Lucas 8

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Po Jesu alɨnkʉbʉʉka ntwaja ʉtʉnywamu nʉ tʉnandɨ, aalʉmbɨlɨlaga ɨNdʉmi ɨNunu ʉkʉtɨ ʉBʉnyafyale bwa Kyala bʉsegeliile nkiisʉ. Aalɨ pamopeene na bafundigwa baake kalongo na babɨlɨ,
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 na bakiikʉlʉ bamo, aba aabasoosiisyemo ɨmbepo ɨnyali nʉ kʉbabʉmbʉlʉsya ʉbʉbine bwabo. Aalimo Malija, ʉjʉ bantɨgɨ ʉgwa kʉ Magatala, ʉjʉ Jesu aalɨnsoosiisyemo ɨmbepo ɨnyali ihaano na ibɨlɨ,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 kangɨ aalimo Joana ʉnkasi gwa Kusa. Kusa ʉjo ɨɨmɨlɨlaga ɨfyʉma fya malafyale Heloti. Kangɨ aalimo Susaana na bakiikʉlʉ abangɨ abingi. Abakiikʉlʉ aba baasoosyaga ʉtʉndʉ twabo ʉkʉmmbombela Jesu na bafundigwa baake.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Ɨliisikʉ lɨmo ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ baabʉngeene kwa Jesu, abandʉ biisaga ʉkʉfuma kʉkʉtɨ kaaja. Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla nkɨfwanikɨsyo, alɨnkʉtɨ,
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Ʉmbyali jʉmo aabʉʉkile kʉkʉsopa ɨmbeju. Bo ikʉsopa, ɨmbeju simo syagwɨliile mumbalɨ mu njɨla, silɨnkʉkanyigwa na bandʉ, ɨnjʉni silɨnkʉlya.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ɨsingi syagwɨliile pa lwalabwe. Bo simelile, silɨnkʉʉma paapo pakaalɨ pabundafu.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Ɨmbeju ɨsingi syagwɨliile pa miifwa. Ɨmiifwa bo gɨmelile pamopeene nɨ mbeju, gɨlɨnkʉsifinyatɨla.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Po ɨsingi syagwɨliile pa mfu ʉnnunu, silɨnkʉmela nʉ kʉpa ɨseke, kʉkʉtɨ mbeju jaapeele ɨseke ɨmia jɨmo.” Jesu bo amalile ʉkʉjoba ɨsyo, alɨnkʉlaata alɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ alɨ nɨ mbʉlʉkʉtʉ ɨsya kʉpɨlɨkɨla, jo apɨlɨkege!”
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Abafundigwa baake balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨ kokʉtɨ fiki?”
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe Kyala abapeele ʉkʉsyagania ɨsya mbʉtiitʉ ɨsya Bʉnyafyale bwake. Looli abangɨ nikʉbabʉʉla mfifwanikɨsyo, paapo,
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 “Po ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨ kokʉtɨ bʉno. Ɨmbeju lyo isyʉ lya Kyala.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ɨsi syagwɨliile mumbalɨ mu njɨla, bo bandʉ aba bikʉpɨlɨka ɨliisyʉ lya Kyala, looli Seetano ikwisa nʉ kʉlɨsoosyamo ɨliisyʉ ɨlyo mu ndumbula syabo, ʉkʉtɨ balɨngiisa kwitɨka nʉ kʉpokigwa.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Ɨsi syagwɨliile pamwanya pa lwalabwe, ʉlʉ lʉkaja nʉ mfu mwingi, sifwene bo ʉlwa bandʉ aba bikʉpɨlɨka iisyʉ lya Bʉnyafyale bwa Kyala, bikʉlyambɨlɨla nʉ lʉsekelo, looli iisyʉ lɨkaja nɨ misi. Bikwitɨka kʉkabalɨlo akapimba, pakabalɨlo akaa ngelo bikʉlʉleka ʉlwitɨko.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Ɨsi syagwɨliile pa miifwa, bo aba bikʉpɨlɨka iisyʉ lya Kyala, looli pabʉngɨ mbʉʉmi bwabo bikwikolaania nɨ mbombo, ɨkyʉma nɨ finyonyo ɨfya nkiisʉ. Po batikʉkʉla.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Looli ɨmbeju ɨsi syagwɨliile pa mfu ʉnnunu, bo bandʉ aba balɨ nɨ ndumbula ɨnyeelu kangɨ nunu, bikʉlɨpɨlɨka iisyʉ ɨlyo, nʉ kʉlɨkola. Po bikʉpa ɨseke nʉ kwikasya mu ngʉbɨlo.”
