Lucas 8
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs VC
1 Po Jesu alɨnkʉbʉʉka ntwaja ʉtʉnywamu nʉ tʉnandɨ, aalʉmbɨlɨlaga ɨNdʉmi ɨNunu ʉkʉtɨ ʉBʉnyafyale bwa Kyala bʉsegeliile nkiisʉ. Aalɨ pamopeene na bafundigwa baake kalongo na babɨlɨ,
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 na bakiikʉlʉ bamo, aba aabasoosiisyemo ɨmbepo ɨnyali nʉ kʉbabʉmbʉlʉsya ʉbʉbine bwabo. Aalimo Malija, ʉjʉ bantɨgɨ ʉgwa kʉ Magatala, ʉjʉ Jesu aalɨnsoosiisyemo ɨmbepo ɨnyali ihaano na ibɨlɨ,
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 kangɨ aalimo Joana ʉnkasi gwa Kusa. Kusa ʉjo ɨɨmɨlɨlaga ɨfyʉma fya malafyale Heloti. Kangɨ aalimo Susaana na bakiikʉlʉ abangɨ abingi. Abakiikʉlʉ aba baasoosyaga ʉtʉndʉ twabo ʉkʉmmbombela Jesu na bafundigwa baake.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Ɨliisikʉ lɨmo ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ baabʉngeene kwa Jesu, abandʉ biisaga ʉkʉfuma kʉkʉtɨ kaaja. Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla nkɨfwanikɨsyo, alɨnkʉtɨ,
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Ʉmbyali jʉmo aabʉʉkile kʉkʉsopa ɨmbeju. Bo ikʉsopa, ɨmbeju simo syagwɨliile mumbalɨ mu njɨla, silɨnkʉkanyigwa na bandʉ, ɨnjʉni silɨnkʉlya.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ɨsingi syagwɨliile pa lwalabwe. Bo simelile, silɨnkʉʉma paapo pakaalɨ pabundafu.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Ɨmbeju ɨsingi syagwɨliile pa miifwa. Ɨmiifwa bo gɨmelile pamopeene nɨ mbeju, gɨlɨnkʉsifinyatɨla.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Po ɨsingi syagwɨliile pa mfu ʉnnunu, silɨnkʉmela nʉ kʉpa ɨseke, kʉkʉtɨ mbeju jaapeele ɨseke ɨmia jɨmo.” Jesu bo amalile ʉkʉjoba ɨsyo, alɨnkʉlaata alɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ alɨ nɨ mbʉlʉkʉtʉ ɨsya kʉpɨlɨkɨla, jo apɨlɨkege!”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Abafundigwa baake balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨ kokʉtɨ fiki?”
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe Kyala abapeele ʉkʉsyagania ɨsya mbʉtiitʉ ɨsya Bʉnyafyale bwake. Looli abangɨ nikʉbabʉʉla mfifwanikɨsyo, paapo,
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 “Po ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨ kokʉtɨ bʉno. Ɨmbeju lyo isyʉ lya Kyala.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ɨsi syagwɨliile mumbalɨ mu njɨla, bo bandʉ aba bikʉpɨlɨka ɨliisyʉ lya Kyala, looli Seetano ikwisa nʉ kʉlɨsoosyamo ɨliisyʉ ɨlyo mu ndumbula syabo, ʉkʉtɨ balɨngiisa kwitɨka nʉ kʉpokigwa.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Ɨsi syagwɨliile pamwanya pa lwalabwe, ʉlʉ lʉkaja nʉ mfu mwingi, sifwene bo ʉlwa bandʉ aba bikʉpɨlɨka iisyʉ lya Bʉnyafyale bwa Kyala, bikʉlyambɨlɨla nʉ lʉsekelo, looli iisyʉ lɨkaja nɨ misi. Bikwitɨka kʉkabalɨlo akapimba, pakabalɨlo akaa ngelo bikʉlʉleka ʉlwitɨko.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Ɨsi syagwɨliile pa miifwa, bo aba bikʉpɨlɨka iisyʉ lya Kyala, looli pabʉngɨ mbʉʉmi bwabo bikwikolaania nɨ mbombo, ɨkyʉma nɨ finyonyo ɨfya nkiisʉ. Po batikʉkʉla.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Looli ɨmbeju ɨsi syagwɨliile pa mfu ʉnnunu, bo bandʉ aba balɨ nɨ ndumbula ɨnyeelu kangɨ nunu, bikʉlɨpɨlɨka iisyʉ ɨlyo, nʉ kʉlɨkola. Po bikʉpa ɨseke nʉ kwikasya mu ngʉbɨlo.”
