Lucas 8

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Po Jesu alɨnkʉbʉʉka ntwaja ʉtʉnywamu nʉ tʉnandɨ, aalʉmbɨlɨlaga ɨNdʉmi ɨNunu ʉkʉtɨ ʉBʉnyafyale bwa Kyala bʉsegeliile nkiisʉ. Aalɨ pamopeene na bafundigwa baake kalongo na babɨlɨ,
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 na bakiikʉlʉ bamo, aba aabasoosiisyemo ɨmbepo ɨnyali nʉ kʉbabʉmbʉlʉsya ʉbʉbine bwabo. Aalimo Malija, ʉjʉ bantɨgɨ ʉgwa kʉ Magatala, ʉjʉ Jesu aalɨnsoosiisyemo ɨmbepo ɨnyali ihaano na ibɨlɨ,
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 kangɨ aalimo Joana ʉnkasi gwa Kusa. Kusa ʉjo ɨɨmɨlɨlaga ɨfyʉma fya malafyale Heloti. Kangɨ aalimo Susaana na bakiikʉlʉ abangɨ abingi. Abakiikʉlʉ aba baasoosyaga ʉtʉndʉ twabo ʉkʉmmbombela Jesu na bafundigwa baake.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Ɨliisikʉ lɨmo ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ baabʉngeene kwa Jesu, abandʉ biisaga ʉkʉfuma kʉkʉtɨ kaaja. Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla nkɨfwanikɨsyo, alɨnkʉtɨ,
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 “Ʉmbyali jʉmo aabʉʉkile kʉkʉsopa ɨmbeju. Bo ikʉsopa, ɨmbeju simo syagwɨliile mumbalɨ mu njɨla, silɨnkʉkanyigwa na bandʉ, ɨnjʉni silɨnkʉlya.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Ɨsingi syagwɨliile pa lwalabwe. Bo simelile, silɨnkʉʉma paapo pakaalɨ pabundafu.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Ɨmbeju ɨsingi syagwɨliile pa miifwa. Ɨmiifwa bo gɨmelile pamopeene nɨ mbeju, gɨlɨnkʉsifinyatɨla.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Po ɨsingi syagwɨliile pa mfu ʉnnunu, silɨnkʉmela nʉ kʉpa ɨseke, kʉkʉtɨ mbeju jaapeele ɨseke ɨmia jɨmo.” Jesu bo amalile ʉkʉjoba ɨsyo, alɨnkʉlaata alɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ alɨ nɨ mbʉlʉkʉtʉ ɨsya kʉpɨlɨkɨla, jo apɨlɨkege!”
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Abafundigwa baake balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨ kokʉtɨ fiki?”
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 Alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe Kyala abapeele ʉkʉsyagania ɨsya mbʉtiitʉ ɨsya Bʉnyafyale bwake. Looli abangɨ nikʉbabʉʉla mfifwanikɨsyo, paapo,
10 Jesus respondeu:
11 “Po ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨ kokʉtɨ bʉno. Ɨmbeju lyo isyʉ lya Kyala.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Ɨsi syagwɨliile mumbalɨ mu njɨla, bo bandʉ aba bikʉpɨlɨka ɨliisyʉ lya Kyala, looli Seetano ikwisa nʉ kʉlɨsoosyamo ɨliisyʉ ɨlyo mu ndumbula syabo, ʉkʉtɨ balɨngiisa kwitɨka nʉ kʉpokigwa.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Ɨsi syagwɨliile pamwanya pa lwalabwe, ʉlʉ lʉkaja nʉ mfu mwingi, sifwene bo ʉlwa bandʉ aba bikʉpɨlɨka iisyʉ lya Bʉnyafyale bwa Kyala, bikʉlyambɨlɨla nʉ lʉsekelo, looli iisyʉ lɨkaja nɨ misi. Bikwitɨka kʉkabalɨlo akapimba, pakabalɨlo akaa ngelo bikʉlʉleka ʉlwitɨko.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Ɨsi syagwɨliile pa miifwa, bo aba bikʉpɨlɨka iisyʉ lya Kyala, looli pabʉngɨ mbʉʉmi bwabo bikwikolaania nɨ mbombo, ɨkyʉma nɨ finyonyo ɨfya nkiisʉ. Po batikʉkʉla.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 Looli ɨmbeju ɨsi syagwɨliile pa mfu ʉnnunu, bo bandʉ aba balɨ nɨ ndumbula ɨnyeelu kangɨ nunu, bikʉlɨpɨlɨka iisyʉ ɨlyo, nʉ kʉlɨkola. Po bikʉpa ɨseke nʉ kwikasya mu ngʉbɨlo.”
