Marcos 6
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARIB
1 Po Jesu alɨnkʉsookako kʉla na bafundigwa baake, balɨnkʉnkonga ʉkʉbʉʉka nkaaja aka aakʉliile.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Iisikʉ ɨlya pa Sabati bo lɨfikile, Jesu alɨnkwanda ʉkʉmanyisya mu sinagogi. Abandʉ bingi aba baalimo balɨnkʉswiga fiijo nʉ kʉlaalʉʉsania, balɨnkʉtɨ, “Mwe! Ʉjʉ asyagile kʉʉgʉ ɨsi ikʉmanyisya? Mahala maki aga apeeliigwe ʉjʉ? Agaagile kʉʉgʉ amaka agaa kʉbomba ɨfiika bo ɨfi?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Bʉle, ʉjʉ akaja jo nsongola matapwa, ʉmwana gwa Malija, na baamyabo bo baa Jaakobo, Joose, Juuta na Simoni? Abalʉmbʉ baake bakaja bo aba tʉlɨ nabo pamyɨtʉ apa?” Po abeene balɨnkwikinyamo, balɨnkʉsita kʉmmwitɨka.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Looli Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉnkunguluka atikʉpondwa ʉlwɨmɨko, looli mwene nkaaja kaake, nkɨkolo kyake na baa mu nyumba jaake.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Alɨnkʉsita kʉbomba ɨfiika fingi kʉla, looli kwene ʉkʉbabɨɨkɨla amaboko gaake ababine banandɨ nʉ kʉbabʉmbʉlʉsya.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ʉmwene Jesu alɨnkʉbaswiga fiijo abandʉ baa kʉla, paapo bakammwitɨkaga. Po alɨnkwanda ʉkʉsyʉngʉʉtɨla kʉno na kʉno ntwaja, ʉkʉmanyisya abandʉ.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Alɨnkʉbabɨlɨkɨla abafundigwa baake kalongo na babɨlɨ, alɨnkʉbatʉma babɨlɨ babɨlɨ, alɨnkʉbapapo amaka agaa kʉsikaga ɨmbepo ɨnyali.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Alɨnkʉbalagɨla alɨnkʉtɨ, “Mulɨngendaga nafyo nafimo ɨfya kʉbatʉʉla mu njɨla, nalɨnga findʉ, nalɨnga kɨnyambɨ, syope nɨ ndalama, looli jeene ɨngili ɨjaa kwendela.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Mufwalege ɨfilato, looli mungajaga nʉ mwenda gwa kwandʉla.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Poosa pala bikʉbambɨlɨla nnyumba, mukatʉʉgalege mulamula kɨsita kʉsaama, mpaka bo mukʉsookamo nkaaja ako.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Lɨnga poosa apa batikʉbambɨlɨla ʉmwe nʉ kʉsita kʉbapɨlɨkɨsya, mukasookengepo nʉ kʉkungʼunda ɨfumbɨ ɨjɨ jɨlɨ mmalʉndɨ gɨɨnu, ʉkʉja kyo kɨmanyilo kya kʉbasoka.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Balɨnkʉbʉʉka, balɨnkwakʉlʉmbɨlɨla ʉkʉtɨ abandʉ bapɨndʉke, basileke ɨmbiibi syabo.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Balɨnkʉsikaga ɨmbepo ɨnyali ɨnyingi, balɨnkʉbapaka amafuta ababine, bingi balɨnkʉbʉmbʉlʉka.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Akabalɨlo ako, Heloti ʉjʉ aalɨ malafyale ʉgwa mu Galilai, aapɨliike ɨnongwa sya Jesu, paapo ɨngamu jaake jaafumwike. Abandʉ bamo baatɨgɨ, “Ʉjo jo Johani ʉMoosi asyʉkile ʉkʉfuma mbafwe. Ʉkeetege alɨ na maka agaa kʉbomba ɨfiika.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Abangɨ baatɨgɨ, “Jo Elija.” Abangɨ baatɨgɨ, “Jo nkunguluka jʉmo mbakunguluka abaa ijolo.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Looli ʉmwene Heloti bo apɨliike, alɨnkʉtɨ, “Johani ʉMoosi, ʉjʉ naalɨmmbuutile ʉntʉ, asyʉkile.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Helotija alɨnkʉmfiifya Johani ʉlwa kɨlʉgʉ, aalondaga ʉkʉtɨ agogigwe, leelo aatoligwaga,
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 paapo Heloti anndɨndɨlɨlaga Johani. Anndɨndɨlɨlaga paapo antiilaga, aalɨmmeenye ʉkʉja mundʉ ngolofu kangɨ mwikemo. Heloti aaliiganile ʉkʉmpɨlɨkɨsya Johani na paapo amasyʉ gaake gantaamyaga fiijo mu ndumbula.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Helotija alɨnkʉkaaga akabalɨlo aka aakalondaga akaa kʉnngoga Johani. Pi isikʉ ɨlya kʉkʉmbʉka ʉkʉpaapigwa ʉmalafyale Heloti, alɨnkʉbabɨɨkɨla ɨkyaka abakʉʉlʉ, abalongosi baa basikali na bakʉlʉmba abaa mu Galilai.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Po ʉmwana ʉndɨndwana ʉgwa Helotija alɨnkwingɨla nʉ kʉmoga, alɨnkʉbahobosya fiijo Heloti palɨkɨmo na baheesya boosa aba baalimo pakʉlya ɨfindʉ. Ʉmalafyale alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Gʉʉsʉʉme fyosa ɨfi kʉlonda, ngʉkʉpa.”
