Marcos 14

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Po paapo, gaasyele amasikʉ mabɨlɨ ʉkwɨmba ɨkyaka kya Pasa, nɨ kyaka ɨkya fisyesye ɨfisita nkese. Abapuuti abalongosi na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose baajobesaniaga ɨnjɨla jaa kʉnkolelamo Jesu kʉ bʉkomu, ʉkʉtɨ banngoge.
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 Looli balɨnkʉtɨ, “Tʉlɨngankolaga pa kyaka kya Pasa ʉkʉtɨ abandʉ balɨngiisa kʉlʉndʉkana.”
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Akabalɨlo kalakala Jesu na bafundigwa baake baalɨ kʉ Betanija, nnyumba jaa Simoni, ʉjʉ bantɨgɨ ʉNkoma. Bo balɨ pakʉlyamo ɨfindʉ, alɨnkwisa ʉnkiikʉlʉ jʉmo nɨ supa jaa mafuta agaa lʉʉma ʉlʉnunu, agaa ntengo ʉnnywamu fiijo. Pakwigʉla, alɨnkʉkonyola amakosi gaa supa, alɨnkʉmmoonelela pantʉ Jesu.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Abandʉ bamo aba baalipo pala, baakaleele, balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, “Mwe! Fiki ikʉbinika amafuta amanunu ago?
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Kwalɨ kʉnunu ʉkʉʉlɨsya amafuta aga kʉ ndenali ɨmia itatʉ, ɨsi ngalɨ bikʉpeeligwa abalondo!” Balɨnkʉnkemela fiijo ʉnkiikʉlʉ jʉla.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Looli Jesu alɨnkʉtɨ, “Munndeke! Fiki mukʉntaamya ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ! Aambombiile ɨmbombo ɨnunu ʉne.
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Abalondo mulɨ nabo amasikʉ goosa, mubagiile ʉkʉbatʉʉla akabalɨlo koosa aka mwiganile. Looli ʉne ndikʉja pakʉja pamopeene na nuumwe bwila.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ʉmwene abombile ɨsi abagiile, aanyooneliile amafuta aga ʉkʉtɨ agʉtendekesye ʉmbɨlɨ gwangʉ ʉkʉʉsyɨla kɨlɨngaani.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Nalooli nikʉbabʉʉla, poosa apa ɨNdʉmi ɨNunu ɨjaa Kyala jikʉlʉmbɨlɨligwaga pakiisʉ, ɨsi abombile ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ sikʉjobigwaga ʉkʉnkʉmbʉkɨlamo.”
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Po Juuta Isikalyoti, jʉmo mbafundigwa baake kalongo na babɨlɨ, alɨnkʉbʉʉka kʉ bapuuti abalongosi kʉkʉnndɨɨla Jesu.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Abapuuti abalongosi bo bapɨliike amasyʉ gaa Juuta Isikalyoti, baahobwike fiijo. Balɨnkwitɨkana nagwe ʉkʉnhomba ɨndalama. Po paapo Juuta alɨnkwanda ʉkʉlonda ɨnjɨla ɨjaa kʉnndɨɨla.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Pi isikʉ ɨlya kwanda ɨlya kyaka ɨkya fisyesye ɨfisita nkese, akabalɨlo aka akangʼoosi kaa Pasa kikʉbooligwa, abafundigwa baake balɨnkʉnndaalʉʉsya Jesu balɨnkʉtɨ, “Tʉkakʉtendekekesye kʉʉgʉ ɨfindʉ fya Pasa?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Jesu alɨnkʉbatʉma abafundigwa baake babɨlɨ alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Namwingɨle nkaaja akaa Jelusalemu, mukwakwaganila nʉ nnyambala jʉmo, apɨmbile ɨndeko jaa mɨɨsi. Mukankongege.
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 Mukingɨle nnyumba ɨjɨ ikwingɨla. Mukammbʉʉle ʉmwene nyumba ʉkʉtɨ ʉMmanyisi ikʉkʉlaalʉʉsya ikʉtɨ, ‘Ɨkyumba kya baheesya kɨlɨ kʉʉgʉ? Ngʉlonda ʉkʉlɨɨlamo ɨkyaka kya Pasa pamopeene na bafundigwa bangʉ.’
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Ʉmwene nyumba ikwakʉbanangɨsya ɨkyumba ɨkɨnywamu ɨkya kʉ golofwa ɨkɨ kɨtendekesiigwe, mo mukatendekesyege ɨfindʉ fya Pasa kʉnongwa jɨɨtʉ.”
