Lucas 7

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesu bo amalile ʉkʉjoba syosa ɨsi aalondaga ʉkʉtɨ abandʉ bapɨlɨke, alɨnkʉbʉʉka nkaaja akaa mu Kapelinaʉmu.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Ʉko aaliko ʉndongosi jʉmo ʉgwa basikali baa Balooma. Ʉndongosi ʉjo aalɨ nʉ mbombi ʉjʉ aalɨnnganile fiijo. Ʉmbombi ʉjo aalɨ mbine, aalɨ kɨfuki ʉkʉfwa.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Ʉndongosi jʉla bo apɨliike ɨnongwa sya Jesu, alɨnkʉbatʉma kwa Jesu abalongosi bamo abaa Bajuuta, ʉkʉtɨ babʉʉke bakansʉʉme iise ammbʉmbʉlʉsye ʉmbombi gwake.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Abalongosi bala bo bafikile kwa Jesu, balɨnkʉnndamba balɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ abagiisye ʉkʉbombeligwa ɨsi,
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 paapo akɨganile ɨkiisʉ kyɨtʉ, kangɨ atʉjengiile ɨsinagogi.”
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Po Jesu alɨnkʉsookapo na balongosi bala, ʉkʉbʉʉka kʉ nyumba jaa ndongosi gwa basikali. Bo balɨ kɨfuki nɨ nyumba, ʉndongosi jʉla aabatʉmile abamanyaani baake kwa Jesu, ʉkʉtɨ bantwalɨle ɨndʉmi ɨjaa kʉtɨ, “Gwe Ntwa, ʉlɨngiikatasyaga, ʉne ngabagɨsya ʉkʉtɨ ʉgwe gwingɨle nnyumba jangʉ.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Fyobeene ʉne naaliibwene ʉkʉtɨ, ngabagɨsya ʉkwisa kʉmyako. Looli ʉjobe iisyʉ lyene, ʉmbombi gwangʉ ikʉbʉmbʉlʉka.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Paapo na niine ndɨ gwa paasi, ngʉlagɨligwa, kangɨ ndɨ nabo abasikali aba balɨ paasi pamyangʉ. Lɨnga nʉmmbʉʉlile jʉmo ndile, ‘Bʉʉka!’ ikʉbʉʉka. Kʉ jʉngɨ lɨnga ndile, ‘Isaga!’ ikwisa. Na kʉ ntʉmwa gwangʉ lɨnga ndile, ‘Bomba ɨsi!’ ikʉbomba.”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Jesu bo apɨliike amasyʉ ago, aaswigile fiijo. Po alɨnkʉkɨsanukɨla ɨkɨlʉndɨlo ɨkya bandʉ ɨkɨ kyankongaga, alɨnkʉtɨ, “Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, mBanyaisilaɨli boosa, ngammbonamo sikʉ ʉmundʉ ʉjʉ alɨ nʉ lwitɨko ʉlʉnywamu bo ʉlʉ!”
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Abandʉ aba baatʉmiigwe kwa Jesu, bo bagomwike kʉ nyumba jaa ndongosi jʉla, balɨnkʉmmwaga ʉmbombi jʉla abʉmbʉlwike.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Piitaasi, Jesu na bafundigwa baake, pamopeene nɨ kɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ, balɨnkʉbʉʉka nkaaja aka kikʉkooleligwa ɨngamu jaa Naini.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Bo alɨ kɨfuki nɨ kɨpata ɨkya kaaja, aalyaganiile na bandʉ aba baasookangamo nkaaja, baapɨmbile ʉmfimba gwa ndʉmyana. Ʉndʉmyana ʉjʉ aalɨ mwana jʉmojwene ntɨga mu nna, ʉjʉ aasyɨlile ʉndʉme. Abandʉ bingi abaa nkaaja kala baalɨ pamopeene nʉ nkiikʉlʉ ʉmfwɨle jʉla.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 ɄNtwa Jesu bo ammbwene ʉmfwɨle jʉla, alɨnkʉmpelela ɨkɨsa. Alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉlɨngalɨlaga.”
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Po alɨnkʉsegelela, alɨnkʉlɨpalamaasya iibokosi lya mfimba, abandʉ aba baapɨmbile balɨnkwɨma. Jesu alɨnkʉtɨ, “Gwe ndʉmyana ʉgwe, nikʉkʉbʉʉla, sumuka!”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Ʉmfwe jʉla alɨnkʉsumuka, alɨnkwanda ʉkʉjoba. Po Jesu alɨnkʉmpapo ʉnna ʉmwana jʉla.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Abandʉ boosa balɨnkʉtiila, balɨnkʉntuufya Kyala balɨnkʉtɨ, “Ʉnkunguluka ʉnkʉlʉmba aboniike kʉmyɨtʉ! Kyala iisile kʉkʉbatʉʉla abandʉ baake!”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Ɨnongwa ɨsi aabombile Jesu, syafumwike nkaaja koosa akaa Jutai na ntwaja toosa ʉtwa kɨfuki.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Abafundigwa baa Johani ʉMoosi baalɨmpangiile syosa ɨsi Jesu aabombaga. Po Johani alɨnkʉbakoolela babɨlɨ mbafundigwa baake,
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 alɨnkʉbatʉma kʉ Ntwa Jesu ʉkʉtɨ bakanndaalʉʉsye bakatɨ, “Bʉle, ʉgwe jo ʉjʉ abakunguluka baatɨgɨ ikwisa? Pamo tʉnnguulɨlege ʉjʉngɨ?”
