Marcos 9
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NTLH
1 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Nalooli nikʉbabʉʉla, balipo bamo papaapa aba batikʉfwa mpaka taasi babʉbone ʉBʉnyafyale bwa Kyala bo bukwisa na maka.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Amasikʉ ntandatʉ bo gakɨndile, Jesu alɨnkʉbeega baa Peeteli, Jaakobo na Johani, balɨnkʉfyʉka pamwanya pa kyamba ɨkɨtali fiijo, po alɨnkwijeekela nabo kʉla. Bo balɨ kʉla, Jesu alɨnkwandʉka ʉmbɨlɨ nkyeni mmyabo,
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 ɨmyenda gyake gyalɨ myelu gyanyekukaga fiijo, najʉmo ʉnsuka myenda ʉgwa nkiisʉ abagiile ʉkʉgyelʉsya bo gɨla.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Po balɨnkʉsetʉka abakunguluka Elija na Moose, baajobaga na Jesu.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Po Peeteli alɨnkʉmmbʉʉla Jesu, alɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, kanunu ʉswe ʉkʉjapo apa. Tʉjenge ɨfitembe fitatʉ. Kɨmo kɨje kyako, ɨkɨngɨ kya Moose, nɨ kɨngɨ kɨje kya Elija.”
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Akaameenye ɨsya kʉjoba, paapo baanyomwike fiijo.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Po lɨlɨnkwisa iibɨngo, lɨlɨnkʉbakupɨkɨla. Po balɨnkʉpɨlɨka iisyʉ ʉkʉfuma mwi ibɨngo lɨlɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ jo Mwanangʉ ʉNkʉndwe, mumpɨlɨkɨsyege!”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Nakalɨnga, abafundigwa bo bikʉkelengania kʉno na kʉno, balɨnkʉsita kʉmmbona najʉmo, looli Jesu mwene aalɨ pamopeene nabo.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Po bo bikʉsuluka ʉkʉfuma nkyamba, Jesu alɨnkʉbalagɨla abafundigwa bala alɨnkʉtɨ, “Mulɨngammbʉʉlaga ʉmundʉ najʉmo ɨsi musibwene mpaka akabalɨlo aka Nnyamundʉ ikwisa kʉsyʉka ʉkʉfuma mbafwe.”
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Baalɨkolile ɨliisyʉ ɨlyo, balɨnkʉlaalʉʉsania ʉkʉtɨ ʉkʉsyʉka ʉkʉfuma mbafwe kokʉtɨ fiki?
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Keeta, abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose bikʉtɨ Elija jo ikʉtalapo taasi ʉkwisa, bo Meesija akaalɨ?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Nalooli Elija jo ikʉtala ʉkwisa, ʉkʉtɨ atendekesye syosa. Pamopeene na ɨsi, fiki sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ Nnyamundʉ ikwisa kʉkʉbɨlwa nʉ kʉfujuligwa?
12 Ele respondeu:
13 Looli nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, Elija iisile, baalɨmmbombiile ɨmbiibi syosa ɨsi baalondaga, bo muno sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo.”
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Jesu na bafundigwa bala batatʉ balɨnkʉfika apa baalipo abafundigwa aba baasyele. Balɨnkʉbabona basyʉngʉʉtɨliigwe nɨ kɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ, na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose bakaanikanaga nabo.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Nakalɨnga abandʉ abo bo bammbwene Jesu balɨnkʉswiga, balɨnkʉmmbopela, balɨnkʉmponia.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Mukʉkaanikana nabo sya fiki?”
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Ʉmundʉ jʉmo nkɨlʉndɨlo alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, nʉntwele ʉmwanangʉ kʉmyako, alɨ nɨ mbepo ɨjaa kʉsita kʉjoba.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Kʉkʉtɨ jɨnkolile, jikʉmmbiga paasi, ikʉsooka ʉntotoofula nʉ kʉsyegetula amiino, nʉ kʉʉma. Mbasʉʉmile abafundigwa baako ʉkʉtɨ bajɨkage ɨmbepo ɨnyali, looli batoliigwe.”
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mwe, bandʉ baa nkabalɨlo aka, mwe mukaja nʉ lwitɨko ʉmwe! Moonangiike! Bʉle, ngʉtʉʉgala pamopeene na nuumwe nʉ kʉbakeetelela mpaka ndɨli? Namuntwale kʉmyangʉ.”