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Abafundigwa baake balɨnkʉbʉʉka kʉ Jelusalemu, balɨnkwakʉsyaga syosa bo muumo Jesu aajobiile. Po balɨnkʉtendekesya ɨfindʉ fya Pasa.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Jesu na bafundigwa baake kalongo na babɨlɨ balɨnkʉfika pala namajolo.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Bo batʉʉgeele balɨ pakʉlyamo, Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Nalooli nikʉbabʉʉla, jʉmo nkɨbugutɨla kyɨnu, ʉjʉ ikʉlya na niine, jo ikʉʉndɨɨla.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Balɨnkʉsulumania, po jʉmoojʉmo alɨnkʉnndaalʉʉsya Jesu, alɨnkʉtɨ, “Bʉle, jo ʉne?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Jʉmo ndɨ mwe bafundigwa bangʉ kalongo na babɨlɨ, ʉjʉ ikʉtobela ɨkɨsyesye mu mposi pamopeene na niine jo jʉjʉʉjo.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Ʉne Nnyamundʉ angʉfwa bo muno sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo. Looli ahɨɨli ʉmundʉ ʉjʉ ikʉʉndɨɨla ne Nnyamundʉ. Kwalɨ kʉnunu lɨnga ʉmundʉ ʉjo akaapaapiigwe.”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Bo balɨ pakʉlya, Jesu alɨnkwega ɨkɨsyesye, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉkɨmenya, alɨnkʉbapapo abafundigwa baake, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Namwege, ʉgʉ go mbɨlɨ gwangʉ.”
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Alɨnkwega ɨkɨkombe ɨkya finga, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉbapapo, balɨnkʉnwa boosa nkɨkombe kɨlakɨla.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ɨlɨ lyo ilopa lyangʉ ɨlya kʉnangɨsya ʉlwitɨkano lwa Kyala. Likooneka ʉkʉbapoka bingi.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Nalooli nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, ndikwisa kʉnwamo kangɨ ɨfinga mpaka pi isikʉ lɨla, ɨlɨ angwisa kʉnwa ɨfinga ɨmbya mBʉnyafyale bwa Kyala.”
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Bo bɨmbile ʉlwɨmbo, balɨnkʉsookapo ʉkʉbʉʉka kʉ Kyamba kya Misyʉngʉtɨ.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Po paapo Jesu alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe mwesa mukʉʉndeka, paapo sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ, ‘Ngwisa kʉnkoma ʉntiimi, po ɨngʼoosi sikwisa kʉbalanila.’
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Looli bo nsyʉkile, ngʉbatalɨlapo ʉkʉbʉʉka kʉ Galilai.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Po Peeteli alɨnkʉnkaanika Jesu alɨnkʉtɨ, “Nalɨnga boosa bikʉkʉleka, ʉne ndikʉkʉleka sikʉ!”
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Nalooli nikʉkʉbʉʉla ʉgwe, ɨkɨlo ɨkɨ, bo ɨngongobe jɨkaalɨ ʉkʉkoolela ʉlwa kabɨlɨ, kʉngaana katatʉ.”
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Ʉmwene alɨnkʉkɨndɨlɨla ʉkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Nalɨnga ko kʉfwa pamopeene na nungwe, ndikʉkʉkaana sikʉ!” Abafundigwa baake boosa balɨnkʉjoba bo lɨlɨɨlyo.
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Po Jesu na bafundigwa baake balɨnkʉbʉʉka pabʉjo ʉbwa mipiki ɨgya misyʉngʉtɨ, ʉbʉ bikʉtɨ Getisemani. Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Namutʉʉgale papaapa bo ngwipuuta.”
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Alɨnkʉbeega baa Peeteli, Jaakobo na Johani alɨnkʉja pamopeene nabo, alɨnkʉsulumania nʉ kʉtaamigwa fiijo mu ndumbula jaake.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Po alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ɨndumbula jangʉ jɨsulumeenie ʉlwa kʉfwa. Namutʉʉgale papaapa, muje maaso.”
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Alɨnkʉsemapo nkyeni panandɨ, alɨnkʉgwa ʉlʉpi, alɨnkwipuuta ʉkʉtɨ lɨnga sibagiile akabalɨlo kaake akaa ngʉbɨlo kakɨnde.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Abba, gwe Taata! Syosa sibagiile kʉmyako. Ngʉkʉsʉʉma ʉʉsookesyepo ɨngʉbɨlo ɨsi. Leelo bʉlɨngabombigwa ʉbwigane bwangʉ, looli ʉbwako.”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Po Jesu alɨnkʉbʉʉka kʉ bafundigwa baake, alɨnkʉbaaga bagonile ʉtʉlo. Alɨnkʉmmbʉʉla Peeteli alɨnkʉtɨ, “Simoni ʉgonile ʉtʉlo? Bʉle, ʉtoliigwe ʉkʉja maaso na kʉkabalɨlo akanandɨ itolo?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Mujege maaso mwipuutege, ʉkʉtɨ mulɨngiisa kʉtoligwa nɨ ngelo. Mwiganile ʉkʉbomba kanunu, looli mukaja na maka.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Alɨnkʉbʉʉka, kangɨ alɨnkwipuuta, alɨnkʉjoba amasyʉ galagala.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Po alɨnkwisa, kangɨ alɨnkʉbaaga bagonile ʉtʉlo, paapo amaaso gaabo gaalɨ nʉ tʉlo twingi, bakaasimeenye nɨ sya kʉmmwamula.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Alɨnkwisa ʉlwa katatʉ, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mukaalɨ mukʉgona ʉtʉlo nʉ kʉtʉʉsya? Sifwene! Akabalɨlo kafikile. Keeta, ne Nnyamundʉ angʉbɨɨkigwa mmaboko agaa bandʉ ababiibi.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Amusumuke! Tʉbʉʉke. Keeta, ʉndɨɨli gwangʉ asegeliile.”
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Po Jesu bo akaalɨ ikʉjoba, nakalɨnga alɨnkʉfika Juuta Isikalyoti, ʉgwa ndɨ bala kalongo na babɨlɨ, alɨnkwisa pamopeene nɨ kɨlʉndɨlo kya bandʉ aba baakolile ɨnyʉʉbo nɨ nduuha. Abandʉ abo baafumile kʉ bapuuti abalongosi, abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose na balongosi baa Bajuuta.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 Juuta bo akaalɨ ʉkʉfika kwa Jesu, aababʉʉlile kɨlɨngaani ɨkɨmanyilo, aatile, “Ʉjʉ ngwakʉmfipa, jo jʉʉjo, mukankole, mukasookengepo nagwe kanunu itolo.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Nakalɨnga, Juuta alɨnkʉbʉʉka kwa Jesu, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mmanyisi!” Po alɨnkʉmfipa.
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Po abandʉ bala balɨnkʉnkola Jesu.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Jʉmo ndɨ bala baalipo, alɨnkʉkwaba ʉlʉʉbo, alɨnkʉnsenga ɨmbʉlʉkʉtʉ ʉntʉmwa gwa mpuuti ʉnkʉlʉmba.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Po paapo Jesu alɨnkʉjoba kʉmyabo alɨnkʉtɨ, “Bʉle, mwisile mukolile ɨnyʉʉbo nɨ nduuha ngatɨ mukʉlɨkola inyambuta?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Bwila naatʉʉgalaga nkyeni mmyɨnu ndʉpaso lwa tempeli naamanyisyaga, mukaalɨngolilemo sikʉ! Leelo ɨsi silɨ bo ʉlʉ, ʉkʉtɨ siboneke ɨsi sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Po abafundigwa baake boosa balɨnkʉnndeka Jesu, balɨnkʉbopa.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Looli aalipo ʉndʉmyana jʉmo ʉjʉ ankongaga Jesu, aaliibigile ɨkɨlʉndo ɨkya mwenda. Balɨnkʉgela ʉkʉnkola,
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 leelo aaliipukunywile, aabalekiile ʉmwenda, alɨnkʉbopa kɨtali.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Abandʉ bala balɨnkʉmmwega Jesu balɨnkʉntwala kʉkaaja kaa mpuuti ʉnkʉlʉmba, kʉno baabʉngeene boosa, abapuuti abalongosi, abalongosi baa Bajuuta na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Peeteli alɨnkʉnkonga Jesu pabʉtalipo, mpaka nkatɨ ndʉpaso lwa nnyumba jaa mpuuti ʉnkʉlʉmba. Po alɨnkʉtʉʉgala pamopeene na balɨndɨlɨli, alɨnkoota ʉmooto.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Po paapo abapuuti abalongosi bala na baa lʉkomaano lwa Sanihendilini boosa, baalondaga ʉbʉkeeti ʉbwa kʉjaaga ɨnjɨla ɨjaa kʉnngoga Jesu. Leelo balɨnkʉpondwa.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Abandʉ bingi bannjobelaga ʉbʉkeeti bwa bʉtʉngʉlʉ, leelo ʉbʉkeeti bwabo bwaleganaga.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Na bangɨ balɨnkwɨma, balɨnkʉnnjobela ʉbʉkeeti bwa bʉtʉngʉlʉ, balɨnkʉtɨ,
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 “Ʉswe twalɨmpɨliike ʉjʉ bo ikʉtɨ, ‘Ʉne nikʉjoomola ɨtempeli ɨjɨ jɨjengiigwe na maboko. Kangɨ kʉ masikʉ matatʉ nikʉjenga ɨjɨngɨ ɨsita kʉjengigwa na maboko.’ ”
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Poope ʉbʉkeeti bwabo bʉlɨnkʉlegana.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Po ʉmpuuti ʉnkʉlʉmba alɨnkwɨma pakatɨ, alɨnkʉnndaalʉʉsya Jesu alɨnkʉtɨ, “Ʉkʉkongana na ɨsi abandʉ aba bikʉkʉsitaaka ʉgwe, bʉle ʉtikwamula nalɨmo?”
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Looli Jesu akaalɨmmwamwile nalɨmo. Po ʉmpuuti ʉnkʉlʉmba alɨnkʉnndaalʉʉsya kangɨ, alɨnkʉtɨ, “Bʉle, ʉgwe gwe Meesija, gwe Mwana gwa Kyala ʉNsisya?”
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Eena, jo ʉne. Ʉmwe mukwisa kʉʉmbona ne Nnyamundʉ ndʉʉgeele kʉmwanya, pabʉjo ʉbwɨmɨkigwa, kʉkɨbafu ɨkiilɨɨlo ɨkya Kyala ʉMwene maka, bo ngwisa mmabɨngo agaa kʉmwanya.”
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Po ʉmpuuti ʉnkʉlʉmba alɨnkʉnyaafulania ɨmyenda gyake ʉkʉnangɨsya ʉbʉkalale, alɨnkʉtɨ, “Tukʉbʉlonda ʉbʉkeeti bwa fiki?
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Mupɨliike muno antʉkiile Kyala! Mukʉtɨ fiki ʉmwe?” Boosa balɨnkʉnndonga ʉkʉtɨ kanunu agogigwe.
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Bamo balɨnkwanda ʉkʉnswela amata, balɨnkʉmpinya nɨ kɨtambala kʉmaaso, balɨnkʉmmbulɨka nɨ fibuli, balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Gwe Meesija, kunguluka! Jo jwani akʉkomile?” Boope abalɨndɨlɨli balɨnkʉmmwega, balɨnkʉnkoma na mapi.
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Po Peeteli aalɨ pabʉjo bwa ndʉpaso. Alɨnkwisa ʉndɨndwana jʉmo ʉgwa mbabombi baa mpuuti ʉnkʉlʉmba,
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 alɨnkʉmmbona Peeteli ikoota ʉmooto. Alɨnkʉnndʉʉsamila alɨnkʉtɨ, “Na nungwe gwalɨ pamopeene na Jesu ʉNnasaleti.”
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Looli Peeteli alɨnkʉkaana alɨnkʉtɨ, “Ngasimanya ɨsi kʉjoba ʉgwe, ndikʉsyagania.” Alɨnkʉsookapo apa aalipo, alɨnkʉbʉʉka kʉ kɨfigo ɨkya lʉpaso. Nakalɨnga ɨngongobe jɨlɨnkʉkoolela.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Ʉndɨndwana jʉla alɨnkʉmmbona kangɨ, alɨnkwanda ʉkʉbabʉʉla aba baalyɨmile pala alɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ jo mwinaabo.”
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Looli ʉmwene alɨnkʉkaana kangɨ. Akabalɨlo bo kakɨndilepo panandɨ, aba baalyɨmile pala balɨnkʉmmbʉʉla Peeteli balɨnkʉtɨ, “Nalooli ʉgwe ʉlɨ mwinaabo, paapo ʉlɨ Ngalilai bo ʉlwabo.”
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Peeteli alɨnkwanda ʉkʉguna nʉ kʉlapa, alɨnkʉtɨ, “Ngammanya ʉmundʉ ʉjʉ mukʉnnjoba.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Nakalɨnga ɨngongobe jɨlɨnkʉkoolela ʉlwa kabɨlɨ. Po Peeteli alɨnkʉlɨkʉmbʉka iisyʉ ɨlɨ aajobile Jesu ʉkʉtɨ, “Ɨngongobe bo jɨkaalɨ ʉkʉkoolela ʉlwa kabɨlɨ, kʉngaana katatʉ.” Po alɨnkwinogona, alɨnkʉlɨla fiijo.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.