Marcos 6
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ACF
1 Po Jesu alɨnkʉsookako kʉla na bafundigwa baake, balɨnkʉnkonga ʉkʉbʉʉka nkaaja aka aakʉliile.
1 E, partindo dali, chegou à sua pátria, e os seus discípulos o seguiram.
2 Iisikʉ ɨlya pa Sabati bo lɨfikile, Jesu alɨnkwanda ʉkʉmanyisya mu sinagogi. Abandʉ bingi aba baalimo balɨnkʉswiga fiijo nʉ kʉlaalʉʉsania, balɨnkʉtɨ, “Mwe! Ʉjʉ asyagile kʉʉgʉ ɨsi ikʉmanyisya? Mahala maki aga apeeliigwe ʉjʉ? Agaagile kʉʉgʉ amaka agaa kʉbomba ɨfiika bo ɨfi?
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe foi dada? e como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Bʉle, ʉjʉ akaja jo nsongola matapwa, ʉmwana gwa Malija, na baamyabo bo baa Jaakobo, Joose, Juuta na Simoni? Abalʉmbʉ baake bakaja bo aba tʉlɨ nabo pamyɨtʉ apa?” Po abeene balɨnkwikinyamo, balɨnkʉsita kʉmmwitɨka.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, e irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? e não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Looli Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉnkunguluka atikʉpondwa ʉlwɨmɨko, looli mwene nkaaja kaake, nkɨkolo kyake na baa mu nyumba jaake.”
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra senão na suapátria, entre os seus parentes, e na sua casa.
5 Alɨnkʉsita kʉbomba ɨfiika fingi kʉla, looli kwene ʉkʉbabɨɨkɨla amaboko gaake ababine banandɨ nʉ kʉbabʉmbʉlʉsya.
5 E não podia fazer ali nenhuma obra maravilhosa; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ʉmwene Jesu alɨnkʉbaswiga fiijo abandʉ baa kʉla, paapo bakammwitɨkaga. Po alɨnkwanda ʉkʉsyʉngʉʉtɨla kʉno na kʉno ntwaja, ʉkʉmanyisya abandʉ.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Alɨnkʉbabɨlɨkɨla abafundigwa baake kalongo na babɨlɨ, alɨnkʉbatʉma babɨlɨ babɨlɨ, alɨnkʉbapapo amaka agaa kʉsikaga ɨmbepo ɨnyali.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Alɨnkʉbalagɨla alɨnkʉtɨ, “Mulɨngendaga nafyo nafimo ɨfya kʉbatʉʉla mu njɨla, nalɨnga findʉ, nalɨnga kɨnyambɨ, syope nɨ ndalama, looli jeene ɨngili ɨjaa kwendela.
8 E ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão somente um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Mufwalege ɨfilato, looli mungajaga nʉ mwenda gwa kwandʉla.
9 Mas que calçassem alparcas, e que não vestissem duas túnicas.
10 Poosa pala bikʉbambɨlɨla nnyumba, mukatʉʉgalege mulamula kɨsita kʉsaama, mpaka bo mukʉsookamo nkaaja ako.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Lɨnga poosa apa batikʉbambɨlɨla ʉmwe nʉ kʉsita kʉbapɨlɨkɨsya, mukasookengepo nʉ kʉkungʼunda ɨfumbɨ ɨjɨ jɨlɨ mmalʉndɨ gɨɨnu, ʉkʉja kyo kɨmanyilo kya kʉbasoka.”
11 E tantos quantos vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no dia de juízo para Sodoma e Gomorra, do que para os daquela cidade.
12 Balɨnkʉbʉʉka, balɨnkwakʉlʉmbɨlɨla ʉkʉtɨ abandʉ bapɨndʉke, basileke ɨmbiibi syabo.
12 E, saindo eles, pregavam que se arrependessem.
13 Balɨnkʉsikaga ɨmbepo ɨnyali ɨnyingi, balɨnkʉbapaka amafuta ababine, bingi balɨnkʉbʉmbʉlʉka.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Akabalɨlo ako, Heloti ʉjʉ aalɨ malafyale ʉgwa mu Galilai, aapɨliike ɨnongwa sya Jesu, paapo ɨngamu jaake jaafumwike. Abandʉ bamo baatɨgɨ, “Ʉjo jo Johani ʉMoosi asyʉkile ʉkʉfuma mbafwe. Ʉkeetege alɨ na maka agaa kʉbomba ɨfiika.”
