Marcos 6
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NVT
1 Po Jesu alɨnkʉsookako kʉla na bafundigwa baake, balɨnkʉnkonga ʉkʉbʉʉka nkaaja aka aakʉliile.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Iisikʉ ɨlya pa Sabati bo lɨfikile, Jesu alɨnkwanda ʉkʉmanyisya mu sinagogi. Abandʉ bingi aba baalimo balɨnkʉswiga fiijo nʉ kʉlaalʉʉsania, balɨnkʉtɨ, “Mwe! Ʉjʉ asyagile kʉʉgʉ ɨsi ikʉmanyisya? Mahala maki aga apeeliigwe ʉjʉ? Agaagile kʉʉgʉ amaka agaa kʉbomba ɨfiika bo ɨfi?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Bʉle, ʉjʉ akaja jo nsongola matapwa, ʉmwana gwa Malija, na baamyabo bo baa Jaakobo, Joose, Juuta na Simoni? Abalʉmbʉ baake bakaja bo aba tʉlɨ nabo pamyɨtʉ apa?” Po abeene balɨnkwikinyamo, balɨnkʉsita kʉmmwitɨka.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Looli Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉnkunguluka atikʉpondwa ʉlwɨmɨko, looli mwene nkaaja kaake, nkɨkolo kyake na baa mu nyumba jaake.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Alɨnkʉsita kʉbomba ɨfiika fingi kʉla, looli kwene ʉkʉbabɨɨkɨla amaboko gaake ababine banandɨ nʉ kʉbabʉmbʉlʉsya.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Ʉmwene Jesu alɨnkʉbaswiga fiijo abandʉ baa kʉla, paapo bakammwitɨkaga. Po alɨnkwanda ʉkʉsyʉngʉʉtɨla kʉno na kʉno ntwaja, ʉkʉmanyisya abandʉ.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Alɨnkʉbabɨlɨkɨla abafundigwa baake kalongo na babɨlɨ, alɨnkʉbatʉma babɨlɨ babɨlɨ, alɨnkʉbapapo amaka agaa kʉsikaga ɨmbepo ɨnyali.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Alɨnkʉbalagɨla alɨnkʉtɨ, “Mulɨngendaga nafyo nafimo ɨfya kʉbatʉʉla mu njɨla, nalɨnga findʉ, nalɨnga kɨnyambɨ, syope nɨ ndalama, looli jeene ɨngili ɨjaa kwendela.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Mufwalege ɨfilato, looli mungajaga nʉ mwenda gwa kwandʉla.
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Poosa pala bikʉbambɨlɨla nnyumba, mukatʉʉgalege mulamula kɨsita kʉsaama, mpaka bo mukʉsookamo nkaaja ako.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Lɨnga poosa apa batikʉbambɨlɨla ʉmwe nʉ kʉsita kʉbapɨlɨkɨsya, mukasookengepo nʉ kʉkungʼunda ɨfumbɨ ɨjɨ jɨlɨ mmalʉndɨ gɨɨnu, ʉkʉja kyo kɨmanyilo kya kʉbasoka.”
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Balɨnkʉbʉʉka, balɨnkwakʉlʉmbɨlɨla ʉkʉtɨ abandʉ bapɨndʉke, basileke ɨmbiibi syabo.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Balɨnkʉsikaga ɨmbepo ɨnyali ɨnyingi, balɨnkʉbapaka amafuta ababine, bingi balɨnkʉbʉmbʉlʉka.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Akabalɨlo ako, Heloti ʉjʉ aalɨ malafyale ʉgwa mu Galilai, aapɨliike ɨnongwa sya Jesu, paapo ɨngamu jaake jaafumwike. Abandʉ bamo baatɨgɨ, “Ʉjo jo Johani ʉMoosi asyʉkile ʉkʉfuma mbafwe. Ʉkeetege alɨ na maka agaa kʉbomba ɨfiika.”
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Abangɨ baatɨgɨ, “Jo Elija.” Abangɨ baatɨgɨ, “Jo nkunguluka jʉmo mbakunguluka abaa ijolo.”
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Looli ʉmwene Heloti bo apɨliike, alɨnkʉtɨ, “Johani ʉMoosi, ʉjʉ naalɨmmbuutile ʉntʉ, asyʉkile.”
