Marcos 6

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Po Jesu alɨnkʉsookako kʉla na bafundigwa baake, balɨnkʉnkonga ʉkʉbʉʉka nkaaja aka aakʉliile.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Iisikʉ ɨlya pa Sabati bo lɨfikile, Jesu alɨnkwanda ʉkʉmanyisya mu sinagogi. Abandʉ bingi aba baalimo balɨnkʉswiga fiijo nʉ kʉlaalʉʉsania, balɨnkʉtɨ, “Mwe! Ʉjʉ asyagile kʉʉgʉ ɨsi ikʉmanyisya? Mahala maki aga apeeliigwe ʉjʉ? Agaagile kʉʉgʉ amaka agaa kʉbomba ɨfiika bo ɨfi?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Bʉle, ʉjʉ akaja jo nsongola matapwa, ʉmwana gwa Malija, na baamyabo bo baa Jaakobo, Joose, Juuta na Simoni? Abalʉmbʉ baake bakaja bo aba tʉlɨ nabo pamyɨtʉ apa?” Po abeene balɨnkwikinyamo, balɨnkʉsita kʉmmwitɨka.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Looli Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉnkunguluka atikʉpondwa ʉlwɨmɨko, looli mwene nkaaja kaake, nkɨkolo kyake na baa mu nyumba jaake.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Alɨnkʉsita kʉbomba ɨfiika fingi kʉla, looli kwene ʉkʉbabɨɨkɨla amaboko gaake ababine banandɨ nʉ kʉbabʉmbʉlʉsya.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ʉmwene Jesu alɨnkʉbaswiga fiijo abandʉ baa kʉla, paapo bakammwitɨkaga. Po alɨnkwanda ʉkʉsyʉngʉʉtɨla kʉno na kʉno ntwaja, ʉkʉmanyisya abandʉ.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Alɨnkʉbabɨlɨkɨla abafundigwa baake kalongo na babɨlɨ, alɨnkʉbatʉma babɨlɨ babɨlɨ, alɨnkʉbapapo amaka agaa kʉsikaga ɨmbepo ɨnyali.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Alɨnkʉbalagɨla alɨnkʉtɨ, “Mulɨngendaga nafyo nafimo ɨfya kʉbatʉʉla mu njɨla, nalɨnga findʉ, nalɨnga kɨnyambɨ, syope nɨ ndalama, looli jeene ɨngili ɨjaa kwendela.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Mufwalege ɨfilato, looli mungajaga nʉ mwenda gwa kwandʉla.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Poosa pala bikʉbambɨlɨla nnyumba, mukatʉʉgalege mulamula kɨsita kʉsaama, mpaka bo mukʉsookamo nkaaja ako.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Lɨnga poosa apa batikʉbambɨlɨla ʉmwe nʉ kʉsita kʉbapɨlɨkɨsya, mukasookengepo nʉ kʉkungʼunda ɨfumbɨ ɨjɨ jɨlɨ mmalʉndɨ gɨɨnu, ʉkʉja kyo kɨmanyilo kya kʉbasoka.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Balɨnkʉbʉʉka, balɨnkwakʉlʉmbɨlɨla ʉkʉtɨ abandʉ bapɨndʉke, basileke ɨmbiibi syabo.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Balɨnkʉsikaga ɨmbepo ɨnyali ɨnyingi, balɨnkʉbapaka amafuta ababine, bingi balɨnkʉbʉmbʉlʉka.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Akabalɨlo ako, Heloti ʉjʉ aalɨ malafyale ʉgwa mu Galilai, aapɨliike ɨnongwa sya Jesu, paapo ɨngamu jaake jaafumwike. Abandʉ bamo baatɨgɨ, “Ʉjo jo Johani ʉMoosi asyʉkile ʉkʉfuma mbafwe. Ʉkeetege alɨ na maka agaa kʉbomba ɨfiika.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Abangɨ baatɨgɨ, “Jo Elija.” Abangɨ baatɨgɨ, “Jo nkunguluka jʉmo mbakunguluka abaa ijolo.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Looli ʉmwene Heloti bo apɨliike, alɨnkʉtɨ, “Johani ʉMoosi, ʉjʉ naalɨmmbuutile ʉntʉ, asyʉkile.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Helotija alɨnkʉmfiifya Johani ʉlwa kɨlʉgʉ, aalondaga ʉkʉtɨ agogigwe, leelo aatoligwaga,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 paapo Heloti anndɨndɨlɨlaga Johani. Anndɨndɨlɨlaga paapo antiilaga, aalɨmmeenye ʉkʉja mundʉ ngolofu kangɨ mwikemo. Heloti aaliiganile ʉkʉmpɨlɨkɨsya Johani na paapo amasyʉ gaake gantaamyaga fiijo mu ndumbula.