Mateus 15
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs VC
1 Po aBafalisai bamo na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose balɨnkwisa ʉkʉfuma mu Jelusalemu. Balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu, balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ,
1 Alguns fariseus e escribas de Jerusalém vieram um dia ter com Jesus e lhe disseram:
2 “Fiki abafundigwa baako bikʉkilania ɨnyiiho sya biisʉkʉlʉ bɨɨtʉ? Bikʉlya kɨsita kʉkonga ʉlwiho ʉlwa kʉsugusula amaboko!”
2 Por que transgridem teus discípulos a tradição dos antigos? Nem mesmo lavam as mãos antes de comer.
3 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Fiki na nuumwe mukʉkilania ɨndagɨlo sya Kyala, kʉ njɨla jaa kʉsikonga ɨnyiiho syɨnu?
3 Jesus respondeu-lhes: E vós, por que violais os preceitos de Deus, por causa de vossa tradição?
4 Namanga Kyala aabalagiile ʉkʉtɨ, ‘Ʉmmwɨmɨkege ʉgʉʉso nʉ nyoko,’ kangɨ ʉkʉtɨ, ‘Ʉjʉ ikʉntʉka ʉgwise pamo ʉnna, jo agogigwege.’
4 Deus disse: Honra teu pai e tua mãe; aquele que amaldiçoar seu pai ou sua mãe será castigado de morte {Ex 20,12; 21,17}.
5 Looli ʉmwe mukʉmanyisya mukʉtɨ, ‘Kanunu ʉmundʉ lɨnga ikʉmmbʉʉla ʉgwise pamo ʉnna, ikʉtɨ, “Ɨfi naalondaga ʉkʉkʉpapo ʉgwe, ndikʉkʉpapo, mfibɨɨkile ʉkʉja ikemo kwa Kyala.” ’
5 Mas vós dizeis: Aquele que disser a seu pai ou a sua mãe: aquilo com que eu vos poderia assistir, já ofereci a Deus,
6 Po alɨngantʉʉlaga ʉgwise nʉ nna. Ʉko ko kʉlɨfujula iisyʉ lya Kyala kʉ njɨla jaa kʉsikonga ɨnyiiho syɨnu.
6 esse já não é obrigado a socorrer de outro modo a seus pais. Assim, por causa de vossa tradição, anulais a palavra de Deus.
7 Mwe basyobi ʉmwe! Jeesaja aatalwisye ʉkʉkunguluka kʉmyɨnu, bo ikʉjoba ʉkʉtɨ,
7 Hipócritas! É bem de vós que fala o profeta Isaías:
8 ‘Abandʉ aba, bikʉʉnyɨɨmɨka nɨ milomo itolo,
8 Este povo somente me honra com os lábios; seu coração, porém, está longe de mim.
9 Bikʉʉnyiipuuta ʉne ɨsya itolo,
9 Vão é o culto que me prestam, porque ensinam preceitos que só vêm dos homens {Is 29,13}.
10 Po Jesu alɨnkʉkɨkoolela ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Amumbɨlɨkɨsye kanunu nʉ kʉsyagania!
10 Depois, reuniu os assistentes e disse-lhes:
11 Ɨfi fikwingɨla nkanwa, fikaja fyo ɨfi fikʉnnyasya ʉmundʉ. Looli fila fikʉsooka ʉkʉfuma nkanwa mmyake, fyo fikʉnnyasya.”
11 Ouvi e compreendei. Não é aquilo que entra pela boca que mancha o homem, mas aquilo que sai dele. Eis o que mancha o homem.
12 Po abafundigwa baake balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu, balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Bʉle, ʉmeenye ʉkʉtɨ aBafalisai bakaleele bo bapɨliike amasyʉ aga ʉbabʉʉlile?”
12 Então se aproximaram dele seus discípulos e disseram-lhe: Sabes que os fariseus se escandalizaram com as palavras que ouviram?
13 Jesu alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Kʉkʉtɨ mpiki ʉgʉ gʉkabyaligwa na Taata gwangʉ ʉgwa kʉmwanya gukʉnyukuligwa.
13 Jesus respondeu: Toda planta que meu Pai celeste não plantou será arrancada pela raiz.
14 Namubaleke, paapo abo balongosi bafwa maaso aba bikʉbalongosya abafwa maaso! Lɨnga ʉmfwa maaso ikʉnndongosya ʉmfwa maaso nnine, bobabɨɨlɨ bikʉgwɨla mbwina!”
