Marcos 14
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs VC
1 Po paapo, gaasyele amasikʉ mabɨlɨ ʉkwɨmba ɨkyaka kya Pasa, nɨ kyaka ɨkya fisyesye ɨfisita nkese. Abapuuti abalongosi na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose baajobesaniaga ɨnjɨla jaa kʉnkolelamo Jesu kʉ bʉkomu, ʉkʉtɨ banngoge.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Looli balɨnkʉtɨ, “Tʉlɨngankolaga pa kyaka kya Pasa ʉkʉtɨ abandʉ balɨngiisa kʉlʉndʉkana.”
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Akabalɨlo kalakala Jesu na bafundigwa baake baalɨ kʉ Betanija, nnyumba jaa Simoni, ʉjʉ bantɨgɨ ʉNkoma. Bo balɨ pakʉlyamo ɨfindʉ, alɨnkwisa ʉnkiikʉlʉ jʉmo nɨ supa jaa mafuta agaa lʉʉma ʉlʉnunu, agaa ntengo ʉnnywamu fiijo. Pakwigʉla, alɨnkʉkonyola amakosi gaa supa, alɨnkʉmmoonelela pantʉ Jesu.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Abandʉ bamo aba baalipo pala, baakaleele, balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, “Mwe! Fiki ikʉbinika amafuta amanunu ago?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Kwalɨ kʉnunu ʉkʉʉlɨsya amafuta aga kʉ ndenali ɨmia itatʉ, ɨsi ngalɨ bikʉpeeligwa abalondo!” Balɨnkʉnkemela fiijo ʉnkiikʉlʉ jʉla.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Looli Jesu alɨnkʉtɨ, “Munndeke! Fiki mukʉntaamya ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ! Aambombiile ɨmbombo ɨnunu ʉne.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Abalondo mulɨ nabo amasikʉ goosa, mubagiile ʉkʉbatʉʉla akabalɨlo koosa aka mwiganile. Looli ʉne ndikʉja pakʉja pamopeene na nuumwe bwila.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Ʉmwene abombile ɨsi abagiile, aanyooneliile amafuta aga ʉkʉtɨ agʉtendekesye ʉmbɨlɨ gwangʉ ʉkʉʉsyɨla kɨlɨngaani.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Nalooli nikʉbabʉʉla, poosa apa ɨNdʉmi ɨNunu ɨjaa Kyala jikʉlʉmbɨlɨligwaga pakiisʉ, ɨsi abombile ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ sikʉjobigwaga ʉkʉnkʉmbʉkɨlamo.”
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Po Juuta Isikalyoti, jʉmo mbafundigwa baake kalongo na babɨlɨ, alɨnkʉbʉʉka kʉ bapuuti abalongosi kʉkʉnndɨɨla Jesu.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Abapuuti abalongosi bo bapɨliike amasyʉ gaa Juuta Isikalyoti, baahobwike fiijo. Balɨnkwitɨkana nagwe ʉkʉnhomba ɨndalama. Po paapo Juuta alɨnkwanda ʉkʉlonda ɨnjɨla ɨjaa kʉnndɨɨla.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Pi isikʉ ɨlya kwanda ɨlya kyaka ɨkya fisyesye ɨfisita nkese, akabalɨlo aka akangʼoosi kaa Pasa kikʉbooligwa, abafundigwa baake balɨnkʉnndaalʉʉsya Jesu balɨnkʉtɨ, “Tʉkakʉtendekekesye kʉʉgʉ ɨfindʉ fya Pasa?”
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Jesu alɨnkʉbatʉma abafundigwa baake babɨlɨ alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Namwingɨle nkaaja akaa Jelusalemu, mukwakwaganila nʉ nnyambala jʉmo, apɨmbile ɨndeko jaa mɨɨsi. Mukankongege.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Mukingɨle nnyumba ɨjɨ ikwingɨla. Mukammbʉʉle ʉmwene nyumba ʉkʉtɨ ʉMmanyisi ikʉkʉlaalʉʉsya ikʉtɨ, ‘Ɨkyumba kya baheesya kɨlɨ kʉʉgʉ? Ngʉlonda ʉkʉlɨɨlamo ɨkyaka kya Pasa pamopeene na bafundigwa bangʉ.’
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Ʉmwene nyumba ikwakʉbanangɨsya ɨkyumba ɨkɨnywamu ɨkya kʉ golofwa ɨkɨ kɨtendekesiigwe, mo mukatendekesyege ɨfindʉ fya Pasa kʉnongwa jɨɨtʉ.”