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Helotija alɨnkʉkaaga akabalɨlo aka aakalondaga akaa kʉnngoga Johani. Pi isikʉ ɨlya kʉkʉmbʉka ʉkʉpaapigwa ʉmalafyale Heloti, alɨnkʉbabɨɨkɨla ɨkyaka abakʉʉlʉ, abalongosi baa basikali na bakʉlʉmba abaa mu Galilai.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Po ʉmwana ʉndɨndwana ʉgwa Helotija alɨnkwingɨla nʉ kʉmoga, alɨnkʉbahobosya fiijo Heloti palɨkɨmo na baheesya boosa aba baalimo pakʉlya ɨfindʉ. Ʉmalafyale alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Gʉʉsʉʉme fyosa ɨfi kʉlonda, ngʉkʉpa.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Alɨnkʉlapa alɨnkʉtɨ, “Akandʉ koosa aka kʉʉsʉʉmaga nikʉkʉpa, nalɨnga tukʉjabana pakatɨ na pakatɨ ɨkyʉma ɨkɨ kɨlɨ mbʉnyafyale bwangʉ.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Ʉndɨndwana alɨnkʉsooka panja, alɨnkwakʉnndaalʉʉsya ʉnna, alɨnkʉtɨ, “Nsʉʉme ɨfiki?” Ʉnna alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉntʉ ʉgwa Johani ʉMoosi.”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Nakalɨnga alɨnkʉbopa alɨnkʉgomoka kʉ malafyale, alɨnkʉsʉʉma alɨnkʉtɨ, “Ʉmbepo lʉlʉʉlʉ ʉntʉ ʉgwa Johani ʉMoosi mwi ibeeseni.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Ʉmalafyale alɨnkʉsulumania fiijo, looli kʉnongwa jaa kʉlapa kwake, na kʉnongwa jaa bandʉ aba baalɨ pa lʉsekelo, akaalondaga ʉkʉnkaanila.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Alɨnkʉntʉma ʉnsikali, alɨnkʉnndagɨla ʉkʉtɨ akatwale ʉntʉ ʉgwa Johani. Ʉnsikali alɨnkʉbʉʉka, alɨnkʉmmbuuta Johani ʉntʉ gwake mula mu nnyololo.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Alɨnkʉgʉtwala ʉntʉ gwake mwi ibeeseni, nʉ kʉmpapo ʉndɨndwana jʉla, joope ʉndɨndwana alɨnkwakʉmpapo ʉnna.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Po paapo abafundigwa baake Johani ʉMoosi, bo bapɨliike ɨnongwa ɨsyo, balɨnkʉbʉʉka, balɨnkwega ʉmfimba, balɨnkʉgʉsyɨla mwi ipʉmba.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Abatʉmigwa balɨnkʉgomoka ʉkʉfuma kʉno aabatʉmile Jesu, balɨnkʉbʉngaana nkyeni mmyake, balɨnkʉmpangɨla ɨmbombo syosa ɨsi baabombile na ɨsi baamanyiisye.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Baalipo abandʉ bingi kʉla, aba biisaga kwa Jesu nʉ kʉgomoka, Jesu na bafundigwa baake bakaalɨ na kabalɨlo nakamo akaa kʉlyamo ɨfindʉ. Po alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Tʉbʉʉke kʉno twibeene tʉkiijeekele, mutʉʉsyepo panandɨ.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Balɨnkʉbʉʉka beene mwi ibooti pabʉjo ʉbʉ bʉkaja na bandʉ.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Looli abandʉ bingi balɨnkʉbabona bo bikʉsookapo. Po abandʉ balɨnkʉbopa na malʉndɨ ʉkʉfuma ntwaja toosa, balɨnkwenda ɨnjɨla ɨjaa pi isɨɨlya, balɨnkʉtalapo ʉkʉfika.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Jesu bo asulwike mwi ibooti, alɨnkʉkɨbona ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu, kɨlɨnkʉmmwaga ɨkɨsa, baalɨ bo ʉlwa ngʼoosi ɨsi sikaja nʉ ntiimi. Po alɨnkwanda ʉkʉbamanyisya ɨnongwa ɨnyingi.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Namajolo, abafundigwa baake balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu, balɨnkʉtɨ, “Ʉbʉjo ʉbʉ tʉlipo lʉkʉbo, kangɨ ʉlʉ majolo.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Balage abandʉ basookepo, ʉkʉtɨ babʉʉke ntwaja na mmigʉnda ɨgya kɨfuki, bakiijʉʉlɨle ɨfindʉ.