Lucas 7
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARIB
1 Jesu bo amalile ʉkʉjoba syosa ɨsi aalondaga ʉkʉtɨ abandʉ bapɨlɨke, alɨnkʉbʉʉka nkaaja akaa mu Kapelinaʉmu.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ʉko aaliko ʉndongosi jʉmo ʉgwa basikali baa Balooma. Ʉndongosi ʉjo aalɨ nʉ mbombi ʉjʉ aalɨnnganile fiijo. Ʉmbombi ʉjo aalɨ mbine, aalɨ kɨfuki ʉkʉfwa.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Ʉndongosi jʉla bo apɨliike ɨnongwa sya Jesu, alɨnkʉbatʉma kwa Jesu abalongosi bamo abaa Bajuuta, ʉkʉtɨ babʉʉke bakansʉʉme iise ammbʉmbʉlʉsye ʉmbombi gwake.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Abalongosi bala bo bafikile kwa Jesu, balɨnkʉnndamba balɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ abagiisye ʉkʉbombeligwa ɨsi,
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 paapo akɨganile ɨkiisʉ kyɨtʉ, kangɨ atʉjengiile ɨsinagogi.”
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Po Jesu alɨnkʉsookapo na balongosi bala, ʉkʉbʉʉka kʉ nyumba jaa ndongosi gwa basikali. Bo balɨ kɨfuki nɨ nyumba, ʉndongosi jʉla aabatʉmile abamanyaani baake kwa Jesu, ʉkʉtɨ bantwalɨle ɨndʉmi ɨjaa kʉtɨ, “Gwe Ntwa, ʉlɨngiikatasyaga, ʉne ngabagɨsya ʉkʉtɨ ʉgwe gwingɨle nnyumba jangʉ.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Fyobeene ʉne naaliibwene ʉkʉtɨ, ngabagɨsya ʉkwisa kʉmyako. Looli ʉjobe iisyʉ lyene, ʉmbombi gwangʉ ikʉbʉmbʉlʉka.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Paapo na niine ndɨ gwa paasi, ngʉlagɨligwa, kangɨ ndɨ nabo abasikali aba balɨ paasi pamyangʉ. Lɨnga nʉmmbʉʉlile jʉmo ndile, ‘Bʉʉka!’ ikʉbʉʉka. Kʉ jʉngɨ lɨnga ndile, ‘Isaga!’ ikwisa. Na kʉ ntʉmwa gwangʉ lɨnga ndile, ‘Bomba ɨsi!’ ikʉbomba.”
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Jesu bo apɨliike amasyʉ ago, aaswigile fiijo. Po alɨnkʉkɨsanukɨla ɨkɨlʉndɨlo ɨkya bandʉ ɨkɨ kyankongaga, alɨnkʉtɨ, “Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, mBanyaisilaɨli boosa, ngammbonamo sikʉ ʉmundʉ ʉjʉ alɨ nʉ lwitɨko ʉlʉnywamu bo ʉlʉ!”
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Abandʉ aba baatʉmiigwe kwa Jesu, bo bagomwike kʉ nyumba jaa ndongosi jʉla, balɨnkʉmmwaga ʉmbombi jʉla abʉmbʉlwike.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Piitaasi, Jesu na bafundigwa baake, pamopeene nɨ kɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ, balɨnkʉbʉʉka nkaaja aka kikʉkooleligwa ɨngamu jaa Naini.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Bo alɨ kɨfuki nɨ kɨpata ɨkya kaaja, aalyaganiile na bandʉ aba baasookangamo nkaaja, baapɨmbile ʉmfimba gwa ndʉmyana. Ʉndʉmyana ʉjʉ aalɨ mwana jʉmojwene ntɨga mu nna, ʉjʉ aasyɨlile ʉndʉme. Abandʉ bingi abaa nkaaja kala baalɨ pamopeene nʉ nkiikʉlʉ ʉmfwɨle jʉla.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 ɄNtwa Jesu bo ammbwene ʉmfwɨle jʉla, alɨnkʉmpelela ɨkɨsa. Alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉlɨngalɨlaga.”
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Po alɨnkʉsegelela, alɨnkʉlɨpalamaasya iibokosi lya mfimba, abandʉ aba baapɨmbile balɨnkwɨma. Jesu alɨnkʉtɨ, “Gwe ndʉmyana ʉgwe, nikʉkʉbʉʉla, sumuka!”
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Ʉmfwe jʉla alɨnkʉsumuka, alɨnkwanda ʉkʉjoba. Po Jesu alɨnkʉmpapo ʉnna ʉmwana jʉla.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Abandʉ boosa balɨnkʉtiila, balɨnkʉntuufya Kyala balɨnkʉtɨ, “Ʉnkunguluka ʉnkʉlʉmba aboniike kʉmyɨtʉ! Kyala iisile kʉkʉbatʉʉla abandʉ baake!”
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Ɨnongwa ɨsi aabombile Jesu, syafumwike nkaaja koosa akaa Jutai na ntwaja toosa ʉtwa kɨfuki.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Abafundigwa baa Johani ʉMoosi baalɨmpangiile syosa ɨsi Jesu aabombaga. Po Johani alɨnkʉbakoolela babɨlɨ mbafundigwa baake,
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 alɨnkʉbatʉma kʉ Ntwa Jesu ʉkʉtɨ bakanndaalʉʉsye bakatɨ, “Bʉle, ʉgwe jo ʉjʉ abakunguluka baatɨgɨ ikwisa? Pamo tʉnnguulɨlege ʉjʉngɨ?”
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Abafundigwa bala bo bafikile kwa Jesu, balɨnkʉtɨ, “Johani ʉMoosi atʉtʉmile tʉkʉlaalʉʉsye ʉkʉtɨ, ‘Bʉle, ʉgwe jo ʉjʉ abakunguluka baatɨgɨ ikwisa? Pamo tʉnnguulɨlege ʉjʉngɨ?’ ”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Akabalɨlo kalakala, Jesu aababʉmbʉlwisye bingi ʉbʉbine ʉbwa lʉko nʉ lʉko, na aba baalɨ nɨ mbepo ɨnyali, kangɨ abafwa maaso bingi aabapelile ʉkʉkeeta.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Po alɨnkʉbaamula aba baatʉmiigwe alɨnkʉtɨ, “Mubʉʉkege mukammbʉʉle Johani ɨsi musibwene nʉ kʉsipɨlɨka. Abafwa maaso bikʉkeeta, aba bikʉkwema bikwenda, abakoma bikwelʉsigwa, abaa mapʉlɨ bikʉpɨlɨka, abafwe bikʉsyʉsigwa, kangɨ abalondo bikʉlʉmbɨlɨligwa ɨNdʉmi ɨNunu.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Asajiigwe ʉmundʉ gwesa ʉjʉ atikʉleka ʉkʉʉsʉʉbɨla.”
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Abafundigwa baa Johani bo basookilepo, Jesu alɨnkwanda ʉkʉfibʉʉla ɨfilʉndɨlo ɨfya bandʉ ɨsya Johani ʉMoosi, alɨnkʉtɨ, “Mwabʉʉkaga ndʉngalangala kʉkʉkeeta ɨfiki? Kalɨ, mwabʉʉkile kʉkʉnkeeta ʉmundʉ ʉjʉ akaja na maka, afwene nʉ lʉtete ʉlʉ lukʉjʉgɨɨsigwa nʉ mbelo? Mma!
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Po mwabʉʉkile kʉkʉkeeta ɨfiki? Kalɨ, ʉmundʉ ʉjʉ afwele ɨmyenda ɨgya ntengo? Mma! Pɨlɨkɨsya! Abandʉ aba bikʉfwala ɨmyenda ɨgya ntengo, nʉ kʉja nafyo ɨfindʉ fyosa ɨfinunu, bikʉtʉʉgala mfitangaalala.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Po mwabʉʉkile kʉkʉkeeta ɨfiki? Ʉnkunguluka? Moomuumo! Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, ʉjo akaja nkunguluka itolo, looli nkʉlʉmba ʉkʉkɨnda ʉnkunguluka.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Ʉjo jo ʉjʉ ɨnongwa syake sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo, ʉkʉtɨ,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Jesu kangɨ alɨnkʉtɨ, “Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, mmbandʉ boosa, akajapo ʉjʉ jo nkʉlʉmba ʉkʉnkɨnda Johani ʉMoosi. Looli ʉnnandɨ mBʉnyafyale bwa Kyala, jo nkʉlʉmba ʉkʉnkɨnda ʉmwene.”
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Po abandʉ boosa, boope na basongesya songo, bo bapɨliike amasyʉ gaa Jesu, balɨnkwitɨka ʉkʉtɨ ɨnjɨla jaa Kyala jo ngolofu, paapo baalyosiigwe nʉ loosyo lwa Johani.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Looli aBafalisai na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose, baalʉkaanile ʉlʉbaatɨko lwa Kyala, paapo bakaalyosiigwe na Johani.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Jesu alɨnkʉtɨ, “Bʉle, mbafwanikɨsye nɨ fiki abandʉ abaa nkabalɨlo aka? Balɨ bʉleebʉle?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Bafwene na baanike aba batʉʉgeele mu sokoni, aba bikʉbakoolela abiinaabo bikʉtɨ,
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 “Po Johani ʉMoosi bo iisile, aafipɨɨkaga ɨfindʉ nɨ finga, ʉmwe mwatɨgɨ, ‘Alɨ nɨ mbepo ɨnyali.’
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Leelo ne Nnyamundʉ niisile, ngʉlya nʉ kʉnwa, ʉmwe mukʉtɨ, ‘Keeta! Ʉmpafu ʉjʉ, kangɨ ngaala bwalwa! Mmanyaani gwa basongesya songo na bafujufu!’
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Looli amahala gaa Kyala gikʉboneka ʉkʉja magolofu mu mbombo sya baanaake boosa.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Ɨliisikʉ lɨmo ʉMfalisai jʉmo, ɨngamu jaake Simoni, aalɨmpaalile Jesu kʉkʉlya ɨfindʉ kʉmyake. Po Jesu alɨnkʉbʉʉka kʉkaaja kaa Mfalisai jʉla, alɨnkʉtʉʉgala nʉ kʉlya ɨfindʉ.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Nkaaja kala aalipo ʉnkiikʉlʉ jʉmo, ʉjʉ aalɨ nʉ lwendo ʉlʉbiibi. Ʉnkiikʉlʉ ʉjo, bo apɨliike ʉkʉtɨ Jesu alɨ pakʉlya nnyumba jaa Mfalisai jʉla, alɨnkʉbʉʉka nɨ supa jaa mafuta agaa lʉʉma ʉlʉnunu.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Alɨnkwɨma kʉnyuma kwa Jesu, kɨfuki na malʉndɨ gaake bo ikʉlɨla. Amaasosi gaake galɨnkʉtimɨsya amalʉndɨ gaa Jesu. Po alɨnkʉpyagɨɨsya amalʉndɨ gaa Jesu nɨ nywili syake, kʉno ikʉgafipa nʉ kʉgapaka amafuta.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 ɄMfalisai jʉla, ʉjʉ aalɨmpaalile Jesu, bo asibwene ɨsyo, alɨnkwinogona mu ndumbula jaake alɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ lɨnga aalɨ nkunguluka, ngalɨ ameenye ʉkʉtɨ ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ ikʉmpalamaasya jo jwani, gwa lʉko lʉki, kangɨ ntʉlanongwa.”
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Po Jesu alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Simoni, ndɨ nasyo simo ɨsya kʉkʉbʉʉla.” Simoni alɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, mbʉʉla.”
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Po Jesu alɨnkʉtɨ, “Baaliko abandʉ babɨlɨ aba baakopile ɨndalama kʉ mundʉ jʉmo. Jʉmo aakopile ɨndenali ɨmia ihaano, ʉjʉngɨ aakopile ɨndenali amalongo mahaano.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Abandʉ abo baatoliigwe ʉkʉhomba, po ʉjʉ aabakopiisye alɨnkʉbahobokela bobabɨɨlɨ. Alɨkʉ ndɨ aba baameleligwaga, ikʉnngana ʉkʉkɨndapo ʉjʉ aabakopiisye?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Simoni alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉne ngʉtɨ, ʉjʉ aahobokeliigwe ɨnyingi.” Jesu alɨnkʉtɨ, “Ʉtalwisye.”
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Po Jesu alɨnkʉnsanukɨla ʉnkiikʉlʉ jʉla, alɨnkʉmmbʉʉla Simoni alɨnkʉtɨ, “Ʉmmbwene ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ? Ningiile nnyumba jaako, ʉgwe ʉkambapo amɨɨsi gaa kʉsugusula mmalʉndɨ gangʉ. Looli ʉjʉ, aasuguswisye amalʉndɨ gangʉ na maasosi gaake, nʉ kʉgapyagɨɨsya nɨ nywili syake.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Bo kʉmbonia, ʉkaafipapo. Looli ʉjʉ, ʉkʉfuma lʉʉlo ningɨliile muno, akalekapo ʉkʉgafipa amalʉndɨ gangʉ.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Ʉkambaka amafuta pantʉ, looli ʉjʉ agapakile amalʉndɨ gangʉ amafuta agaa lʉʉma ʉlʉnunu.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Po kʉnongwa jaa ɨsyo ngʉkʉbʉʉla ʉkʉtɨ, anangiisye ʉlʉgano ʉlʉnywamu, ʉkeetege ahobokeliigwe ʉbʉtʉlanongwa bwake ʉbwingi. Looli ʉmundʉ ʉjʉ ikʉhobokeligwa ʉbʉtʉlanongwa ʉbʉnandɨ, jo ʉjʉ ikʉgana panandɨ.”
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Po Jesu alɨnkʉmmbʉʉla ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉhobokeliigwe ʉbʉtʉlanongwa bwako.”
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Po aba baalɨ pamopeene na Jesu pakʉlya ɨfindʉ, balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ jo jwani, ikʉhobokela ʉbʉtʉlanongwa?”
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Jesu alɨnkʉmmbʉʉla ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉlwitɨko lwako lʉkʉpokile. Ʉbʉʉkege nʉ lʉtengaano!”
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.