14 Deixai-os. São cegos e guias de cegos. Ora, se um cego conduz a outro, tombarão ambos na mesma vala.
15 Looli Peeteli alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉtʉlɨngaanie ɨsi ʉjobile.”
15 Tomando então a palavra, Pedro disse: Explica-nos esta parábola.
16 Jesu alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Bʉle, na nuumwe mukaja na mahala?
16 Jesus respondeu: Sois também vós de tão pouca compreensão?
17 Bʉle, mukasyagania ʉkʉtɨ kʉkʉtɨ kandʉ aka kikwingɨla nkanwa, kikʉbʉʉka mbʉla, po piitaasi kikʉsooka kʉ liisʉ?
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai ao ventre e depois é lançado num lugar secreto?
18 Looli ɨsi sikʉsooka nkanwa, sikʉfuma mu ndumbula, syo ɨsi sikʉnnyasya ʉmundʉ.
18 Ao contrário, aquilo que sai da boca provém do coração, e é isso o que mancha o homem.
19 Paapo mu ndumbula jaa mundʉ, mo muno sikʉfuma ɨnyiinogono ɨmbiibi, ʉbʉgogi, ʉbʉlogwe, ʉbʉhɨɨji, ʉbʉkeeti bwa bʉtʉngʉlʉ na maheelu.
19 Porque é do coração que provêm os maus pensamentos, os homicídios, os adultérios, as impurezas, os furtos, os falsos testemunhos, as calúnias.
20 Ɨsyo syo ɨsi sikʉnnyasya ʉmundʉ. Looli ʉkʉlya kɨsita kʉsugusula kʉtikʉnnyasya ʉmundʉ.”
20 Eis o que mancha o homem. Comer, porém, sem ter lavado as mãos, isso não mancha o homem.
21 Jesu alɨnkʉsookapo pala, alɨnkʉbʉʉka nkiisʉ ɨkya mu Tili nɨ kya mu Sitoni.
21 Jesus partiu dali e retirou-se para os arredores de Tiro e Sidônia.
22 Po ʉnkiikʉlʉ jʉmo ʉNkaanaani ʉjʉ aatʉʉgalaga ʉko, alɨnkwisa kwa Jesu, aalaataga aatɨgɨ, “Gwe Ntwa, Mwana gwa malafyale Ndaabɨti, ʉlɨɨmbaakɨsya! Ʉmwanangʉ ʉndɨndwana akoliigwe nɨ mbepo ɨnyali.”
22 E eis que uma cananéia, originária daquela terra, gritava: Senhor, filho de Davi, tem piedade de mim! Minha filha está cruelmente atormentada por um demônio.
23 Looli Jesu akaalyamwile iisyʉ nalɨmo. Po abafundigwa baake balɨnkwisa nʉ kʉnsʉʉma, balɨnkʉtɨ, “Ʉmmbʉʉle ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ abʉʉkege, paapo ikʉjwega kʉnyuma kʉmyɨtʉ.”
23 Jesus não lhe respondeu palavra alguma. Seus discípulos vieram a ele e lhe disseram com insistência: Despede-a, ela nos persegue com seus gritos.
24 Alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Kyala andʉmile kʉkʉbapoka aBanyaisilaɨli beene, aba balɨ bo ʉlwa ngʼoosi ɨsi sisobile.”
24 Jesus respondeu-lhes: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkwisa, alɨnkʉfugama nkyeni mwa Jesu, alɨnkʉnsʉʉma alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, ngʉkʉsʉʉma ʉndʉʉle!”
25 Mas aquela mulher veio prostrar-se diante dele, dizendo: Senhor, ajuda-me!
26 Alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Sikaja kanunu ʉkwega ɨfindʉ ɨfya baana nʉ kʉsisopela ɨmbwa.”
26 Jesus respondeu-lhe: Não convém jogar aos cachorrinhos o pão dos filhos. _
27 Ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkʉtɨ, “Moomuumo, gwe Ntwa, leelo nɨ mbwa syope sikʉlya ʉtʉbululukɨsya ʉtʉ tukʉsatʉka paasi ʉkʉfuma pa meesa sya batwa baabo.”