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 “Akajako ʉmundʉ ʉjʉ ikwasya ɨnyaale, ikʉjɨkupɨkɨla nɨ kyombo pamo ikʉjɨbɨɨka kwi ifungu. Looli ikʉjɨbɨɨka pa kɨkolela nyaale, ʉkʉtɨ abandʉ bo bikwingɨla, bagʉbonege ʉndangalɨla.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Namanga syosa ɨsi sifisiigwe sikwisa kʉbɨɨkigwa pabwelu. Kangɨ syosa ɨsi silɨ mbʉtiitʉ sikwisa kʉkuputuligwaga.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 “Po mupɨlɨkɨsyege kanunu! Paapo ʉjʉ apeeliigwe ʉkʉsyagania ɨsyo, ikongeleligwa ʉkʉsyagania. Ʉjʉ akapeeligwa ʉkʉsyagania, syope ɨnandɨ ɨsi asyageenie sitikʉntʉʉla.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Ʉnna na baamyabo baa Jesu baaliisile kʉkʉnkeeta. Looli baatoliigwe ʉkʉsegelela apa aalipo, paapo aalɨ pa kɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Po ʉmundʉ jʉmo alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Keeta! Ʉnyoko na bakamu baako bɨɨmile panja, bikʉlonda ʉkwaganila na nungwe.”
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Looli Jesu alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Jʉʉba na bakamu bangʉ bo bala bikʉlɨpɨlɨka iisyʉ lya Kyala nʉ kʉlɨbombela.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Ɨliisikʉ lɨmo Jesu alɨnkwipaka na bafundigwa baake mwi ibooti alɨnkʉtɨ, “Isaga, tʉloboke sʉmbɨ, tʉbʉʉke kwi isɨɨlya.” Po balɨnkwanda ʉkʉloboka.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Bo bikʉloboka, Jesu alɨnkʉgona ʉtʉlo. Ʉmbelo ʉgwa mpetapeta gʉlɨnkwisa, amɨɨsi galɨnkwanda ʉkwisʉla mwi ibooti, balɨnkʉja kɨfuki ʉkwibɨla.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Po abafundigwa baake balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu, balɨnkʉnndembʉsya, balɨnkʉjwega balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, gwe Ntwa, tukʉfwa!” Jesu alɨnkʉlembʉka, alɨnkʉgʉkemela ʉmbelo na majɨga, filɨnkʉbota, kʉlɨnkʉja mye jonjolo.
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Po Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Ʉlwitɨko lwɨnu lʉlɨ kokʉʉgʉ?” Abafundigwa baake balɨnkʉnyomoka fiijo, balɨnkʉlaalʉʉsania balɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ jo jwani? Ikʉkemela ʉmbelo na majɨga, fyope fikʉntiila!”
