Lucas 8
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARIB
1 Po Jesu alɨnkʉbʉʉka ntwaja ʉtʉnywamu nʉ tʉnandɨ, aalʉmbɨlɨlaga ɨNdʉmi ɨNunu ʉkʉtɨ ʉBʉnyafyale bwa Kyala bʉsegeliile nkiisʉ. Aalɨ pamopeene na bafundigwa baake kalongo na babɨlɨ,
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 na bakiikʉlʉ bamo, aba aabasoosiisyemo ɨmbepo ɨnyali nʉ kʉbabʉmbʉlʉsya ʉbʉbine bwabo. Aalimo Malija, ʉjʉ bantɨgɨ ʉgwa kʉ Magatala, ʉjʉ Jesu aalɨnsoosiisyemo ɨmbepo ɨnyali ihaano na ibɨlɨ,
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 kangɨ aalimo Joana ʉnkasi gwa Kusa. Kusa ʉjo ɨɨmɨlɨlaga ɨfyʉma fya malafyale Heloti. Kangɨ aalimo Susaana na bakiikʉlʉ abangɨ abingi. Abakiikʉlʉ aba baasoosyaga ʉtʉndʉ twabo ʉkʉmmbombela Jesu na bafundigwa baake.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Ɨliisikʉ lɨmo ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ baabʉngeene kwa Jesu, abandʉ biisaga ʉkʉfuma kʉkʉtɨ kaaja. Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla nkɨfwanikɨsyo, alɨnkʉtɨ,
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Ʉmbyali jʉmo aabʉʉkile kʉkʉsopa ɨmbeju. Bo ikʉsopa, ɨmbeju simo syagwɨliile mumbalɨ mu njɨla, silɨnkʉkanyigwa na bandʉ, ɨnjʉni silɨnkʉlya.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ɨsingi syagwɨliile pa lwalabwe. Bo simelile, silɨnkʉʉma paapo pakaalɨ pabundafu.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Ɨmbeju ɨsingi syagwɨliile pa miifwa. Ɨmiifwa bo gɨmelile pamopeene nɨ mbeju, gɨlɨnkʉsifinyatɨla.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Po ɨsingi syagwɨliile pa mfu ʉnnunu, silɨnkʉmela nʉ kʉpa ɨseke, kʉkʉtɨ mbeju jaapeele ɨseke ɨmia jɨmo.” Jesu bo amalile ʉkʉjoba ɨsyo, alɨnkʉlaata alɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ alɨ nɨ mbʉlʉkʉtʉ ɨsya kʉpɨlɨkɨla, jo apɨlɨkege!”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Abafundigwa baake balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨ kokʉtɨ fiki?”
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe Kyala abapeele ʉkʉsyagania ɨsya mbʉtiitʉ ɨsya Bʉnyafyale bwake. Looli abangɨ nikʉbabʉʉla mfifwanikɨsyo, paapo,
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 “Po ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨ kokʉtɨ bʉno. Ɨmbeju lyo isyʉ lya Kyala.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Ɨsi syagwɨliile mumbalɨ mu njɨla, bo bandʉ aba bikʉpɨlɨka ɨliisyʉ lya Kyala, looli Seetano ikwisa nʉ kʉlɨsoosyamo ɨliisyʉ ɨlyo mu ndumbula syabo, ʉkʉtɨ balɨngiisa kwitɨka nʉ kʉpokigwa.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Ɨsi syagwɨliile pamwanya pa lwalabwe, ʉlʉ lʉkaja nʉ mfu mwingi, sifwene bo ʉlwa bandʉ aba bikʉpɨlɨka iisyʉ lya Bʉnyafyale bwa Kyala, bikʉlyambɨlɨla nʉ lʉsekelo, looli iisyʉ lɨkaja nɨ misi. Bikwitɨka kʉkabalɨlo akapimba, pakabalɨlo akaa ngelo bikʉlʉleka ʉlwitɨko.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Ɨsi syagwɨliile pa miifwa, bo aba bikʉpɨlɨka iisyʉ lya Kyala, looli pabʉngɨ mbʉʉmi bwabo bikwikolaania nɨ mbombo, ɨkyʉma nɨ finyonyo ɨfya nkiisʉ. Po batikʉkʉla.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Looli ɨmbeju ɨsi syagwɨliile pa mfu ʉnnunu, bo bandʉ aba balɨ nɨ ndumbula ɨnyeelu kangɨ nunu, bikʉlɨpɨlɨka iisyʉ ɨlyo, nʉ kʉlɨkola. Po bikʉpa ɨseke nʉ kwikasya mu ngʉbɨlo.”
