Marcos 14

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Po paapo, gaasyele amasikʉ mabɨlɨ ʉkwɨmba ɨkyaka kya Pasa, nɨ kyaka ɨkya fisyesye ɨfisita nkese. Abapuuti abalongosi na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose baajobesaniaga ɨnjɨla jaa kʉnkolelamo Jesu kʉ bʉkomu, ʉkʉtɨ banngoge.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Looli balɨnkʉtɨ, “Tʉlɨngankolaga pa kyaka kya Pasa ʉkʉtɨ abandʉ balɨngiisa kʉlʉndʉkana.”
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Akabalɨlo kalakala Jesu na bafundigwa baake baalɨ kʉ Betanija, nnyumba jaa Simoni, ʉjʉ bantɨgɨ ʉNkoma. Bo balɨ pakʉlyamo ɨfindʉ, alɨnkwisa ʉnkiikʉlʉ jʉmo nɨ supa jaa mafuta agaa lʉʉma ʉlʉnunu, agaa ntengo ʉnnywamu fiijo. Pakwigʉla, alɨnkʉkonyola amakosi gaa supa, alɨnkʉmmoonelela pantʉ Jesu.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Abandʉ bamo aba baalipo pala, baakaleele, balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, “Mwe! Fiki ikʉbinika amafuta amanunu ago?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Kwalɨ kʉnunu ʉkʉʉlɨsya amafuta aga kʉ ndenali ɨmia itatʉ, ɨsi ngalɨ bikʉpeeligwa abalondo!” Balɨnkʉnkemela fiijo ʉnkiikʉlʉ jʉla.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Looli Jesu alɨnkʉtɨ, “Munndeke! Fiki mukʉntaamya ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ! Aambombiile ɨmbombo ɨnunu ʉne.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Abalondo mulɨ nabo amasikʉ goosa, mubagiile ʉkʉbatʉʉla akabalɨlo koosa aka mwiganile. Looli ʉne ndikʉja pakʉja pamopeene na nuumwe bwila.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Ʉmwene abombile ɨsi abagiile, aanyooneliile amafuta aga ʉkʉtɨ agʉtendekesye ʉmbɨlɨ gwangʉ ʉkʉʉsyɨla kɨlɨngaani.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Nalooli nikʉbabʉʉla, poosa apa ɨNdʉmi ɨNunu ɨjaa Kyala jikʉlʉmbɨlɨligwaga pakiisʉ, ɨsi abombile ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ sikʉjobigwaga ʉkʉnkʉmbʉkɨlamo.”
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Po Juuta Isikalyoti, jʉmo mbafundigwa baake kalongo na babɨlɨ, alɨnkʉbʉʉka kʉ bapuuti abalongosi kʉkʉnndɨɨla Jesu.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Abapuuti abalongosi bo bapɨliike amasyʉ gaa Juuta Isikalyoti, baahobwike fiijo. Balɨnkwitɨkana nagwe ʉkʉnhomba ɨndalama. Po paapo Juuta alɨnkwanda ʉkʉlonda ɨnjɨla ɨjaa kʉnndɨɨla.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Pi isikʉ ɨlya kwanda ɨlya kyaka ɨkya fisyesye ɨfisita nkese, akabalɨlo aka akangʼoosi kaa Pasa kikʉbooligwa, abafundigwa baake balɨnkʉnndaalʉʉsya Jesu balɨnkʉtɨ, “Tʉkakʉtendekekesye kʉʉgʉ ɨfindʉ fya Pasa?”
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Jesu alɨnkʉbatʉma abafundigwa baake babɨlɨ alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Namwingɨle nkaaja akaa Jelusalemu, mukwakwaganila nʉ nnyambala jʉmo, apɨmbile ɨndeko jaa mɨɨsi. Mukankongege.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Mukingɨle nnyumba ɨjɨ ikwingɨla. Mukammbʉʉle ʉmwene nyumba ʉkʉtɨ ʉMmanyisi ikʉkʉlaalʉʉsya ikʉtɨ, ‘Ɨkyumba kya baheesya kɨlɨ kʉʉgʉ? Ngʉlonda ʉkʉlɨɨlamo ɨkyaka kya Pasa pamopeene na bafundigwa bangʉ.’
