Marcos 14
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ACF
1 Po paapo, gaasyele amasikʉ mabɨlɨ ʉkwɨmba ɨkyaka kya Pasa, nɨ kyaka ɨkya fisyesye ɨfisita nkese. Abapuuti abalongosi na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose baajobesaniaga ɨnjɨla jaa kʉnkolelamo Jesu kʉ bʉkomu, ʉkʉtɨ banngoge.
1 E dali a dois dias era a páscoa, e a festa dos pães ázimos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo, e o matariam.
2 Looli balɨnkʉtɨ, “Tʉlɨngankolaga pa kyaka kya Pasa ʉkʉtɨ abandʉ balɨngiisa kʉlʉndʉkana.”
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que porventura não se faça alvoroço entre o povo.
3 Akabalɨlo kalakala Jesu na bafundigwa baake baalɨ kʉ Betanija, nnyumba jaa Simoni, ʉjʉ bantɨgɨ ʉNkoma. Bo balɨ pakʉlyamo ɨfindʉ, alɨnkwisa ʉnkiikʉlʉ jʉmo nɨ supa jaa mafuta agaa lʉʉma ʉlʉnunu, agaa ntengo ʉnnywamu fiijo. Pakwigʉla, alɨnkʉkonyola amakosi gaa supa, alɨnkʉmmoonelela pantʉ Jesu.
3 E, estando ele em betânia, assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro, com ungüento de nardo puro, de muito preço, e quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Abandʉ bamo aba baalipo pala, baakaleele, balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, “Mwe! Fiki ikʉbinika amafuta amanunu ago?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício de ungüento?
5 Kwalɨ kʉnunu ʉkʉʉlɨsya amafuta aga kʉ ndenali ɨmia itatʉ, ɨsi ngalɨ bikʉpeeligwa abalondo!” Balɨnkʉnkemela fiijo ʉnkiikʉlʉ jʉla.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros, e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Looli Jesu alɨnkʉtɨ, “Munndeke! Fiki mukʉntaamya ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ! Aambombiile ɨmbombo ɨnunu ʉne.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, por que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Abalondo mulɨ nabo amasikʉ goosa, mubagiile ʉkʉbatʉʉla akabalɨlo koosa aka mwiganile. Looli ʉne ndikʉja pakʉja pamopeene na nuumwe bwila.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco, e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ʉmwene abombile ɨsi abagiile, aanyooneliile amafuta aga ʉkʉtɨ agʉtendekesye ʉmbɨlɨ gwangʉ ʉkʉʉsyɨla kɨlɨngaani.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Nalooli nikʉbabʉʉla, poosa apa ɨNdʉmi ɨNunu ɨjaa Kyala jikʉlʉmbɨlɨligwaga pakiisʉ, ɨsi abombile ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ sikʉjobigwaga ʉkʉnkʉmbʉkɨlamo.”
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Po Juuta Isikalyoti, jʉmo mbafundigwa baake kalongo na babɨlɨ, alɨnkʉbʉʉka kʉ bapuuti abalongosi kʉkʉnndɨɨla Jesu.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Abapuuti abalongosi bo bapɨliike amasyʉ gaa Juuta Isikalyoti, baahobwike fiijo. Balɨnkwitɨkana nagwe ʉkʉnhomba ɨndalama. Po paapo Juuta alɨnkwanda ʉkʉlonda ɨnjɨla ɨjaa kʉnndɨɨla.
11 E eles, ouvindo-o, folgaram, e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Pi isikʉ ɨlya kwanda ɨlya kyaka ɨkya fisyesye ɨfisita nkese, akabalɨlo aka akangʼoosi kaa Pasa kikʉbooligwa, abafundigwa baake balɨnkʉnndaalʉʉsya Jesu balɨnkʉtɨ, “Tʉkakʉtendekekesye kʉʉgʉ ɨfindʉ fya Pasa?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando sacrificavam a páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a páscoa?
