Marcos 12
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs VC
1 Po paapo Jesu alɨnkwanda ʉkʉjoba na balongosi bala mfifwanikɨsyo alɨnkʉtɨ, “Aaliko ʉmundʉ jʉmo ʉjʉ aalɨ nʉ ngʉnda. Aabyele amaafiilʉ, aasyʉngʉʉsiisye ʉlʉpaso, aakʉmbile ʉbwina ʉbwa kʉkamɨlamo ɨseke sya maafiilʉ, kangɨ aajengile ɨkɨsonge ɨkya kwɨmapo abalɨndɨlɨli. Alɨnkʉbabɨɨkamo abalɨmi abaa kʉkeetelela ɨmipiki gya maafiilʉ gɨla, ʉkʉtɨ ɨseke bo sibɨfwifwe, biise bajabane. Po alɨnkwenda ɨnjɨla jaa pabʉtali.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 Akabalɨlo kaa kʉtʉngʉla ɨseke bo kafikile, alɨnkʉntʉma jʉmo mbabombeli baake kʉ balɨmi bala ʉkʉtɨ bampeko ɨkɨjabo kyake.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Looli abalɨmi bala balɨnkʉnkola, balɨnkʉnkoma nʉ kʉnkaga kɨsita kʉmpapo nafimo.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Po ʉmwene ngʉnda jʉla alɨnkʉntʉma kangɨ ʉmbombeli ʉjʉngɨ, joope balɨnkʉmfulasya ʉntʉ nʉ kʉmmbombela ɨngosya soni.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Po alɨnkʉntʉma kangɨ ʉjʉngɨ, jo balɨnkʉnngoga. Alɨnkʉbatʉma na bangɨ baa bingi, po bamo balɨnkʉbakoma, abangɨ balɨnkʉbagoga.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 Aasyele ʉmundʉ jʉmojwene itolo ʉgwa kʉntʉma, jo mwanaake jʉmojwene ntɨga ʉndʉmyana, kangɨ ʉnkʉndwe. Po kʉmmalɨɨkɨsyo joope alɨnkʉntʉma kʉ ngʉnda, alɨnkʉtɨ, ‘Ʉmwanangʉ jo bikwakʉmmwɨmɨkaga.’
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Looli abalɨmi balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, ‘Ʉjʉ jo mwene kɨlɨngo. Isaga tʉnngoge, ʉkʉtɨ ɨkɨlɨngo kɨjege kyɨtʉ.’
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Balɨnkʉnkola, balɨnkʉnngoga, balɨnkʉnsoosyamo mu ngʉnda.”
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 Po Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Po ʉmwene ngʉnda jʉla ikwakʉbomba ɨfiki? Ikwisa kʉbagoga abalɨmi bala, nʉ ngʉnda gʉla ikʉbapapo abangɨ.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 Bʉle, mukabalamo Kalata ʉMwikemo? Apa sisimbiigwe ʉkʉtɨ,
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 ɄNtwa Kyala jo ʉjʉ asipelile ɨsyo,
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Abalongosi baa Bajuuta balɨnkʉlonda ʉkʉnkola, paapo baasyageenie ʉkʉtɨ, ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨ aabajobaga abeene. Looli balɨnkʉkɨtiila ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ, po balɨnkʉnndeka, balɨnkʉsookapo.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Po paapo abalongosi baa Bajuuta balɨnkʉbatʉma kwa Jesu aBafalisai bamo, na babombeli abaa Heloti, ʉkʉtɨ bankolele mmasyʉ gaake.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Bo bafikile kwa Jesu balɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, tʉmeenye ʉkʉtɨ ʉgwe ʉlɨ ngolofu, kangɨ ʉtikʉpaasya ɨsi bikwinogona abandʉ. Kʉmanyisya ɨsya Kyala kʉ bwanalooli, kɨsita kʉpaasya ʉbʉsisya bwa bandʉ. Bʉle, ɨndagɨlo sya Moose sikʉtwitɨkɨsya ʉkʉsonga ɨsongo kʉ malafyale gwa Balooma, pamo mma?
