Lucas 6

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs BKJ

Sair da comparação
1 Pi isikʉ lɨmo ɨlya pa Sabati, Jesu na bafundigwa baake bendaga mmigʉnda. Abafundigwa baake balɨnkwanda ʉkʉpʉlʉla ɨfisaasali nʉ kʉfigisa mmaboko nʉ kʉlya.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Po aBafalisai bamo balɨnkʉnndaalʉʉsya Jesu balɨnkʉtɨ, “Fiki mukʉpʉlʉla? Silɨ mwiko pi isikʉ ɨlya pa Sabati!”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Bʉle, mukabalamo Kalata ʉMwikemo ɨsi aabombile ʉmalafyale Ndaabɨti na banine bo balɨ nɨ njala?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 Aalingiile mu nyumba jaa Kyala, aalyegile ɨfisyesye ɨfiikemo ɨfi baaliitɨkɨsiigwe ʉkʉlya beene abapuuti, aaliile, aabapeele na banine aba aalɨ nabo.”
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Nnyamundʉ jo Ntwa gwa Sabati.”
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Ɨliisikʉ ɨlɨngɨ ɨlya pa Sabati, Jesu alɨnkwingɨla mu sinagogi, alɨnkʉmanyisya. Nkatɨ mula, aalimo ʉmundʉ jʉmo ʉjʉ ɨkɨboko kyake ɨkya kʉ kiilɨɨlo kyalalile.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose na Bafalisai balɨnkʉntegelela Jesu, ʉkʉtɨ bammbone lɨnga ikʉmmbʉmbʉlʉsya ʉmundʉ pi isikʉ ɨlya pa Sabati, ʉkʉtɨ basyage simo ɨsya kʉnsitaaka.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Looli Jesu alɨnkʉsimanya ɨnyiinogono syabo, alɨnkʉmmbʉʉla jʉla ʉgwa kɨboko ɨkɨ kɨlalile, alɨnkʉtɨ, “Sumuka, gwɨme pakatɨ!” Alɨnkʉsumuka nʉ kwɨma.
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Po Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Nikʉbalaalʉʉsya ʉmwe ʉkʉtɨ, bʉle, siitɨkɨsiigwe ʉkʉbomba ɨnunu pamo ɨmbiibi pi isikʉ ɨlya pa Sabati? Ʉkʉpoka ʉbʉʉmi pamo ʉkʉboonanga?”
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Jesu alɨnkʉbalʉʉsamila boosa, alɨnkʉmmbʉʉla ʉmundʉ jʉla alɨnkʉtɨ, “Golosya ɨkɨboko kyako.” Alɨnkʉkɨgolosya ɨkɨboko kyake, kɨlɨnkʉbʉmbʉlʉka, kɨlɨnkʉja kɨkafu.
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Baakaleele fiijo, balɨnkʉjobesania ʉkʉtɨ bammbombele bʉleebʉle Jesu.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Ɨliisikʉ lɨmo, Jesu alɨnkʉbʉʉka kʉ kyamba kʉkwipuuta, ʉko ko alɨnkʉsʉʉma kwa Kyala ɨkɨlo kyosa.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Nʉlʉbʉnjʉ, alɨnkʉbakoolela abafundigwa baake. Ndɨ abo alɨnkʉbasʉngʉla kalongo na babɨlɨ, alɨnkʉbabɨɨka ʉkʉja batʉmigwa.