19 Jesus disse:
20 Balɨnkʉntwala kʉmyake, ɨmbepo ɨjo bo jɨmmbwene Jesu, jɨlɨnkʉnnjʉgaania ʉmwanike, po alɨnkʉgwa paasi, alɨnkʉbunguluka, gʉlɨnkʉsooka ʉntotoofula nkanwa.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Jesu alɨnkʉnndaalʉʉsya ʉgwise alɨnkʉtɨ, “Bʉmmwagile ʉbʉbine ʉbʉ ʉkʉfuma ndɨli?” Alɨnkʉtɨ, “Ʉkʉfuma mbʉkeke.
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Kaa kingi ɨmbepo ɨnyali ɨjɨ jikʉntaaga lʉmo mmooto lʉmo mmɨɨsi, ʉkʉtɨ jɨnngoge. Looli lɨnga ʉbagiile ʉkʉbomba simo, ʉtʉpaakɨsye nʉ kʉtʉtʉʉla.”
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Fiki kʉtɨ, ‘Lɨnga ʉbagiile?’ Syosa sibagiile kʉlɨ ʉjʉ alɨ nʉ lwitɨko kwa Kyala.”
23 Jesus respondeu:
24 Nakalɨnga ʉgwise gwa mwanike alɨnkʉlaata alɨnkʉtɨ, “Ngwitɨka, looli ʉndʉʉle ndɨngiilaamwaga.”
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Jesu bo ikʉkɨbona ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ kɨkongelela mbɨbɨmbɨbɨ, alɨnkʉjɨkemela ɨmbepo ɨnyali jɨla. Alɨnkʉjɨbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Gwe mbepo jaa kʉsita kʉjoba na mapʉlɨ, ʉne nikʉkʉlagɨla, sookamo mmundʉ ʉjʉ ʉngiisa kʉmmwingɨlamo sikʉ!”
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Ɨmbepo ɨnyali jɨlɨnkʉkuuta, jɨlɨnkʉnnjʉgaania fiijo ʉmwanike, jɨlɨnkʉsookamo. Ʉmwanike alɨnkʉfwana mfimba, ko kʉno abandʉ bingi balɨnkʉtɨ, “Afwile.”
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Looli Jesu alɨnkʉnkola ɨkɨboko kyake, alɨnkʉmmwinʉla. Po ʉmwanike jʉla alɨnkwɨma.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Jesu alɨnkwingɨla mu nyumba jɨmo pamopeene na bafundigwa baake. Bo biijeekiile balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Fiki ʉswe tʉtoliigwe ʉkʉjɨkaga ɨmbepo ɨnyali jɨla?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ɨmbepo jaa lʉko ʉlʉ jɨtikʉsookamo, looli kwene ʉkʉsʉʉma kwa Kyala.”
29 Jesus respondeu:
30 Balɨnkʉsookako ʉko, balɨnkʉtumusania mu Galilai. Jesu akaalondaga ʉkʉtɨ jʉmo amanye ʉkʉtɨ alipo,
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 paapo aabamanyisyaga abafundigwa baake beene, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ne Nnyamundʉ ngwisa kʉbɨɨkigwa mmaboko agaa balʉgʉ. Bikwisa kʉʉngoga, looli pi isikʉ lya bʉtatʉ, ngwisa kʉsyʉka.”
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Looli abafundigwa baake bakaasyageenie ɨsi aajobaga, baatiilaga ʉkʉnndaalʉʉsya.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Po balɨnkʉfika kʉ Kapelinaʉmu, balɨnkwingɨla mu nyumba jɨmo. Bo balɨ mula, alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Mwakaanikanaga sya fiki bo tʉlɨ mu njɨla?”