13 Jesu alɨnkʉbatʉma abafundigwa baake babɨlɨ alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Namwingɨle nkaaja akaa Jelusalemu, mukwakwaganila nʉ nnyambala jʉmo, apɨmbile ɨndeko jaa mɨɨsi. Mukankongege.
13 E enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem, que leva um cântaro de água, vos encontrará; segui-o.
14 Mukingɨle nnyumba ɨjɨ ikwingɨla. Mukammbʉʉle ʉmwene nyumba ʉkʉtɨ ʉMmanyisi ikʉkʉlaalʉʉsya ikʉtɨ, ‘Ɨkyumba kya baheesya kɨlɨ kʉʉgʉ? Ngʉlonda ʉkʉlɨɨlamo ɨkyaka kya Pasa pamopeene na bafundigwa bangʉ.’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Ʉmwene nyumba ikwakʉbanangɨsya ɨkyumba ɨkɨnywamu ɨkya kʉ golofwa ɨkɨ kɨtendekesiigwe, mo mukatendekesyege ɨfindʉ fya Pasa kʉnongwa jɨɨtʉ.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado e preparado; preparai-a ali.
16 Abafundigwa baake balɨnkʉbʉʉka kʉ Jelusalemu, balɨnkwakʉsyaga syosa bo muumo Jesu aajobiile. Po balɨnkʉtendekesya ɨfindʉ fya Pasa.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a páscoa.
17 Jesu na bafundigwa baake kalongo na babɨlɨ balɨnkʉfika pala namajolo.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Bo batʉʉgeele balɨ pakʉlyamo, Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Nalooli nikʉbabʉʉla, jʉmo nkɨbugutɨla kyɨnu, ʉjʉ ikʉlya na niine, jo ikʉʉndɨɨla.”
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Balɨnkʉsulumania, po jʉmoojʉmo alɨnkʉnndaalʉʉsya Jesu, alɨnkʉtɨ, “Bʉle, jo ʉne?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Jʉmo ndɨ mwe bafundigwa bangʉ kalongo na babɨlɨ, ʉjʉ ikʉtobela ɨkɨsyesye mu mposi pamopeene na niine jo jʉjʉʉjo.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que põe comigo a mão no prato.
21 Ʉne Nnyamundʉ angʉfwa bo muno sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo. Looli ahɨɨli ʉmundʉ ʉjʉ ikʉʉndɨɨla ne Nnyamundʉ. Kwalɨ kʉnunu lɨnga ʉmundʉ ʉjo akaapaapiigwe.”
21 Na verdade o Filho do homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Bo balɨ pakʉlya, Jesu alɨnkwega ɨkɨsyesye, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉkɨmenya, alɨnkʉbapapo abafundigwa baake, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Namwege, ʉgʉ go mbɨlɨ gwangʉ.”
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Alɨnkwega ɨkɨkombe ɨkya finga, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉbapapo, balɨnkʉnwa boosa nkɨkombe kɨlakɨla.
23 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho; e todos beberam dele.
24 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ɨlɨ lyo ilopa lyangʉ ɨlya kʉnangɨsya ʉlwitɨkano lwa Kyala. Likooneka ʉkʉbapoka bingi.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Nalooli nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, ndikwisa kʉnwamo kangɨ ɨfinga mpaka pi isikʉ lɨla, ɨlɨ angwisa kʉnwa ɨfinga ɨmbya mBʉnyafyale bwa Kyala.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Bo bɨmbile ʉlwɨmbo, balɨnkʉsookapo ʉkʉbʉʉka kʉ Kyamba kya Misyʉngʉtɨ.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Po paapo Jesu alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe mwesa mukʉʉndeka, paapo sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ, ‘Ngwisa kʉnkoma ʉntiimi, po ɨngʼoosi sikwisa kʉbalanila.’
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Looli bo nsyʉkile, ngʉbatalɨlapo ʉkʉbʉʉka kʉ Galilai.”
