Marcos 9
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARA
1 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Nalooli nikʉbabʉʉla, balipo bamo papaapa aba batikʉfwa mpaka taasi babʉbone ʉBʉnyafyale bwa Kyala bo bukwisa na maka.”
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Amasikʉ ntandatʉ bo gakɨndile, Jesu alɨnkʉbeega baa Peeteli, Jaakobo na Johani, balɨnkʉfyʉka pamwanya pa kyamba ɨkɨtali fiijo, po alɨnkwijeekela nabo kʉla. Bo balɨ kʉla, Jesu alɨnkwandʉka ʉmbɨlɨ nkyeni mmyabo,
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 ɨmyenda gyake gyalɨ myelu gyanyekukaga fiijo, najʉmo ʉnsuka myenda ʉgwa nkiisʉ abagiile ʉkʉgyelʉsya bo gɨla.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Po balɨnkʉsetʉka abakunguluka Elija na Moose, baajobaga na Jesu.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Po Peeteli alɨnkʉmmbʉʉla Jesu, alɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, kanunu ʉswe ʉkʉjapo apa. Tʉjenge ɨfitembe fitatʉ. Kɨmo kɨje kyako, ɨkɨngɨ kya Moose, nɨ kɨngɨ kɨje kya Elija.”
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Akaameenye ɨsya kʉjoba, paapo baanyomwike fiijo.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Po lɨlɨnkwisa iibɨngo, lɨlɨnkʉbakupɨkɨla. Po balɨnkʉpɨlɨka iisyʉ ʉkʉfuma mwi ibɨngo lɨlɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ jo Mwanangʉ ʉNkʉndwe, mumpɨlɨkɨsyege!”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Nakalɨnga, abafundigwa bo bikʉkelengania kʉno na kʉno, balɨnkʉsita kʉmmbona najʉmo, looli Jesu mwene aalɨ pamopeene nabo.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Po bo bikʉsuluka ʉkʉfuma nkyamba, Jesu alɨnkʉbalagɨla abafundigwa bala alɨnkʉtɨ, “Mulɨngammbʉʉlaga ʉmundʉ najʉmo ɨsi musibwene mpaka akabalɨlo aka Nnyamundʉ ikwisa kʉsyʉka ʉkʉfuma mbafwe.”
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Baalɨkolile ɨliisyʉ ɨlyo, balɨnkʉlaalʉʉsania ʉkʉtɨ ʉkʉsyʉka ʉkʉfuma mbafwe kokʉtɨ fiki?
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Keeta, abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose bikʉtɨ Elija jo ikʉtalapo taasi ʉkwisa, bo Meesija akaalɨ?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Nalooli Elija jo ikʉtala ʉkwisa, ʉkʉtɨ atendekesye syosa. Pamopeene na ɨsi, fiki sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ Nnyamundʉ ikwisa kʉkʉbɨlwa nʉ kʉfujuligwa?
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 Looli nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, Elija iisile, baalɨmmbombiile ɨmbiibi syosa ɨsi baalondaga, bo muno sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo.”
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Jesu na bafundigwa bala batatʉ balɨnkʉfika apa baalipo abafundigwa aba baasyele. Balɨnkʉbabona basyʉngʉʉtɨliigwe nɨ kɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ, na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose bakaanikanaga nabo.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Nakalɨnga abandʉ abo bo bammbwene Jesu balɨnkʉswiga, balɨnkʉmmbopela, balɨnkʉmponia.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Mukʉkaanikana nabo sya fiki?”
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Ʉmundʉ jʉmo nkɨlʉndɨlo alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, nʉntwele ʉmwanangʉ kʉmyako, alɨ nɨ mbepo ɨjaa kʉsita kʉjoba.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Kʉkʉtɨ jɨnkolile, jikʉmmbiga paasi, ikʉsooka ʉntotoofula nʉ kʉsyegetula amiino, nʉ kʉʉma. Mbasʉʉmile abafundigwa baako ʉkʉtɨ bajɨkage ɨmbepo ɨnyali, looli batoliigwe.”