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 “Akajako ʉmundʉ ʉjʉ ikwasya ɨnyaale, ikʉjɨkupɨkɨla nɨ kyombo pamo ikʉjɨbɨɨka kwi ifungu. Looli ikʉjɨbɨɨka pa kɨkolela nyaale, ʉkʉtɨ abandʉ bo bikwingɨla, bagʉbonege ʉndangalɨla.
16 Jesus continuou:
17 Namanga syosa ɨsi sifisiigwe sikwisa kʉbɨɨkigwa pabwelu. Kangɨ syosa ɨsi silɨ mbʉtiitʉ sikwisa kʉkuputuligwaga.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 “Po mupɨlɨkɨsyege kanunu! Paapo ʉjʉ apeeliigwe ʉkʉsyagania ɨsyo, ikongeleligwa ʉkʉsyagania. Ʉjʉ akapeeligwa ʉkʉsyagania, syope ɨnandɨ ɨsi asyageenie sitikʉntʉʉla.”
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Ʉnna na baamyabo baa Jesu baaliisile kʉkʉnkeeta. Looli baatoliigwe ʉkʉsegelela apa aalipo, paapo aalɨ pa kɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 Po ʉmundʉ jʉmo alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Keeta! Ʉnyoko na bakamu baako bɨɨmile panja, bikʉlonda ʉkwaganila na nungwe.”
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 Looli Jesu alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Jʉʉba na bakamu bangʉ bo bala bikʉlɨpɨlɨka iisyʉ lya Kyala nʉ kʉlɨbombela.”
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Ɨliisikʉ lɨmo Jesu alɨnkwipaka na bafundigwa baake mwi ibooti alɨnkʉtɨ, “Isaga, tʉloboke sʉmbɨ, tʉbʉʉke kwi isɨɨlya.” Po balɨnkwanda ʉkʉloboka.
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 Bo bikʉloboka, Jesu alɨnkʉgona ʉtʉlo. Ʉmbelo ʉgwa mpetapeta gʉlɨnkwisa, amɨɨsi galɨnkwanda ʉkwisʉla mwi ibooti, balɨnkʉja kɨfuki ʉkwibɨla.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Po abafundigwa baake balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu, balɨnkʉnndembʉsya, balɨnkʉjwega balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, gwe Ntwa, tukʉfwa!” Jesu alɨnkʉlembʉka, alɨnkʉgʉkemela ʉmbelo na majɨga, filɨnkʉbota, kʉlɨnkʉja mye jonjolo.
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Po Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Ʉlwitɨko lwɨnu lʉlɨ kokʉʉgʉ?” Abafundigwa baake balɨnkʉnyomoka fiijo, balɨnkʉlaalʉʉsania balɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ jo jwani? Ikʉkemela ʉmbelo na majɨga, fyope fikʉntiila!”
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Jesu na bafundigwa baake balɨnkʉloboka sʉmbɨ Galilai, balɨnkʉfika kwi isɨɨlya, nkiisʉ ɨkya Bagelasi.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Jesu bo iikile kwi isɨɨlya, alɨnkwaganila nagwe ʉmundʉ jʉmo ʉgwa nkiisʉ kɨla, ʉjʉ aalɨ nɨ mbepo ɨnyali. Amasikʉ mingi endaga ngelebuno, kangɨ akaatʉʉgalaga pakaaja, looli aatʉʉgalaga kʉ mapʉmba.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 Bo ammbwene Jesu, ɨmbepo ɨnyali jɨlɨnkʉjwega, ʉmundʉ jʉla alɨnkʉgwa nkyeni mmyake, ɨmbepo ɨnyali jɨlɨnkʉlaata fiijo, jɨlɨnkʉtɨ, “Gwe Jesu, gwe Mwana gwa Kyala ʉNkʉlʉmba, tʉlɨ bʉki ʉgwe na niine? Ngʉkʉsʉʉma ʉlɨngaafundaga!”
