Marcos 12

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Po paapo Jesu alɨnkwanda ʉkʉjoba na balongosi bala mfifwanikɨsyo alɨnkʉtɨ, “Aaliko ʉmundʉ jʉmo ʉjʉ aalɨ nʉ ngʉnda. Aabyele amaafiilʉ, aasyʉngʉʉsiisye ʉlʉpaso, aakʉmbile ʉbwina ʉbwa kʉkamɨlamo ɨseke sya maafiilʉ, kangɨ aajengile ɨkɨsonge ɨkya kwɨmapo abalɨndɨlɨli. Alɨnkʉbabɨɨkamo abalɨmi abaa kʉkeetelela ɨmipiki gya maafiilʉ gɨla, ʉkʉtɨ ɨseke bo sibɨfwifwe, biise bajabane. Po alɨnkwenda ɨnjɨla jaa pabʉtali.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Akabalɨlo kaa kʉtʉngʉla ɨseke bo kafikile, alɨnkʉntʉma jʉmo mbabombeli baake kʉ balɨmi bala ʉkʉtɨ bampeko ɨkɨjabo kyake.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Looli abalɨmi bala balɨnkʉnkola, balɨnkʉnkoma nʉ kʉnkaga kɨsita kʉmpapo nafimo.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Po ʉmwene ngʉnda jʉla alɨnkʉntʉma kangɨ ʉmbombeli ʉjʉngɨ, joope balɨnkʉmfulasya ʉntʉ nʉ kʉmmbombela ɨngosya soni.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Po alɨnkʉntʉma kangɨ ʉjʉngɨ, jo balɨnkʉnngoga. Alɨnkʉbatʉma na bangɨ baa bingi, po bamo balɨnkʉbakoma, abangɨ balɨnkʉbagoga.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 Aasyele ʉmundʉ jʉmojwene itolo ʉgwa kʉntʉma, jo mwanaake jʉmojwene ntɨga ʉndʉmyana, kangɨ ʉnkʉndwe. Po kʉmmalɨɨkɨsyo joope alɨnkʉntʉma kʉ ngʉnda, alɨnkʉtɨ, ‘Ʉmwanangʉ jo bikwakʉmmwɨmɨkaga.’
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 Looli abalɨmi balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, ‘Ʉjʉ jo mwene kɨlɨngo. Isaga tʉnngoge, ʉkʉtɨ ɨkɨlɨngo kɨjege kyɨtʉ.’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Balɨnkʉnkola, balɨnkʉnngoga, balɨnkʉnsoosyamo mu ngʉnda.”
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Po Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Po ʉmwene ngʉnda jʉla ikwakʉbomba ɨfiki? Ikwisa kʉbagoga abalɨmi bala, nʉ ngʉnda gʉla ikʉbapapo abangɨ.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Bʉle, mukabalamo Kalata ʉMwikemo? Apa sisimbiigwe ʉkʉtɨ,
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 ɄNtwa Kyala jo ʉjʉ asipelile ɨsyo,
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Abalongosi baa Bajuuta balɨnkʉlonda ʉkʉnkola, paapo baasyageenie ʉkʉtɨ, ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨ aabajobaga abeene. Looli balɨnkʉkɨtiila ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ, po balɨnkʉnndeka, balɨnkʉsookapo.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Po paapo abalongosi baa Bajuuta balɨnkʉbatʉma kwa Jesu aBafalisai bamo, na babombeli abaa Heloti, ʉkʉtɨ bankolele mmasyʉ gaake.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Bo bafikile kwa Jesu balɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, tʉmeenye ʉkʉtɨ ʉgwe ʉlɨ ngolofu, kangɨ ʉtikʉpaasya ɨsi bikwinogona abandʉ. Kʉmanyisya ɨsya Kyala kʉ bwanalooli, kɨsita kʉpaasya ʉbʉsisya bwa bandʉ. Bʉle, ɨndagɨlo sya Moose sikʉtwitɨkɨsya ʉkʉsonga ɨsongo kʉ malafyale gwa Balooma, pamo mma?