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Po Peeteli alɨnkʉnkaanika Jesu alɨnkʉtɨ, “Nalɨnga boosa bikʉkʉleka, ʉne ndikʉkʉleka sikʉ!”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Nalooli nikʉkʉbʉʉla ʉgwe, ɨkɨlo ɨkɨ, bo ɨngongobe jɨkaalɨ ʉkʉkoolela ʉlwa kabɨlɨ, kʉngaana katatʉ.”
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Ʉmwene alɨnkʉkɨndɨlɨla ʉkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Nalɨnga ko kʉfwa pamopeene na nungwe, ndikʉkʉkaana sikʉ!” Abafundigwa baake boosa balɨnkʉjoba bo lɨlɨɨlyo.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Po Jesu na bafundigwa baake balɨnkʉbʉʉka pabʉjo ʉbwa mipiki ɨgya misyʉngʉtɨ, ʉbʉ bikʉtɨ Getisemani. Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Namutʉʉgale papaapa bo ngwipuuta.”
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Alɨnkʉbeega baa Peeteli, Jaakobo na Johani alɨnkʉja pamopeene nabo, alɨnkʉsulumania nʉ kʉtaamigwa fiijo mu ndumbula jaake.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, e começou a ter pavor, e a angustiar-se.
34 Po alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ɨndumbula jangʉ jɨsulumeenie ʉlwa kʉfwa. Namutʉʉgale papaapa, muje maaso.”
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui, e vigiai.
35 Alɨnkʉsemapo nkyeni panandɨ, alɨnkʉgwa ʉlʉpi, alɨnkwipuuta ʉkʉtɨ lɨnga sibagiile akabalɨlo kaake akaa ngʉbɨlo kakɨnde.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Abba, gwe Taata! Syosa sibagiile kʉmyako. Ngʉkʉsʉʉma ʉʉsookesyepo ɨngʉbɨlo ɨsi. Leelo bʉlɨngabombigwa ʉbwigane bwangʉ, looli ʉbwako.”
36 E disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; não seja, porém, o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Po Jesu alɨnkʉbʉʉka kʉ bafundigwa baake, alɨnkʉbaaga bagonile ʉtʉlo. Alɨnkʉmmbʉʉla Peeteli alɨnkʉtɨ, “Simoni ʉgonile ʉtʉlo? Bʉle, ʉtoliigwe ʉkʉja maaso na kʉkabalɨlo akanandɨ itolo?
37 E, chegando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não podes vigiar uma hora?
38 Mujege maaso mwipuutege, ʉkʉtɨ mulɨngiisa kʉtoligwa nɨ ngelo. Mwiganile ʉkʉbomba kanunu, looli mukaja na maka.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Alɨnkʉbʉʉka, kangɨ alɨnkwipuuta, alɨnkʉjoba amasyʉ galagala.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Po alɨnkwisa, kangɨ alɨnkʉbaaga bagonile ʉtʉlo, paapo amaaso gaabo gaalɨ nʉ tʉlo twingi, bakaasimeenye nɨ sya kʉmmwamula.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Alɨnkwisa ʉlwa katatʉ, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mukaalɨ mukʉgona ʉtʉlo nʉ kʉtʉʉsya? Sifwene! Akabalɨlo kafikile. Keeta, ne Nnyamundʉ angʉbɨɨkigwa mmaboko agaa bandʉ ababiibi.
41 E voltou terceira vez, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Amusumuke! Tʉbʉʉke. Keeta, ʉndɨɨli gwangʉ asegeliile.”
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Po Jesu bo akaalɨ ikʉjoba, nakalɨnga alɨnkʉfika Juuta Isikalyoti, ʉgwa ndɨ bala kalongo na babɨlɨ, alɨnkwisa pamopeene nɨ kɨlʉndɨlo kya bandʉ aba baakolile ɨnyʉʉbo nɨ nduuha. Abandʉ abo baafumile kʉ bapuuti abalongosi, abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose na balongosi baa Bajuuta.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas e dos anciãos, e com ele uma grande multidão com espadas e varapaus.