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 “Akajako ʉmundʉ ʉjʉ ikwasya ɨnyaale, ikʉjɨkupɨkɨla nɨ kyombo pamo ikʉjɨbɨɨka kwi ifungu. Looli ikʉjɨbɨɨka pa kɨkolela nyaale, ʉkʉtɨ abandʉ bo bikwingɨla, bagʉbonege ʉndangalɨla.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Namanga syosa ɨsi sifisiigwe sikwisa kʉbɨɨkigwa pabwelu. Kangɨ syosa ɨsi silɨ mbʉtiitʉ sikwisa kʉkuputuligwaga.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 “Po mupɨlɨkɨsyege kanunu! Paapo ʉjʉ apeeliigwe ʉkʉsyagania ɨsyo, ikongeleligwa ʉkʉsyagania. Ʉjʉ akapeeligwa ʉkʉsyagania, syope ɨnandɨ ɨsi asyageenie sitikʉntʉʉla.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Ʉnna na baamyabo baa Jesu baaliisile kʉkʉnkeeta. Looli baatoliigwe ʉkʉsegelela apa aalipo, paapo aalɨ pa kɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Po ʉmundʉ jʉmo alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Keeta! Ʉnyoko na bakamu baako bɨɨmile panja, bikʉlonda ʉkwaganila na nungwe.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Looli Jesu alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Jʉʉba na bakamu bangʉ bo bala bikʉlɨpɨlɨka iisyʉ lya Kyala nʉ kʉlɨbombela.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Ɨliisikʉ lɨmo Jesu alɨnkwipaka na bafundigwa baake mwi ibooti alɨnkʉtɨ, “Isaga, tʉloboke sʉmbɨ, tʉbʉʉke kwi isɨɨlya.” Po balɨnkwanda ʉkʉloboka.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Bo bikʉloboka, Jesu alɨnkʉgona ʉtʉlo. Ʉmbelo ʉgwa mpetapeta gʉlɨnkwisa, amɨɨsi galɨnkwanda ʉkwisʉla mwi ibooti, balɨnkʉja kɨfuki ʉkwibɨla.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Po abafundigwa baake balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu, balɨnkʉnndembʉsya, balɨnkʉjwega balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, gwe Ntwa, tukʉfwa!” Jesu alɨnkʉlembʉka, alɨnkʉgʉkemela ʉmbelo na majɨga, filɨnkʉbota, kʉlɨnkʉja mye jonjolo.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Po Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Ʉlwitɨko lwɨnu lʉlɨ kokʉʉgʉ?” Abafundigwa baake balɨnkʉnyomoka fiijo, balɨnkʉlaalʉʉsania balɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ jo jwani? Ikʉkemela ʉmbelo na majɨga, fyope fikʉntiila!”
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Jesu na bafundigwa baake balɨnkʉloboka sʉmbɨ Galilai, balɨnkʉfika kwi isɨɨlya, nkiisʉ ɨkya Bagelasi.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Jesu bo iikile kwi isɨɨlya, alɨnkwaganila nagwe ʉmundʉ jʉmo ʉgwa nkiisʉ kɨla, ʉjʉ aalɨ nɨ mbepo ɨnyali. Amasikʉ mingi endaga ngelebuno, kangɨ akaatʉʉgalaga pakaaja, looli aatʉʉgalaga kʉ mapʉmba.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Bo ammbwene Jesu, ɨmbepo ɨnyali jɨlɨnkʉjwega, ʉmundʉ jʉla alɨnkʉgwa nkyeni mmyake, ɨmbepo ɨnyali jɨlɨnkʉlaata fiijo, jɨlɨnkʉtɨ, “Gwe Jesu, gwe Mwana gwa Kyala ʉNkʉlʉmba, tʉlɨ bʉki ʉgwe na niine? Ngʉkʉsʉʉma ʉlɨngaafundaga!”