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Tʉsongege pamo tʉlɨngasongaga?” Leelo bo abʉbwene ʉbʉsyobi bwabo alɨnkʉtɨ, “Fiki mukʉʉngela? Namundwalɨle ʉlʉtalama lʉmo ʉlwa ndenali, ngeete.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Po paapo balɨnkʉntwalɨla. Ʉmwene Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Ɨkɨfwani ɨkɨ kyani, nɨ ngamu ɨjɨ jaani?” Balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Fya malafyale gwa Balooma.”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Po ɨfya malafyale gwa Balooma mumpege ʉmalafyale gwa Balooma, nɨ fya Kyala mumpege Kyala.” Po abeene balɨnkʉswiga muno aalyamuliile na mahala.
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Po aBasatukai balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu. Abeene baamanyisyaga ʉkʉtɨ abandʉ bakabagɨla ʉkʉsyʉka ʉkʉfuma mbafwe. Po balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ,
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 “Gwe Mmanyisi, Moose aatʉsimbiile mu ndagɨlo, ʉkʉtɨ, ‘Lɨnga ʉmundʉ ikʉfwa kɨsita kʉpaapa ʉmwana najʉmo, ʉgwamyabo ammwingɨlengepo ɨkɨlɨngo ʉnkiikʉlʉ ʉmfwɨle jʉla, ʉkʉtɨ ampaapɨle abaana ʉjʉ afwile.’
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Po baaliko abanyamundʉ bahaano na babɨlɨ. Ʉgwa kwanda alɨnkwega ʉnkiikʉlʉ, alɨnkʉfwa kɨsita kʉpaapa ʉmwana najʉmo.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Ʉgwa bʉbɨlɨ, alɨnkwenda nʉ kʉmmwingɨlapo ʉnkiikʉlʉ jʉla, alɨnkʉfwa kɨsita kʉpaapa nagwe, nʉ gwa bʉtatʉ bʉbʉʉbo, joope alɨnkʉfwa kɨsita kʉpaapa nagwe.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Boosa bahaano na babɨlɨ balɨnkʉfwa kɨsita kʉkaba ʉmwana najʉmo. Kʉmmalɨɨkɨsyo ʉnkiikʉlʉ jʉla joope alɨnkʉfwa.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Abandʉ boosa bo basyʉkile, ʉnkiikʉlʉ jʉla ikwisa kʉjaga nkasi gwani? Paapo boosa bahaano na babɨlɨ baalɨmmwegilemo.”
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe mukʉsoba paapo mukasyagania ɨsi sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo, kangɨ mukagamanya amaka gaa Kyala muno gajɨɨliile.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Paapo abafwe bo basyʉkile, bikʉjaga bo ʉlwa bandʉmi aba balɨ kʉmwanya, aba batikwega nʉ kwegigwa.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 Looli ɨsya kʉsyʉsigwa abafwe, bʉle mukabalamo kalata ʉgwa Moose, pala Kyala aajobaga nkɨsyanjʉ kɨla kyakaga ʉmooto? Kyala aalɨmmbʉʉlile Moose aatile, ‘Ʉne ne Kyala gwa Abulahamu, Kyala gwa Isaka na Kyala gwa Jaakobo.’
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Kyala akaja jo Kyala gwa bafwe, looli gwa bʉʉmi. Ʉmwe mukʉsoba fiijo.”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Po ʉmmanyisi gwa ndagɨlo sya Moose jʉmo, aabʉʉkile pala baalipo. Aabapɨliike bo bikʉjobesania baabo, aasyageenie ʉkʉtɨ Jesu aabaamwile ɨsya nalooli. Po joope alɨnkʉnndaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Lo lʉlagɨlo lʉlɨkʉ ʉlʉkʉlʉmba kʉlɨ syosa?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Jesu alɨnkʉtɨ, “Ʉlʉkʉlʉmba lo ʉlʉ lukʉtɨ, ‘Pɨlɨka mwe Banyaisilaɨli! ɄNtwa Kyala gwɨtʉ jo Ntwa jʉmojwene ntɨga.
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Ʉnnganege ʉNtwa Kyala gwako nɨ ndumbula jaako joosa, nɨ mbepo jaako joosa, na mahala gaako goosa, na maka gaako goosa!’
