Lucas 22
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NTLH
1 Ɨkyaka ɨkya fisyesye ɨfisita nkese, ɨkɨ bikʉtɨ kyaka kya Pasa, kyasegeliile.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Abapuuti abalongosi na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose baalondaga ɨnjɨla ɨjaa kʉnngogela Jesu. Baabombaga ɨsyo kʉbʉtiitʉ, paapo baabatiilaga abandʉ.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Seetano alɨnkʉmmwingɨla Juuta Isikalyoti, aalɨ jʉmo mbafundigwa baa Jesu kalongo na babɨlɨ.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Po Juuta alɨnkʉbʉʉka kʉ bapuuti abalongosi na bakʉlʉmba baa basikali aba baalɨndɨlɨlaga ɨtempeli, alɨnkwitɨkana nabo muno abagiile ʉkʉnndɨɨla Jesu.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Balɨnkʉhoboka, balɨnkwitɨkana nagwe ʉkʉnhomba ɨndalama.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Po Juuta alɨnkwitɨka, alɨnkʉlonda ɨnjɨla ɨjaa kʉnndɨɨla Jesu, bo ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ kɨkajapo.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Iisikʉ lya fisyesye ɨfisita nkese lɨlɨnkʉfika. Iisikʉ ɨlyo lyo isikʉ ɨlɨ baaboolaga akangʼoosi kaa kʉlya pa kyaka kya Pasa.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Po Jesu alɨnkʉbatʉma baa Peeteli na Johani, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mubʉʉke mukatʉtendekekesye ɨfindʉ fya Pasa, ʉkʉtɨ tʉlyemo.”
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Kʉlonda tʉkatendekekesye kʉʉgʉ?”
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Bo mwingiile nkaaja akaa Jelusalemu, mukwakwaganila nʉ nnyambala jʉmo, apɨmbile ɨndeko jaa mɨɨsi. Mukankongege mpaka nnyumba ɨjɨ ikwakwingɨla.
10 Jesus respondeu:
11 Mukammbʉʉle ʉmwene nyumba ʉkʉtɨ ʉMmanyisi ikʉkʉlaalʉʉsya ikʉtɨ, ‘Ɨkyumba kya baheesya kɨlɨ kʉʉgʉ? Ngʉlonda ʉkʉlɨɨlamo ɨkyaka kya Pasa pamopeene na bafundigwa bangʉ.’
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Ʉmwene nyumba ikwakʉbanangɨsya ɨkyumba ɨkɨnywamu ɨkya kʉ golofwa, kɨtendekesiigwe kanunu pa bʉtʉʉgalo, mukatendekesyege ɨfindʉ fya Pasa ʉmo.”
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Balɨnkʉbʉʉka, balɨnkwakʉsyaga syosa bo muumo Jesu aababʉʉliile. Po balɨnkʉtendekesya ɨfindʉ fya Pasa.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Namajolo akabalɨlo kaa kʉlya bo kafikile, Jesu alɨnkʉtʉʉgala pakʉlya ɨfindʉ pamopeene na batʉmigwa baake kalongo na babɨlɨ.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Nnyonyilwe fiijo ʉkʉlya ɨPasa ɨjɨ pamopeene na nuumwe, bo taasi ngaalɨ ʉkʉtaamigwa.
15 e lhes disse:
16 Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, ndikwisa kwandɨsyamo sikʉ ʉkʉlya ɨfindʉ fya Pasa, mpaka apa ngwisa kʉlya ɨPasa ɨjaa nalooli mBʉnyafyale bwa Kyala.”
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Po alɨnkwega ɨkɨkombe ɨkya finga, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Namwege ɨkɨkombe ɨkɨ ɨkya finga, kʉkʉtɨ mundʉ anwe!
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Paapo nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, ndikwisa kʉnwamo kangɨ ɨfinga mpaka bwise ʉBʉnyafyale bwa Kyala.”
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Alɨnkwega ɨkɨsyesye, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉkɨmenya, alɨnkʉbapapo, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉgʉ go mbɨlɨ gwangʉ, ʉgʉ gʉningiigwe kʉnongwa jɨɨnu. Mubombege bo ʉlʉ ʉkʉngʉmbʉka ʉne.”
