Marcos 9
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NVT
1 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Nalooli nikʉbabʉʉla, balipo bamo papaapa aba batikʉfwa mpaka taasi babʉbone ʉBʉnyafyale bwa Kyala bo bukwisa na maka.”
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Amasikʉ ntandatʉ bo gakɨndile, Jesu alɨnkʉbeega baa Peeteli, Jaakobo na Johani, balɨnkʉfyʉka pamwanya pa kyamba ɨkɨtali fiijo, po alɨnkwijeekela nabo kʉla. Bo balɨ kʉla, Jesu alɨnkwandʉka ʉmbɨlɨ nkyeni mmyabo,
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 ɨmyenda gyake gyalɨ myelu gyanyekukaga fiijo, najʉmo ʉnsuka myenda ʉgwa nkiisʉ abagiile ʉkʉgyelʉsya bo gɨla.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Po balɨnkʉsetʉka abakunguluka Elija na Moose, baajobaga na Jesu.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Po Peeteli alɨnkʉmmbʉʉla Jesu, alɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, kanunu ʉswe ʉkʉjapo apa. Tʉjenge ɨfitembe fitatʉ. Kɨmo kɨje kyako, ɨkɨngɨ kya Moose, nɨ kɨngɨ kɨje kya Elija.”
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Akaameenye ɨsya kʉjoba, paapo baanyomwike fiijo.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Po lɨlɨnkwisa iibɨngo, lɨlɨnkʉbakupɨkɨla. Po balɨnkʉpɨlɨka iisyʉ ʉkʉfuma mwi ibɨngo lɨlɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ jo Mwanangʉ ʉNkʉndwe, mumpɨlɨkɨsyege!”
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Nakalɨnga, abafundigwa bo bikʉkelengania kʉno na kʉno, balɨnkʉsita kʉmmbona najʉmo, looli Jesu mwene aalɨ pamopeene nabo.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Po bo bikʉsuluka ʉkʉfuma nkyamba, Jesu alɨnkʉbalagɨla abafundigwa bala alɨnkʉtɨ, “Mulɨngammbʉʉlaga ʉmundʉ najʉmo ɨsi musibwene mpaka akabalɨlo aka Nnyamundʉ ikwisa kʉsyʉka ʉkʉfuma mbafwe.”
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Baalɨkolile ɨliisyʉ ɨlyo, balɨnkʉlaalʉʉsania ʉkʉtɨ ʉkʉsyʉka ʉkʉfuma mbafwe kokʉtɨ fiki?
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Keeta, abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose bikʉtɨ Elija jo ikʉtalapo taasi ʉkwisa, bo Meesija akaalɨ?”
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Nalooli Elija jo ikʉtala ʉkwisa, ʉkʉtɨ atendekesye syosa. Pamopeene na ɨsi, fiki sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ Nnyamundʉ ikwisa kʉkʉbɨlwa nʉ kʉfujuligwa?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Looli nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, Elija iisile, baalɨmmbombiile ɨmbiibi syosa ɨsi baalondaga, bo muno sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo.”
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Jesu na bafundigwa bala batatʉ balɨnkʉfika apa baalipo abafundigwa aba baasyele. Balɨnkʉbabona basyʉngʉʉtɨliigwe nɨ kɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ, na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose bakaanikanaga nabo.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Nakalɨnga abandʉ abo bo bammbwene Jesu balɨnkʉswiga, balɨnkʉmmbopela, balɨnkʉmponia.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Mukʉkaanikana nabo sya fiki?”
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Ʉmundʉ jʉmo nkɨlʉndɨlo alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, nʉntwele ʉmwanangʉ kʉmyako, alɨ nɨ mbepo ɨjaa kʉsita kʉjoba.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Kʉkʉtɨ jɨnkolile, jikʉmmbiga paasi, ikʉsooka ʉntotoofula nʉ kʉsyegetula amiino, nʉ kʉʉma. Mbasʉʉmile abafundigwa baako ʉkʉtɨ bajɨkage ɨmbepo ɨnyali, looli batoliigwe.”
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mwe, bandʉ baa nkabalɨlo aka, mwe mukaja nʉ lwitɨko ʉmwe! Moonangiike! Bʉle, ngʉtʉʉgala pamopeene na nuumwe nʉ kʉbakeetelela mpaka ndɨli? Namuntwale kʉmyangʉ.”