14 E ouviu isto o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório), e disse: João, o que batizava, ressuscitou dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Abangɨ baatɨgɨ, “Jo Elija.” Abangɨ baatɨgɨ, “Jo nkunguluka jʉmo mbakunguluka abaa ijolo.”
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta, ou como um dos profetas.
16 Looli ʉmwene Heloti bo apɨliike, alɨnkʉtɨ, “Johani ʉMoosi, ʉjʉ naalɨmmbuutile ʉntʉ, asyʉkile.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dentre os mortos.
17 — ausente —
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Helotija alɨnkʉmfiifya Johani ʉlwa kɨlʉgʉ, aalondaga ʉkʉtɨ agogigwe, leelo aatoligwaga,
19 E Herodias o espiava, e queria matá-lo, mas não podia.
20 paapo Heloti anndɨndɨlɨlaga Johani. Anndɨndɨlɨlaga paapo antiilaga, aalɨmmeenye ʉkʉja mundʉ ngolofu kangɨ mwikemo. Heloti aaliiganile ʉkʉmpɨlɨkɨsya Johani na paapo amasyʉ gaake gantaamyaga fiijo mu ndumbula.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo; e guardava-o com segurança, e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa mente o ouvia.
21 Helotija alɨnkʉkaaga akabalɨlo aka aakalondaga akaa kʉnngoga Johani. Pi isikʉ ɨlya kʉkʉmbʉka ʉkʉpaapigwa ʉmalafyale Heloti, alɨnkʉbabɨɨkɨla ɨkyaka abakʉʉlʉ, abalongosi baa basikali na bakʉlʉmba abaa mu Galilai.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia dos seus anos, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galiléia,
22 Po ʉmwana ʉndɨndwana ʉgwa Helotija alɨnkwingɨla nʉ kʉmoga, alɨnkʉbahobosya fiijo Heloti palɨkɨmo na baheesya boosa aba baalimo pakʉlya ɨfindʉ. Ʉmalafyale alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Gʉʉsʉʉme fyosa ɨfi kʉlonda, ngʉkʉpa.”
22 Entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse então o rei à menina: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Alɨnkʉlapa alɨnkʉtɨ, “Akandʉ koosa aka kʉʉsʉʉmaga nikʉkʉpa, nalɨnga tukʉjabana pakatɨ na pakatɨ ɨkyʉma ɨkɨ kɨlɨ mbʉnyafyale bwangʉ.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Ʉndɨndwana alɨnkʉsooka panja, alɨnkwakʉnndaalʉʉsya ʉnna, alɨnkʉtɨ, “Nsʉʉme ɨfiki?” Ʉnna alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉntʉ ʉgwa Johani ʉMoosi.”
24 E, saindo ela, perguntou a sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João o Batista.
25 Nakalɨnga alɨnkʉbopa alɨnkʉgomoka kʉ malafyale, alɨnkʉsʉʉma alɨnkʉtɨ, “Ʉmbepo lʉlʉʉlʉ ʉntʉ ʉgwa Johani ʉMoosi mwi ibeeseni.”