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Kangɨ bo baliile ɨfindʉ, Jesu alɨnkwega ɨkɨkombe ɨkya finga, alɨnkʉtɨ, “Ɨkɨkombe ɨkɨ ɨkya finga lo lwitɨkano ʉlʉpya mwi ilopa lyangʉ, ɨlɨ likooneka ʉkʉbapoka ʉmwe.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 “Looli ʉjʉ ikʉja pakʉʉndɨɨla, ikʉlya pamopeene na niine apa pa meesa.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Paapo ʉne Nnyamundʉ angʉfwa bo muno Kyala aasibaatɨkiile, looli ahɨɨli ʉmundʉ ʉjʉ ikʉʉndɨɨla!”
22 Pois o
23 Balɨnkwanda ʉkʉlaalʉʉsania ʉkʉtɨ jo jwani ikʉja pakʉbomba ɨsyo.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Po abatʉmigwa balɨnkwanda ʉkʉkaanikana, ʉkʉtɨ jo jwani nkʉlʉmba nkɨbugutɨla kyabo.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Abanyafyale baa pakiisʉ apa biiganile ʉkʉbalagɨla abandʉ kʉ bʉkalɨ, bikʉjobigwa ʉkʉtɨ batʉʉli baa bandʉ.
25 Então Jesus disse:
26 “Looli kʉmyɨnu ʉmwe silɨngajaga bo ʉlo. Ʉjʉ jo nkʉlʉmba nkɨbugutɨla kyɨnu, jo ajege bo ʉnnandɨ. Kangɨ ʉjʉ ikʉlongosya, ikʉlondigwa ababombelege abangɨ.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Po jwani nkʉlʉmba kʉ nnine? Ʉjʉ atʉʉgeele pakʉlya ɨfindʉ pamo ʉjʉ ikʉntwalɨla ɨfindʉ? Bʉle, akaja jo ʉjʉ atʉʉgeele pakʉlya? Looli ʉne nkɨbugutɨla kyɨnu ndɨ bo ʉmbombeli.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 “Ʉmwe jo ʉmwe musyele na niine, bo ndɨ mbʉtolwe ʉbwa ngelo.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Ʉne ngʉbapapo ʉmwe ʉBʉnyafyale bo ʉlʉ Taata aalɨmbeele ʉne,
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 ʉkʉtɨ mwise mulye nʉ kʉnwa mBʉnyafyale bwangʉ, kangɨ mwise mutʉʉgale pa fikota fya bʉtwa, ʉkʉtɨ mufilonge ɨfikolo kalongo na fibɨlɨ ɨfya Isilaɨli.”
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Jesu alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Simoni, Simoni! Seetano asʉʉmile kwa Kyala, ʉkʉbagela ʉmwe mwesa, bo ʉlwa ndɨmi ʉjʉ ikʉlʉlʉʉsya.
31 Jesus continuou:
32 Looli ngwipuutiile, ʉkʉtɨ ʉlwitɨko lwako lʉlɨnganaganika. Bo gʉʉngomokiile, gwise ʉbakasyege abafundigwa biinaako.”
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Po Simoni alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, ʉne niitendekiisye ʉkʉpinyigwa, poope nʉ kʉfwa pamopeene na nungwe!”
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Jesu alɨnkʉtɨ, “Nikʉkʉbʉʉla Simoni Peeteli ʉkʉtɨ, bo ɨngongobe jɨkaalɨ ʉkʉkoolela ʉmwisyʉgʉ, ʉgwe kʉngaana katatʉ ʉkʉtɨ ʉkaamanya.”
34 Então Jesus afirmou:
35 Po Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Bo mbatʉmile kɨsita ndalama, pamo ɨkɨnyambɨ, pamo ɨfilato, bʉle, mwalyagiilwe fimo?” Balɨnkʉtɨ, “Mma, tʉkaalyagiilwe nafimo.”
