Marcos 11
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NVT
1 Po Jesu na bafundigwa baake bo basegeliile mu Jelusalemu, balɨnkʉfika mu Betanija na mu Betifage, ʉtwaja ʉtʉ tʉlɨ kɨfuki nʉ bʉjo ʉbʉ bikʉtɨ Kyamba kya Misyʉngʉtɨ. Jesu alɨnkʉbatʉma abafundigwa baake babɨlɨ,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Namubʉʉkege nkaaja kala aka kalɨ nkyeni mmyɨnu. Bo mwingiile mula, mukwakʉjaaga ɨmwana jaa mbunda jɨkʉngiigwe, ɨjɨ ʉmundʉ akiitogamo sikʉ. Mukajaabʉle, mukajɨtwale apa.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Lɨnga ʉmundʉ ikʉbalaalʉʉsya ikʉtɨ, ‘Fiki mukʉbomba bo ʉlo?’ mukatɨgɨ, ‘ɄNtwa afumbilwe najo, nakalɨnga ikwakʉjɨtʉma papaapa.’ ”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Po paapo balɨnkʉbʉʉka, balɨnkwakʉjaaga ɨmwana jaa mbunda jɨɨmile pambalɨ pa njɨla, jɨkʉngiigwe pa kɨfigo kya nyumba, balɨnkʉjaabʉla.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Bo balɨ pakʉjaabʉla, abandʉ bamo aba baalyɨmile palapala, balɨnkʉbalaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Fiki mukʉjaabʉla ɨmwana jaa mbunda jɨla?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Balɨnkʉbaamula bo muno Jesu aabalagɨliile, po balɨnkʉbiitɨkɨsya.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Balɨnkʉntwalɨla Jesu ɨmwana jaa mbunda, balɨnkʉtenga ɨmyenda gyabo pamwanya, Jesu alɨnkwitoga.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Abandʉ bingi balɨnkwalɨsya ɨmyenda gyabo mu nsebo, ʉkʉnangɨsya ʉlwɨmɨko kʉmyake, bamo ɨsamba ɨsya mipiki ɨsi baakonyolaga mmigʉnda.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Abandʉ bala baalongoliile nkyeni mwa Jesu na bala baakongaga balɨnkʉkoolela balɨnkʉtɨ,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Bʉsajigwege ʉbʉnyafyale ʉbwa taata Ndaabɨti ʉbʉ bukwisa.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Po Jesu alɨnkʉfika mu Jelusalemu, alɨnkwingɨla ndʉpaso lwa tempeli, Jesu alɨnkʉkeeta kʉno na kʉno, alɨnkʉfibona fyosa. Paapo gaalɨ majolo alɨnkʉsookapo, alɨnkʉbʉʉka kʉ Betanija pamopeene na bafundigwa baake kalongo na babɨlɨ.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Bo bʉkiile, Jesu na bafundigwa baake balɨnkʉsumuka ʉkʉfuma kʉ Betanija ʉkʉbʉʉka kangɨ kʉ Jelusalemu, po jɨlɨnkʉnndʉma ɨnjala.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Po bo alɨ kʉbʉtali alɨnkʉgʉbona ʉnkʉjʉ ʉgʉ gʉlɨ na maani amateta, alɨnkʉbʉʉka apa gʉlipo, paapo aasʉʉbɨlaga ʉkʉtɨ ikʉsyagamo ɨseke simo. Bo afikile akaasibwenemo nasimo looli geene amaani, paapo kakaalɨ kabalɨlo kaa kʉjamo ɨseke.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Po alɨnkʉgʉbʉʉla ʉmpiki gʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ najʉmo ikwisa kʉlyamo ɨseke syako.” Abafundigwa baake balɨnkʉpɨlɨkɨsya amasyʉ gaake.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Po paapo balɨnkwakʉfika kʉ Jelusalemu, ʉmwene alɨnkwingɨla ndʉpaso lwa tempeli. Alɨnkwanda ʉkʉbakagɨla panja aba bʉʉlɨsyaga na aba bʉʉlaga. Alɨnkʉsigwɨsya ɨmeesa sya bʉʉsania ndalama, nɨ fikota fya bʉʉlɨsi baa ngʉnde.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Kangɨ aakaaniisye ʉmundʉ ʉkʉpɨmba kamo akaa kʉʉlɨsya mbʉjo bʉbʉʉbo.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Alɨnkʉmanyisya alɨnkʉtɨ, “Bʉle, sikasimbigwa mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ, ‘Ɨnyumba jangʉ jikʉjobigwaga ʉkʉja nyumba jaa kwipuutɨlamo kʉ bandʉ baa mfikolo fyosa’? Looli ʉmwe mujɨbɨɨkile ʉkʉja, ‘Mbako jaa minyambuta.’ ”