25 E, entrando logo, apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João o Batista.
26 Ʉmalafyale alɨnkʉsulumania fiijo, looli kʉnongwa jaa kʉlapa kwake, na kʉnongwa jaa bandʉ aba baalɨ pa lʉsekelo, akaalondaga ʉkʉnkaanila.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Alɨnkʉntʉma ʉnsikali, alɨnkʉnndagɨla ʉkʉtɨ akatwale ʉntʉ ʉgwa Johani. Ʉnsikali alɨnkʉbʉʉka, alɨnkʉmmbuuta Johani ʉntʉ gwake mula mu nnyololo.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi, e degolou-o na prisão;
28 Alɨnkʉgʉtwala ʉntʉ gwake mwi ibeeseni, nʉ kʉmpapo ʉndɨndwana jʉla, joope ʉndɨndwana alɨnkwakʉmpapo ʉnna.
28 E trouxe a cabeça num prato, e deu-a à menina, e a menina a deu a sua mãe.
29 Po paapo abafundigwa baake Johani ʉMoosi, bo bapɨliike ɨnongwa ɨsyo, balɨnkʉbʉʉka, balɨnkwega ʉmfimba, balɨnkʉgʉsyɨla mwi ipʉmba.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isto, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram num sepulcro.
30 Abatʉmigwa balɨnkʉgomoka ʉkʉfuma kʉno aabatʉmile Jesu, balɨnkʉbʉngaana nkyeni mmyake, balɨnkʉmpangɨla ɨmbombo syosa ɨsi baabombile na ɨsi baamanyiisye.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus, e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Baalipo abandʉ bingi kʉla, aba biisaga kwa Jesu nʉ kʉgomoka, Jesu na bafundigwa baake bakaalɨ na kabalɨlo nakamo akaa kʉlyamo ɨfindʉ. Po alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Tʉbʉʉke kʉno twibeene tʉkiijeekele, mutʉʉsyepo panandɨ.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Balɨnkʉbʉʉka beene mwi ibooti pabʉjo ʉbʉ bʉkaja na bandʉ.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Looli abandʉ bingi balɨnkʉbabona bo bikʉsookapo. Po abandʉ balɨnkʉbopa na malʉndɨ ʉkʉfuma ntwaja toosa, balɨnkwenda ɨnjɨla ɨjaa pi isɨɨlya, balɨnkʉtalapo ʉkʉfika.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos o conheceram; e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se dele.
34 Jesu bo asulwike mwi ibooti, alɨnkʉkɨbona ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu, kɨlɨnkʉmmwaga ɨkɨsa, baalɨ bo ʉlwa ngʼoosi ɨsi sikaja nʉ ntiimi. Po alɨnkwanda ʉkʉbamanyisya ɨnongwa ɨnyingi.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Namajolo, abafundigwa baake balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu, balɨnkʉtɨ, “Ʉbʉjo ʉbʉ tʉlipo lʉkʉbo, kangɨ ʉlʉ majolo.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado.
36 Balage abandʉ basookepo, ʉkʉtɨ babʉʉke ntwaja na mmigʉnda ɨgya kɨfuki, bakiijʉʉlɨle ɨfindʉ.”
36 Despede-os, para que vão aos lugares e aldeias circunvizinhas, e comprem pão para si; porque não têm que comer.
37 Alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Amubapepo ʉmwe ɨfindʉ.” Balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Poope lɨnga twajaga nasyo ɨndenali ɨmia ibɨlɨ, ʉkʉʉla ɨfisyesye fya kʉbapapo ʉkʉtɨ balyemo, fitikʉbafwana.”
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós, e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Mulɨ nafyo ɨfisyesye filɨnga? Amubʉʉke mukakeete.” Bo bakeetile, balɨnkʉtɨ, “Tʉlɨ nafyo ɨfisyesye fihaano nɨ ɨswɨ ibɨlɨ.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Jesu alɨnkʉbalagɨla ʉkʉtɨ abandʉ boosa babatʉʉgasye mfibugutɨla pa liisʉ ɨliibɨsɨ.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em ranchos, sobre a erva verde.
40 Balɨnkʉtʉʉgala mfibugutɨla ɨfya bandʉ ɨmia jɨmo nɨ fya bandʉ amalongo mahaano.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem, e de cinqüenta em cinqüenta.
41 Alɨnkwega ɨfisyesye fila fihaano, nɨ ɨswɨ sila ibɨlɨ, alɨnkʉkeeta kʉmwanya, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉfimenya ɨfisyesye, alɨnkʉbapapo abafundigwa baake ʉkʉtɨ babajabɨle abandʉ. Ɨɨswɨ ibɨlɨ sila, syope alɨnkʉbajabɨla boosa.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Abandʉ boosa balɨnkʉlya, balɨnkwikʉta.