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉlʉ, ʉjʉ alɨ na kanyambɨ akaa ndalama akolelege, na joope ʉjʉ alɨ nɨ kɨnyambɨ akolelege. Ʉjʉ akaja nʉ lʉʉbo, ʉʉlɨsyege ikoti lyake, akʉʉle.
36 Então Jesus disse:
37 Paapo nikʉbabʉʉla, sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ, ‘Aabaliigwe pamopeene na batʉlanongwa.’ Nalooli syosa ɨsi sisimbiigwe kʉnongwa jangʉ, mpaka sibombigwe.”
37 Pois as
38 Abafundigwa baake balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, keeta, apa silipo ɨnyʉʉbo ibɨlɨ.” Alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Tʉsileke ɨsyo.”
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Po Jesu alɨnkʉsookamo mu Jelusalemu, alɨnkʉbʉʉka kʉ Kyamba kya Misyʉngʉtɨ, bo muno lwajɨɨliile ʉlwiho lwake, abafundigwa baake balɨnkʉnkonga.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Bo afikile pabʉjo bʉla, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mwipuutege, ʉkʉtɨ mulɨngiisa kʉtoligwa nɨ ngelo.”
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Alɨnkʉsookapo apa baalipo, alɨnkʉbʉʉka pabʉtalipo, apa likʉgomokela iibwe lɨnga ʉmundʉ atuunyile. Alɨnkʉfugama, alɨnkwipuuta,
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 alɨnkʉtɨ, “Gwe Taata! Lɨnga bwigane bwako, ʉʉsookesyepo ɨngʉbɨlo ɨsi. Leelo bʉlɨngabombigwa ʉbwigane bwangʉ, looli ʉbwako!” [
42 dizendo:
43 Po ʉgwandʉmi ʉkʉfuma kʉmwanya alɨnkʉmmwisɨla, alɨnkʉmpa amaka.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Aalɨ mu ngʉbɨlo ɨnywamu ɨsya mu ndumbula, po alɨnkʉkɨndɨlɨla fiijo ʉkwipuuta, amafuku gaake galɨnkʉja bo ʉlwa matondobya gaa ilopa, galɨnkʉtoonya paasi.]
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Bo iipuutile, alɨnkwɨma, alɨnkʉbʉʉka kʉ bafundigwa baake, alɨnkʉbaaga bagonile ʉtʉlo, kʉnongwa jaa bʉsulumanie.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Fiki mukʉgona ʉtʉlo? Namusumuke! Mwipuutege, ʉkʉtɨ mulɨngiisa kʉtoligwa nɨ ngelo.”
46 E disse:
47 Bo akaalɨ ikʉjoba, nakalɨnga kɨlɨnkwisa ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ, kɨlongosiigwe na Juuta, ʉgwa ndɨ bala kalongo na babɨlɨ. Alɨnkʉsegelela kwa Jesu, alɨnkʉmfipa.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Jesu alɨnkʉnndaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Juuta! Kʉʉndɨɨla ne Nnyamundʉ kʉ njɨla jaa kʉʉfipa?”
48 Mas Jesus disse:
49 Abafundigwa baa Jesu bo basibwene ɨsyo, balɨnkʉjoba balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa! Bʉle, tʉbasenge nɨ nyʉʉbo?”
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Po ʉmwinaabo jʉmo alɨnkʉnsenga nʉ lʉʉbo ʉntʉmwa gwa mpuuti ʉnkʉlʉmba, ɨmbʉlʉkʉtʉ jaa kʉ kiilɨɨlo.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Jesu alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Namuleke ʉkʉbomba ɨsyo!” Alɨnkʉpalamaasya ɨmbʉlʉkʉtʉ jaa ntʉmwa jʉla, alɨnkʉmmbʉmbʉlʉsya.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Jesu alɨnkʉbabʉʉla abapuuti abalongosi, abakʉlʉmba baa basikali abaa mu tempeli, pamopeene na balongosi baa Bajuuta, aba baaliisile kʉkʉnkola, alɨnkʉtɨ, “Bʉle, mwisile mukolile ɨnyʉʉbo nɨ nduuha ngatɨ mukʉlɨkola inyambuta?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Bwila naatʉʉgalaga nkyeni mmyɨnu ndʉpaso lwa tempeli, mukaalɨngolilemo sikʉ! Looli aka kabalɨlo kɨɨnu, kabalɨlo kaa bʉlagɨli bwa ngiisi.”