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 Ɨmbepo ɨnyali jɨla jaajobile bo ʉlo paapo Jesu aajɨkemiile, ʉkʉtɨ jɨsookemo mmundʉ jʉla. Jankolaga ʉmundʉ jʉla kaa kingi. Abandʉ bampinyaga ɨminyololo nɨ mbɨngo, ʉkʉnndɨndɨlɨla, poope aagɨlatʉlaniaga. Ɨmbepo jɨla jankagɨlaga ndiisʉ.
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 Jesu alɨnkʉjɨlaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Ɨngamu jaako gwe gwani?” Ɨmbepo ɨnyali jɨlɨnkʉmmwamula jɨlɨnkʉtɨ, “Ɨngamu jangʉ ne Kɨlʉndɨlo.” Jaajobile bo ʉlo paapo ɨmbepo ɨnyali nyingi syalingiile mmundʉ jʉla.
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 Ɨmbepo ɨnyali sila silɨnkʉnndamba Jesu ʉkʉtɨ, alɨngasilagɨla ʉkʉbʉʉka mbwina ʉbwa kʉ ngolongo.
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Akabalɨlo ako nkyamba, gwatiimigwaga ʉntiimo ʉnnywamu ʉgwa ngʉlʉbe. Po ɨmbepo ɨnyali sila silɨnkʉmpyelesya Jesu ʉkʉtɨ, asiitɨkɨsye ʉkwingɨla mu ngʉlʉbe sila. Po alɨnkʉsiitɨkɨsya.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 Po ɨmbepo ɨnyali silɨnkʉsookamo mmundʉ jʉla, silɨnkwakwingɨla mu ngʉlʉbe. Silɨnkʉsibopesya ɨngʉlʉbe syosa ʉkʉsuluka ndʉpanga, mpaka mwa sʉmbɨ, silɨnkʉmilwa.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Abatiimi baa ngʉlʉbe bo basibwene ɨsyo, balɨnkʉbopa ʉlʉbɨlo, balɨnkʉbʉʉka nkaaja na mmigʉnda, balɨnkʉpanga ɨsi baasibwene.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Abandʉ balɨnkʉbʉʉka kʉkʉkeeta ɨsi syaboniike. Bo bafikile kwa Jesu, balɨnkʉmmbona ʉmundʉ jʉla, ʉjʉ sisookilemo ɨmbepo ɨnyali, atʉʉgeele paasi, afwele kanunu, kangɨ alɨ na mahala goosa, balɨnkʉtiila.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Abandʉ aba baasikeetile ɨsi syaboniike, balɨnkʉbapangɨla abangɨ muno abʉmbʉlʉkɨsiigwe ʉjʉ aalɨ nɨ mbepo ɨnyali.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Po abandʉ boosa abaa nkiisʉ kya Bagelasi, lʉlɨnkʉbakola ʉlʉtende, balɨnkʉnsʉʉma Jesu ʉkʉtɨ asookemo nkiisʉ kyabo. Jesu alɨnkwingɨla mwi ibooti, alɨnkʉsookamo.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 Jesu bo ikʉsookamo, ʉmundʉ jʉla ʉjʉ syasookilemo ɨmbepo ɨnyali, alɨnkʉlamba kwa Jesu ʉkʉtɨ abʉʉkege pamopeene nagwe. Looli Jesu akaalɨmmwitɨkiile alɨnkʉtɨ,
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Ʉbʉʉke kʉmyɨnu, ʉkababʉʉle abandʉ ɨsi Kyala akʉbombiile.” Po ʉmundʉ jʉla alɨnkʉsookapo pala, alɨnkʉfumusya nkaaja koosa, ɨsi Jesu ammbombiile.