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Alɨnkʉlapa alɨnkʉtɨ, “Akandʉ koosa aka kʉʉsʉʉmaga nikʉkʉpa, nalɨnga tukʉjabana pakatɨ na pakatɨ ɨkyʉma ɨkɨ kɨlɨ mbʉnyafyale bwangʉ.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Ʉndɨndwana alɨnkʉsooka panja, alɨnkwakʉnndaalʉʉsya ʉnna, alɨnkʉtɨ, “Nsʉʉme ɨfiki?” Ʉnna alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉntʉ ʉgwa Johani ʉMoosi.”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Nakalɨnga alɨnkʉbopa alɨnkʉgomoka kʉ malafyale, alɨnkʉsʉʉma alɨnkʉtɨ, “Ʉmbepo lʉlʉʉlʉ ʉntʉ ʉgwa Johani ʉMoosi mwi ibeeseni.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Ʉmalafyale alɨnkʉsulumania fiijo, looli kʉnongwa jaa kʉlapa kwake, na kʉnongwa jaa bandʉ aba baalɨ pa lʉsekelo, akaalondaga ʉkʉnkaanila.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Alɨnkʉntʉma ʉnsikali, alɨnkʉnndagɨla ʉkʉtɨ akatwale ʉntʉ ʉgwa Johani. Ʉnsikali alɨnkʉbʉʉka, alɨnkʉmmbuuta Johani ʉntʉ gwake mula mu nnyololo.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Alɨnkʉgʉtwala ʉntʉ gwake mwi ibeeseni, nʉ kʉmpapo ʉndɨndwana jʉla, joope ʉndɨndwana alɨnkwakʉmpapo ʉnna.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Po paapo abafundigwa baake Johani ʉMoosi, bo bapɨliike ɨnongwa ɨsyo, balɨnkʉbʉʉka, balɨnkwega ʉmfimba, balɨnkʉgʉsyɨla mwi ipʉmba.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Abatʉmigwa balɨnkʉgomoka ʉkʉfuma kʉno aabatʉmile Jesu, balɨnkʉbʉngaana nkyeni mmyake, balɨnkʉmpangɨla ɨmbombo syosa ɨsi baabombile na ɨsi baamanyiisye.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Baalipo abandʉ bingi kʉla, aba biisaga kwa Jesu nʉ kʉgomoka, Jesu na bafundigwa baake bakaalɨ na kabalɨlo nakamo akaa kʉlyamo ɨfindʉ. Po alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Tʉbʉʉke kʉno twibeene tʉkiijeekele, mutʉʉsyepo panandɨ.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Balɨnkʉbʉʉka beene mwi ibooti pabʉjo ʉbʉ bʉkaja na bandʉ.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Looli abandʉ bingi balɨnkʉbabona bo bikʉsookapo. Po abandʉ balɨnkʉbopa na malʉndɨ ʉkʉfuma ntwaja toosa, balɨnkwenda ɨnjɨla ɨjaa pi isɨɨlya, balɨnkʉtalapo ʉkʉfika.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Jesu bo asulwike mwi ibooti, alɨnkʉkɨbona ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu, kɨlɨnkʉmmwaga ɨkɨsa, baalɨ bo ʉlwa ngʼoosi ɨsi sikaja nʉ ntiimi. Po alɨnkwanda ʉkʉbamanyisya ɨnongwa ɨnyingi.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Namajolo, abafundigwa baake balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu, balɨnkʉtɨ, “Ʉbʉjo ʉbʉ tʉlipo lʉkʉbo, kangɨ ʉlʉ majolo.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Balage abandʉ basookepo, ʉkʉtɨ babʉʉke ntwaja na mmigʉnda ɨgya kɨfuki, bakiijʉʉlɨle ɨfindʉ.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Amubapepo ʉmwe ɨfindʉ.” Balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Poope lɨnga twajaga nasyo ɨndenali ɨmia ibɨlɨ, ʉkʉʉla ɨfisyesye fya kʉbapapo ʉkʉtɨ balyemo, fitikʉbafwana.”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Mulɨ nafyo ɨfisyesye filɨnga? Amubʉʉke mukakeete.” Bo bakeetile, balɨnkʉtɨ, “Tʉlɨ nafyo ɨfisyesye fihaano nɨ ɨswɨ ibɨlɨ.