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Jesu na bafundigwa baake balɨnkʉloboka sʉmbɨ Galilai, balɨnkʉfika kwi isɨɨlya, nkiisʉ ɨkya Bagelasi.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Jesu bo iikile kwi isɨɨlya, alɨnkwaganila nagwe ʉmundʉ jʉmo ʉgwa nkiisʉ kɨla, ʉjʉ aalɨ nɨ mbepo ɨnyali. Amasikʉ mingi endaga ngelebuno, kangɨ akaatʉʉgalaga pakaaja, looli aatʉʉgalaga kʉ mapʉmba.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Bo ammbwene Jesu, ɨmbepo ɨnyali jɨlɨnkʉjwega, ʉmundʉ jʉla alɨnkʉgwa nkyeni mmyake, ɨmbepo ɨnyali jɨlɨnkʉlaata fiijo, jɨlɨnkʉtɨ, “Gwe Jesu, gwe Mwana gwa Kyala ʉNkʉlʉmba, tʉlɨ bʉki ʉgwe na niine? Ngʉkʉsʉʉma ʉlɨngaafundaga!”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Ɨmbepo ɨnyali jɨla jaajobile bo ʉlo paapo Jesu aajɨkemiile, ʉkʉtɨ jɨsookemo mmundʉ jʉla. Jankolaga ʉmundʉ jʉla kaa kingi. Abandʉ bampinyaga ɨminyololo nɨ mbɨngo, ʉkʉnndɨndɨlɨla, poope aagɨlatʉlaniaga. Ɨmbepo jɨla jankagɨlaga ndiisʉ.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Jesu alɨnkʉjɨlaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Ɨngamu jaako gwe gwani?” Ɨmbepo ɨnyali jɨlɨnkʉmmwamula jɨlɨnkʉtɨ, “Ɨngamu jangʉ ne Kɨlʉndɨlo.” Jaajobile bo ʉlo paapo ɨmbepo ɨnyali nyingi syalingiile mmundʉ jʉla.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ɨmbepo ɨnyali sila silɨnkʉnndamba Jesu ʉkʉtɨ, alɨngasilagɨla ʉkʉbʉʉka mbwina ʉbwa kʉ ngolongo.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Akabalɨlo ako nkyamba, gwatiimigwaga ʉntiimo ʉnnywamu ʉgwa ngʉlʉbe. Po ɨmbepo ɨnyali sila silɨnkʉmpyelesya Jesu ʉkʉtɨ, asiitɨkɨsye ʉkwingɨla mu ngʉlʉbe sila. Po alɨnkʉsiitɨkɨsya.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Po ɨmbepo ɨnyali silɨnkʉsookamo mmundʉ jʉla, silɨnkwakwingɨla mu ngʉlʉbe. Silɨnkʉsibopesya ɨngʉlʉbe syosa ʉkʉsuluka ndʉpanga, mpaka mwa sʉmbɨ, silɨnkʉmilwa.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Abatiimi baa ngʉlʉbe bo basibwene ɨsyo, balɨnkʉbopa ʉlʉbɨlo, balɨnkʉbʉʉka nkaaja na mmigʉnda, balɨnkʉpanga ɨsi baasibwene.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Abandʉ balɨnkʉbʉʉka kʉkʉkeeta ɨsi syaboniike. Bo bafikile kwa Jesu, balɨnkʉmmbona ʉmundʉ jʉla, ʉjʉ sisookilemo ɨmbepo ɨnyali, atʉʉgeele paasi, afwele kanunu, kangɨ alɨ na mahala goosa, balɨnkʉtiila.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Abandʉ aba baasikeetile ɨsi syaboniike, balɨnkʉbapangɨla abangɨ muno abʉmbʉlʉkɨsiigwe ʉjʉ aalɨ nɨ mbepo ɨnyali.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Po abandʉ boosa abaa nkiisʉ kya Bagelasi, lʉlɨnkʉbakola ʉlʉtende, balɨnkʉnsʉʉma Jesu ʉkʉtɨ asookemo nkiisʉ kyabo. Jesu alɨnkwingɨla mwi ibooti, alɨnkʉsookamo.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Jesu bo ikʉsookamo, ʉmundʉ jʉla ʉjʉ syasookilemo ɨmbepo ɨnyali, alɨnkʉlamba kwa Jesu ʉkʉtɨ abʉʉkege pamopeene nagwe. Looli Jesu akaalɨmmwitɨkiile alɨnkʉtɨ,