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Po abandʉ bala balɨnkʉnkola Jesu, balɨnkʉntwala kʉkaaja kaa mpuuti ʉnkʉlʉmba. Peeteli alɨnkʉnkonga pabʉtalipo.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Abandʉ balɨnkʉkosya ʉmooto pakatɨ pa lʉpaso, balɨnkʉtʉʉgala pamopeene, joope Peeteli alɨnkʉtʉʉgala pamopeene nabo.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Ʉmbombi jʉmo ʉndɨndwana, alɨnkʉmmbona Peeteli atʉʉgeele apa ʉmooto gwakaga, aalɨnkeetile kanunu, alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Joope ʉjʉ, aalɨ pamopeene na Jesu.”
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Looli Peeteli alɨnkʉkaana alɨnkʉtɨ, “Gwe nkiikʉlʉ ʉgwe! Ʉne ngammanya!”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Bo bangeelepo panandɨ, ʉmundʉ ʉjʉngɨ alɨnkʉmmbona Peeteli, alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Na nungwe ʉlɨ mwinaabo bala.” Peeteli alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe mundʉ ʉgwe, ʉngaasaaka ʉne!”
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Bo jɨkɨndile ɨsala jɨmo bʉno, ʉmundʉ ʉjʉngɨ alɨnkʉsisimɨkɨsya, alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Nalooli ʉmundʉ ʉjʉ aalɨ pamopeene na Jesu! Paapo joope ʉjʉ Ngalilai!”
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Looli Peeteli alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe mundʉ ʉgwe, ɨsi kʉsijoba ngasimanya!”
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 ɄNtwa Jesu alɨnkʉsanuka, alɨnkʉnkeeta Peeteli. Po Peeteli alɨnkʉgakʉmbʉka amasyʉ aga ʉNtwa aalɨmmbʉʉlile ʉkʉtɨ, “Lɨɨlɨno ɨngongobe bo jɨkaalɨ ʉkʉkoolela, kʉngaana katatʉ.”
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Po alɨnkʉsooka panja, alɨnkʉlɨla fiijo.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Abasikali aba banndɨndɨlɨlaga Jesu, balɨnkʉmmʉʉgɨɨlɨla nʉ kʉnkoma.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Balɨnkʉmpinya nɨ kɨtambala kʉmaaso, balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Kunguluka! Jo jwani akʉkomile?”
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Balɨnkʉntʉka amaheelu agangɨ amingi.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Bo bʉkiile, balɨnkʉkomaana abaa lʉkomaano lwa Sanihendilini, ʉlʉ bikʉjamo abalongosi baa Bajuuta, abapuuti abalongosi, na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose. Po abasikali balɨnkʉntwala Jesu nkyeni mmyabo.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Po balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Tʉbʉʉle, ʉgwe gwe Meesija?” Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Nalɨnga mbabʉʉlile, mutikʉʉnyiitɨka.
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Kangɨ lɨnga ngʉbalaalʉʉsya, mutikʉʉnyaamula.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Looli ʉkwandɨla lɨɨlɨno, ʉne ne Nnyamundʉ ngʉtʉʉgalaga kʉmwanya, pabʉjo ʉbwɨmɨkigwa, kʉkɨbafu ɨkiilɨɨlo ɨkya Kyala ʉMwene maka.”
69 Mas de agora em diante o
70 Balɨnkʉjoba boosa balɨnkʉtɨ, “Kokʉtɨ ʉgwe ʉlɨ Mwana gwa Kyala?” Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Mujobile ɨsya nalooli.”
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Po balɨnkʉjoba balɨnkʉtɨ, “Tukʉbʉlonda ʉbʉkeeti bwa fiki? Keeta, tʉpɨliike jʉjʉʉswe amasyʉ ʉkʉfuma nkanwa mmyake!”
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.