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Jesu bo agomwike ʉkʉfuma kwi isɨɨlya, aalyambɨlɨliigwe nɨ kɨlʉndɨlo ɨkya bandʉ, paapo boosa bannguulɨlaga.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 Po alɨnkʉbʉʉka ʉmundʉ jʉmo kwa Jesu, ɨngamu jaake Jailo, aalɨ ndongosi gwa sinagogi. Alɨnkʉfugama nkyeni mwa Jesu, alɨnkʉpyelesya fiijo ʉkʉtɨ abʉʉke kʉkaaja kaake,
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 paapo ʉmwanaake ʉndɨndwana ʉgwa fyɨnja kalongo na fibɨlɨ bʉno, ʉjʉ aalɨ mwanaake jʉmojwene ntɨga, aalɨ mbine ʉlwa kʉfwa.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Nkɨlʉndɨlo kɨla, aalimo ʉnkiikʉlʉ jʉmo, ʉjʉ aalɨ nʉ bʉbine bwa kooneka iilopa. Ʉbʉbine ʉbo bwalɨntaamiisye kʉ fyɨnja kalongo na fibɨlɨ. [Ɨkyʉma kyake kyosa aataagile nkʉbahomba abaganga,] poope akaaliko ʉjʉ aabagiile ʉkʉmmbʉmbʉlʉsya.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 Po ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkʉbʉʉka kʉnyuma kwa Jesu, alɨnkʉpalamaasya ɨkɨpeto kya mwenda gwa Jesu, palapala iilopa lɨlɨnkʉleka ʉkooneka.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Jesu alɨnkʉlaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Jo jwani ambalamaasiisye?” Abandʉ boosa balɨnkʉkaana. Po Peeteli alɨnkʉmmbʉʉla Jesu alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, abandʉ bingi bakʉsyʉngʉʉtiile kangɨ bikʉkʉfinyatɨla.”
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Looli Jesu alɨnkʉtɨ, “Alipo ʉmundʉ ʉjʉ ambalamaasiisye, paapo ngwipɨlɨka ʉkʉtɨ amaka gamo agaa kʉbʉmbʉlʉkɨsya gasookile.”
46 Mas Jesus disse:
47 Ʉnkiikʉlʉ jʉla bo aagile ʉkʉtɨ Jesu asyageenie, alɨnkwisa bo ikʉtetema. Alɨnkʉfugama nkyeni mmyake, alɨnkʉmmbʉʉla Jesu nkyeni mmbandʉ boosa ɨsi syalɨmpelile ʉkʉmpalamaasya, na muno abʉmbʉlʉkiile palapala.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Jesu alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mwanangʉ, ʉbʉmbʉlwike ʉbʉbine kʉnongwa jaa lwitɨko lwako. Bʉʉkaga nʉ lʉtengaano!”
48 Aí Jesus disse:
49 Jesu bo alɨ pakʉjoba, alɨnkwisa ʉmundʉ ʉkʉfuma kʉkaaja kaa Jailo, ʉndongosi jʉla ʉgwa mu sinagogi, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉlɨngantaamyaga ʉMmanyisi, ʉmwanaako ʉndɨndwana afwile.”
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Looli Jesu bo apɨliike ɨsyo, alɨnkʉmmbʉʉla Jailo alɨnkʉtɨ, “Ʉlɨngatiilaga, ʉjege nʉ lwitɨko itolo, ʉmwanaako ikʉbʉmbʉlʉka.”
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Jesu bo afikile pa nyumba jaa Jailo, aabakaaniisye abandʉ ʉkwingɨla pamopeene nagwe, looli aabiitɨkiisye ʉgwise nʉ nna gwa ndɨndwana, na baa Peeteli, Johani na Jaakobo.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Abandʉ boosa balɨnkʉkuuta nʉ kʉnndɨlɨla ɨɨfwa ʉndɨndwana jʉla. Looli Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mulɨngakuutaga! Akafwa, looli agonile twene ʉtʉlo.”
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 Abandʉ bala balɨnkʉnseka Jesu, paapo baameenye ʉkʉtɨ ʉndɨndwana jʉla afwile.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 Jesu alɨnkʉnkola ɨkɨboko ʉndɨndwana jʉla, alɨnkʉlaata alɨnkʉtɨ, “Ndɨndwana, lembʉka!”
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 Ʉndɨndwana jʉla, ʉbʉʉmi bwake bʉlɨnkʉgomokelamo, alɨnkʉsumuka akabalɨlo kalakala. Jesu alɨnkʉlagɨla ʉkʉtɨ bampepo ɨfindʉ ʉndɨndwana jʉla.
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Abapaapi baa ndɨndwana baaswigile fiijo. Looli Jesu alɨnkʉbalagɨla ʉkʉtɨ balɨngampangɨlaga najʉmo ɨsi siboniike.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.