27 Certamente, Senhor, replicou-lhe ela; mas os cachorrinhos ao menos comem as migalhas que caem da mesa de seus donos...
28 Po Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe nkiikʉlʉ ʉgwe, ʉlwitɨko lwako lʉnywamu fiijo! Sikʉbombigwa ɨsi kʉlonda.” Nakalɨnga, ʉndɨndwana jʉla alɨnkʉbʉmbʉlʉka.
28 Disse-lhe, então, Jesus: Ó mulher, grande é tua fé! Seja-te feito como desejas. E na mesma hora sua filha ficou curada.
29 Jesu alɨnkʉsookako ʉko, alɨnkwenda kʉmbalɨ kwa sʉmbɨ Galilai. Po alɨnkʉfyʉka nkyamba, alɨnkʉtʉʉgala ʉko.
29 Jesus saiu daquela região e voltou para perto do mar da Galiléia. Subiu a uma colina e sentou-se ali.
30 Abandʉ bingi fiijo balɨnkwisa kwa Jesu, balɨnkʉbatwala aba bikʉkwema, abafwa maaso, abalemale, aba batikʉjoba, na babine abangɨ bingi. Balɨnkʉbabɨɨka nkyeni mwa Jesu, alɨnkʉbabʉmbʉlʉsya.
30 Então numerosa multidão aproximou-se dele, trazendo consigo mudos, cegos, coxos, aleijados e muitos outros enfermos. Puseram-nos aos seus pés e ele os curou,
31 Abandʉ bala baaswigile fiijo bo bikʉbabona aba batikʉjoba bikʉjoba, abalemale na aba bikʉkwema bikwenda bo bagolwike, na bafwa maaso bikʉkeeta. Balɨnkʉntuufya Kyala gwa Banyaisilaɨli.
31 de sorte que o povo estava admirado ante o espetáculo dos mudos que falavam, daqueles aleijados curados, de coxos que andavam, dos cegos que viam; e glorificavam ao Deus de Israel.
32 Po Jesu alɨnkʉbabɨlɨkɨla abafundigwa baake, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ngʉbapaakɨsya abandʉ aba, paapo amasikʉ matatʉ balɨndile na niine, lɨɨlɨno bakaja nɨ findʉ. Ngiigana ʉkʉbalaga, bo balɨ nɨ njala aabikʉfwa ʉlʉsɨ mu njɨla.”
32 Jesus, porém, reuniu os seus discípulos e disse-lhes: Tenho piedade esta multidão: eis que há três dias está perto de mim e não tem nada para comer. Não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Abafundigwa baake balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Tʉfyage kʉʉgʉ ɨfindʉ pa lʉkʉbo apa ɨfya kwikʉta boosa?”
33 Disseram-lhe os discípulos: De que maneira procuraremos neste lugar deserto pão bastante para saciar tal multidão?
34 Po Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Mulɨ nafyo ɨfisyesye filɨnga?” Balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Tʉlɨ nafyo fihaano na fibɨlɨ, nʉ tʉswɨ tʉnandɨ.”
34 Pergunta-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Sete, e alguns peixinhos, responderam eles.
35 Po Jesu alɨnkʉbalagɨla abandʉ ʉkʉtɨ batʉʉgale paasi.
35 Mandou, então, a multidão assentar-se no chão,
36 Alɨnkwega ɨfisyesye ɨfyo fihaano na fibɨlɨ nʉ tʉswɨ tʉla, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉfimenyania, alɨnkʉbapapo abafundigwa baake, po abafundigwa balɨnkʉbajabɨla abandʉ bala.
36 tomou os sete pães e os peixes e abençoou-os. Depois os partiu e os deu aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Abandʉ boosa balɨnkʉlya, balɨnkwikʉta. Po abafundigwa balɨnkʉbʉngaania ɨfi fyasyele, balɨnkwisʉsya ɨfiibo fihaano na fibɨlɨ.
37 Todos comeram e ficaram saciados, e, dos pedaços que restaram, encheram sete cestos.
38 Abandʉ aba baaliile baalɨ banyambala 4,000 bʉno, kɨsita kʉbala abakiikʉlʉ na baana.
38 Ora, os que se alimentaram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
39 Jesu bo abalagile abandʉ bala, alɨnkwingɨla mwi ibooti, alɨnkʉbʉʉka mu Magatani.
39 Jesus então despediu o povo, subiu para a barca e retornou à região de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.