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 “Akajako ʉmundʉ ʉjʉ ikwasya ɨnyaale, ikʉjɨkupɨkɨla nɨ kyombo pamo ikʉjɨbɨɨka kwi ifungu. Looli ikʉjɨbɨɨka pa kɨkolela nyaale, ʉkʉtɨ abandʉ bo bikwingɨla, bagʉbonege ʉndangalɨla.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Namanga syosa ɨsi sifisiigwe sikwisa kʉbɨɨkigwa pabwelu. Kangɨ syosa ɨsi silɨ mbʉtiitʉ sikwisa kʉkuputuligwaga.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 “Po mupɨlɨkɨsyege kanunu! Paapo ʉjʉ apeeliigwe ʉkʉsyagania ɨsyo, ikongeleligwa ʉkʉsyagania. Ʉjʉ akapeeligwa ʉkʉsyagania, syope ɨnandɨ ɨsi asyageenie sitikʉntʉʉla.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Ʉnna na baamyabo baa Jesu baaliisile kʉkʉnkeeta. Looli baatoliigwe ʉkʉsegelela apa aalipo, paapo aalɨ pa kɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Po ʉmundʉ jʉmo alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Keeta! Ʉnyoko na bakamu baako bɨɨmile panja, bikʉlonda ʉkwaganila na nungwe.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Looli Jesu alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Jʉʉba na bakamu bangʉ bo bala bikʉlɨpɨlɨka iisyʉ lya Kyala nʉ kʉlɨbombela.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Ɨliisikʉ lɨmo Jesu alɨnkwipaka na bafundigwa baake mwi ibooti alɨnkʉtɨ, “Isaga, tʉloboke sʉmbɨ, tʉbʉʉke kwi isɨɨlya.” Po balɨnkwanda ʉkʉloboka.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Bo bikʉloboka, Jesu alɨnkʉgona ʉtʉlo. Ʉmbelo ʉgwa mpetapeta gʉlɨnkwisa, amɨɨsi galɨnkwanda ʉkwisʉla mwi ibooti, balɨnkʉja kɨfuki ʉkwibɨla.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Po abafundigwa baake balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu, balɨnkʉnndembʉsya, balɨnkʉjwega balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, gwe Ntwa, tukʉfwa!” Jesu alɨnkʉlembʉka, alɨnkʉgʉkemela ʉmbelo na majɨga, filɨnkʉbota, kʉlɨnkʉja mye jonjolo.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Po Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Ʉlwitɨko lwɨnu lʉlɨ kokʉʉgʉ?” Abafundigwa baake balɨnkʉnyomoka fiijo, balɨnkʉlaalʉʉsania balɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ jo jwani? Ikʉkemela ʉmbelo na majɨga, fyope fikʉntiila!”
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Jesu na bafundigwa baake balɨnkʉloboka sʉmbɨ Galilai, balɨnkʉfika kwi isɨɨlya, nkiisʉ ɨkya Bagelasi.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Jesu bo iikile kwi isɨɨlya, alɨnkwaganila nagwe ʉmundʉ jʉmo ʉgwa nkiisʉ kɨla, ʉjʉ aalɨ nɨ mbepo ɨnyali. Amasikʉ mingi endaga ngelebuno, kangɨ akaatʉʉgalaga pakaaja, looli aatʉʉgalaga kʉ mapʉmba.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Bo ammbwene Jesu, ɨmbepo ɨnyali jɨlɨnkʉjwega, ʉmundʉ jʉla alɨnkʉgwa nkyeni mmyake, ɨmbepo ɨnyali jɨlɨnkʉlaata fiijo, jɨlɨnkʉtɨ, “Gwe Jesu, gwe Mwana gwa Kyala ʉNkʉlʉmba, tʉlɨ bʉki ʉgwe na niine? Ngʉkʉsʉʉma ʉlɨngaafundaga!”