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Ɨmbepo ɨnyali jɨla jaajobile bo ʉlo paapo Jesu aajɨkemiile, ʉkʉtɨ jɨsookemo mmundʉ jʉla. Jankolaga ʉmundʉ jʉla kaa kingi. Abandʉ bampinyaga ɨminyololo nɨ mbɨngo, ʉkʉnndɨndɨlɨla, poope aagɨlatʉlaniaga. Ɨmbepo jɨla jankagɨlaga ndiisʉ.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Jesu alɨnkʉjɨlaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Ɨngamu jaako gwe gwani?” Ɨmbepo ɨnyali jɨlɨnkʉmmwamula jɨlɨnkʉtɨ, “Ɨngamu jangʉ ne Kɨlʉndɨlo.” Jaajobile bo ʉlo paapo ɨmbepo ɨnyali nyingi syalingiile mmundʉ jʉla.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ɨmbepo ɨnyali sila silɨnkʉnndamba Jesu ʉkʉtɨ, alɨngasilagɨla ʉkʉbʉʉka mbwina ʉbwa kʉ ngolongo.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Akabalɨlo ako nkyamba, gwatiimigwaga ʉntiimo ʉnnywamu ʉgwa ngʉlʉbe. Po ɨmbepo ɨnyali sila silɨnkʉmpyelesya Jesu ʉkʉtɨ, asiitɨkɨsye ʉkwingɨla mu ngʉlʉbe sila. Po alɨnkʉsiitɨkɨsya.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Po ɨmbepo ɨnyali silɨnkʉsookamo mmundʉ jʉla, silɨnkwakwingɨla mu ngʉlʉbe. Silɨnkʉsibopesya ɨngʉlʉbe syosa ʉkʉsuluka ndʉpanga, mpaka mwa sʉmbɨ, silɨnkʉmilwa.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Abatiimi baa ngʉlʉbe bo basibwene ɨsyo, balɨnkʉbopa ʉlʉbɨlo, balɨnkʉbʉʉka nkaaja na mmigʉnda, balɨnkʉpanga ɨsi baasibwene.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Abandʉ balɨnkʉbʉʉka kʉkʉkeeta ɨsi syaboniike. Bo bafikile kwa Jesu, balɨnkʉmmbona ʉmundʉ jʉla, ʉjʉ sisookilemo ɨmbepo ɨnyali, atʉʉgeele paasi, afwele kanunu, kangɨ alɨ na mahala goosa, balɨnkʉtiila.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Abandʉ aba baasikeetile ɨsi syaboniike, balɨnkʉbapangɨla abangɨ muno abʉmbʉlʉkɨsiigwe ʉjʉ aalɨ nɨ mbepo ɨnyali.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Po abandʉ boosa abaa nkiisʉ kya Bagelasi, lʉlɨnkʉbakola ʉlʉtende, balɨnkʉnsʉʉma Jesu ʉkʉtɨ asookemo nkiisʉ kyabo. Jesu alɨnkwingɨla mwi ibooti, alɨnkʉsookamo.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Jesu bo ikʉsookamo, ʉmundʉ jʉla ʉjʉ syasookilemo ɨmbepo ɨnyali, alɨnkʉlamba kwa Jesu ʉkʉtɨ abʉʉkege pamopeene nagwe. Looli Jesu akaalɨmmwitɨkiile alɨnkʉtɨ,
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Ʉbʉʉke kʉmyɨnu, ʉkababʉʉle abandʉ ɨsi Kyala akʉbombiile.” Po ʉmundʉ jʉla alɨnkʉsookapo pala, alɨnkʉfumusya nkaaja koosa, ɨsi Jesu ammbombiile.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Jesu bo agomwike ʉkʉfuma kwi isɨɨlya, aalyambɨlɨliigwe nɨ kɨlʉndɨlo ɨkya bandʉ, paapo boosa bannguulɨlaga.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Po alɨnkʉbʉʉka ʉmundʉ jʉmo kwa Jesu, ɨngamu jaake Jailo, aalɨ ndongosi gwa sinagogi. Alɨnkʉfugama nkyeni mwa Jesu, alɨnkʉpyelesya fiijo ʉkʉtɨ abʉʉke kʉkaaja kaake,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 paapo ʉmwanaake ʉndɨndwana ʉgwa fyɨnja kalongo na fibɨlɨ bʉno, ʉjʉ aalɨ mwanaake jʉmojwene ntɨga, aalɨ mbine ʉlwa kʉfwa.