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Ʉmwene nyumba ikwakʉbanangɨsya ɨkyumba ɨkɨnywamu ɨkya kʉ golofwa ɨkɨ kɨtendekesiigwe, mo mukatendekesyege ɨfindʉ fya Pasa kʉnongwa jɨɨtʉ.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Abafundigwa baake balɨnkʉbʉʉka kʉ Jelusalemu, balɨnkwakʉsyaga syosa bo muumo Jesu aajobiile. Po balɨnkʉtendekesya ɨfindʉ fya Pasa.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Jesu na bafundigwa baake kalongo na babɨlɨ balɨnkʉfika pala namajolo.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Bo batʉʉgeele balɨ pakʉlyamo, Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Nalooli nikʉbabʉʉla, jʉmo nkɨbugutɨla kyɨnu, ʉjʉ ikʉlya na niine, jo ikʉʉndɨɨla.”
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Balɨnkʉsulumania, po jʉmoojʉmo alɨnkʉnndaalʉʉsya Jesu, alɨnkʉtɨ, “Bʉle, jo ʉne?”
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Jʉmo ndɨ mwe bafundigwa bangʉ kalongo na babɨlɨ, ʉjʉ ikʉtobela ɨkɨsyesye mu mposi pamopeene na niine jo jʉjʉʉjo.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Ʉne Nnyamundʉ angʉfwa bo muno sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo. Looli ahɨɨli ʉmundʉ ʉjʉ ikʉʉndɨɨla ne Nnyamundʉ. Kwalɨ kʉnunu lɨnga ʉmundʉ ʉjo akaapaapiigwe.”
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Bo balɨ pakʉlya, Jesu alɨnkwega ɨkɨsyesye, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉkɨmenya, alɨnkʉbapapo abafundigwa baake, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Namwege, ʉgʉ go mbɨlɨ gwangʉ.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Alɨnkwega ɨkɨkombe ɨkya finga, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉbapapo, balɨnkʉnwa boosa nkɨkombe kɨlakɨla.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ɨlɨ lyo ilopa lyangʉ ɨlya kʉnangɨsya ʉlwitɨkano lwa Kyala. Likooneka ʉkʉbapoka bingi.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Nalooli nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, ndikwisa kʉnwamo kangɨ ɨfinga mpaka pi isikʉ lɨla, ɨlɨ angwisa kʉnwa ɨfinga ɨmbya mBʉnyafyale bwa Kyala.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Bo bɨmbile ʉlwɨmbo, balɨnkʉsookapo ʉkʉbʉʉka kʉ Kyamba kya Misyʉngʉtɨ.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Po paapo Jesu alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe mwesa mukʉʉndeka, paapo sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ, ‘Ngwisa kʉnkoma ʉntiimi, po ɨngʼoosi sikwisa kʉbalanila.’
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Looli bo nsyʉkile, ngʉbatalɨlapo ʉkʉbʉʉka kʉ Galilai.”
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Po Peeteli alɨnkʉnkaanika Jesu alɨnkʉtɨ, “Nalɨnga boosa bikʉkʉleka, ʉne ndikʉkʉleka sikʉ!”
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Nalooli nikʉkʉbʉʉla ʉgwe, ɨkɨlo ɨkɨ, bo ɨngongobe jɨkaalɨ ʉkʉkoolela ʉlwa kabɨlɨ, kʉngaana katatʉ.”
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Ʉmwene alɨnkʉkɨndɨlɨla ʉkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Nalɨnga ko kʉfwa pamopeene na nungwe, ndikʉkʉkaana sikʉ!” Abafundigwa baake boosa balɨnkʉjoba bo lɨlɨɨlyo.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Po Jesu na bafundigwa baake balɨnkʉbʉʉka pabʉjo ʉbwa mipiki ɨgya misyʉngʉtɨ, ʉbʉ bikʉtɨ Getisemani. Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Namutʉʉgale papaapa bo ngwipuuta.”
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Alɨnkʉbeega baa Peeteli, Jaakobo na Johani alɨnkʉja pamopeene nabo, alɨnkʉsulumania nʉ kʉtaamigwa fiijo mu ndumbula jaake.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Po alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ɨndumbula jangʉ jɨsulumeenie ʉlwa kʉfwa. Namutʉʉgale papaapa, muje maaso.”
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Alɨnkʉsemapo nkyeni panandɨ, alɨnkʉgwa ʉlʉpi, alɨnkwipuuta ʉkʉtɨ lɨnga sibagiile akabalɨlo kaake akaa ngʉbɨlo kakɨnde.
