Marcos 12
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NTLH
1 Po paapo Jesu alɨnkwanda ʉkʉjoba na balongosi bala mfifwanikɨsyo alɨnkʉtɨ, “Aaliko ʉmundʉ jʉmo ʉjʉ aalɨ nʉ ngʉnda. Aabyele amaafiilʉ, aasyʉngʉʉsiisye ʉlʉpaso, aakʉmbile ʉbwina ʉbwa kʉkamɨlamo ɨseke sya maafiilʉ, kangɨ aajengile ɨkɨsonge ɨkya kwɨmapo abalɨndɨlɨli. Alɨnkʉbabɨɨkamo abalɨmi abaa kʉkeetelela ɨmipiki gya maafiilʉ gɨla, ʉkʉtɨ ɨseke bo sibɨfwifwe, biise bajabane. Po alɨnkwenda ɨnjɨla jaa pabʉtali.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 Akabalɨlo kaa kʉtʉngʉla ɨseke bo kafikile, alɨnkʉntʉma jʉmo mbabombeli baake kʉ balɨmi bala ʉkʉtɨ bampeko ɨkɨjabo kyake.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Looli abalɨmi bala balɨnkʉnkola, balɨnkʉnkoma nʉ kʉnkaga kɨsita kʉmpapo nafimo.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Po ʉmwene ngʉnda jʉla alɨnkʉntʉma kangɨ ʉmbombeli ʉjʉngɨ, joope balɨnkʉmfulasya ʉntʉ nʉ kʉmmbombela ɨngosya soni.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Po alɨnkʉntʉma kangɨ ʉjʉngɨ, jo balɨnkʉnngoga. Alɨnkʉbatʉma na bangɨ baa bingi, po bamo balɨnkʉbakoma, abangɨ balɨnkʉbagoga.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 Aasyele ʉmundʉ jʉmojwene itolo ʉgwa kʉntʉma, jo mwanaake jʉmojwene ntɨga ʉndʉmyana, kangɨ ʉnkʉndwe. Po kʉmmalɨɨkɨsyo joope alɨnkʉntʉma kʉ ngʉnda, alɨnkʉtɨ, ‘Ʉmwanangʉ jo bikwakʉmmwɨmɨkaga.’
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 Looli abalɨmi balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, ‘Ʉjʉ jo mwene kɨlɨngo. Isaga tʉnngoge, ʉkʉtɨ ɨkɨlɨngo kɨjege kyɨtʉ.’
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Balɨnkʉnkola, balɨnkʉnngoga, balɨnkʉnsoosyamo mu ngʉnda.”
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 Po Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Po ʉmwene ngʉnda jʉla ikwakʉbomba ɨfiki? Ikwisa kʉbagoga abalɨmi bala, nʉ ngʉnda gʉla ikʉbapapo abangɨ.
9 Aí Jesus perguntou:
10 Bʉle, mukabalamo Kalata ʉMwikemo? Apa sisimbiigwe ʉkʉtɨ,
10 Vocês não leram o que as
11 ɄNtwa Kyala jo ʉjʉ asipelile ɨsyo,
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Abalongosi baa Bajuuta balɨnkʉlonda ʉkʉnkola, paapo baasyageenie ʉkʉtɨ, ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨ aabajobaga abeene. Looli balɨnkʉkɨtiila ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ, po balɨnkʉnndeka, balɨnkʉsookapo.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Po paapo abalongosi baa Bajuuta balɨnkʉbatʉma kwa Jesu aBafalisai bamo, na babombeli abaa Heloti, ʉkʉtɨ bankolele mmasyʉ gaake.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Bo bafikile kwa Jesu balɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, tʉmeenye ʉkʉtɨ ʉgwe ʉlɨ ngolofu, kangɨ ʉtikʉpaasya ɨsi bikwinogona abandʉ. Kʉmanyisya ɨsya Kyala kʉ bwanalooli, kɨsita kʉpaasya ʉbʉsisya bwa bandʉ. Bʉle, ɨndagɨlo sya Moose sikʉtwitɨkɨsya ʉkʉsonga ɨsongo kʉ malafyale gwa Balooma, pamo mma?