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 — ausente —
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 — ausente —
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Helotija alɨnkʉmfiifya Johani ʉlwa kɨlʉgʉ, aalondaga ʉkʉtɨ agogigwe, leelo aatoligwaga,
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 paapo Heloti anndɨndɨlɨlaga Johani. Anndɨndɨlɨlaga paapo antiilaga, aalɨmmeenye ʉkʉja mundʉ ngolofu kangɨ mwikemo. Heloti aaliiganile ʉkʉmpɨlɨkɨsya Johani na paapo amasyʉ gaake gantaamyaga fiijo mu ndumbula.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Helotija alɨnkʉkaaga akabalɨlo aka aakalondaga akaa kʉnngoga Johani. Pi isikʉ ɨlya kʉkʉmbʉka ʉkʉpaapigwa ʉmalafyale Heloti, alɨnkʉbabɨɨkɨla ɨkyaka abakʉʉlʉ, abalongosi baa basikali na bakʉlʉmba abaa mu Galilai.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Po ʉmwana ʉndɨndwana ʉgwa Helotija alɨnkwingɨla nʉ kʉmoga, alɨnkʉbahobosya fiijo Heloti palɨkɨmo na baheesya boosa aba baalimo pakʉlya ɨfindʉ. Ʉmalafyale alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Gʉʉsʉʉme fyosa ɨfi kʉlonda, ngʉkʉpa.”
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Alɨnkʉlapa alɨnkʉtɨ, “Akandʉ koosa aka kʉʉsʉʉmaga nikʉkʉpa, nalɨnga tukʉjabana pakatɨ na pakatɨ ɨkyʉma ɨkɨ kɨlɨ mbʉnyafyale bwangʉ.”
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Ʉndɨndwana alɨnkʉsooka panja, alɨnkwakʉnndaalʉʉsya ʉnna, alɨnkʉtɨ, “Nsʉʉme ɨfiki?” Ʉnna alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉntʉ ʉgwa Johani ʉMoosi.”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Nakalɨnga alɨnkʉbopa alɨnkʉgomoka kʉ malafyale, alɨnkʉsʉʉma alɨnkʉtɨ, “Ʉmbepo lʉlʉʉlʉ ʉntʉ ʉgwa Johani ʉMoosi mwi ibeeseni.”
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Ʉmalafyale alɨnkʉsulumania fiijo, looli kʉnongwa jaa kʉlapa kwake, na kʉnongwa jaa bandʉ aba baalɨ pa lʉsekelo, akaalondaga ʉkʉnkaanila.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Alɨnkʉntʉma ʉnsikali, alɨnkʉnndagɨla ʉkʉtɨ akatwale ʉntʉ ʉgwa Johani. Ʉnsikali alɨnkʉbʉʉka, alɨnkʉmmbuuta Johani ʉntʉ gwake mula mu nnyololo.
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 Alɨnkʉgʉtwala ʉntʉ gwake mwi ibeeseni, nʉ kʉmpapo ʉndɨndwana jʉla, joope ʉndɨndwana alɨnkwakʉmpapo ʉnna.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Po paapo abafundigwa baake Johani ʉMoosi, bo bapɨliike ɨnongwa ɨsyo, balɨnkʉbʉʉka, balɨnkwega ʉmfimba, balɨnkʉgʉsyɨla mwi ipʉmba.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Abatʉmigwa balɨnkʉgomoka ʉkʉfuma kʉno aabatʉmile Jesu, balɨnkʉbʉngaana nkyeni mmyake, balɨnkʉmpangɨla ɨmbombo syosa ɨsi baabombile na ɨsi baamanyiisye.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Baalipo abandʉ bingi kʉla, aba biisaga kwa Jesu nʉ kʉgomoka, Jesu na bafundigwa baake bakaalɨ na kabalɨlo nakamo akaa kʉlyamo ɨfindʉ. Po alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Tʉbʉʉke kʉno twibeene tʉkiijeekele, mutʉʉsyepo panandɨ.”
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Balɨnkʉbʉʉka beene mwi ibooti pabʉjo ʉbʉ bʉkaja na bandʉ.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Looli abandʉ bingi balɨnkʉbabona bo bikʉsookapo. Po abandʉ balɨnkʉbopa na malʉndɨ ʉkʉfuma ntwaja toosa, balɨnkwenda ɨnjɨla ɨjaa pi isɨɨlya, balɨnkʉtalapo ʉkʉfika.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Jesu bo asulwike mwi ibooti, alɨnkʉkɨbona ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu, kɨlɨnkʉmmwaga ɨkɨsa, baalɨ bo ʉlwa ngʼoosi ɨsi sikaja nʉ ntiimi. Po alɨnkwanda ʉkʉbamanyisya ɨnongwa ɨnyingi.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Namajolo, abafundigwa baake balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu, balɨnkʉtɨ, “Ʉbʉjo ʉbʉ tʉlipo lʉkʉbo, kangɨ ʉlʉ majolo.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Balage abandʉ basookepo, ʉkʉtɨ babʉʉke ntwaja na mmigʉnda ɨgya kɨfuki, bakiijʉʉlɨle ɨfindʉ.”