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mwe, bandʉ baa nkabalɨlo aka, mwe mukaja nʉ lwitɨko ʉmwe! Moonangiike! Bʉle, ngʉtʉʉgala pamopeene na nuumwe nʉ kʉbakeetelela mpaka ndɨli? Namuntwale kʉmyangʉ.”
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Balɨnkʉntwala kʉmyake, ɨmbepo ɨjo bo jɨmmbwene Jesu, jɨlɨnkʉnnjʉgaania ʉmwanike, po alɨnkʉgwa paasi, alɨnkʉbunguluka, gʉlɨnkʉsooka ʉntotoofula nkanwa.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Jesu alɨnkʉnndaalʉʉsya ʉgwise alɨnkʉtɨ, “Bʉmmwagile ʉbʉbine ʉbʉ ʉkʉfuma ndɨli?” Alɨnkʉtɨ, “Ʉkʉfuma mbʉkeke.
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Kaa kingi ɨmbepo ɨnyali ɨjɨ jikʉntaaga lʉmo mmooto lʉmo mmɨɨsi, ʉkʉtɨ jɨnngoge. Looli lɨnga ʉbagiile ʉkʉbomba simo, ʉtʉpaakɨsye nʉ kʉtʉtʉʉla.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Fiki kʉtɨ, ‘Lɨnga ʉbagiile?’ Syosa sibagiile kʉlɨ ʉjʉ alɨ nʉ lwitɨko kwa Kyala.”
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Nakalɨnga ʉgwise gwa mwanike alɨnkʉlaata alɨnkʉtɨ, “Ngwitɨka, looli ʉndʉʉle ndɨngiilaamwaga.”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Jesu bo ikʉkɨbona ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ kɨkongelela mbɨbɨmbɨbɨ, alɨnkʉjɨkemela ɨmbepo ɨnyali jɨla. Alɨnkʉjɨbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Gwe mbepo jaa kʉsita kʉjoba na mapʉlɨ, ʉne nikʉkʉlagɨla, sookamo mmundʉ ʉjʉ ʉngiisa kʉmmwingɨlamo sikʉ!”
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Ɨmbepo ɨnyali jɨlɨnkʉkuuta, jɨlɨnkʉnnjʉgaania fiijo ʉmwanike, jɨlɨnkʉsookamo. Ʉmwanike alɨnkʉfwana mfimba, ko kʉno abandʉ bingi balɨnkʉtɨ, “Afwile.”
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Looli Jesu alɨnkʉnkola ɨkɨboko kyake, alɨnkʉmmwinʉla. Po ʉmwanike jʉla alɨnkwɨma.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Jesu alɨnkwingɨla mu nyumba jɨmo pamopeene na bafundigwa baake. Bo biijeekiile balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Fiki ʉswe tʉtoliigwe ʉkʉjɨkaga ɨmbepo ɨnyali jɨla?”
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ɨmbepo jaa lʉko ʉlʉ jɨtikʉsookamo, looli kwene ʉkʉsʉʉma kwa Kyala.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Balɨnkʉsookako ʉko, balɨnkʉtumusania mu Galilai. Jesu akaalondaga ʉkʉtɨ jʉmo amanye ʉkʉtɨ alipo,
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 paapo aabamanyisyaga abafundigwa baake beene, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ne Nnyamundʉ ngwisa kʉbɨɨkigwa mmaboko agaa balʉgʉ. Bikwisa kʉʉngoga, looli pi isikʉ lya bʉtatʉ, ngwisa kʉsyʉka.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Looli abafundigwa baake bakaasyageenie ɨsi aajobaga, baatiilaga ʉkʉnndaalʉʉsya.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Po balɨnkʉfika kʉ Kapelinaʉmu, balɨnkwingɨla mu nyumba jɨmo. Bo balɨ mula, alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Mwakaanikanaga sya fiki bo tʉlɨ mu njɨla?”