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Tʉsongege pamo tʉlɨngasongaga?” Leelo bo abʉbwene ʉbʉsyobi bwabo alɨnkʉtɨ, “Fiki mukʉʉngela? Namundwalɨle ʉlʉtalama lʉmo ʉlwa ndenali, ngeete.”
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Po paapo balɨnkʉntwalɨla. Ʉmwene Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Ɨkɨfwani ɨkɨ kyani, nɨ ngamu ɨjɨ jaani?” Balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Fya malafyale gwa Balooma.”
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Po ɨfya malafyale gwa Balooma mumpege ʉmalafyale gwa Balooma, nɨ fya Kyala mumpege Kyala.” Po abeene balɨnkʉswiga muno aalyamuliile na mahala.
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Po aBasatukai balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu. Abeene baamanyisyaga ʉkʉtɨ abandʉ bakabagɨla ʉkʉsyʉka ʉkʉfuma mbafwe. Po balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ,
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 “Gwe Mmanyisi, Moose aatʉsimbiile mu ndagɨlo, ʉkʉtɨ, ‘Lɨnga ʉmundʉ ikʉfwa kɨsita kʉpaapa ʉmwana najʉmo, ʉgwamyabo ammwingɨlengepo ɨkɨlɨngo ʉnkiikʉlʉ ʉmfwɨle jʉla, ʉkʉtɨ ampaapɨle abaana ʉjʉ afwile.’
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Po baaliko abanyamundʉ bahaano na babɨlɨ. Ʉgwa kwanda alɨnkwega ʉnkiikʉlʉ, alɨnkʉfwa kɨsita kʉpaapa ʉmwana najʉmo.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Ʉgwa bʉbɨlɨ, alɨnkwenda nʉ kʉmmwingɨlapo ʉnkiikʉlʉ jʉla, alɨnkʉfwa kɨsita kʉpaapa nagwe, nʉ gwa bʉtatʉ bʉbʉʉbo, joope alɨnkʉfwa kɨsita kʉpaapa nagwe.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 Boosa bahaano na babɨlɨ balɨnkʉfwa kɨsita kʉkaba ʉmwana najʉmo. Kʉmmalɨɨkɨsyo ʉnkiikʉlʉ jʉla joope alɨnkʉfwa.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 Abandʉ boosa bo basyʉkile, ʉnkiikʉlʉ jʉla ikwisa kʉjaga nkasi gwani? Paapo boosa bahaano na babɨlɨ baalɨmmwegilemo.”
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe mukʉsoba paapo mukasyagania ɨsi sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo, kangɨ mukagamanya amaka gaa Kyala muno gajɨɨliile.
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Paapo abafwe bo basyʉkile, bikʉjaga bo ʉlwa bandʉmi aba balɨ kʉmwanya, aba batikwega nʉ kwegigwa.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Looli ɨsya kʉsyʉsigwa abafwe, bʉle mukabalamo kalata ʉgwa Moose, pala Kyala aajobaga nkɨsyanjʉ kɨla kyakaga ʉmooto? Kyala aalɨmmbʉʉlile Moose aatile, ‘Ʉne ne Kyala gwa Abulahamu, Kyala gwa Isaka na Kyala gwa Jaakobo.’
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Kyala akaja jo Kyala gwa bafwe, looli gwa bʉʉmi. Ʉmwe mukʉsoba fiijo.”
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Po ʉmmanyisi gwa ndagɨlo sya Moose jʉmo, aabʉʉkile pala baalipo. Aabapɨliike bo bikʉjobesania baabo, aasyageenie ʉkʉtɨ Jesu aabaamwile ɨsya nalooli. Po joope alɨnkʉnndaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Lo lʉlagɨlo lʉlɨkʉ ʉlʉkʉlʉmba kʉlɨ syosa?”
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Jesu alɨnkʉtɨ, “Ʉlʉkʉlʉmba lo ʉlʉ lukʉtɨ, ‘Pɨlɨka mwe Banyaisilaɨli! ɄNtwa Kyala gwɨtʉ jo Ntwa jʉmojwene ntɨga.
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Ʉnnganege ʉNtwa Kyala gwako nɨ ndumbula jaako joosa, nɨ mbepo jaako joosa, na mahala gaako goosa, na maka gaako goosa!’