42 E todos comeram, e ficaram fartos;
43 Po abafundigwa baake balɨnkʉbʉngaania ɨfimeenya fya fisyesye nɨ ɨswɨ, balɨnkwisʉsya ɨfiibo kalongo na fibɨlɨ.
43 E levantaram doze alcofas cheias de pedaços de pão e de peixe.
44 Abanyambala aba baaliile baalɨ 5,000.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Nakalɨnga Jesu alɨnkʉbalagɨla abafundigwa baake ʉkʉtɨ biipakɨle mwi ibooti, batalepo ʉkʉbʉʉka kwi isɨɨlya kʉ Betisaita, bo ʉmwene alɨ pakʉkɨlaga ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Bo amalile ʉkʉlagana nabo, alɨnkʉfyʉka mwene pa kyamba kʉkwipuuta.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte a orar.
47 Namajolo, ɨliibooti lyalɨ pakatɨ paa sʉmbɨ, Jesu aakaalɨ kʉ kwi isɨɨlya mwene.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar e ele, sozinho, em terra.
48 Alɨnkʉbabona abafundigwa baake bikʉtaamigwa ʉkʉfiga, paapo ʉmbelo gwalɨ gwa maka, gwabapɨngaga. Po kʉbʉkye alɨnkʉbʉʉka kʉno baaliko, bo ikwenda pamwanya pa mɨɨsi. Aalondaga ʉkʉbakɨɨsania,
48 E vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 looli abeene bo bammbwene ikwenda pamwanya pa mɨɨsi, balɨnkwinogona ʉkʉtɨ nsyʉka, balɨnkʉkuuta fiijo.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, cuidaram que era um fantasma, e deram grandes gritos.
50 Boosa bo bammbwene balɨnkʉtetema fiijo. Nakalɨnga Jesu alɨnkʉjoba nabo, alɨnkʉtɨ, “Mwikasye, jo ʉne! Mungatiilaga!”
50 Porque todos o viam, e perturbaram-se; mas logo falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não temais.
51 Alɨnkwipaka mwi ibooti muno baalimo, po ʉmbelo gʉlɨnkʉbota. Balɨnkʉnyomoka fiijo mu ndumbula syabo.
51 E subiu para o barco, para estar com eles, e o vento se aquietou; e entre si ficaram muito assombrados e maravilhados;
52 Bakaakyageenie ɨkiika ɨkya fisyesye, paapo ɨndumbula syabo syalɨ sito.
52 Pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes o seu coração estava endurecido.
53 Jesu na bafundigwa baake bo balobwike sʉmbɨ Galilai, balɨnkʉfika nkiisʉ ɨkya mu Genesaleti, balɨnkʉlyɨmɨka ɨliibooti nʉ kʉsuluka.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré, e ali atracaram.
54 Nakalɨnga abandʉ aba baalipo pi isɨɨlya balɨnkwaga ʉkʉtɨ jo Jesu.
54 E, saindo eles do barco, logo o conheceram;
55 Balɨnkʉbopa nʉ kʉsyʉngʉʉtɨla nkiisʉ kɨla kyosa, balɨnkʉbapɨmba pa bʉlɨlɨ abandʉ aba baalɨ babine, balɨnkʉbatwala kwa Jesu, koosa kʉno baapɨlɨkaga ʉkʉtɨ aliko.
55 E, correndo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, aonde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Koosa kʉno aabʉʉkaga Jesu, pamo ntwaja, pamo mmigʉnda, abandʉ baabatwalaga ababine nʉ kʉbasulusya paa sokoni. Balɨnkʉmpyelesya Jesu ʉkʉtɨ abiitɨkɨsye ababine ʉkʉmpalamaasya, nalɨnga kɨje kɨpeto kya mwenda gwake. Po ababine boosa aba baalɨmpalamaasiisye, baabʉmbʉlwike.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua roupa; e todos os que lhe tocavam saravam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.