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Abafundigwa bala bo bafikile kwa Jesu, balɨnkʉtɨ, “Johani ʉMoosi atʉtʉmile tʉkʉlaalʉʉsye ʉkʉtɨ, ‘Bʉle, ʉgwe jo ʉjʉ abakunguluka baatɨgɨ ikwisa? Pamo tʉnnguulɨlege ʉjʉngɨ?’ ”
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Akabalɨlo kalakala, Jesu aababʉmbʉlwisye bingi ʉbʉbine ʉbwa lʉko nʉ lʉko, na aba baalɨ nɨ mbepo ɨnyali, kangɨ abafwa maaso bingi aabapelile ʉkʉkeeta.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Po alɨnkʉbaamula aba baatʉmiigwe alɨnkʉtɨ, “Mubʉʉkege mukammbʉʉle Johani ɨsi musibwene nʉ kʉsipɨlɨka. Abafwa maaso bikʉkeeta, aba bikʉkwema bikwenda, abakoma bikwelʉsigwa, abaa mapʉlɨ bikʉpɨlɨka, abafwe bikʉsyʉsigwa, kangɨ abalondo bikʉlʉmbɨlɨligwa ɨNdʉmi ɨNunu.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Asajiigwe ʉmundʉ gwesa ʉjʉ atikʉleka ʉkʉʉsʉʉbɨla.”
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Abafundigwa baa Johani bo basookilepo, Jesu alɨnkwanda ʉkʉfibʉʉla ɨfilʉndɨlo ɨfya bandʉ ɨsya Johani ʉMoosi, alɨnkʉtɨ, “Mwabʉʉkaga ndʉngalangala kʉkʉkeeta ɨfiki? Kalɨ, mwabʉʉkile kʉkʉnkeeta ʉmundʉ ʉjʉ akaja na maka, afwene nʉ lʉtete ʉlʉ lukʉjʉgɨɨsigwa nʉ mbelo? Mma!
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Po mwabʉʉkile kʉkʉkeeta ɨfiki? Kalɨ, ʉmundʉ ʉjʉ afwele ɨmyenda ɨgya ntengo? Mma! Pɨlɨkɨsya! Abandʉ aba bikʉfwala ɨmyenda ɨgya ntengo, nʉ kʉja nafyo ɨfindʉ fyosa ɨfinunu, bikʉtʉʉgala mfitangaalala.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Po mwabʉʉkile kʉkʉkeeta ɨfiki? Ʉnkunguluka? Moomuumo! Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, ʉjo akaja nkunguluka itolo, looli nkʉlʉmba ʉkʉkɨnda ʉnkunguluka.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Ʉjo jo ʉjʉ ɨnongwa syake sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo, ʉkʉtɨ,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Jesu kangɨ alɨnkʉtɨ, “Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, mmbandʉ boosa, akajapo ʉjʉ jo nkʉlʉmba ʉkʉnkɨnda Johani ʉMoosi. Looli ʉnnandɨ mBʉnyafyale bwa Kyala, jo nkʉlʉmba ʉkʉnkɨnda ʉmwene.”
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Po abandʉ boosa, boope na basongesya songo, bo bapɨliike amasyʉ gaa Jesu, balɨnkwitɨka ʉkʉtɨ ɨnjɨla jaa Kyala jo ngolofu, paapo baalyosiigwe nʉ loosyo lwa Johani.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Looli aBafalisai na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose, baalʉkaanile ʉlʉbaatɨko lwa Kyala, paapo bakaalyosiigwe na Johani.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Jesu alɨnkʉtɨ, “Bʉle, mbafwanikɨsye nɨ fiki abandʉ abaa nkabalɨlo aka? Balɨ bʉleebʉle?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Bafwene na baanike aba batʉʉgeele mu sokoni, aba bikʉbakoolela abiinaabo bikʉtɨ,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 “Po Johani ʉMoosi bo iisile, aafipɨɨkaga ɨfindʉ nɨ finga, ʉmwe mwatɨgɨ, ‘Alɨ nɨ mbepo ɨnyali.’