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 Ʉlʉlagɨlo ʉlwa bʉbɨlɨ lo ʉlʉ lukʉtɨ, ‘Ʉbaganege abanino bo ʉlʉ gwijiiganile ʉgwe.’ Lʉkajako ʉlʉlagɨlo ʉlʉkʉlʉmba ʉkʉsikɨnda ɨsi.”
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Po paapo ʉmmanyisi jʉla alɨnkʉtɨ, “Moomuumo Mmanyisi! Ʉjobile ɨsya nalooli ʉkʉtɨ Kyala alɨ jʉmojwene ntɨga, kangɨ akajako ʉjʉngɨ, jo jʉʉjo mwene.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Ʉkʉnngana Kyala nɨ ndumbula jaako joosa, na mahala gaako goosa, na maka gaako goosa, nʉ kʉbagana abanino bo ʉlʉ gwijiiganile ʉgwe, kʉkɨndile ʉkʉnsookesya Kyala ɨfyabʉpe na makemo.”
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Joope Jesu bo ammbwene ʉkʉtɨ ajobile ɨsya mahala alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉgwe ʉkaja kʉbʉtali nʉ Bʉnyafyale bwa Kyala.” Akaagelilepo ʉmundʉ najʉmo ʉkʉnndaalʉʉsya kangɨ Jesu.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Jesu bo ikʉmanyisya ndʉpaso lwa tempeli, alɨnkʉbalaalʉʉsya abandʉ aba baalipo alɨnkʉtɨ, “Fiki abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose bikʉjoba ʉkʉtɨ Meesija Mwana gwa malafyale Ndaabɨti?
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Ndaabɨti bo ikʉlongosigwa na Mbepo Mwikemo aatile,
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 “Ndaabɨti jʉʉjo ikʉnnjoba Meesija ʉkʉtɨ Ntwa. Po Meesija ikʉjaga mwanaake bʉleebʉle?” Ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu kya bandʉ kɨlɨnkʉpɨlɨkɨsya nʉ lʉsekelo.
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Jesu bo ikʉbamanyisya alɨnkʉtɨ, “Mujege maaso na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose! Biiganile ʉkwenda bo bafwele ɨmyenda ɨmitali, ʉkʉtɨ abandʉ babaponiege kʉ lwɨmɨko mu sokoni.
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Bikwisalɨla ʉkʉtʉʉgasya pa fikota ɨfya bɨɨmɨkigwa mu ngomaano, pabʉjo ʉbwa bɨɨmɨkigwa pa lʉsekelo.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Bikʉkabɨla mbʉsyobi ɨfyʉma kʉ bakiikʉlʉ abafwɨle, kangɨ bikwipuuta ɨnyiipuuto ɨndali, ɨsya kʉlabaasya. Pi isikʉ lya bʉlongi, bikwisa kwambɨlɨlaga ʉlʉfundo ʉlʉnywamu kwa Kyala!”
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Jesu bo alɨ ndʉpaso lwa tempeli, alɨnkʉtʉʉgala ʉkʉningɨsania nɨ kya kʉsopamo amakemo. Alɨnkʉbakeeta abandʉ bo balɨ pakʉsopa ɨndalama. Abakabi baa bingi baasopangamo ɨndalama nyingi.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Po alɨnkwisa joope ʉnkiikʉlʉ jʉmo ʉmfwɨle ʉndondo, alɨnkʉsopa ʉtʉsenti tʉbɨlɨ.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Po paapo Jesu alɨnkʉbabɨlɨkɨla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Nalooli nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ ʉmfwɨle ʉndondo, asoosiisye ɨndalama nyingi ʉkʉbakɨnda boosa aba basoosiisye nkya kʉsopamo amakemo.
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Paapo abangɨ boosa basopile ɨfi beegile mfyʉma fyabo ɨfi fijeelile, looli ʉmfwɨle ʉjʉ mbʉlondo bwake asoosiisye fyosa ɨfi aalɨ nafyo, ɨfi aafisʉʉbɨlaga mbʉʉmi bwake.”
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.