Lucas 22
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARIB
1 Ɨkyaka ɨkya fisyesye ɨfisita nkese, ɨkɨ bikʉtɨ kyaka kya Pasa, kyasegeliile.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Abapuuti abalongosi na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose baalondaga ɨnjɨla ɨjaa kʉnngogela Jesu. Baabombaga ɨsyo kʉbʉtiitʉ, paapo baabatiilaga abandʉ.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Seetano alɨnkʉmmwingɨla Juuta Isikalyoti, aalɨ jʉmo mbafundigwa baa Jesu kalongo na babɨlɨ.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Po Juuta alɨnkʉbʉʉka kʉ bapuuti abalongosi na bakʉlʉmba baa basikali aba baalɨndɨlɨlaga ɨtempeli, alɨnkwitɨkana nabo muno abagiile ʉkʉnndɨɨla Jesu.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Balɨnkʉhoboka, balɨnkwitɨkana nagwe ʉkʉnhomba ɨndalama.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Po Juuta alɨnkwitɨka, alɨnkʉlonda ɨnjɨla ɨjaa kʉnndɨɨla Jesu, bo ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ kɨkajapo.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Iisikʉ lya fisyesye ɨfisita nkese lɨlɨnkʉfika. Iisikʉ ɨlyo lyo isikʉ ɨlɨ baaboolaga akangʼoosi kaa kʉlya pa kyaka kya Pasa.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Po Jesu alɨnkʉbatʉma baa Peeteli na Johani, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mubʉʉke mukatʉtendekekesye ɨfindʉ fya Pasa, ʉkʉtɨ tʉlyemo.”
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Kʉlonda tʉkatendekekesye kʉʉgʉ?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Bo mwingiile nkaaja akaa Jelusalemu, mukwakwaganila nʉ nnyambala jʉmo, apɨmbile ɨndeko jaa mɨɨsi. Mukankongege mpaka nnyumba ɨjɨ ikwakwingɨla.
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 Mukammbʉʉle ʉmwene nyumba ʉkʉtɨ ʉMmanyisi ikʉkʉlaalʉʉsya ikʉtɨ, ‘Ɨkyumba kya baheesya kɨlɨ kʉʉgʉ? Ngʉlonda ʉkʉlɨɨlamo ɨkyaka kya Pasa pamopeene na bafundigwa bangʉ.’
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Ʉmwene nyumba ikwakʉbanangɨsya ɨkyumba ɨkɨnywamu ɨkya kʉ golofwa, kɨtendekesiigwe kanunu pa bʉtʉʉgalo, mukatendekesyege ɨfindʉ fya Pasa ʉmo.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Balɨnkʉbʉʉka, balɨnkwakʉsyaga syosa bo muumo Jesu aababʉʉliile. Po balɨnkʉtendekesya ɨfindʉ fya Pasa.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Namajolo akabalɨlo kaa kʉlya bo kafikile, Jesu alɨnkʉtʉʉgala pakʉlya ɨfindʉ pamopeene na batʉmigwa baake kalongo na babɨlɨ.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Nnyonyilwe fiijo ʉkʉlya ɨPasa ɨjɨ pamopeene na nuumwe, bo taasi ngaalɨ ʉkʉtaamigwa.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, ndikwisa kwandɨsyamo sikʉ ʉkʉlya ɨfindʉ fya Pasa, mpaka apa ngwisa kʉlya ɨPasa ɨjaa nalooli mBʉnyafyale bwa Kyala.”
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Po alɨnkwega ɨkɨkombe ɨkya finga, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Namwege ɨkɨkombe ɨkɨ ɨkya finga, kʉkʉtɨ mundʉ anwe!
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Paapo nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, ndikwisa kʉnwamo kangɨ ɨfinga mpaka bwise ʉBʉnyafyale bwa Kyala.”
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Alɨnkwega ɨkɨsyesye, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉkɨmenya, alɨnkʉbapapo, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉgʉ go mbɨlɨ gwangʉ, ʉgʉ gʉningiigwe kʉnongwa jɨɨnu. Mubombege bo ʉlʉ ʉkʉngʉmbʉka ʉne.”
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Kangɨ bo baliile ɨfindʉ, Jesu alɨnkwega ɨkɨkombe ɨkya finga, alɨnkʉtɨ, “Ɨkɨkombe ɨkɨ ɨkya finga lo lwitɨkano ʉlʉpya mwi ilopa lyangʉ, ɨlɨ likooneka ʉkʉbapoka ʉmwe.