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Balɨnkʉntwala kʉmyake, ɨmbepo ɨjo bo jɨmmbwene Jesu, jɨlɨnkʉnnjʉgaania ʉmwanike, po alɨnkʉgwa paasi, alɨnkʉbunguluka, gʉlɨnkʉsooka ʉntotoofula nkanwa.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Jesu alɨnkʉnndaalʉʉsya ʉgwise alɨnkʉtɨ, “Bʉmmwagile ʉbʉbine ʉbʉ ʉkʉfuma ndɨli?” Alɨnkʉtɨ, “Ʉkʉfuma mbʉkeke.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Kaa kingi ɨmbepo ɨnyali ɨjɨ jikʉntaaga lʉmo mmooto lʉmo mmɨɨsi, ʉkʉtɨ jɨnngoge. Looli lɨnga ʉbagiile ʉkʉbomba simo, ʉtʉpaakɨsye nʉ kʉtʉtʉʉla.”
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Fiki kʉtɨ, ‘Lɨnga ʉbagiile?’ Syosa sibagiile kʉlɨ ʉjʉ alɨ nʉ lwitɨko kwa Kyala.”
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Nakalɨnga ʉgwise gwa mwanike alɨnkʉlaata alɨnkʉtɨ, “Ngwitɨka, looli ʉndʉʉle ndɨngiilaamwaga.”
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Jesu bo ikʉkɨbona ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ kɨkongelela mbɨbɨmbɨbɨ, alɨnkʉjɨkemela ɨmbepo ɨnyali jɨla. Alɨnkʉjɨbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Gwe mbepo jaa kʉsita kʉjoba na mapʉlɨ, ʉne nikʉkʉlagɨla, sookamo mmundʉ ʉjʉ ʉngiisa kʉmmwingɨlamo sikʉ!”
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Ɨmbepo ɨnyali jɨlɨnkʉkuuta, jɨlɨnkʉnnjʉgaania fiijo ʉmwanike, jɨlɨnkʉsookamo. Ʉmwanike alɨnkʉfwana mfimba, ko kʉno abandʉ bingi balɨnkʉtɨ, “Afwile.”
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Looli Jesu alɨnkʉnkola ɨkɨboko kyake, alɨnkʉmmwinʉla. Po ʉmwanike jʉla alɨnkwɨma.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Jesu alɨnkwingɨla mu nyumba jɨmo pamopeene na bafundigwa baake. Bo biijeekiile balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Fiki ʉswe tʉtoliigwe ʉkʉjɨkaga ɨmbepo ɨnyali jɨla?”
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ɨmbepo jaa lʉko ʉlʉ jɨtikʉsookamo, looli kwene ʉkʉsʉʉma kwa Kyala.”
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Balɨnkʉsookako ʉko, balɨnkʉtumusania mu Galilai. Jesu akaalondaga ʉkʉtɨ jʉmo amanye ʉkʉtɨ alipo,
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 paapo aabamanyisyaga abafundigwa baake beene, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ne Nnyamundʉ ngwisa kʉbɨɨkigwa mmaboko agaa balʉgʉ. Bikwisa kʉʉngoga, looli pi isikʉ lya bʉtatʉ, ngwisa kʉsyʉka.”
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Looli abafundigwa baake bakaasyageenie ɨsi aajobaga, baatiilaga ʉkʉnndaalʉʉsya.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Po balɨnkʉfika kʉ Kapelinaʉmu, balɨnkwingɨla mu nyumba jɨmo. Bo balɨ mula, alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Mwakaanikanaga sya fiki bo tʉlɨ mu njɨla?”
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Looli abeene balɨnkʉja kɨmyemye, paapo mu njɨla baakaanikanaga, ʉkʉtɨ jwani jo nkʉlʉmba nkɨbugutɨla kyabo.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Jesu alɨnkʉtʉʉgala paasi, alɨnkʉbakoolela bala kalongo na babɨlɨ, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ ikʉlonda ʉkʉja gwa kwanda, jo ikʉlondigwa ʉkʉja gwa kʉmmalɨɨkɨsyo, kangɨ ajege mbombeli gwa boosa.”