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Nkɨlʉndɨlo kɨla, aalimo ʉnkiikʉlʉ jʉmo, ʉjʉ aalɨ nʉ bʉbine bwa kooneka iilopa. Ʉbʉbine ʉbo bwalɨntaamiisye kʉ fyɨnja kalongo na fibɨlɨ. [Ɨkyʉma kyake kyosa aataagile nkʉbahomba abaganga,] poope akaaliko ʉjʉ aabagiile ʉkʉmmbʉmbʉlʉsya.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Po ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkʉbʉʉka kʉnyuma kwa Jesu, alɨnkʉpalamaasya ɨkɨpeto kya mwenda gwa Jesu, palapala iilopa lɨlɨnkʉleka ʉkooneka.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Jesu alɨnkʉlaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Jo jwani ambalamaasiisye?” Abandʉ boosa balɨnkʉkaana. Po Peeteli alɨnkʉmmbʉʉla Jesu alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, abandʉ bingi bakʉsyʉngʉʉtiile kangɨ bikʉkʉfinyatɨla.”
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Looli Jesu alɨnkʉtɨ, “Alipo ʉmundʉ ʉjʉ ambalamaasiisye, paapo ngwipɨlɨka ʉkʉtɨ amaka gamo agaa kʉbʉmbʉlʉkɨsya gasookile.”
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Ʉnkiikʉlʉ jʉla bo aagile ʉkʉtɨ Jesu asyageenie, alɨnkwisa bo ikʉtetema. Alɨnkʉfugama nkyeni mmyake, alɨnkʉmmbʉʉla Jesu nkyeni mmbandʉ boosa ɨsi syalɨmpelile ʉkʉmpalamaasya, na muno abʉmbʉlʉkiile palapala.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Jesu alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mwanangʉ, ʉbʉmbʉlwike ʉbʉbine kʉnongwa jaa lwitɨko lwako. Bʉʉkaga nʉ lʉtengaano!”
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Jesu bo alɨ pakʉjoba, alɨnkwisa ʉmundʉ ʉkʉfuma kʉkaaja kaa Jailo, ʉndongosi jʉla ʉgwa mu sinagogi, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉlɨngantaamyaga ʉMmanyisi, ʉmwanaako ʉndɨndwana afwile.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Looli Jesu bo apɨliike ɨsyo, alɨnkʉmmbʉʉla Jailo alɨnkʉtɨ, “Ʉlɨngatiilaga, ʉjege nʉ lwitɨko itolo, ʉmwanaako ikʉbʉmbʉlʉka.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Jesu bo afikile pa nyumba jaa Jailo, aabakaaniisye abandʉ ʉkwingɨla pamopeene nagwe, looli aabiitɨkiisye ʉgwise nʉ nna gwa ndɨndwana, na baa Peeteli, Johani na Jaakobo.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Abandʉ boosa balɨnkʉkuuta nʉ kʉnndɨlɨla ɨɨfwa ʉndɨndwana jʉla. Looli Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mulɨngakuutaga! Akafwa, looli agonile twene ʉtʉlo.”
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Abandʉ bala balɨnkʉnseka Jesu, paapo baameenye ʉkʉtɨ ʉndɨndwana jʉla afwile.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Jesu alɨnkʉnkola ɨkɨboko ʉndɨndwana jʉla, alɨnkʉlaata alɨnkʉtɨ, “Ndɨndwana, lembʉka!”
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Ʉndɨndwana jʉla, ʉbʉʉmi bwake bʉlɨnkʉgomokelamo, alɨnkʉsumuka akabalɨlo kalakala. Jesu alɨnkʉlagɨla ʉkʉtɨ bampepo ɨfindʉ ʉndɨndwana jʉla.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Abapaapi baa ndɨndwana baaswigile fiijo. Looli Jesu alɨnkʉbalagɨla ʉkʉtɨ balɨngampangɨlaga najʉmo ɨsi siboniike.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.