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Ɨmbepo ɨnyali jɨla jaajobile bo ʉlo paapo Jesu aajɨkemiile, ʉkʉtɨ jɨsookemo mmundʉ jʉla. Jankolaga ʉmundʉ jʉla kaa kingi. Abandʉ bampinyaga ɨminyololo nɨ mbɨngo, ʉkʉnndɨndɨlɨla, poope aagɨlatʉlaniaga. Ɨmbepo jɨla jankagɨlaga ndiisʉ.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Jesu alɨnkʉjɨlaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Ɨngamu jaako gwe gwani?” Ɨmbepo ɨnyali jɨlɨnkʉmmwamula jɨlɨnkʉtɨ, “Ɨngamu jangʉ ne Kɨlʉndɨlo.” Jaajobile bo ʉlo paapo ɨmbepo ɨnyali nyingi syalingiile mmundʉ jʉla.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Ɨmbepo ɨnyali sila silɨnkʉnndamba Jesu ʉkʉtɨ, alɨngasilagɨla ʉkʉbʉʉka mbwina ʉbwa kʉ ngolongo.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Akabalɨlo ako nkyamba, gwatiimigwaga ʉntiimo ʉnnywamu ʉgwa ngʉlʉbe. Po ɨmbepo ɨnyali sila silɨnkʉmpyelesya Jesu ʉkʉtɨ, asiitɨkɨsye ʉkwingɨla mu ngʉlʉbe sila. Po alɨnkʉsiitɨkɨsya.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Po ɨmbepo ɨnyali silɨnkʉsookamo mmundʉ jʉla, silɨnkwakwingɨla mu ngʉlʉbe. Silɨnkʉsibopesya ɨngʉlʉbe syosa ʉkʉsuluka ndʉpanga, mpaka mwa sʉmbɨ, silɨnkʉmilwa.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Abatiimi baa ngʉlʉbe bo basibwene ɨsyo, balɨnkʉbopa ʉlʉbɨlo, balɨnkʉbʉʉka nkaaja na mmigʉnda, balɨnkʉpanga ɨsi baasibwene.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Abandʉ balɨnkʉbʉʉka kʉkʉkeeta ɨsi syaboniike. Bo bafikile kwa Jesu, balɨnkʉmmbona ʉmundʉ jʉla, ʉjʉ sisookilemo ɨmbepo ɨnyali, atʉʉgeele paasi, afwele kanunu, kangɨ alɨ na mahala goosa, balɨnkʉtiila.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Abandʉ aba baasikeetile ɨsi syaboniike, balɨnkʉbapangɨla abangɨ muno abʉmbʉlʉkɨsiigwe ʉjʉ aalɨ nɨ mbepo ɨnyali.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Po abandʉ boosa abaa nkiisʉ kya Bagelasi, lʉlɨnkʉbakola ʉlʉtende, balɨnkʉnsʉʉma Jesu ʉkʉtɨ asookemo nkiisʉ kyabo. Jesu alɨnkwingɨla mwi ibooti, alɨnkʉsookamo.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Jesu bo ikʉsookamo, ʉmundʉ jʉla ʉjʉ syasookilemo ɨmbepo ɨnyali, alɨnkʉlamba kwa Jesu ʉkʉtɨ abʉʉkege pamopeene nagwe. Looli Jesu akaalɨmmwitɨkiile alɨnkʉtɨ,
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Ʉbʉʉke kʉmyɨnu, ʉkababʉʉle abandʉ ɨsi Kyala akʉbombiile.” Po ʉmundʉ jʉla alɨnkʉsookapo pala, alɨnkʉfumusya nkaaja koosa, ɨsi Jesu ammbombiile.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Jesu bo agomwike ʉkʉfuma kwi isɨɨlya, aalyambɨlɨliigwe nɨ kɨlʉndɨlo ɨkya bandʉ, paapo boosa bannguulɨlaga.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Po alɨnkʉbʉʉka ʉmundʉ jʉmo kwa Jesu, ɨngamu jaake Jailo, aalɨ ndongosi gwa sinagogi. Alɨnkʉfugama nkyeni mwa Jesu, alɨnkʉpyelesya fiijo ʉkʉtɨ abʉʉke kʉkaaja kaake,