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Ʉbʉʉke kʉmyɨnu, ʉkababʉʉle abandʉ ɨsi Kyala akʉbombiile.” Po ʉmundʉ jʉla alɨnkʉsookapo pala, alɨnkʉfumusya nkaaja koosa, ɨsi Jesu ammbombiile.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Jesu bo agomwike ʉkʉfuma kwi isɨɨlya, aalyambɨlɨliigwe nɨ kɨlʉndɨlo ɨkya bandʉ, paapo boosa bannguulɨlaga.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Po alɨnkʉbʉʉka ʉmundʉ jʉmo kwa Jesu, ɨngamu jaake Jailo, aalɨ ndongosi gwa sinagogi. Alɨnkʉfugama nkyeni mwa Jesu, alɨnkʉpyelesya fiijo ʉkʉtɨ abʉʉke kʉkaaja kaake,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 paapo ʉmwanaake ʉndɨndwana ʉgwa fyɨnja kalongo na fibɨlɨ bʉno, ʉjʉ aalɨ mwanaake jʉmojwene ntɨga, aalɨ mbine ʉlwa kʉfwa.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Nkɨlʉndɨlo kɨla, aalimo ʉnkiikʉlʉ jʉmo, ʉjʉ aalɨ nʉ bʉbine bwa kooneka iilopa. Ʉbʉbine ʉbo bwalɨntaamiisye kʉ fyɨnja kalongo na fibɨlɨ. [Ɨkyʉma kyake kyosa aataagile nkʉbahomba abaganga,] poope akaaliko ʉjʉ aabagiile ʉkʉmmbʉmbʉlʉsya.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Po ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkʉbʉʉka kʉnyuma kwa Jesu, alɨnkʉpalamaasya ɨkɨpeto kya mwenda gwa Jesu, palapala iilopa lɨlɨnkʉleka ʉkooneka.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Jesu alɨnkʉlaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Jo jwani ambalamaasiisye?” Abandʉ boosa balɨnkʉkaana. Po Peeteli alɨnkʉmmbʉʉla Jesu alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, abandʉ bingi bakʉsyʉngʉʉtiile kangɨ bikʉkʉfinyatɨla.”
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Looli Jesu alɨnkʉtɨ, “Alipo ʉmundʉ ʉjʉ ambalamaasiisye, paapo ngwipɨlɨka ʉkʉtɨ amaka gamo agaa kʉbʉmbʉlʉkɨsya gasookile.”
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Ʉnkiikʉlʉ jʉla bo aagile ʉkʉtɨ Jesu asyageenie, alɨnkwisa bo ikʉtetema. Alɨnkʉfugama nkyeni mmyake, alɨnkʉmmbʉʉla Jesu nkyeni mmbandʉ boosa ɨsi syalɨmpelile ʉkʉmpalamaasya, na muno abʉmbʉlʉkiile palapala.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Jesu alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mwanangʉ, ʉbʉmbʉlwike ʉbʉbine kʉnongwa jaa lwitɨko lwako. Bʉʉkaga nʉ lʉtengaano!”
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Jesu bo alɨ pakʉjoba, alɨnkwisa ʉmundʉ ʉkʉfuma kʉkaaja kaa Jailo, ʉndongosi jʉla ʉgwa mu sinagogi, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉlɨngantaamyaga ʉMmanyisi, ʉmwanaako ʉndɨndwana afwile.”
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Looli Jesu bo apɨliike ɨsyo, alɨnkʉmmbʉʉla Jailo alɨnkʉtɨ, “Ʉlɨngatiilaga, ʉjege nʉ lwitɨko itolo, ʉmwanaako ikʉbʉmbʉlʉka.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Jesu bo afikile pa nyumba jaa Jailo, aabakaaniisye abandʉ ʉkwingɨla pamopeene nagwe, looli aabiitɨkiisye ʉgwise nʉ nna gwa ndɨndwana, na baa Peeteli, Johani na Jaakobo.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Abandʉ boosa balɨnkʉkuuta nʉ kʉnndɨlɨla ɨɨfwa ʉndɨndwana jʉla. Looli Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mulɨngakuutaga! Akafwa, looli agonile twene ʉtʉlo.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Abandʉ bala balɨnkʉnseka Jesu, paapo baameenye ʉkʉtɨ ʉndɨndwana jʉla afwile.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Jesu alɨnkʉnkola ɨkɨboko ʉndɨndwana jʉla, alɨnkʉlaata alɨnkʉtɨ, “Ndɨndwana, lembʉka!”
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Ʉndɨndwana jʉla, ʉbʉʉmi bwake bʉlɨnkʉgomokelamo, alɨnkʉsumuka akabalɨlo kalakala. Jesu alɨnkʉlagɨla ʉkʉtɨ bampepo ɨfindʉ ʉndɨndwana jʉla.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Abapaapi baa ndɨndwana baaswigile fiijo. Looli Jesu alɨnkʉbalagɨla ʉkʉtɨ balɨngampangɨlaga najʉmo ɨsi siboniike.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.