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Amubapepo ʉmwe ɨfindʉ.” Balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Poope lɨnga twajaga nasyo ɨndenali ɨmia ibɨlɨ, ʉkʉʉla ɨfisyesye fya kʉbapapo ʉkʉtɨ balyemo, fitikʉbafwana.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Mulɨ nafyo ɨfisyesye filɨnga? Amubʉʉke mukakeete.” Bo bakeetile, balɨnkʉtɨ, “Tʉlɨ nafyo ɨfisyesye fihaano nɨ ɨswɨ ibɨlɨ.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Jesu alɨnkʉbalagɨla ʉkʉtɨ abandʉ boosa babatʉʉgasye mfibugutɨla pa liisʉ ɨliibɨsɨ.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Balɨnkʉtʉʉgala mfibugutɨla ɨfya bandʉ ɨmia jɨmo nɨ fya bandʉ amalongo mahaano.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Alɨnkwega ɨfisyesye fila fihaano, nɨ ɨswɨ sila ibɨlɨ, alɨnkʉkeeta kʉmwanya, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉfimenya ɨfisyesye, alɨnkʉbapapo abafundigwa baake ʉkʉtɨ babajabɨle abandʉ. Ɨɨswɨ ibɨlɨ sila, syope alɨnkʉbajabɨla boosa.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Abandʉ boosa balɨnkʉlya, balɨnkwikʉta.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Po abafundigwa baake balɨnkʉbʉngaania ɨfimeenya fya fisyesye nɨ ɨswɨ, balɨnkwisʉsya ɨfiibo kalongo na fibɨlɨ.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Abanyambala aba baaliile baalɨ 5,000.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Nakalɨnga Jesu alɨnkʉbalagɨla abafundigwa baake ʉkʉtɨ biipakɨle mwi ibooti, batalepo ʉkʉbʉʉka kwi isɨɨlya kʉ Betisaita, bo ʉmwene alɨ pakʉkɨlaga ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Bo amalile ʉkʉlagana nabo, alɨnkʉfyʉka mwene pa kyamba kʉkwipuuta.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Namajolo, ɨliibooti lyalɨ pakatɨ paa sʉmbɨ, Jesu aakaalɨ kʉ kwi isɨɨlya mwene.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Alɨnkʉbabona abafundigwa baake bikʉtaamigwa ʉkʉfiga, paapo ʉmbelo gwalɨ gwa maka, gwabapɨngaga. Po kʉbʉkye alɨnkʉbʉʉka kʉno baaliko, bo ikwenda pamwanya pa mɨɨsi. Aalondaga ʉkʉbakɨɨsania,
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 looli abeene bo bammbwene ikwenda pamwanya pa mɨɨsi, balɨnkwinogona ʉkʉtɨ nsyʉka, balɨnkʉkuuta fiijo.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Boosa bo bammbwene balɨnkʉtetema fiijo. Nakalɨnga Jesu alɨnkʉjoba nabo, alɨnkʉtɨ, “Mwikasye, jo ʉne! Mungatiilaga!”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Alɨnkwipaka mwi ibooti muno baalimo, po ʉmbelo gʉlɨnkʉbota. Balɨnkʉnyomoka fiijo mu ndumbula syabo.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Bakaakyageenie ɨkiika ɨkya fisyesye, paapo ɨndumbula syabo syalɨ sito.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Jesu na bafundigwa baake bo balobwike sʉmbɨ Galilai, balɨnkʉfika nkiisʉ ɨkya mu Genesaleti, balɨnkʉlyɨmɨka ɨliibooti nʉ kʉsuluka.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Nakalɨnga abandʉ aba baalipo pi isɨɨlya balɨnkwaga ʉkʉtɨ jo Jesu.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Balɨnkʉbopa nʉ kʉsyʉngʉʉtɨla nkiisʉ kɨla kyosa, balɨnkʉbapɨmba pa bʉlɨlɨ abandʉ aba baalɨ babine, balɨnkʉbatwala kwa Jesu, koosa kʉno baapɨlɨkaga ʉkʉtɨ aliko.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Koosa kʉno aabʉʉkaga Jesu, pamo ntwaja, pamo mmigʉnda, abandʉ baabatwalaga ababine nʉ kʉbasulusya paa sokoni. Balɨnkʉmpyelesya Jesu ʉkʉtɨ abiitɨkɨsye ababine ʉkʉmpalamaasya, nalɨnga kɨje kɨpeto kya mwenda gwake. Po ababine boosa aba baalɨmpalamaasiisye, baabʉmbʉlwike.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.