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Abafundigwa baake balɨnkʉbʉʉka kʉ Jelusalemu, balɨnkwakʉsyaga syosa bo muumo Jesu aajobiile. Po balɨnkʉtendekesya ɨfindʉ fya Pasa.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Jesu na bafundigwa baake kalongo na babɨlɨ balɨnkʉfika pala namajolo.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Bo batʉʉgeele balɨ pakʉlyamo, Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Nalooli nikʉbabʉʉla, jʉmo nkɨbugutɨla kyɨnu, ʉjʉ ikʉlya na niine, jo ikʉʉndɨɨla.”
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Balɨnkʉsulumania, po jʉmoojʉmo alɨnkʉnndaalʉʉsya Jesu, alɨnkʉtɨ, “Bʉle, jo ʉne?”
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Jʉmo ndɨ mwe bafundigwa bangʉ kalongo na babɨlɨ, ʉjʉ ikʉtobela ɨkɨsyesye mu mposi pamopeene na niine jo jʉjʉʉjo.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Ʉne Nnyamundʉ angʉfwa bo muno sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo. Looli ahɨɨli ʉmundʉ ʉjʉ ikʉʉndɨɨla ne Nnyamundʉ. Kwalɨ kʉnunu lɨnga ʉmundʉ ʉjo akaapaapiigwe.”
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Bo balɨ pakʉlya, Jesu alɨnkwega ɨkɨsyesye, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉkɨmenya, alɨnkʉbapapo abafundigwa baake, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Namwege, ʉgʉ go mbɨlɨ gwangʉ.”
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Alɨnkwega ɨkɨkombe ɨkya finga, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉbapapo, balɨnkʉnwa boosa nkɨkombe kɨlakɨla.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ɨlɨ lyo ilopa lyangʉ ɨlya kʉnangɨsya ʉlwitɨkano lwa Kyala. Likooneka ʉkʉbapoka bingi.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Nalooli nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, ndikwisa kʉnwamo kangɨ ɨfinga mpaka pi isikʉ lɨla, ɨlɨ angwisa kʉnwa ɨfinga ɨmbya mBʉnyafyale bwa Kyala.”
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Bo bɨmbile ʉlwɨmbo, balɨnkʉsookapo ʉkʉbʉʉka kʉ Kyamba kya Misyʉngʉtɨ.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Po paapo Jesu alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe mwesa mukʉʉndeka, paapo sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ, ‘Ngwisa kʉnkoma ʉntiimi, po ɨngʼoosi sikwisa kʉbalanila.’
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Looli bo nsyʉkile, ngʉbatalɨlapo ʉkʉbʉʉka kʉ Galilai.”
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Po Peeteli alɨnkʉnkaanika Jesu alɨnkʉtɨ, “Nalɨnga boosa bikʉkʉleka, ʉne ndikʉkʉleka sikʉ!”
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Nalooli nikʉkʉbʉʉla ʉgwe, ɨkɨlo ɨkɨ, bo ɨngongobe jɨkaalɨ ʉkʉkoolela ʉlwa kabɨlɨ, kʉngaana katatʉ.”
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Ʉmwene alɨnkʉkɨndɨlɨla ʉkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Nalɨnga ko kʉfwa pamopeene na nungwe, ndikʉkʉkaana sikʉ!” Abafundigwa baake boosa balɨnkʉjoba bo lɨlɨɨlyo.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Po Jesu na bafundigwa baake balɨnkʉbʉʉka pabʉjo ʉbwa mipiki ɨgya misyʉngʉtɨ, ʉbʉ bikʉtɨ Getisemani. Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Namutʉʉgale papaapa bo ngwipuuta.”
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Alɨnkʉbeega baa Peeteli, Jaakobo na Johani alɨnkʉja pamopeene nabo, alɨnkʉsulumania nʉ kʉtaamigwa fiijo mu ndumbula jaake.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Po alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ɨndumbula jangʉ jɨsulumeenie ʉlwa kʉfwa. Namutʉʉgale papaapa, muje maaso.”
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Alɨnkʉsemapo nkyeni panandɨ, alɨnkʉgwa ʉlʉpi, alɨnkwipuuta ʉkʉtɨ lɨnga sibagiile akabalɨlo kaake akaa ngʉbɨlo kakɨnde.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Abba, gwe Taata! Syosa sibagiile kʉmyako. Ngʉkʉsʉʉma ʉʉsookesyepo ɨngʉbɨlo ɨsi. Leelo bʉlɨngabombigwa ʉbwigane bwangʉ, looli ʉbwako.”