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Abapuuti abalongosi na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose bo bapɨliike ɨsyo, balɨnkʉlonda ɨnjɨla ɨjaa kʉnngogela Jesu, bantiilaga paapo abandʉ boosa syabakolile ɨmanyisyo syake.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Amajolo bo gafikile, Jesu na bafundigwa baake balɨnkʉsookamo nkaaja kala.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Kɨlaabo kyake nʉlʉbʉnjʉ, bo bikʉkɨnda ʉkʉbʉʉka kʉ Jelusalemu, balɨnkʉgʉbona ʉnkʉjʉ gʉla gʉkofwike ʉkwandɨla ɨmisi.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Po Peeteli alɨnkʉkʉmbʉka amasyʉ gaa Jesu, alɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, keeta! Ʉnkʉjʉ ʉgʉ gwagʉgunile gʉkofwike!”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Mujege nʉ lwitɨko kwa Kyala.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Nalooli nikʉbabʉʉla, gwesa ʉjʉ ikʉkɨbʉʉla ɨkyamba ɨkɨ ʉkʉtɨ, ‘Nyukuka, ʉkiitaage mu nyanja,’ lɨnga atikwilaamwa na panandɨ mu ndumbula jaake, looli alɨ nʉ lwitɨko ʉkʉtɨ ɨsi ikʉsijoba sikʉbombigwa, sikʉbombigwaga.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Kʉnongwa ɨjo nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, syosa ɨsi mukʉsʉʉma ndwipuuto, mujege nʉ lwitɨko ʉkʉtɨ mwambɨliile, nuumwe mukʉpeeligwaga.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Ʉmwe, kʉkʉtɨ lɨnga mukwɨma pakwipuuta nʉ kʉmanya ʉkʉtɨ mulɨ nɨ nongwa nʉ mundʉ, munswege ɨmbiibi, ʉkʉtɨ ʉGwiseemwe ʉgwa kʉmwanya abaswege na nuumwe ʉbʉtʉlanongwa bwɨnu. [
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Looli lɨnga ʉmwe mutikʉbaswa abandʉ ʉbʉtʉlanongwa, joope ʉGwiseemwe ʉgwa kʉmwanya atikʉbaswaga na nuumwe ʉbʉtʉlanongwa bwɨnu.]”
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Po Jesu na bafundigwa baake balɨnkʉfika kʉ Jelusalemu kangɨ. Bo ikwenda ndʉpaso lwa tempeli, balɨnkʉbʉʉka kʉmyake abapuuti abalongosi, abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose na balongosi baa Bajuuta,
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Ʉkabile kʉʉgʉ amaka agaa kʉbomba ɨsi? Jo jwani ʉjʉ akʉpeele amaka agaa kʉtɨ ʉbombege ɨsi?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Na niine ngʉbalaalʉʉsya iisyʉ lɨmo. Lɨnga muunyaamwile, niine ngʉbabʉʉla ʉkʉtɨ kʉ maka gaani ngʉbomba ɨsi.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Bʉle, amaka agaa Johani agaa kʉboosya abandʉ gaafumile kwa Kyala, pamo kʉ bandʉ? Namuunyaamule niine.”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Po balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, “Lɨnga tukʉtɨ amaka gaake gaafumile kwa Kyala, ʉmwene ikʉtɨgɨ, ‘Keeta mukaalɨmmwitiike?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Looli lɨnga tukʉtɨ amaka gaake gaafumile kʉ bandʉ...” (Baatiilile ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ, paapo abandʉ boosa baaliitiike ʉkʉtɨ Johani aalɨ nkunguluka gwa nalooli.)
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Po balɨnkʉmmwamula Jesu balɨnkʉtɨ, “Tʉkamanya.” Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Po leelo niine, ndikʉbabʉʉla ʉmwe ʉkʉtɨ jwani ambeele amaka agaa kʉbomba ɨsi.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.