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 paapo ʉmwanaake ʉndɨndwana ʉgwa fyɨnja kalongo na fibɨlɨ bʉno, ʉjʉ aalɨ mwanaake jʉmojwene ntɨga, aalɨ mbine ʉlwa kʉfwa.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Nkɨlʉndɨlo kɨla, aalimo ʉnkiikʉlʉ jʉmo, ʉjʉ aalɨ nʉ bʉbine bwa kooneka iilopa. Ʉbʉbine ʉbo bwalɨntaamiisye kʉ fyɨnja kalongo na fibɨlɨ. [Ɨkyʉma kyake kyosa aataagile nkʉbahomba abaganga,] poope akaaliko ʉjʉ aabagiile ʉkʉmmbʉmbʉlʉsya.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Po ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkʉbʉʉka kʉnyuma kwa Jesu, alɨnkʉpalamaasya ɨkɨpeto kya mwenda gwa Jesu, palapala iilopa lɨlɨnkʉleka ʉkooneka.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Jesu alɨnkʉlaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Jo jwani ambalamaasiisye?” Abandʉ boosa balɨnkʉkaana. Po Peeteli alɨnkʉmmbʉʉla Jesu alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, abandʉ bingi bakʉsyʉngʉʉtiile kangɨ bikʉkʉfinyatɨla.”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Looli Jesu alɨnkʉtɨ, “Alipo ʉmundʉ ʉjʉ ambalamaasiisye, paapo ngwipɨlɨka ʉkʉtɨ amaka gamo agaa kʉbʉmbʉlʉkɨsya gasookile.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Ʉnkiikʉlʉ jʉla bo aagile ʉkʉtɨ Jesu asyageenie, alɨnkwisa bo ikʉtetema. Alɨnkʉfugama nkyeni mmyake, alɨnkʉmmbʉʉla Jesu nkyeni mmbandʉ boosa ɨsi syalɨmpelile ʉkʉmpalamaasya, na muno abʉmbʉlʉkiile palapala.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Jesu alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mwanangʉ, ʉbʉmbʉlwike ʉbʉbine kʉnongwa jaa lwitɨko lwako. Bʉʉkaga nʉ lʉtengaano!”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Jesu bo alɨ pakʉjoba, alɨnkwisa ʉmundʉ ʉkʉfuma kʉkaaja kaa Jailo, ʉndongosi jʉla ʉgwa mu sinagogi, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉlɨngantaamyaga ʉMmanyisi, ʉmwanaako ʉndɨndwana afwile.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Looli Jesu bo apɨliike ɨsyo, alɨnkʉmmbʉʉla Jailo alɨnkʉtɨ, “Ʉlɨngatiilaga, ʉjege nʉ lwitɨko itolo, ʉmwanaako ikʉbʉmbʉlʉka.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Jesu bo afikile pa nyumba jaa Jailo, aabakaaniisye abandʉ ʉkwingɨla pamopeene nagwe, looli aabiitɨkiisye ʉgwise nʉ nna gwa ndɨndwana, na baa Peeteli, Johani na Jaakobo.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Abandʉ boosa balɨnkʉkuuta nʉ kʉnndɨlɨla ɨɨfwa ʉndɨndwana jʉla. Looli Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mulɨngakuutaga! Akafwa, looli agonile twene ʉtʉlo.”
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Abandʉ bala balɨnkʉnseka Jesu, paapo baameenye ʉkʉtɨ ʉndɨndwana jʉla afwile.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Jesu alɨnkʉnkola ɨkɨboko ʉndɨndwana jʉla, alɨnkʉlaata alɨnkʉtɨ, “Ndɨndwana, lembʉka!”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Ʉndɨndwana jʉla, ʉbʉʉmi bwake bʉlɨnkʉgomokelamo, alɨnkʉsumuka akabalɨlo kalakala. Jesu alɨnkʉlagɨla ʉkʉtɨ bampepo ɨfindʉ ʉndɨndwana jʉla.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Abapaapi baa ndɨndwana baaswigile fiijo. Looli Jesu alɨnkʉbalagɨla ʉkʉtɨ balɨngampangɨlaga najʉmo ɨsi siboniike.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.