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Ɨngamu syabo baalɨ bo baa Simoni (ʉjʉ Jesu aalɨmpeele ɨngamu ɨjaa Peeteli) nʉ gwamyabo Andeleja, Jaakobo, Johani, Filipo, Balitolomai,
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 Matai, Tomasi, Jaakobo ʉmwana gwa Alifai, Simoni ʉndwɨla kiisʉ kyake,
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 Juuta ʉmwana gwa Jaakobo, na Juuta Isikalyoti ʉjʉ aalɨnndɨɨliile Jesu.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Jesu alɨnkʉsuluka ʉkʉfuma kʉ kyamba pamopeene na bafundigwa baake. Alɨnkwɨma pa bʉtelamu pamopeene na bafundigwa abingi nɨ kɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ, aba baafumile mu Jelusalemu na moosa nkiisʉ ɨkya mu Jutai. Bamo baafumile mu Tili na mu Sitoni, ʉtwaja ʉtwa kʉmbalɨ kʉ nyanja.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Baaliisile kʉkʉmpɨlɨkɨsya Jesu nʉ kʉbʉmbʉlʉsigwa ʉbʉbine bwabo. Boope aba baataamigwaga nɨ mbepo ɨnyali, baabʉmbʉlʉsigwaga.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Ɨkɨlʉndɨlo kyosa ɨkya babine baalondaga ʉkʉmpalamaasya Jesu, paapo amaka gaafumaga mmyake, aababʉmbʉlʉsyaga boosa.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Jesu alɨnkʉbakeeta abafundigwa baake, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ,
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 Musajiigwe ʉmwe mwe mulɨ nɨ njala akabalɨlo aka,
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 Musajiigwe ʉmwe mwe bikʉbabengaga abandʉ
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 “Boope abiisʉkʉlʉ baabo, baababombelaga abakunguluka bo lʉlʉʉlo. Bo ɨsyo sikʉbombigwa, musekelege nʉ kʉkina akabalɨlo ako, paapo Kyala ababɨɨkiile ɨfihombigwa ɨfinywamu kʉmwanya.
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 Looli ahɨɨli ʉmwe mwe mulɨ bakabi,
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 Ahɨɨli ʉmwe mwe mwikwite akabalɨlo aka,
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 Ahɨɨli ʉmwe mwe abandʉ boosa bikʉbajoba kanunu,
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 “Looli nikʉbabʉʉla ʉmwe mwe mukʉpɨlɨka, mubaganege abalʉgʉ bɨɨnu. Aba bikʉbakalalɨla ʉmwe mubabombelege ɨnunu.
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Aba bikʉbaguna ʉmwe, mubasʉʉmɨlege kwa Kyala ʉkʉtɨ abasaje. Aba bikʉbabonela ʉmwe, mubasʉʉmɨlege.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Lɨnga ʉmundʉ akʉkomile ʉlʉsaja ʉlwa kʉ kiilɨɨlo, ʉnsanukɨsye nʉ lwa kʉ kiimama. Lɨnga ʉmundʉ ikʉpoka ikoti lyako, ʉlɨngasiitɨlaga ɨsyatɨ.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Lɨnga jʉmo ikʉkʉsʉʉma fimo, ʉmpege. Ʉjʉ ikʉpoka ʉtʉndʉ twako, ʉlɨngalondaga ʉkʉkʉgomokesya.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Mubabombelege abangɨ bo muno mukʉlondela ʉkʉbombeligwa.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 “Lɨnga mukʉbagana beene aba babaganile ʉmwe, mukʉnangɨsya ɨnunu silɨkʉ? Keeta boope abatʉlanongwa, bikʉbagana aba bikʉbagana abeene.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Lɨnga ʉmwe mukʉbabombela ɨnunu aba bikʉbabombela ɨnunu, mukʉnangɨsya ɨnunu silɨkʉ? Keeta boope ababomba mbiibi bikʉbomba bo ʉlo.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Lɨnga ʉmwe mukʉbakopesya aba mukʉsʉʉbɨla ʉkʉtɨ bikʉbahomba, mukʉnangɨsya ɨnunu silɨkʉ? Keeta boope ababomba mbiibi, bikʉbakopesya ababomba mbiibi biinaabo ʉkʉtɨ babahombe bo filafila.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 “Looli ʉmwe mubaganege abalʉgʉ bɨɨnu, mubabombelege ɨnunu. Mubakopesyege kɨsita kʉsʉʉbɨla ʉkʉbagomokesya. Lɨnga mukʉbomba bo ʉlo, po ɨfihombigwa fyɨnu fikʉjaga finywamu, kangɨ mukʉjaga baana baa Kyala ʉNkʉlʉmba, paapo ʉmwene nnunu na kʉlɨ aba batikʉgwa ʉlʉpi kʉmyake, na kʉ batʉlanongwa.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Po mujege nɨ kɨbabɨɨlɨsi bo ʉlwa Gwiseemwe ʉjʉ alɨ nɨ kɨbabɨɨlɨsi.”