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Po alɨnkʉmmwega ʉmwanike, alɨnkʉmmbɨɨka pakatɨ pamyabo, alɨnkʉmmʉʉbatɨla alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ,
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 “Ʉmundʉ ʉjʉ ikʉmmwambɨlɨla ʉmwanike jʉmo bo ʉjʉ, mu ngamu jangʉ, ikʉʉnyambɨlɨla ʉne. Ʉjʉ ikʉʉnyambɨlɨla ʉne, atikʉʉnyambɨlɨla ʉne niimwene, looli ikʉmmwambɨlɨla joope ʉjʉ andʉmile.”
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Johani alɨnkʉmmbʉʉla Jesu, alɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, twalɨmmbwene ʉmundʉ jʉmo ikʉkaga ɨmbepo ɨnyali mu ngamu jaako. Twalɨnkaaniisye, paapo akaja pamopeene na nuuswe.”
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Looli Jesu alɨnkʉtɨ, “Mulɨngankaanisyaga, paapo akajako ʉmundʉ ʉjʉ ikʉbomba ɨkiika mu ngamu jangʉ, kangɨ nakalɨnga ende nʉ kʉʉnjoba ʉne ʉbʉbiibi.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Ʉjʉ atikʉkɨndana na nuuswe, jo alɨ kʉkɨbafu kyɨtʉ.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Kangɨ lɨnga jʉmo ikʉbanwesya ʉmwe ɨkɨkombe kya mɨɨsi mu ngamu jangʉ, paapo ʉmwe mulɨ bandʉ baa Kɨlɨsiti, nalooli nikʉbabʉʉla, atikwisa kʉpondwa ɨfihombigwa kwa Kyala.”
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 “Lɨnga kʉnsobesya jʉmo mmbandʉ abafujufu aba bikʉʉnyiitɨka ʉne, ngalɨ kʉnunu fiijo kʉmyako ʉkʉpinyigwa ʉlwala mmakosi gaako, nʉ kʉsopigwa mu nyanja.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Kangɨ lɨnga ɨkɨboko kyako kikʉkʉsofya, kɨtumule! Kʉnunu ʉkwingɨla mbʉʉmi bwa bwila na bwila, bo ʉlɨ nɨ kɨlema, ʉkʉkɨnda ʉkʉja na maboko mabɨlɨ nʉ kwingɨla ndʉpanga lwa mooto ʉgʉ gʉtikʉsimamo sikʉ. [
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 Mbʉjo ʉbo ɨfwingili sitikʉfwa nʉ mooto gʉtikʉsima.]
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Lɨnga ɨkɨlʉndɨ kyako kikʉkʉsofya, kɨtumule! Kʉnunu ʉkwingɨla mbʉʉmi bwa bwila na bwila, bo ʉlɨ nɨ kɨlema, ʉkʉkɨnda ʉkʉja na malʉndɨ mabɨlɨ nʉ kʉsopigwa ndʉpanga lwa mooto. [
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 Mbʉjo ʉbo ɨfwingili sitikʉfwa nʉ mooto gʉtikʉsima.]
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Nɨ kɨsige kyako lɨnga kikʉkʉsofya, kɨfyʉle, ʉkɨtaage. Kʉnunu ʉkwingɨla mBʉnyafyale bwa Kyala, bo ʉlɨ nɨ kɨsige kɨmo, ʉkʉkɨnda ʉkʉja nɨ fisige fyofibɨɨlɨ nʉ kʉsopigwa ndʉpanga lwa mooto,
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 mbʉjo ʉbo ɨfwingili sitikʉfwa nʉ mooto gʉtikʉsima.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 “Kʉkʉtɨ mundʉ ikwisa kwelʉsigwa nʉ mooto, bo apa ɨliikemo likwelʉsigwa nʉ muunyu.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Ʉmuunyu nnunu, looli ʉmuunyu lɨnga gʉsʉʉkile, ʉbagiile bʉleebʉle ʉkʉgomokesyamo ʉbʉnunu? Mujege nʉ muunyu nkatɨ mmyɨnu, kangɨ mujege nʉ lʉtengaano na biinɨɨnu.”
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.