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Leelo ne Nnyamundʉ niisile, ngʉlya nʉ kʉnwa, ʉmwe mukʉtɨ, ‘Keeta! Ʉmpafu ʉjʉ, kangɨ ngaala bwalwa! Mmanyaani gwa basongesya songo na bafujufu!’
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Looli amahala gaa Kyala gikʉboneka ʉkʉja magolofu mu mbombo sya baanaake boosa.”
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Ɨliisikʉ lɨmo ʉMfalisai jʉmo, ɨngamu jaake Simoni, aalɨmpaalile Jesu kʉkʉlya ɨfindʉ kʉmyake. Po Jesu alɨnkʉbʉʉka kʉkaaja kaa Mfalisai jʉla, alɨnkʉtʉʉgala nʉ kʉlya ɨfindʉ.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Nkaaja kala aalipo ʉnkiikʉlʉ jʉmo, ʉjʉ aalɨ nʉ lwendo ʉlʉbiibi. Ʉnkiikʉlʉ ʉjo, bo apɨliike ʉkʉtɨ Jesu alɨ pakʉlya nnyumba jaa Mfalisai jʉla, alɨnkʉbʉʉka nɨ supa jaa mafuta agaa lʉʉma ʉlʉnunu.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Alɨnkwɨma kʉnyuma kwa Jesu, kɨfuki na malʉndɨ gaake bo ikʉlɨla. Amaasosi gaake galɨnkʉtimɨsya amalʉndɨ gaa Jesu. Po alɨnkʉpyagɨɨsya amalʉndɨ gaa Jesu nɨ nywili syake, kʉno ikʉgafipa nʉ kʉgapaka amafuta.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 ɄMfalisai jʉla, ʉjʉ aalɨmpaalile Jesu, bo asibwene ɨsyo, alɨnkwinogona mu ndumbula jaake alɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ lɨnga aalɨ nkunguluka, ngalɨ ameenye ʉkʉtɨ ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ ikʉmpalamaasya jo jwani, gwa lʉko lʉki, kangɨ ntʉlanongwa.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Po Jesu alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Simoni, ndɨ nasyo simo ɨsya kʉkʉbʉʉla.” Simoni alɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, mbʉʉla.”
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Po Jesu alɨnkʉtɨ, “Baaliko abandʉ babɨlɨ aba baakopile ɨndalama kʉ mundʉ jʉmo. Jʉmo aakopile ɨndenali ɨmia ihaano, ʉjʉngɨ aakopile ɨndenali amalongo mahaano.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Abandʉ abo baatoliigwe ʉkʉhomba, po ʉjʉ aabakopiisye alɨnkʉbahobokela bobabɨɨlɨ. Alɨkʉ ndɨ aba baameleligwaga, ikʉnngana ʉkʉkɨndapo ʉjʉ aabakopiisye?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Simoni alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉne ngʉtɨ, ʉjʉ aahobokeliigwe ɨnyingi.” Jesu alɨnkʉtɨ, “Ʉtalwisye.”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Po Jesu alɨnkʉnsanukɨla ʉnkiikʉlʉ jʉla, alɨnkʉmmbʉʉla Simoni alɨnkʉtɨ, “Ʉmmbwene ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ? Ningiile nnyumba jaako, ʉgwe ʉkambapo amɨɨsi gaa kʉsugusula mmalʉndɨ gangʉ. Looli ʉjʉ, aasuguswisye amalʉndɨ gangʉ na maasosi gaake, nʉ kʉgapyagɨɨsya nɨ nywili syake.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Bo kʉmbonia, ʉkaafipapo. Looli ʉjʉ, ʉkʉfuma lʉʉlo ningɨliile muno, akalekapo ʉkʉgafipa amalʉndɨ gangʉ.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Ʉkambaka amafuta pantʉ, looli ʉjʉ agapakile amalʉndɨ gangʉ amafuta agaa lʉʉma ʉlʉnunu.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Po kʉnongwa jaa ɨsyo ngʉkʉbʉʉla ʉkʉtɨ, anangiisye ʉlʉgano ʉlʉnywamu, ʉkeetege ahobokeliigwe ʉbʉtʉlanongwa bwake ʉbwingi. Looli ʉmundʉ ʉjʉ ikʉhobokeligwa ʉbʉtʉlanongwa ʉbʉnandɨ, jo ʉjʉ ikʉgana panandɨ.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Po Jesu alɨnkʉmmbʉʉla ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉhobokeliigwe ʉbʉtʉlanongwa bwako.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Po aba baalɨ pamopeene na Jesu pakʉlya ɨfindʉ, balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ jo jwani, ikʉhobokela ʉbʉtʉlanongwa?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Jesu alɨnkʉmmbʉʉla ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉlwitɨko lwako lʉkʉpokile. Ʉbʉʉkege nʉ lʉtengaano!”
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.