baa Peeteli alɨnkʉtɨ, “Keeta mutoliigwe ʉkʉja maaso pamopeene na niine kʉkabalɨlo akanandɨ itolo?
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então nem uma hora pudeste velar comigo?
41 Mujege maaso, mwipuutege, ʉkʉtɨ mulɨngiisa kʉtoligwa nɨ ngelo. Mwiganile ʉkʉbomba kanunu, looli mukaja na maka.”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Jesu alɨnkʉbʉʉka kangɨ ʉlwa bʉbɨlɨ, alɨnkwipuuta alɨnkʉtɨ, “Gwe Taata, lɨnga ɨngʉbɨlo ɨsi sikabagɨla ʉkʉsookako kʉmyangʉ, po ʉbwigane bwako bʉbombigwe.”
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Po alɨnkwisa, kangɨ alɨnkʉbaaga bagonile ʉtʉlo, paapo amaaso gaabo gaalɨ nʉ tʉlo twingi.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Jesu alɨnkʉbaleka kangɨ, alɨnkʉbʉʉka alɨnkwipuuta ʉlwa bʉtatʉ, alɨnkʉjoba amasyʉ galagala.
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Po alɨnkwisa kʉ bafundigwa baake, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mukaalɨ mukʉgona ʉtʉlo nʉ kʉtʉʉsya? Akabalɨlo kafikile! Keeta, ne Nnyamundʉ angʉbɨɨkigwa mmaboko agaa bandʉ ababiibi.
45 Então chegou junto dos seus discípulos, e disse-lhes: Dormi agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 Amusumuke! Tʉbʉʉke. Keeta, ʉndɨɨli gwangʉ asegeliile.”
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 Jesu bo akaalɨ ikʉjoba, nakalɨnga alɨnkʉfika Juuta Isikalyoti, ʉgwa ndɨ bala kalongo na babɨlɨ, alɨnkwisa pamopeene nɨ kɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu kya bandʉ aba baakolile ɨnyʉʉbo nɨ nduuha. Abandʉ abo baafumile kʉ bapuuti abalongosi na balongosi baa Bajuuta.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Juuta bo akaalɨ ʉkʉfika kwa Jesu, aababʉʉlile kɨlɨngaani ɨkɨmanyilo aatile, “Ʉjʉ ngwakʉmfipa, jo jʉʉjo, mukankole.”
48 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 Nakalɨnga, Juuta alɨnkʉbʉʉka kwa Jesu, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, ʉgonile!” Po alɨnkʉmfipa.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi; e beijou-o.
50 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Mmanyaani, gwisile kʉkʉbomba syene ɨsi?”
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Po jʉmo mbafundigwa baake Jesu, alɨnkʉkwaba ʉlʉʉbo, alɨnkʉnsenga ɨmbʉlʉkʉtʉ ʉntʉmwa gwa mpuuti ʉnkʉlʉmba.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Po Jesu alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Gomosya ʉlʉʉbo lwako mu nyambɨ jaake, paapo abandʉ boosa aba bikʉbombela ʉlʉʉbo, aabikʉfwa kʉ lʉʉbo.
52 Então Jesus disse-lhe: Embainha a tua espada; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 Bʉle, mukamanya ʉkʉtɨ mbagiile ʉkʉsʉʉma ʉbʉtʉʉli kwa Taata? Nakalɨnga aabagiile ʉkʉndwalɨla lʉlʉʉlʉ abandʉmi baake, ɨfilʉndɨlo ɨfinywamu kalongo na fibɨlɨ nʉ kʉkɨndapo.
53 Ou pensas tu que eu não poderia agora orar a meu Pai, e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Leelo lɨnga mbombile bo ʉlo, sikʉbombigwa bʉleebʉle ɨsi sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo, ʉkʉtɨ mo muno sikʉlondeligwa ʉkʉja?”
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla abandʉ bala alɨnkʉtɨ, “Bʉle, mwisile mukolile ɨnyʉʉbo nɨ nduuha ngatɨ mukʉlɨkola inyambuta? Bwila naatʉʉgalaga ndʉpaso lwa tempeli, naamanyisyaga, mukaalɨngolilemo sikʉ!
55 Então disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e varapaus para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Leelo ɨsi silɨ bo ʉlʉ, ʉkʉtɨ siboneke ɨsi abakunguluka baasimbile mwa Kalata ʉMwikemo.” Po abafundigwa baake boosa balɨnkʉnndeka Jesu, balɨnkʉbopa.
56 Mas tudo isto aconteceu para que se cumpram as escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Po abandʉ aba baalɨnkolile Jesu, balɨnkʉntwala kwa Kajafa ʉmpuuti ʉnkʉlʉmba, kʉno baabʉngeene abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose na balongosi baa Bajuuta.
57 E os que prenderam a Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Peeteli alɨnkʉnkonga Jesu pabʉtalipo, mpaka nkatɨ ndʉpaso lwa nnyumba jaa mpuuti ʉnkʉlʉmba. Po alɨnkʉtʉʉgala pamopeene na balɨndɨlɨli, ʉkʉtɨ akeete muno sikʉmalɨkɨlaga.