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Po Jesu alɨnkʉbʉʉka kʉ bafundigwa baake, alɨnkʉbaaga bagonile ʉtʉlo. Alɨnkʉmmbʉʉla Peeteli alɨnkʉtɨ, “Simoni ʉgonile ʉtʉlo? Bʉle, ʉtoliigwe ʉkʉja maaso na kʉkabalɨlo akanandɨ itolo?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Mujege maaso mwipuutege, ʉkʉtɨ mulɨngiisa kʉtoligwa nɨ ngelo. Mwiganile ʉkʉbomba kanunu, looli mukaja na maka.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Alɨnkʉbʉʉka, kangɨ alɨnkwipuuta, alɨnkʉjoba amasyʉ galagala.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Po alɨnkwisa, kangɨ alɨnkʉbaaga bagonile ʉtʉlo, paapo amaaso gaabo gaalɨ nʉ tʉlo twingi, bakaasimeenye nɨ sya kʉmmwamula.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Alɨnkwisa ʉlwa katatʉ, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mukaalɨ mukʉgona ʉtʉlo nʉ kʉtʉʉsya? Sifwene! Akabalɨlo kafikile. Keeta, ne Nnyamundʉ angʉbɨɨkigwa mmaboko agaa bandʉ ababiibi.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Amusumuke! Tʉbʉʉke. Keeta, ʉndɨɨli gwangʉ asegeliile.”
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Po Jesu bo akaalɨ ikʉjoba, nakalɨnga alɨnkʉfika Juuta Isikalyoti, ʉgwa ndɨ bala kalongo na babɨlɨ, alɨnkwisa pamopeene nɨ kɨlʉndɨlo kya bandʉ aba baakolile ɨnyʉʉbo nɨ nduuha. Abandʉ abo baafumile kʉ bapuuti abalongosi, abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose na balongosi baa Bajuuta.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Juuta bo akaalɨ ʉkʉfika kwa Jesu, aababʉʉlile kɨlɨngaani ɨkɨmanyilo, aatile, “Ʉjʉ ngwakʉmfipa, jo jʉʉjo, mukankole, mukasookengepo nagwe kanunu itolo.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Nakalɨnga, Juuta alɨnkʉbʉʉka kwa Jesu, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mmanyisi!” Po alɨnkʉmfipa.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Po abandʉ bala balɨnkʉnkola Jesu.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Jʉmo ndɨ bala baalipo, alɨnkʉkwaba ʉlʉʉbo, alɨnkʉnsenga ɨmbʉlʉkʉtʉ ʉntʉmwa gwa mpuuti ʉnkʉlʉmba.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Po paapo Jesu alɨnkʉjoba kʉmyabo alɨnkʉtɨ, “Bʉle, mwisile mukolile ɨnyʉʉbo nɨ nduuha ngatɨ mukʉlɨkola inyambuta?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Bwila naatʉʉgalaga nkyeni mmyɨnu ndʉpaso lwa tempeli naamanyisyaga, mukaalɨngolilemo sikʉ! Leelo ɨsi silɨ bo ʉlʉ, ʉkʉtɨ siboneke ɨsi sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo.”
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Po abafundigwa baake boosa balɨnkʉnndeka Jesu, balɨnkʉbopa.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Looli aalipo ʉndʉmyana jʉmo ʉjʉ ankongaga Jesu, aaliibigile ɨkɨlʉndo ɨkya mwenda. Balɨnkʉgela ʉkʉnkola,
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 leelo aaliipukunywile, aabalekiile ʉmwenda, alɨnkʉbopa kɨtali.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Abandʉ bala balɨnkʉmmwega Jesu balɨnkʉntwala kʉkaaja kaa mpuuti ʉnkʉlʉmba, kʉno baabʉngeene boosa, abapuuti abalongosi, abalongosi baa Bajuuta na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Peeteli alɨnkʉnkonga Jesu pabʉtalipo, mpaka nkatɨ ndʉpaso lwa nnyumba jaa mpuuti ʉnkʉlʉmba. Po alɨnkʉtʉʉgala pamopeene na balɨndɨlɨli, alɨnkoota ʉmooto.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Po paapo abapuuti abalongosi bala na baa lʉkomaano lwa Sanihendilini boosa, baalondaga ʉbʉkeeti ʉbwa kʉjaaga ɨnjɨla ɨjaa kʉnngoga Jesu. Leelo balɨnkʉpondwa.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Abandʉ bingi bannjobelaga ʉbʉkeeti bwa bʉtʉngʉlʉ, leelo ʉbʉkeeti bwabo bwaleganaga.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Na bangɨ balɨnkwɨma, balɨnkʉnnjobela ʉbʉkeeti bwa bʉtʉngʉlʉ, balɨnkʉtɨ,
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 “Ʉswe twalɨmpɨliike ʉjʉ bo ikʉtɨ, ‘Ʉne nikʉjoomola ɨtempeli ɨjɨ jɨjengiigwe na maboko. Kangɨ kʉ masikʉ matatʉ nikʉjenga ɨjɨngɨ ɨsita kʉjengigwa na maboko.’ ”
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Poope ʉbʉkeeti bwabo bʉlɨnkʉlegana.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Po ʉmpuuti ʉnkʉlʉmba alɨnkwɨma pakatɨ, alɨnkʉnndaalʉʉsya Jesu alɨnkʉtɨ, “Ʉkʉkongana na ɨsi abandʉ aba bikʉkʉsitaaka ʉgwe, bʉle ʉtikwamula nalɨmo?”