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Amubapepo ʉmwe ɨfindʉ.” Balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Poope lɨnga twajaga nasyo ɨndenali ɨmia ibɨlɨ, ʉkʉʉla ɨfisyesye fya kʉbapapo ʉkʉtɨ balyemo, fitikʉbafwana.”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Mulɨ nafyo ɨfisyesye filɨnga? Amubʉʉke mukakeete.” Bo bakeetile, balɨnkʉtɨ, “Tʉlɨ nafyo ɨfisyesye fihaano nɨ ɨswɨ ibɨlɨ.”
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Jesu alɨnkʉbalagɨla ʉkʉtɨ abandʉ boosa babatʉʉgasye mfibugutɨla pa liisʉ ɨliibɨsɨ.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Balɨnkʉtʉʉgala mfibugutɨla ɨfya bandʉ ɨmia jɨmo nɨ fya bandʉ amalongo mahaano.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Alɨnkwega ɨfisyesye fila fihaano, nɨ ɨswɨ sila ibɨlɨ, alɨnkʉkeeta kʉmwanya, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉfimenya ɨfisyesye, alɨnkʉbapapo abafundigwa baake ʉkʉtɨ babajabɨle abandʉ. Ɨɨswɨ ibɨlɨ sila, syope alɨnkʉbajabɨla boosa.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Abandʉ boosa balɨnkʉlya, balɨnkwikʉta.
42 Todos comeram à vontade,
43 Po abafundigwa baake balɨnkʉbʉngaania ɨfimeenya fya fisyesye nɨ ɨswɨ, balɨnkwisʉsya ɨfiibo kalongo na fibɨlɨ.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Abanyambala aba baaliile baalɨ 5,000.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Nakalɨnga Jesu alɨnkʉbalagɨla abafundigwa baake ʉkʉtɨ biipakɨle mwi ibooti, batalepo ʉkʉbʉʉka kwi isɨɨlya kʉ Betisaita, bo ʉmwene alɨ pakʉkɨlaga ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Bo amalile ʉkʉlagana nabo, alɨnkʉfyʉka mwene pa kyamba kʉkwipuuta.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Namajolo, ɨliibooti lyalɨ pakatɨ paa sʉmbɨ, Jesu aakaalɨ kʉ kwi isɨɨlya mwene.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Alɨnkʉbabona abafundigwa baake bikʉtaamigwa ʉkʉfiga, paapo ʉmbelo gwalɨ gwa maka, gwabapɨngaga. Po kʉbʉkye alɨnkʉbʉʉka kʉno baaliko, bo ikwenda pamwanya pa mɨɨsi. Aalondaga ʉkʉbakɨɨsania,
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 looli abeene bo bammbwene ikwenda pamwanya pa mɨɨsi, balɨnkwinogona ʉkʉtɨ nsyʉka, balɨnkʉkuuta fiijo.
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 Boosa bo bammbwene balɨnkʉtetema fiijo. Nakalɨnga Jesu alɨnkʉjoba nabo, alɨnkʉtɨ, “Mwikasye, jo ʉne! Mungatiilaga!”
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Alɨnkwipaka mwi ibooti muno baalimo, po ʉmbelo gʉlɨnkʉbota. Balɨnkʉnyomoka fiijo mu ndumbula syabo.
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 Bakaakyageenie ɨkiika ɨkya fisyesye, paapo ɨndumbula syabo syalɨ sito.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Jesu na bafundigwa baake bo balobwike sʉmbɨ Galilai, balɨnkʉfika nkiisʉ ɨkya mu Genesaleti, balɨnkʉlyɨmɨka ɨliibooti nʉ kʉsuluka.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Nakalɨnga abandʉ aba baalipo pi isɨɨlya balɨnkwaga ʉkʉtɨ jo Jesu.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Balɨnkʉbopa nʉ kʉsyʉngʉʉtɨla nkiisʉ kɨla kyosa, balɨnkʉbapɨmba pa bʉlɨlɨ abandʉ aba baalɨ babine, balɨnkʉbatwala kwa Jesu, koosa kʉno baapɨlɨkaga ʉkʉtɨ aliko.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Koosa kʉno aabʉʉkaga Jesu, pamo ntwaja, pamo mmigʉnda, abandʉ baabatwalaga ababine nʉ kʉbasulusya paa sokoni. Balɨnkʉmpyelesya Jesu ʉkʉtɨ abiitɨkɨsye ababine ʉkʉmpalamaasya, nalɨnga kɨje kɨpeto kya mwenda gwake. Po ababine boosa aba baalɨmpalamaasiisye, baabʉmbʉlwike.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.