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Looli abeene balɨnkʉja kɨmyemye, paapo mu njɨla baakaanikanaga, ʉkʉtɨ jwani jo nkʉlʉmba nkɨbugutɨla kyabo.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Jesu alɨnkʉtʉʉgala paasi, alɨnkʉbakoolela bala kalongo na babɨlɨ, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ ikʉlonda ʉkʉja gwa kwanda, jo ikʉlondigwa ʉkʉja gwa kʉmmalɨɨkɨsyo, kangɨ ajege mbombeli gwa boosa.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Po alɨnkʉmmwega ʉmwanike, alɨnkʉmmbɨɨka pakatɨ pamyabo, alɨnkʉmmʉʉbatɨla alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Ʉmundʉ ʉjʉ ikʉmmwambɨlɨla ʉmwanike jʉmo bo ʉjʉ, mu ngamu jangʉ, ikʉʉnyambɨlɨla ʉne. Ʉjʉ ikʉʉnyambɨlɨla ʉne, atikʉʉnyambɨlɨla ʉne niimwene, looli ikʉmmwambɨlɨla joope ʉjʉ andʉmile.”
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Johani alɨnkʉmmbʉʉla Jesu, alɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, twalɨmmbwene ʉmundʉ jʉmo ikʉkaga ɨmbepo ɨnyali mu ngamu jaako. Twalɨnkaaniisye, paapo akaja pamopeene na nuuswe.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Looli Jesu alɨnkʉtɨ, “Mulɨngankaanisyaga, paapo akajako ʉmundʉ ʉjʉ ikʉbomba ɨkiika mu ngamu jangʉ, kangɨ nakalɨnga ende nʉ kʉʉnjoba ʉne ʉbʉbiibi.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Ʉjʉ atikʉkɨndana na nuuswe, jo alɨ kʉkɨbafu kyɨtʉ.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 Kangɨ lɨnga jʉmo ikʉbanwesya ʉmwe ɨkɨkombe kya mɨɨsi mu ngamu jangʉ, paapo ʉmwe mulɨ bandʉ baa Kɨlɨsiti, nalooli nikʉbabʉʉla, atikwisa kʉpondwa ɨfihombigwa kwa Kyala.”
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 “Lɨnga kʉnsobesya jʉmo mmbandʉ abafujufu aba bikʉʉnyiitɨka ʉne, ngalɨ kʉnunu fiijo kʉmyako ʉkʉpinyigwa ʉlwala mmakosi gaako, nʉ kʉsopigwa mu nyanja.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 Kangɨ lɨnga ɨkɨboko kyako kikʉkʉsofya, kɨtumule! Kʉnunu ʉkwingɨla mbʉʉmi bwa bwila na bwila, bo ʉlɨ nɨ kɨlema, ʉkʉkɨnda ʉkʉja na maboko mabɨlɨ nʉ kwingɨla ndʉpanga lwa mooto ʉgʉ gʉtikʉsimamo sikʉ. [
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 Mbʉjo ʉbo ɨfwingili sitikʉfwa nʉ mooto gʉtikʉsima.]
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Lɨnga ɨkɨlʉndɨ kyako kikʉkʉsofya, kɨtumule! Kʉnunu ʉkwingɨla mbʉʉmi bwa bwila na bwila, bo ʉlɨ nɨ kɨlema, ʉkʉkɨnda ʉkʉja na malʉndɨ mabɨlɨ nʉ kʉsopigwa ndʉpanga lwa mooto. [
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 Mbʉjo ʉbo ɨfwingili sitikʉfwa nʉ mooto gʉtikʉsima.]
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Nɨ kɨsige kyako lɨnga kikʉkʉsofya, kɨfyʉle, ʉkɨtaage. Kʉnunu ʉkwingɨla mBʉnyafyale bwa Kyala, bo ʉlɨ nɨ kɨsige kɨmo, ʉkʉkɨnda ʉkʉja nɨ fisige fyofibɨɨlɨ nʉ kʉsopigwa ndʉpanga lwa mooto,
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 mbʉjo ʉbo ɨfwingili sitikʉfwa nʉ mooto gʉtikʉsima.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 “Kʉkʉtɨ mundʉ ikwisa kwelʉsigwa nʉ mooto, bo apa ɨliikemo likwelʉsigwa nʉ muunyu.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Ʉmuunyu nnunu, looli ʉmuunyu lɨnga gʉsʉʉkile, ʉbagiile bʉleebʉle ʉkʉgomokesyamo ʉbʉnunu? Mujege nʉ muunyu nkatɨ mmyɨnu, kangɨ mujege nʉ lʉtengaano na biinɨɨnu.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.