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Looli Jesu akaalɨmmwamwile nalɨmo. Po ʉmpuuti ʉnkʉlʉmba alɨnkʉnndaalʉʉsya kangɨ, alɨnkʉtɨ, “Bʉle, ʉgwe gwe Meesija, gwe Mwana gwa Kyala ʉNsisya?”
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Eena, jo ʉne. Ʉmwe mukwisa kʉʉmbona ne Nnyamundʉ ndʉʉgeele kʉmwanya, pabʉjo ʉbwɨmɨkigwa, kʉkɨbafu ɨkiilɨɨlo ɨkya Kyala ʉMwene maka, bo ngwisa mmabɨngo agaa kʉmwanya.”
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Po ʉmpuuti ʉnkʉlʉmba alɨnkʉnyaafulania ɨmyenda gyake ʉkʉnangɨsya ʉbʉkalale, alɨnkʉtɨ, “Tukʉbʉlonda ʉbʉkeeti bwa fiki?
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Mupɨliike muno antʉkiile Kyala! Mukʉtɨ fiki ʉmwe?” Boosa balɨnkʉnndonga ʉkʉtɨ kanunu agogigwe.
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Bamo balɨnkwanda ʉkʉnswela amata, balɨnkʉmpinya nɨ kɨtambala kʉmaaso, balɨnkʉmmbulɨka nɨ fibuli, balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Gwe Meesija, kunguluka! Jo jwani akʉkomile?” Boope abalɨndɨlɨli balɨnkʉmmwega, balɨnkʉnkoma na mapi.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Po Peeteli aalɨ pabʉjo bwa ndʉpaso. Alɨnkwisa ʉndɨndwana jʉmo ʉgwa mbabombi baa mpuuti ʉnkʉlʉmba,
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 alɨnkʉmmbona Peeteli ikoota ʉmooto. Alɨnkʉnndʉʉsamila alɨnkʉtɨ, “Na nungwe gwalɨ pamopeene na Jesu ʉNnasaleti.”
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Looli Peeteli alɨnkʉkaana alɨnkʉtɨ, “Ngasimanya ɨsi kʉjoba ʉgwe, ndikʉsyagania.” Alɨnkʉsookapo apa aalipo, alɨnkʉbʉʉka kʉ kɨfigo ɨkya lʉpaso. Nakalɨnga ɨngongobe jɨlɨnkʉkoolela.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Ʉndɨndwana jʉla alɨnkʉmmbona kangɨ, alɨnkwanda ʉkʉbabʉʉla aba baalyɨmile pala alɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ jo mwinaabo.”
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Looli ʉmwene alɨnkʉkaana kangɨ. Akabalɨlo bo kakɨndilepo panandɨ, aba baalyɨmile pala balɨnkʉmmbʉʉla Peeteli balɨnkʉtɨ, “Nalooli ʉgwe ʉlɨ mwinaabo, paapo ʉlɨ Ngalilai bo ʉlwabo.”
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Peeteli alɨnkwanda ʉkʉguna nʉ kʉlapa, alɨnkʉtɨ, “Ngammanya ʉmundʉ ʉjʉ mukʉnnjoba.”
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Nakalɨnga ɨngongobe jɨlɨnkʉkoolela ʉlwa kabɨlɨ. Po Peeteli alɨnkʉlɨkʉmbʉka iisyʉ ɨlɨ aajobile Jesu ʉkʉtɨ, “Ɨngongobe bo jɨkaalɨ ʉkʉkoolela ʉlwa kabɨlɨ, kʉngaana katatʉ.” Po alɨnkwinogona, alɨnkʉlɨla fiijo.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.