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Tʉsongege pamo tʉlɨngasongaga?” Leelo bo abʉbwene ʉbʉsyobi bwabo alɨnkʉtɨ, “Fiki mukʉʉngela? Namundwalɨle ʉlʉtalama lʉmo ʉlwa ndenali, ngeete.”
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 Po paapo balɨnkʉntwalɨla. Ʉmwene Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Ɨkɨfwani ɨkɨ kyani, nɨ ngamu ɨjɨ jaani?” Balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Fya malafyale gwa Balooma.”
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Po ɨfya malafyale gwa Balooma mumpege ʉmalafyale gwa Balooma, nɨ fya Kyala mumpege Kyala.” Po abeene balɨnkʉswiga muno aalyamuliile na mahala.
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Po aBasatukai balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu. Abeene baamanyisyaga ʉkʉtɨ abandʉ bakabagɨla ʉkʉsyʉka ʉkʉfuma mbafwe. Po balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ,
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 “Gwe Mmanyisi, Moose aatʉsimbiile mu ndagɨlo, ʉkʉtɨ, ‘Lɨnga ʉmundʉ ikʉfwa kɨsita kʉpaapa ʉmwana najʉmo, ʉgwamyabo ammwingɨlengepo ɨkɨlɨngo ʉnkiikʉlʉ ʉmfwɨle jʉla, ʉkʉtɨ ampaapɨle abaana ʉjʉ afwile.’
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 Po baaliko abanyamundʉ bahaano na babɨlɨ. Ʉgwa kwanda alɨnkwega ʉnkiikʉlʉ, alɨnkʉfwa kɨsita kʉpaapa ʉmwana najʉmo.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Ʉgwa bʉbɨlɨ, alɨnkwenda nʉ kʉmmwingɨlapo ʉnkiikʉlʉ jʉla, alɨnkʉfwa kɨsita kʉpaapa nagwe, nʉ gwa bʉtatʉ bʉbʉʉbo, joope alɨnkʉfwa kɨsita kʉpaapa nagwe.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Boosa bahaano na babɨlɨ balɨnkʉfwa kɨsita kʉkaba ʉmwana najʉmo. Kʉmmalɨɨkɨsyo ʉnkiikʉlʉ jʉla joope alɨnkʉfwa.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 Abandʉ boosa bo basyʉkile, ʉnkiikʉlʉ jʉla ikwisa kʉjaga nkasi gwani? Paapo boosa bahaano na babɨlɨ baalɨmmwegilemo.”
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe mukʉsoba paapo mukasyagania ɨsi sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo, kangɨ mukagamanya amaka gaa Kyala muno gajɨɨliile.
24 Jesus respondeu:
25 Paapo abafwe bo basyʉkile, bikʉjaga bo ʉlwa bandʉmi aba balɨ kʉmwanya, aba batikwega nʉ kwegigwa.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 Looli ɨsya kʉsyʉsigwa abafwe, bʉle mukabalamo kalata ʉgwa Moose, pala Kyala aajobaga nkɨsyanjʉ kɨla kyakaga ʉmooto? Kyala aalɨmmbʉʉlile Moose aatile, ‘Ʉne ne Kyala gwa Abulahamu, Kyala gwa Isaka na Kyala gwa Jaakobo.’
26 Vocês nunca leram no
27 Kyala akaja jo Kyala gwa bafwe, looli gwa bʉʉmi. Ʉmwe mukʉsoba fiijo.”
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Po ʉmmanyisi gwa ndagɨlo sya Moose jʉmo, aabʉʉkile pala baalipo. Aabapɨliike bo bikʉjobesania baabo, aasyageenie ʉkʉtɨ Jesu aabaamwile ɨsya nalooli. Po joope alɨnkʉnndaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Lo lʉlagɨlo lʉlɨkʉ ʉlʉkʉlʉmba kʉlɨ syosa?”
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Jesu alɨnkʉtɨ, “Ʉlʉkʉlʉmba lo ʉlʉ lukʉtɨ, ‘Pɨlɨka mwe Banyaisilaɨli! ɄNtwa Kyala gwɨtʉ jo Ntwa jʉmojwene ntɨga.