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Looli abeene balɨnkʉja kɨmyemye, paapo mu njɨla baakaanikanaga, ʉkʉtɨ jwani jo nkʉlʉmba nkɨbugutɨla kyabo.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Jesu alɨnkʉtʉʉgala paasi, alɨnkʉbakoolela bala kalongo na babɨlɨ, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ ikʉlonda ʉkʉja gwa kwanda, jo ikʉlondigwa ʉkʉja gwa kʉmmalɨɨkɨsyo, kangɨ ajege mbombeli gwa boosa.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Po alɨnkʉmmwega ʉmwanike, alɨnkʉmmbɨɨka pakatɨ pamyabo, alɨnkʉmmʉʉbatɨla alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ,
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “Ʉmundʉ ʉjʉ ikʉmmwambɨlɨla ʉmwanike jʉmo bo ʉjʉ, mu ngamu jangʉ, ikʉʉnyambɨlɨla ʉne. Ʉjʉ ikʉʉnyambɨlɨla ʉne, atikʉʉnyambɨlɨla ʉne niimwene, looli ikʉmmwambɨlɨla joope ʉjʉ andʉmile.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Johani alɨnkʉmmbʉʉla Jesu, alɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, twalɨmmbwene ʉmundʉ jʉmo ikʉkaga ɨmbepo ɨnyali mu ngamu jaako. Twalɨnkaaniisye, paapo akaja pamopeene na nuuswe.”
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Looli Jesu alɨnkʉtɨ, “Mulɨngankaanisyaga, paapo akajako ʉmundʉ ʉjʉ ikʉbomba ɨkiika mu ngamu jangʉ, kangɨ nakalɨnga ende nʉ kʉʉnjoba ʉne ʉbʉbiibi.
39 Jesus respondeu:
40 Ʉjʉ atikʉkɨndana na nuuswe, jo alɨ kʉkɨbafu kyɨtʉ.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Kangɨ lɨnga jʉmo ikʉbanwesya ʉmwe ɨkɨkombe kya mɨɨsi mu ngamu jangʉ, paapo ʉmwe mulɨ bandʉ baa Kɨlɨsiti, nalooli nikʉbabʉʉla, atikwisa kʉpondwa ɨfihombigwa kwa Kyala.”
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 “Lɨnga kʉnsobesya jʉmo mmbandʉ abafujufu aba bikʉʉnyiitɨka ʉne, ngalɨ kʉnunu fiijo kʉmyako ʉkʉpinyigwa ʉlwala mmakosi gaako, nʉ kʉsopigwa mu nyanja.
42 Jesus continuou:
43 Kangɨ lɨnga ɨkɨboko kyako kikʉkʉsofya, kɨtumule! Kʉnunu ʉkwingɨla mbʉʉmi bwa bwila na bwila, bo ʉlɨ nɨ kɨlema, ʉkʉkɨnda ʉkʉja na maboko mabɨlɨ nʉ kwingɨla ndʉpanga lwa mooto ʉgʉ gʉtikʉsimamo sikʉ. [
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 Mbʉjo ʉbo ɨfwingili sitikʉfwa nʉ mooto gʉtikʉsima.]
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 Lɨnga ɨkɨlʉndɨ kyako kikʉkʉsofya, kɨtumule! Kʉnunu ʉkwingɨla mbʉʉmi bwa bwila na bwila, bo ʉlɨ nɨ kɨlema, ʉkʉkɨnda ʉkʉja na malʉndɨ mabɨlɨ nʉ kʉsopigwa ndʉpanga lwa mooto. [
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 Mbʉjo ʉbo ɨfwingili sitikʉfwa nʉ mooto gʉtikʉsima.]
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Nɨ kɨsige kyako lɨnga kikʉkʉsofya, kɨfyʉle, ʉkɨtaage. Kʉnunu ʉkwingɨla mBʉnyafyale bwa Kyala, bo ʉlɨ nɨ kɨsige kɨmo, ʉkʉkɨnda ʉkʉja nɨ fisige fyofibɨɨlɨ nʉ kʉsopigwa ndʉpanga lwa mooto,
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 mbʉjo ʉbo ɨfwingili sitikʉfwa nʉ mooto gʉtikʉsima.
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 “Kʉkʉtɨ mundʉ ikwisa kwelʉsigwa nʉ mooto, bo apa ɨliikemo likwelʉsigwa nʉ muunyu.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 Ʉmuunyu nnunu, looli ʉmuunyu lɨnga gʉsʉʉkile, ʉbagiile bʉleebʉle ʉkʉgomokesyamo ʉbʉnunu? Mujege nʉ muunyu nkatɨ mmyɨnu, kangɨ mujege nʉ lʉtengaano na biinɨɨnu.”
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.