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 “Mulɨngalongaga, nuumwe mutikʉlongigwaga na Kyala. Mulɨngannjobaga najʉmo kabiibi nuumwe mutikʉjobigwaga. Muhobokelege abangɨ nuumwe mukʉhobokeligwaga.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Mubapege abandʉ nuumwe mukʉpeeligwaga, pa kɨpɨmo ɨkɨ kiiswile, kangɨ kɨkanyisiigwe nʉ kʉjʉgɨɨsigwa nʉ kʉsaata. Paapo ɨkɨpɨmo ɨkɨ mukʉbapɨmɨla abangɨ, kyo ɨkɨ Kyala ikwisa kʉbapɨmɨlaga nuumwe.”
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Jesu alɨnkʉbabʉʉla mfifwanikɨsyo alɨnkʉtɨ, “Kalɨ, ʉmfwa maaso abagiile ʉkʉnndongosya ʉmfwa maaso nnine? Batikʉgwɨla mbwina bobabɨɨlɨ?
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Ʉmfundigwa atikʉnkɨnda ʉmmanyisi gwake, looli ʉjʉ amalile ʉkʉmanyila ikʉfwana bo ʉmmanyisi gwake.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 “Fiki kʉkeeta akapaatʉ aka kalɨ nkɨsige ɨkya nnino, looli ʉtikʉlɨbona iitapwa ɨlɨ lɨlɨ nkɨsige kyako?
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 Kangɨ ʉbagiile bʉleebʉle ʉkʉmmbʉʉla ʉnnino ʉkʉtɨ, ‘Gwe nkamu gwangʉ, isaga ngʉsoosyemo akapaatʉ aka kalɨ nkɨsige kyako,’ looli ʉgwe ʉtikʉlɨbona iitapwa ɨlɨ lɨlɨ nkɨsige kyako? Gwe nsyobi ʉgwe! Soosyamo taasi iitapwa ɨlɨ lɨlɨ nkɨsige kyako, po kʉkeetaga kanunu nʉ kʉsoosyamo akapaatʉ nkɨsige ɨkya nnino!”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 “Ʉmpiki ʉnnunu gʉkabagɨla ʉkʉpa ɨseke ɨmbiibi, kangɨ ʉmpiki ʉmbiibi gʉkabagɨla ʉkʉpa ɨseke ɨnunu.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Ʉbagiile ʉkʉgʉmanya ʉmpiki muno gʉjɨɨliile kʉ seke syake, paapo abandʉ bakabagɨla ʉkʉpaata ɨseke sya nkʉjʉ pamo ɨsya maafiilʉ mmipiki ɨgya miifwa.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Ʉmundʉ ʉnnunu ikʉsoosya ɨnunu ʉkʉfuma mu nunu ɨsi siiswile mu ndumbula jaake. Looli ʉmundʉ ʉmbiibi, ikʉsoosya ɨmbiibi ʉkʉfuma mu mbiibi ɨsi siiswile mu ndumbula jaake. Paapo ɨsi ʉmundʉ ikʉjoba, syo ɨsi siiswile nʉ kooneka ʉkʉfuma mu ndumbula jaake.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 “Fiki mukʉngoolela, ‘Gwe Ntwa, gwe Ntwa,’ looli mutikʉbomba ɨsi nikʉbabʉʉla?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikwisa kʉmyangʉ, nʉ kʉpɨlɨkɨsya ɨmanyisyo syangʉ nʉ kʉsikonga,
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 afwene bo ʉlwa mundʉ ʉjʉ ajengile ɨnyumba. Bo akaalɨ ʉkʉjenga aakʉmbile paasi fiijo, aafikile pa lwalabwe, po aajengile ʉlwalo lwa nyumba jaake. Bo gʉfikile ʉmweleesyo, ʉlwɨsi lwajɨgutile kʉ maka fiijo, looli lwatoliigwe ʉkʉjɨjʉgɨɨsya, paapo jaajengiigwe kanunu.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Looli ʉmundʉ gwesa ʉjʉ asipɨliike ɨmanyisyo syangʉ kɨsita kʉsibombela, afwene bo ʉlwa mundʉ ʉjʉ aajengile ɨnyumba jaake pa mfu kɨsita lwalo. Ʉlwɨsi bo lwisile lwajɨgutile kʉ maka fiijo, jɨlɨnkʉgwa nʉ kʉpangʉka joosa.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.