29 Jesus respondeu:
30 Ʉnnganege ʉNtwa Kyala gwako nɨ ndumbula jaako joosa, nɨ mbepo jaako joosa, na mahala gaako goosa, na maka gaako goosa!’
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Ʉlʉlagɨlo ʉlwa bʉbɨlɨ lo ʉlʉ lukʉtɨ, ‘Ʉbaganege abanino bo ʉlʉ gwijiiganile ʉgwe.’ Lʉkajako ʉlʉlagɨlo ʉlʉkʉlʉmba ʉkʉsikɨnda ɨsi.”
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Po paapo ʉmmanyisi jʉla alɨnkʉtɨ, “Moomuumo Mmanyisi! Ʉjobile ɨsya nalooli ʉkʉtɨ Kyala alɨ jʉmojwene ntɨga, kangɨ akajako ʉjʉngɨ, jo jʉʉjo mwene.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Ʉkʉnngana Kyala nɨ ndumbula jaako joosa, na mahala gaako goosa, na maka gaako goosa, nʉ kʉbagana abanino bo ʉlʉ gwijiiganile ʉgwe, kʉkɨndile ʉkʉnsookesya Kyala ɨfyabʉpe na makemo.”
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Joope Jesu bo ammbwene ʉkʉtɨ ajobile ɨsya mahala alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉgwe ʉkaja kʉbʉtali nʉ Bʉnyafyale bwa Kyala.” Akaagelilepo ʉmundʉ najʉmo ʉkʉnndaalʉʉsya kangɨ Jesu.
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Jesu bo ikʉmanyisya ndʉpaso lwa tempeli, alɨnkʉbalaalʉʉsya abandʉ aba baalipo alɨnkʉtɨ, “Fiki abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose bikʉjoba ʉkʉtɨ Meesija Mwana gwa malafyale Ndaabɨti?
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Ndaabɨti bo ikʉlongosigwa na Mbepo Mwikemo aatile,
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 “Ndaabɨti jʉʉjo ikʉnnjoba Meesija ʉkʉtɨ Ntwa. Po Meesija ikʉjaga mwanaake bʉleebʉle?” Ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu kya bandʉ kɨlɨnkʉpɨlɨkɨsya nʉ lʉsekelo.
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Jesu bo ikʉbamanyisya alɨnkʉtɨ, “Mujege maaso na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose! Biiganile ʉkwenda bo bafwele ɨmyenda ɨmitali, ʉkʉtɨ abandʉ babaponiege kʉ lwɨmɨko mu sokoni.
38 Ele dizia ao povo:
39 Bikwisalɨla ʉkʉtʉʉgasya pa fikota ɨfya bɨɨmɨkigwa mu ngomaano, pabʉjo ʉbwa bɨɨmɨkigwa pa lʉsekelo.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Bikʉkabɨla mbʉsyobi ɨfyʉma kʉ bakiikʉlʉ abafwɨle, kangɨ bikwipuuta ɨnyiipuuto ɨndali, ɨsya kʉlabaasya. Pi isikʉ lya bʉlongi, bikwisa kwambɨlɨlaga ʉlʉfundo ʉlʉnywamu kwa Kyala!”
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Jesu bo alɨ ndʉpaso lwa tempeli, alɨnkʉtʉʉgala ʉkʉningɨsania nɨ kya kʉsopamo amakemo. Alɨnkʉbakeeta abandʉ bo balɨ pakʉsopa ɨndalama. Abakabi baa bingi baasopangamo ɨndalama nyingi.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 Po alɨnkwisa joope ʉnkiikʉlʉ jʉmo ʉmfwɨle ʉndondo, alɨnkʉsopa ʉtʉsenti tʉbɨlɨ.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Po paapo Jesu alɨnkʉbabɨlɨkɨla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Nalooli nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ ʉmfwɨle ʉndondo, asoosiisye ɨndalama nyingi ʉkʉbakɨnda boosa aba basoosiisye nkya kʉsopamo amakemo.
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 Paapo abangɨ boosa basopile ɨfi beegile mfyʉma fyabo ɨfi fijeelile, looli ʉmfwɨle ʉjʉ mbʉlondo bwake asoosiisye fyosa ɨfi aalɨ nafyo, ɨfi aafisʉʉbɨlaga mbʉʉmi bwake.”
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.