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Jesu alɨnkʉbalagɨla ʉkʉtɨ abandʉ boosa babatʉʉgasye mfibugutɨla pa liisʉ ɨliibɨsɨ.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Balɨnkʉtʉʉgala mfibugutɨla ɨfya bandʉ ɨmia jɨmo nɨ fya bandʉ amalongo mahaano.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Alɨnkwega ɨfisyesye fila fihaano, nɨ ɨswɨ sila ibɨlɨ, alɨnkʉkeeta kʉmwanya, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉfimenya ɨfisyesye, alɨnkʉbapapo abafundigwa baake ʉkʉtɨ babajabɨle abandʉ. Ɨɨswɨ ibɨlɨ sila, syope alɨnkʉbajabɨla boosa.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Abandʉ boosa balɨnkʉlya, balɨnkwikʉta.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Po abafundigwa baake balɨnkʉbʉngaania ɨfimeenya fya fisyesye nɨ ɨswɨ, balɨnkwisʉsya ɨfiibo kalongo na fibɨlɨ.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Abanyambala aba baaliile baalɨ 5,000.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Nakalɨnga Jesu alɨnkʉbalagɨla abafundigwa baake ʉkʉtɨ biipakɨle mwi ibooti, batalepo ʉkʉbʉʉka kwi isɨɨlya kʉ Betisaita, bo ʉmwene alɨ pakʉkɨlaga ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Bo amalile ʉkʉlagana nabo, alɨnkʉfyʉka mwene pa kyamba kʉkwipuuta.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Namajolo, ɨliibooti lyalɨ pakatɨ paa sʉmbɨ, Jesu aakaalɨ kʉ kwi isɨɨlya mwene.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Alɨnkʉbabona abafundigwa baake bikʉtaamigwa ʉkʉfiga, paapo ʉmbelo gwalɨ gwa maka, gwabapɨngaga. Po kʉbʉkye alɨnkʉbʉʉka kʉno baaliko, bo ikwenda pamwanya pa mɨɨsi. Aalondaga ʉkʉbakɨɨsania,
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 looli abeene bo bammbwene ikwenda pamwanya pa mɨɨsi, balɨnkwinogona ʉkʉtɨ nsyʉka, balɨnkʉkuuta fiijo.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Boosa bo bammbwene balɨnkʉtetema fiijo. Nakalɨnga Jesu alɨnkʉjoba nabo, alɨnkʉtɨ, “Mwikasye, jo ʉne! Mungatiilaga!”
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Alɨnkwipaka mwi ibooti muno baalimo, po ʉmbelo gʉlɨnkʉbota. Balɨnkʉnyomoka fiijo mu ndumbula syabo.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Bakaakyageenie ɨkiika ɨkya fisyesye, paapo ɨndumbula syabo syalɨ sito.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Jesu na bafundigwa baake bo balobwike sʉmbɨ Galilai, balɨnkʉfika nkiisʉ ɨkya mu Genesaleti, balɨnkʉlyɨmɨka ɨliibooti nʉ kʉsuluka.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Nakalɨnga abandʉ aba baalipo pi isɨɨlya balɨnkwaga ʉkʉtɨ jo Jesu.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Balɨnkʉbopa nʉ kʉsyʉngʉʉtɨla nkiisʉ kɨla kyosa, balɨnkʉbapɨmba pa bʉlɨlɨ abandʉ aba baalɨ babine, balɨnkʉbatwala kwa Jesu, koosa kʉno baapɨlɨkaga ʉkʉtɨ aliko.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Koosa kʉno aabʉʉkaga Jesu, pamo ntwaja, pamo mmigʉnda, abandʉ baabatwalaga ababine nʉ kʉbasulusya paa sokoni. Balɨnkʉmpyelesya Jesu ʉkʉtɨ abiitɨkɨsye ababine ʉkʉmpalamaasya, nalɨnga kɨje kɨpeto kya mwenda gwake. Po ababine boosa aba baalɨmpalamaasiisye, baabʉmbʉlwike.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.