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Ʉlʉlagɨlo ʉlwa bʉbɨlɨ lo ʉlʉ lukʉtɨ, ‘Ʉbaganege abanino bo ʉlʉ gwijiiganile ʉgwe.’ Lʉkajako ʉlʉlagɨlo ʉlʉkʉlʉmba ʉkʉsikɨnda ɨsi.”
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Po paapo ʉmmanyisi jʉla alɨnkʉtɨ, “Moomuumo Mmanyisi! Ʉjobile ɨsya nalooli ʉkʉtɨ Kyala alɨ jʉmojwene ntɨga, kangɨ akajako ʉjʉngɨ, jo jʉʉjo mwene.
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Ʉkʉnngana Kyala nɨ ndumbula jaako joosa, na mahala gaako goosa, na maka gaako goosa, nʉ kʉbagana abanino bo ʉlʉ gwijiiganile ʉgwe, kʉkɨndile ʉkʉnsookesya Kyala ɨfyabʉpe na makemo.”
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Joope Jesu bo ammbwene ʉkʉtɨ ajobile ɨsya mahala alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉgwe ʉkaja kʉbʉtali nʉ Bʉnyafyale bwa Kyala.” Akaagelilepo ʉmundʉ najʉmo ʉkʉnndaalʉʉsya kangɨ Jesu.
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Jesu bo ikʉmanyisya ndʉpaso lwa tempeli, alɨnkʉbalaalʉʉsya abandʉ aba baalipo alɨnkʉtɨ, “Fiki abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose bikʉjoba ʉkʉtɨ Meesija Mwana gwa malafyale Ndaabɨti?
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Ndaabɨti bo ikʉlongosigwa na Mbepo Mwikemo aatile,
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 “Ndaabɨti jʉʉjo ikʉnnjoba Meesija ʉkʉtɨ Ntwa. Po Meesija ikʉjaga mwanaake bʉleebʉle?” Ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu kya bandʉ kɨlɨnkʉpɨlɨkɨsya nʉ lʉsekelo.
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Jesu bo ikʉbamanyisya alɨnkʉtɨ, “Mujege maaso na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose! Biiganile ʉkwenda bo bafwele ɨmyenda ɨmitali, ʉkʉtɨ abandʉ babaponiege kʉ lwɨmɨko mu sokoni.
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 Bikwisalɨla ʉkʉtʉʉgasya pa fikota ɨfya bɨɨmɨkigwa mu ngomaano, pabʉjo ʉbwa bɨɨmɨkigwa pa lʉsekelo.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Bikʉkabɨla mbʉsyobi ɨfyʉma kʉ bakiikʉlʉ abafwɨle, kangɨ bikwipuuta ɨnyiipuuto ɨndali, ɨsya kʉlabaasya. Pi isikʉ lya bʉlongi, bikwisa kwambɨlɨlaga ʉlʉfundo ʉlʉnywamu kwa Kyala!”
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Jesu bo alɨ ndʉpaso lwa tempeli, alɨnkʉtʉʉgala ʉkʉningɨsania nɨ kya kʉsopamo amakemo. Alɨnkʉbakeeta abandʉ bo balɨ pakʉsopa ɨndalama. Abakabi baa bingi baasopangamo ɨndalama nyingi.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Po alɨnkwisa joope ʉnkiikʉlʉ jʉmo ʉmfwɨle ʉndondo, alɨnkʉsopa ʉtʉsenti tʉbɨlɨ.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Po paapo Jesu alɨnkʉbabɨlɨkɨla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Nalooli nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ ʉmfwɨle ʉndondo, asoosiisye ɨndalama nyingi ʉkʉbakɨnda boosa aba basoosiisye nkya kʉsopamo amakemo.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 Paapo abangɨ boosa basopile ɨfi beegile mfyʉma fyabo ɨfi fijeelile, looli ʉmfwɨle ʉjʉ mbʉlondo bwake asoosiisye fyosa ɨfi aalɨ nafyo, ɨfi aafisʉʉbɨlaga mbʉʉmi bwake.”
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.