44 Juuta bo akaalɨ ʉkʉfika kwa Jesu, aababʉʉlile kɨlɨngaani ɨkɨmanyilo, aatile, “Ʉjʉ ngwakʉmfipa, jo jʉʉjo, mukankole, mukasookengepo nagwe kanunu itolo.”
44 Ora, o que o traía, tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Nakalɨnga, Juuta alɨnkʉbʉʉka kwa Jesu, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mmanyisi!” Po alɨnkʉmfipa.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele, e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Po abandʉ bala balɨnkʉnkola Jesu.
46 E lançaram-lhe as mãos, e o prenderam.
47 Jʉmo ndɨ bala baalipo, alɨnkʉkwaba ʉlʉʉbo, alɨnkʉnsenga ɨmbʉlʉkʉtʉ ʉntʉmwa gwa mpuuti ʉnkʉlʉmba.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe uma orelha.
48 Po paapo Jesu alɨnkʉjoba kʉmyabo alɨnkʉtɨ, “Bʉle, mwisile mukolile ɨnyʉʉbo nɨ nduuha ngatɨ mukʉlɨkola inyambuta?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e varapaus a prender-me, como a um salteador?
49 Bwila naatʉʉgalaga nkyeni mmyɨnu ndʉpaso lwa tempeli naamanyisyaga, mukaalɨngolilemo sikʉ! Leelo ɨsi silɨ bo ʉlʉ, ʉkʉtɨ siboneke ɨsi sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo.”
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Po abafundigwa baake boosa balɨnkʉnndeka Jesu, balɨnkʉbopa.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Looli aalipo ʉndʉmyana jʉmo ʉjʉ ankongaga Jesu, aaliibigile ɨkɨlʉndo ɨkya mwenda. Balɨnkʉgela ʉkʉnkola,
51 E um certo jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe a mão.
52 leelo aaliipukunywile, aabalekiile ʉmwenda, alɨnkʉbopa kɨtali.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Abandʉ bala balɨnkʉmmwega Jesu balɨnkʉntwala kʉkaaja kaa mpuuti ʉnkʉlʉmba, kʉno baabʉngeene boosa, abapuuti abalongosi, abalongosi baa Bajuuta na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos e os escribas.
54 Peeteli alɨnkʉnkonga Jesu pabʉtalipo, mpaka nkatɨ ndʉpaso lwa nnyumba jaa mpuuti ʉnkʉlʉmba. Po alɨnkʉtʉʉgala pamopeene na balɨndɨlɨli, alɨnkoota ʉmooto.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Po paapo abapuuti abalongosi bala na baa lʉkomaano lwa Sanihendilini boosa, baalondaga ʉbʉkeeti ʉbwa kʉjaaga ɨnjɨla ɨjaa kʉnngoga Jesu. Leelo balɨnkʉpondwa.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Abandʉ bingi bannjobelaga ʉbʉkeeti bwa bʉtʉngʉlʉ, leelo ʉbʉkeeti bwabo bwaleganaga.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Na bangɨ balɨnkwɨma, balɨnkʉnnjobela ʉbʉkeeti bwa bʉtʉngʉlʉ, balɨnkʉtɨ,
57 E, levantando-se alguns, testificaram falsamente contra ele, dizendo:
58 “Ʉswe twalɨmpɨliike ʉjʉ bo ikʉtɨ, ‘Ʉne nikʉjoomola ɨtempeli ɨjɨ jɨjengiigwe na maboko. Kangɨ kʉ masikʉ matatʉ nikʉjenga ɨjɨngɨ ɨsita kʉjengigwa na maboko.’ ”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derrubarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Poope ʉbʉkeeti bwabo bʉlɨnkʉlegana.