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Abba, gwe Taata! Syosa sibagiile kʉmyako. Ngʉkʉsʉʉma ʉʉsookesyepo ɨngʉbɨlo ɨsi. Leelo bʉlɨngabombigwa ʉbwigane bwangʉ, looli ʉbwako.”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Po Jesu alɨnkʉbʉʉka kʉ bafundigwa baake, alɨnkʉbaaga bagonile ʉtʉlo. Alɨnkʉmmbʉʉla Peeteli alɨnkʉtɨ, “Simoni ʉgonile ʉtʉlo? Bʉle, ʉtoliigwe ʉkʉja maaso na kʉkabalɨlo akanandɨ itolo?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Mujege maaso mwipuutege, ʉkʉtɨ mulɨngiisa kʉtoligwa nɨ ngelo. Mwiganile ʉkʉbomba kanunu, looli mukaja na maka.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Alɨnkʉbʉʉka, kangɨ alɨnkwipuuta, alɨnkʉjoba amasyʉ galagala.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Po alɨnkwisa, kangɨ alɨnkʉbaaga bagonile ʉtʉlo, paapo amaaso gaabo gaalɨ nʉ tʉlo twingi, bakaasimeenye nɨ sya kʉmmwamula.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Alɨnkwisa ʉlwa katatʉ, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mukaalɨ mukʉgona ʉtʉlo nʉ kʉtʉʉsya? Sifwene! Akabalɨlo kafikile. Keeta, ne Nnyamundʉ angʉbɨɨkigwa mmaboko agaa bandʉ ababiibi.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Amusumuke! Tʉbʉʉke. Keeta, ʉndɨɨli gwangʉ asegeliile.”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Po Jesu bo akaalɨ ikʉjoba, nakalɨnga alɨnkʉfika Juuta Isikalyoti, ʉgwa ndɨ bala kalongo na babɨlɨ, alɨnkwisa pamopeene nɨ kɨlʉndɨlo kya bandʉ aba baakolile ɨnyʉʉbo nɨ nduuha. Abandʉ abo baafumile kʉ bapuuti abalongosi, abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose na balongosi baa Bajuuta.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Juuta bo akaalɨ ʉkʉfika kwa Jesu, aababʉʉlile kɨlɨngaani ɨkɨmanyilo, aatile, “Ʉjʉ ngwakʉmfipa, jo jʉʉjo, mukankole, mukasookengepo nagwe kanunu itolo.”
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Nakalɨnga, Juuta alɨnkʉbʉʉka kwa Jesu, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mmanyisi!” Po alɨnkʉmfipa.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Po abandʉ bala balɨnkʉnkola Jesu.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Jʉmo ndɨ bala baalipo, alɨnkʉkwaba ʉlʉʉbo, alɨnkʉnsenga ɨmbʉlʉkʉtʉ ʉntʉmwa gwa mpuuti ʉnkʉlʉmba.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Po paapo Jesu alɨnkʉjoba kʉmyabo alɨnkʉtɨ, “Bʉle, mwisile mukolile ɨnyʉʉbo nɨ nduuha ngatɨ mukʉlɨkola inyambuta?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Bwila naatʉʉgalaga nkyeni mmyɨnu ndʉpaso lwa tempeli naamanyisyaga, mukaalɨngolilemo sikʉ! Leelo ɨsi silɨ bo ʉlʉ, ʉkʉtɨ siboneke ɨsi sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo.”
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Po abafundigwa baake boosa balɨnkʉnndeka Jesu, balɨnkʉbopa.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Looli aalipo ʉndʉmyana jʉmo ʉjʉ ankongaga Jesu, aaliibigile ɨkɨlʉndo ɨkya mwenda. Balɨnkʉgela ʉkʉnkola,
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 leelo aaliipukunywile, aabalekiile ʉmwenda, alɨnkʉbopa kɨtali.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Abandʉ bala balɨnkʉmmwega Jesu balɨnkʉntwala kʉkaaja kaa mpuuti ʉnkʉlʉmba, kʉno baabʉngeene boosa, abapuuti abalongosi, abalongosi baa Bajuuta na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Peeteli alɨnkʉnkonga Jesu pabʉtalipo, mpaka nkatɨ ndʉpaso lwa nnyumba jaa mpuuti ʉnkʉlʉmba. Po alɨnkʉtʉʉgala pamopeene na balɨndɨlɨli, alɨnkoota ʉmooto.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Po paapo abapuuti abalongosi bala na baa lʉkomaano lwa Sanihendilini boosa, baalondaga ʉbʉkeeti ʉbwa kʉjaaga ɨnjɨla ɨjaa kʉnngoga Jesu. Leelo balɨnkʉpondwa.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Abandʉ bingi bannjobelaga ʉbʉkeeti bwa bʉtʉngʉlʉ, leelo ʉbʉkeeti bwabo bwaleganaga.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Na bangɨ balɨnkwɨma, balɨnkʉnnjobela ʉbʉkeeti bwa bʉtʉngʉlʉ, balɨnkʉtɨ,
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 “Ʉswe twalɨmpɨliike ʉjʉ bo ikʉtɨ, ‘Ʉne nikʉjoomola ɨtempeli ɨjɨ jɨjengiigwe na maboko. Kangɨ kʉ masikʉ matatʉ nikʉjenga ɨjɨngɨ ɨsita kʉjengigwa na maboko.’ ”
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Poope ʉbʉkeeti bwabo bʉlɨnkʉlegana.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Po ʉmpuuti ʉnkʉlʉmba alɨnkwɨma pakatɨ, alɨnkʉnndaalʉʉsya Jesu alɨnkʉtɨ, “Ʉkʉkongana na ɨsi abandʉ aba bikʉkʉsitaaka ʉgwe, bʉle ʉtikwamula nalɨmo?”