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 “Looli ʉjʉ ikʉja pakʉʉndɨɨla, ikʉlya pamopeene na niine apa pa meesa.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Paapo ʉne Nnyamundʉ angʉfwa bo muno Kyala aasibaatɨkiile, looli ahɨɨli ʉmundʉ ʉjʉ ikʉʉndɨɨla!”
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Balɨnkwanda ʉkʉlaalʉʉsania ʉkʉtɨ jo jwani ikʉja pakʉbomba ɨsyo.
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Po abatʉmigwa balɨnkwanda ʉkʉkaanikana, ʉkʉtɨ jo jwani nkʉlʉmba nkɨbugutɨla kyabo.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Abanyafyale baa pakiisʉ apa biiganile ʉkʉbalagɨla abandʉ kʉ bʉkalɨ, bikʉjobigwa ʉkʉtɨ batʉʉli baa bandʉ.
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 “Looli kʉmyɨnu ʉmwe silɨngajaga bo ʉlo. Ʉjʉ jo nkʉlʉmba nkɨbugutɨla kyɨnu, jo ajege bo ʉnnandɨ. Kangɨ ʉjʉ ikʉlongosya, ikʉlondigwa ababombelege abangɨ.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Po jwani nkʉlʉmba kʉ nnine? Ʉjʉ atʉʉgeele pakʉlya ɨfindʉ pamo ʉjʉ ikʉntwalɨla ɨfindʉ? Bʉle, akaja jo ʉjʉ atʉʉgeele pakʉlya? Looli ʉne nkɨbugutɨla kyɨnu ndɨ bo ʉmbombeli.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 “Ʉmwe jo ʉmwe musyele na niine, bo ndɨ mbʉtolwe ʉbwa ngelo.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Ʉne ngʉbapapo ʉmwe ʉBʉnyafyale bo ʉlʉ Taata aalɨmbeele ʉne,
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 ʉkʉtɨ mwise mulye nʉ kʉnwa mBʉnyafyale bwangʉ, kangɨ mwise mutʉʉgale pa fikota fya bʉtwa, ʉkʉtɨ mufilonge ɨfikolo kalongo na fibɨlɨ ɨfya Isilaɨli.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Jesu alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Simoni, Simoni! Seetano asʉʉmile kwa Kyala, ʉkʉbagela ʉmwe mwesa, bo ʉlwa ndɨmi ʉjʉ ikʉlʉlʉʉsya.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Looli ngwipuutiile, ʉkʉtɨ ʉlwitɨko lwako lʉlɨnganaganika. Bo gʉʉngomokiile, gwise ʉbakasyege abafundigwa biinaako.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Po Simoni alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, ʉne niitendekiisye ʉkʉpinyigwa, poope nʉ kʉfwa pamopeene na nungwe!”
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Jesu alɨnkʉtɨ, “Nikʉkʉbʉʉla Simoni Peeteli ʉkʉtɨ, bo ɨngongobe jɨkaalɨ ʉkʉkoolela ʉmwisyʉgʉ, ʉgwe kʉngaana katatʉ ʉkʉtɨ ʉkaamanya.”
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Po Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Bo mbatʉmile kɨsita ndalama, pamo ɨkɨnyambɨ, pamo ɨfilato, bʉle, mwalyagiilwe fimo?” Balɨnkʉtɨ, “Mma, tʉkaalyagiilwe nafimo.”
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉlʉ, ʉjʉ alɨ na kanyambɨ akaa ndalama akolelege, na joope ʉjʉ alɨ nɨ kɨnyambɨ akolelege. Ʉjʉ akaja nʉ lʉʉbo, ʉʉlɨsyege ikoti lyake, akʉʉle.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Paapo nikʉbabʉʉla, sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ, ‘Aabaliigwe pamopeene na batʉlanongwa.’ Nalooli syosa ɨsi sisimbiigwe kʉnongwa jangʉ, mpaka sibombigwe.”
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Abafundigwa baake balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, keeta, apa silipo ɨnyʉʉbo ibɨlɨ.” Alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Tʉsileke ɨsyo.”
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Po Jesu alɨnkʉsookamo mu Jelusalemu, alