Lucas 7

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jesu bo amalile ʉkʉjoba syosa ɨsi aalondaga ʉkʉtɨ abandʉ bapɨlɨke, alɨnkʉbʉʉka nkaaja akaa mu Kapelinaʉmu.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ʉko aaliko ʉndongosi jʉmo ʉgwa basikali baa Balooma. Ʉndongosi ʉjo aalɨ nʉ mbombi ʉjʉ aalɨnnganile fiijo. Ʉmbombi ʉjo aalɨ mbine, aalɨ kɨfuki ʉkʉfwa.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Ʉndongosi jʉla bo apɨliike ɨnongwa sya Jesu, alɨnkʉbatʉma kwa Jesu abalongosi bamo abaa Bajuuta, ʉkʉtɨ babʉʉke bakansʉʉme iise ammbʉmbʉlʉsye ʉmbombi gwake.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Abalongosi bala bo bafikile kwa Jesu, balɨnkʉnndamba balɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ abagiisye ʉkʉbombeligwa ɨsi,
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 paapo akɨganile ɨkiisʉ kyɨtʉ, kangɨ atʉjengiile ɨsinagogi.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Po Jesu alɨnkʉsookapo na balongosi bala, ʉkʉbʉʉka kʉ nyumba jaa ndongosi gwa basikali. Bo balɨ kɨfuki nɨ nyumba, ʉndongosi jʉla aabatʉmile abamanyaani baake kwa Jesu, ʉkʉtɨ bantwalɨle ɨndʉmi ɨjaa kʉtɨ, “Gwe Ntwa, ʉlɨngiikatasyaga, ʉne ngabagɨsya ʉkʉtɨ ʉgwe gwingɨle nnyumba jangʉ.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Fyobeene ʉne naaliibwene ʉkʉtɨ, ngabagɨsya ʉkwisa kʉmyako. Looli ʉjobe iisyʉ lyene, ʉmbombi gwangʉ ikʉbʉmbʉlʉka.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Paapo na niine ndɨ gwa paasi, ngʉlagɨligwa, kangɨ ndɨ nabo abasikali aba balɨ paasi pamyangʉ. Lɨnga nʉmmbʉʉlile jʉmo ndile, ‘Bʉʉka!’ ikʉbʉʉka. Kʉ jʉngɨ lɨnga ndile, ‘Isaga!’ ikwisa. Na kʉ ntʉmwa gwangʉ lɨnga ndile, ‘Bomba ɨsi!’ ikʉbomba.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Jesu bo apɨliike amasyʉ ago, aaswigile fiijo. Po alɨnkʉkɨsanukɨla ɨkɨlʉndɨlo ɨkya bandʉ ɨkɨ kyankongaga, alɨnkʉtɨ, “Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, mBanyaisilaɨli boosa, ngammbonamo sikʉ ʉmundʉ ʉjʉ alɨ nʉ lwitɨko ʉlʉnywamu bo ʉlʉ!”
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Abandʉ aba baatʉmiigwe kwa Jesu, bo bagomwike kʉ nyumba jaa ndongosi jʉla, balɨnkʉmmwaga ʉmbombi jʉla abʉmbʉlwike.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Piitaasi, Jesu na bafundigwa baake, pamopeene nɨ kɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ, balɨnkʉbʉʉka nkaaja aka kikʉkooleligwa ɨngamu jaa Naini.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Bo alɨ kɨfuki nɨ kɨpata ɨkya kaaja, aalyaganiile na bandʉ aba baasookangamo nkaaja, baapɨmbile ʉmfimba gwa ndʉmyana. Ʉndʉmyana ʉjʉ aalɨ mwana jʉmojwene ntɨga mu nna, ʉjʉ aasyɨlile ʉndʉme. Abandʉ bingi abaa nkaaja kala baalɨ pamopeene nʉ nkiikʉlʉ ʉmfwɨle jʉla.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 ɄNtwa Jesu bo ammbwene ʉmfwɨle jʉla, alɨnkʉmpelela ɨkɨsa. Alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉlɨngalɨlaga.”
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Po alɨnkʉsegelela, alɨnkʉlɨpalamaasya iibokosi lya mfimba, abandʉ aba baapɨmbile balɨnkwɨma. Jesu alɨnkʉtɨ, “Gwe ndʉmyana ʉgwe, nikʉkʉbʉʉla, sumuka!”
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Ʉmfwe jʉla alɨnkʉsumuka, alɨnkwanda ʉkʉjoba. Po Jesu alɨnkʉmpapo ʉnna ʉmwana jʉla.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Abandʉ boosa balɨnkʉtiila, balɨnkʉntuufya Kyala balɨnkʉtɨ, “Ʉnkunguluka ʉnkʉlʉmba aboniike kʉmyɨtʉ! Kyala iisile kʉkʉbatʉʉla abandʉ baake!”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Ɨnongwa ɨsi aabombile Jesu, syafumwike nkaaja koosa akaa Jutai na ntwaja toosa ʉtwa kɨfuki.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Abafundigwa baa Johani ʉMoosi baalɨmpangiile syosa ɨsi Jesu aabombaga. Po Johani alɨnkʉbakoolela babɨlɨ mbafundigwa baake,
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 alɨnkʉbatʉma kʉ Ntwa Jesu ʉkʉtɨ bakanndaalʉʉsye bakatɨ, “Bʉle, ʉgwe jo ʉjʉ abakunguluka baatɨgɨ ikwisa? Pamo tʉnnguulɨlege ʉjʉngɨ?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Abafundigwa bala bo bafikile kwa Jesu, balɨnkʉtɨ, “Johani ʉMoosi atʉtʉmile tʉkʉlaalʉʉsye ʉkʉtɨ, ‘Bʉle, ʉgwe jo ʉjʉ abakunguluka baatɨgɨ ikwisa? Pamo tʉnnguulɨlege ʉjʉngɨ?’ ”
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Akabalɨlo kalakala, Jesu aababʉmbʉlwisye bingi ʉbʉbine ʉbwa lʉko nʉ lʉko, na aba baalɨ nɨ mbepo ɨnyali, kangɨ abafwa maaso bingi aabapelile ʉkʉkeeta.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Po alɨnkʉbaamula aba baatʉmiigwe alɨnkʉtɨ, “Mubʉʉkege mukammbʉʉle Johani ɨsi musibwene nʉ kʉsipɨlɨka. Abafwa maaso bikʉkeeta, aba bikʉkwema bikwenda, abakoma bikwelʉsigwa, abaa mapʉlɨ bikʉpɨlɨka, abafwe bikʉsyʉsigwa, kangɨ abalondo bikʉlʉmbɨlɨligwa ɨNdʉmi ɨNunu.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Asajiigwe ʉmundʉ gwesa ʉjʉ atikʉleka ʉkʉʉsʉʉbɨla.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Abafundigwa baa Johani bo basookilepo, Jesu alɨnkwanda ʉkʉfibʉʉla ɨfilʉndɨlo ɨfya bandʉ ɨsya Johani ʉMoosi, alɨnkʉtɨ, “Mwabʉʉkaga ndʉngalangala kʉkʉkeeta ɨfiki? Kalɨ, mwabʉʉkile kʉkʉnkeeta ʉmundʉ ʉjʉ akaja na maka, afwene nʉ lʉtete ʉlʉ lukʉjʉgɨɨsigwa nʉ mbelo? Mma!
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Po mwabʉʉkile kʉkʉkeeta ɨfiki? Kalɨ, ʉmundʉ ʉjʉ afwele ɨmyenda ɨgya ntengo? Mma! Pɨlɨkɨsya! Abandʉ aba bikʉfwala ɨmyenda ɨgya ntengo, nʉ kʉja nafyo ɨfindʉ fyosa ɨfinunu, bikʉtʉʉgala mfitangaalala.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Po mwabʉʉkile kʉkʉkeeta ɨfiki? Ʉnkunguluka? Moomuumo! Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, ʉjo akaja nkunguluka itolo, looli nkʉlʉmba ʉkʉkɨnda ʉnkunguluka.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Ʉjo jo ʉjʉ ɨnongwa syake sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo, ʉkʉtɨ,
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Jesu kangɨ alɨnkʉtɨ, “Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, mmbandʉ boosa, akajapo ʉjʉ jo nkʉlʉmba ʉkʉnkɨnda Johani ʉMoosi. Looli ʉnnandɨ mBʉnyafyale bwa Kyala, jo nkʉlʉmba ʉkʉnkɨnda ʉmwene.”
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Po abandʉ boosa, boope na basongesya songo, bo bapɨliike amasyʉ gaa Jesu, balɨnkwitɨka ʉkʉtɨ ɨnjɨla jaa Kyala jo ngolofu, paapo baalyosiigwe nʉ loosyo lwa Johani.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Looli aBafalisai na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose, baalʉkaanile ʉlʉbaatɨko lwa Kyala, paapo bakaalyosiigwe na Johani.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Jesu alɨnkʉtɨ, “Bʉle, mbafwanikɨsye nɨ fiki abandʉ abaa nkabalɨlo aka? Balɨ bʉleebʉle?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Bafwene na baanike aba batʉʉgeele mu sokoni, aba bikʉbakoolela abiinaabo bikʉtɨ,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 “Po Johani ʉMoosi bo iisile, aafipɨɨkaga ɨfindʉ nɨ finga, ʉmwe mwatɨgɨ, ‘Alɨ nɨ mbepo ɨnyali.’
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Leelo ne Nnyamundʉ niisile, ngʉlya nʉ kʉnwa, ʉmwe mukʉtɨ, ‘Keeta! Ʉmpafu ʉjʉ, kangɨ ngaala bwalwa! Mmanyaani gwa basongesya songo na bafujufu!’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Looli amahala gaa Kyala gikʉboneka ʉkʉja magolofu mu mbombo sya baanaake boosa.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Ɨliisikʉ lɨmo ʉMfalisai jʉmo, ɨngamu jaake Simoni, aalɨmpaalile Jesu kʉkʉlya ɨfindʉ kʉmyake. Po Jesu alɨnkʉbʉʉka kʉkaaja kaa Mfalisai jʉla, alɨnkʉtʉʉgala nʉ kʉlya ɨfindʉ.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Nkaaja kala aalipo ʉnkiikʉlʉ jʉmo, ʉjʉ aalɨ nʉ lwendo ʉlʉbiibi. Ʉnkiikʉlʉ ʉjo, bo apɨliike ʉkʉtɨ Jesu alɨ pakʉlya nnyumba jaa Mfalisai jʉla, alɨnkʉbʉʉka nɨ supa jaa mafuta agaa lʉʉma ʉlʉnunu.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Alɨnkwɨma kʉnyuma kwa Jesu, kɨfuki na malʉndɨ gaake bo ikʉlɨla. Amaasosi gaake galɨnkʉtimɨsya amalʉndɨ gaa Jesu. Po alɨnkʉpyagɨɨsya amalʉndɨ gaa Jesu nɨ nywili syake, kʉno ikʉgafipa nʉ kʉgapaka amafuta.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 ɄMfalisai jʉla, ʉjʉ aalɨmpaalile Jesu, bo asibwene ɨsyo, alɨnkwinogona mu ndumbula jaake alɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ lɨnga aalɨ nkunguluka, ngalɨ ameenye ʉkʉtɨ ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ ikʉmpalamaasya jo jwani, gwa lʉko lʉki, kangɨ ntʉlanongwa.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Po Jesu alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Simoni, ndɨ nasyo simo ɨsya kʉkʉbʉʉla.” Simoni alɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, mbʉʉla.”
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Po Jesu alɨnkʉtɨ, “Baaliko abandʉ babɨlɨ aba baakopile ɨndalama kʉ mundʉ jʉmo. Jʉmo aakopile ɨndenali ɨmia ihaano, ʉjʉngɨ aakopile ɨndenali amalongo mahaano.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Abandʉ abo baatoliigwe ʉkʉhomba, po ʉjʉ aabakopiisye alɨnkʉbahobokela bobabɨɨlɨ. Alɨkʉ ndɨ aba baameleligwaga, ikʉnngana ʉkʉkɨndapo ʉjʉ aabakopiisye?”
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Simoni alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉne ngʉtɨ, ʉjʉ aahobokeliigwe ɨnyingi.” Jesu alɨnkʉtɨ, “Ʉtalwisye.”
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Po Jesu alɨnkʉnsanukɨla ʉnkiikʉlʉ jʉla, alɨnkʉmmbʉʉla Simoni alɨnkʉtɨ, “Ʉmmbwene ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ? Ningiile nnyumba jaako, ʉgwe ʉkambapo amɨɨsi gaa kʉsugusula mmalʉndɨ gangʉ. Looli ʉjʉ, aasuguswisye amalʉndɨ gangʉ na maasosi gaake, nʉ kʉgapyagɨɨsya nɨ nywili syake.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Bo kʉmbonia, ʉkaafipapo. Looli ʉjʉ, ʉkʉfuma lʉʉlo ningɨliile muno, akalekapo ʉkʉgafipa amalʉndɨ gangʉ.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Ʉkambaka amafuta pantʉ, looli ʉjʉ agapakile amalʉndɨ gangʉ amafuta agaa lʉʉma ʉlʉnunu.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Po kʉnongwa jaa ɨsyo ngʉkʉbʉʉla ʉkʉtɨ, anangiisye ʉlʉgano ʉlʉnywamu, ʉkeetege ahobokeliigwe ʉbʉtʉlanongwa bwake ʉbwingi. Looli ʉmundʉ ʉjʉ ikʉhobokeligwa ʉbʉtʉlanongwa ʉbʉnandɨ, jo ʉjʉ ikʉgana panandɨ.”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Po Jesu alɨnkʉmmbʉʉla ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉhobokeliigwe ʉbʉtʉlanongwa bwako.”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Po aba baalɨ pamopeene na Jesu pakʉlya ɨfindʉ, balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ jo jwani, ikʉhobokela ʉbʉtʉlanongwa?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Jesu alɨnkʉmmbʉʉla ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉlwitɨko lwako lʉkʉpokile. Ʉbʉʉkege nʉ lʉtengaano!”
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.