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Looli Jesu akaalɨmmwamwile nalɨmo. Po ʉmpuuti ʉnkʉlʉmba alɨnkʉnndaalʉʉsya kangɨ, alɨnkʉtɨ, “Bʉle, ʉgwe gwe Meesija, gwe Mwana gwa Kyala ʉNsisya?”
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Eena, jo ʉne. Ʉmwe mukwisa kʉʉmbona ne Nnyamundʉ ndʉʉgeele kʉmwanya, pabʉjo ʉbwɨmɨkigwa, kʉkɨbafu ɨkiilɨɨlo ɨkya Kyala ʉMwene maka, bo ngwisa mmabɨngo agaa kʉmwanya.”
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Po ʉmpuuti ʉnkʉlʉmba alɨnkʉnyaafulania ɨmyenda gyake ʉkʉnangɨsya ʉbʉkalale, alɨnkʉtɨ, “Tukʉbʉlonda ʉbʉkeeti bwa fiki?
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Mupɨliike muno antʉkiile Kyala! Mukʉtɨ fiki ʉmwe?” Boosa balɨnkʉnndonga ʉkʉtɨ kanunu agogigwe.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Bamo balɨnkwanda ʉkʉnswela amata, balɨnkʉmpinya nɨ kɨtambala kʉmaaso, balɨnkʉmmbulɨka nɨ fibuli, balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Gwe Meesija, kunguluka! Jo jwani akʉkomile?” Boope abalɨndɨlɨli balɨnkʉmmwega, balɨnkʉnkoma na mapi.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Po Peeteli aalɨ pabʉjo bwa ndʉpaso. Alɨnkwisa ʉndɨndwana jʉmo ʉgwa mbabombi baa mpuuti ʉnkʉlʉmba,
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 alɨnkʉmmbona Peeteli ikoota ʉmooto. Alɨnkʉnndʉʉsamila alɨnkʉtɨ, “Na nungwe gwalɨ pamopeene na Jesu ʉNnasaleti.”
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Looli Peeteli alɨnkʉkaana alɨnkʉtɨ, “Ngasimanya ɨsi kʉjoba ʉgwe, ndikʉsyagania.” Alɨnkʉsookapo apa aalipo, alɨnkʉbʉʉka kʉ kɨfigo ɨkya lʉpaso. Nakalɨnga ɨngongobe jɨlɨnkʉkoolela.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Ʉndɨndwana jʉla alɨnkʉmmbona kangɨ, alɨnkwanda ʉkʉbabʉʉla aba baalyɨmile pala alɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ jo mwinaabo.”
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Looli ʉmwene alɨnkʉkaana kangɨ. Akabalɨlo bo kakɨndilepo panandɨ, aba baalyɨmile pala balɨnkʉmmbʉʉla Peeteli balɨnkʉtɨ, “Nalooli ʉgwe ʉlɨ mwinaabo, paapo ʉlɨ Ngalilai bo ʉlwabo.”
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Peeteli alɨnkwanda ʉkʉguna nʉ kʉlapa, alɨnkʉtɨ, “Ngammanya ʉmundʉ ʉjʉ mukʉnnjoba.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Nakalɨnga ɨngongobe jɨlɨnkʉkoolela ʉlwa kabɨlɨ. Po Peeteli alɨnkʉlɨkʉmbʉka iisyʉ ɨlɨ aajobile Jesu ʉkʉtɨ, “Ɨngongobe bo jɨkaalɨ ʉkʉkoolela ʉlwa kabɨlɨ, kʉngaana katatʉ.” Po alɨnkwinogona, alɨnkʉlɨla fiijo.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.