59 E nem assim o seu testemunho era coerente.
60 Po ʉmpuuti ʉnkʉlʉmba alɨnkwɨma pakatɨ, alɨnkʉnndaalʉʉsya Jesu alɨnkʉtɨ, “Ʉkʉkongana na ɨsi abandʉ aba bikʉkʉsitaaka ʉgwe, bʉle ʉtikwamula nalɨmo?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Looli Jesu akaalɨmmwamwile nalɨmo. Po ʉmpuuti ʉnkʉlʉmba alɨnkʉnndaalʉʉsya kangɨ, alɨnkʉtɨ, “Bʉle, ʉgwe gwe Meesija, gwe Mwana gwa Kyala ʉNsisya?”
61 Mas ele calou-se, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Eena, jo ʉne. Ʉmwe mukwisa kʉʉmbona ne Nnyamundʉ ndʉʉgeele kʉmwanya, pabʉjo ʉbwɨmɨkigwa, kʉkɨbafu ɨkiilɨɨlo ɨkya Kyala ʉMwene maka, bo ngwisa mmabɨngo agaa kʉmwanya.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder de Deus, e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Po ʉmpuuti ʉnkʉlʉmba alɨnkʉnyaafulania ɨmyenda gyake ʉkʉnangɨsya ʉbʉkalale, alɨnkʉtɨ, “Tukʉbʉlonda ʉbʉkeeti bwa fiki?
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Mupɨliike muno antʉkiile Kyala! Mukʉtɨ fiki ʉmwe?” Boosa balɨnkʉnndonga ʉkʉtɨ kanunu agogigwe.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Bamo balɨnkwanda ʉkʉnswela amata, balɨnkʉmpinya nɨ kɨtambala kʉmaaso, balɨnkʉmmbulɨka nɨ fibuli, balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Gwe Meesija, kunguluka! Jo jwani akʉkomile?” Boope abalɨndɨlɨli balɨnkʉmmwega, balɨnkʉnkoma na mapi.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Po Peeteli aalɨ pabʉjo bwa ndʉpaso. Alɨnkwisa ʉndɨndwana jʉmo ʉgwa mbabombi baa mpuuti ʉnkʉlʉmba,
66 E, estando Pedro embaixo, noátrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 alɨnkʉmmbona Peeteli ikoota ʉmooto. Alɨnkʉnndʉʉsamila alɨnkʉtɨ, “Na nungwe gwalɨ pamopeene na Jesu ʉNnasaleti.”
67 E, vendo a Pedro, que se estava aquentando, olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Looli Peeteli alɨnkʉkaana alɨnkʉtɨ, “Ngasimanya ɨsi kʉjoba ʉgwe, ndikʉsyagania.” Alɨnkʉsookapo apa aalipo, alɨnkʉbʉʉka kʉ kɨfigo ɨkya lʉpaso. Nakalɨnga ɨngongobe jɨlɨnkʉkoolela.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Ʉndɨndwana jʉla alɨnkʉmmbona kangɨ, alɨnkwanda ʉkʉbabʉʉla aba baalyɨmile pala alɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ jo mwinaabo.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Looli ʉmwene alɨnkʉkaana kangɨ. Akabalɨlo bo kakɨndilepo panandɨ, aba baalyɨmile pala balɨnkʉmmbʉʉla Peeteli balɨnkʉtɨ, “Nalooli ʉgwe ʉlɨ mwinaabo, paapo ʉlɨ Ngalilai bo ʉlwabo.”
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente tu és um deles, porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Peeteli alɨnkwanda ʉkʉguna nʉ kʉlapa, alɨnkʉtɨ, “Ngammanya ʉmundʉ ʉjʉ mukʉnnjoba.”
71 E ele começou a praguejar, e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Nakalɨnga ɨngongobe jɨlɨnkʉkoolela ʉlwa kabɨlɨ. Po Peeteli alɨnkʉlɨkʉmbʉka iisyʉ ɨlɨ aajobile Jesu ʉkʉtɨ, “Ɨngongobe bo jɨkaalɨ ʉkʉkoolela ʉlwa kabɨlɨ, kʉngaana katatʉ.” Po alɨnkwinogona, alɨnkʉlɨla fiijo.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.