58 E Pedro o seguiu de longe, até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 Po paapo abapuuti abalongosi bala na baa lʉkomaano lwa Sanihendilini boosa, baalondaga ʉbʉkeeti ʉbwa bʉtʉngʉlʉ ʉkʉtɨ bajaage ɨnjɨla ɨjaa kʉnngoga Jesu.
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho, buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte;
60 Looli bakaabwagile ʉbʉkeeti nabʉmo na paalema baaliisile abakeeti bingi abaa bʉtʉngʉlʉ. Po kʉmmalɨɨkɨsyo balɨnkwisa abakeeti babɨlɨ balɨnkʉtɨ,
60 E não o achavam; apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, nào o achavam. Mas, por fim chegaram duas testemunhas falsas,
61 “Ʉmundʉ ʉjʉ aajobile ʉkʉtɨ, ‘Mbagiile ʉkoomola ɨtempeli jaa Kyala nʉ kʉjɨjenga kangɨ kʉ masikʉ matatʉ.’ ”
61 E disseram: Este disse: Eu posso derrubar o templo de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Po ʉmpuuti ʉnkʉlʉmba alɨnkwɨma, alɨnkʉnndaalʉʉsya Jesu alɨnkʉtɨ, “Ʉkʉkongana na ɨsi abandʉ aba bikʉkʉsitaaka ʉgwe, bʉle ʉtikwamula nalɨmo?”
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 Looli Jesu akaalɨmmwamwile nalɨmo. Po ʉmpuuti ʉnkʉlʉmba alɨnkʉmmbʉʉla kangɨ alɨnkʉtɨ, “Nikʉkʉbʉʉla ʉlape mu ngamu jaa Kyala ʉMʉʉmi, tʉbʉʉle lɨnga ʉgwe gwe Meesija, ʉMwana gwa Kyala.”
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Bo lɨlɨɨlyo ʉjobile. Looli nikʉbabʉʉla mwesa, ʉkwandɨla lɨɨlɨno aamukʉʉmbona ne Nnyamundʉ ndʉʉgeele kʉmwanya, pabʉjo ʉbwɨmɨkigwa, kʉkɨbafu ɨkiilɨɨlo ɨkya Kyala ʉMwene maka, bo ngwisa mmabɨngo agaa kʉmwanya.”
64 Disse-lhe Jesus: Tu o disseste; digo-vos, porém, que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Po ʉmpuuti ʉnkʉlʉmba bo apɨliike amasyʉ ago, alɨnkʉnyaafulania ɨmyenda gyake ʉkʉnangɨsya ʉbʉkalale, alɨnkʉtɨ, “Ikʉntʉka Kyala! Po tukʉbʉlonda ʉbʉkeeti bwa fiki? Mupɨliike muno antʉkiile Kyala!
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes agora a sua blasfêmia.
66 Mukʉtɨ fiki ʉmwe?” Balɨnkwamula balɨnkʉtɨ, “Ikʉlondigwa agogigwe!”
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 Po bamo balɨnkʉnswela amata kʉmaaso, balɨnkʉmmbulɨka nɨ fibuli, bamo balɨnkʉnkoma na mapi,
67 Então cuspiram-lhe no rosto e lhe davam punhadas, e outros o esbofeteavam,
68 balɨnkʉtɨ, “Gwe Meesija, kunguluka! Jo jwani akʉkomile?”
68 Dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 Akabalɨlo kalakala Peeteli aatʉʉgeele panja ndʉpaso. Po ʉmbombi jʉmo ʉndɨndwana alɨnkwisa kwa Peeteli, alɨnkʉtɨ, “Na nungwe gwalɨ pamopeene na Jesu ʉgwa mu Galilai.”
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Looli Peeteli alɨnkʉkaana nkyeni ndɨ bala boosa alɨnkʉtɨ, “Ngasimanya ɨsi kʉjoba!”
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Po alɨnkʉsookapo pala, alɨnkʉbʉʉka kʉ kɨfigo. Apo ʉmbombi ʉjʉngɨ ʉndɨndwana alɨnkʉmmbona, alɨnkʉbabʉʉla abandʉ aba baalipo pala alɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ aalɨ pamopeene na Jesu ʉNnasaleti.”
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Peeteli alɨnkʉkaana kangɨ, alɨnkʉlapa alɨnkʉtɨ, “Ngammanya ʉmundʉ ʉjo!”
72 E ele negou outra vez com juramento: Não conheço tal homem.
73 Akabalɨlo bo kakɨndilepo panandɨ, abandʉ aba baalipo pala balɨnkwisa kwa Peeteli, balɨnkʉmmbʉʉla balɨnkʉtɨ, “Nalooli ʉgwe ʉlɨ mwinaabo, paapo nʉ bʉjobi bwako bukʉkʉnangɨsya!”
73 E, daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Peeteli alɨnkwanda ʉkʉguna nʉ kʉlapa, alɨnkʉtɨ, “Ngammanya ʉmundʉ ʉjo!” Nakalɨnga ɨngongobe jɨlɨnkʉkoolela.
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Po Peeteli alɨnkʉlɨkʉmbʉka iisyʉ ɨlɨ aajobile Jesu ʉkʉtɨ, “Ɨngongobe bo jɨkaalɨ ʉkʉkoolela, kʉngaana katatʉ.” Po alɨnkʉsooka panja, alɨnkʉlɨla fiijo.
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.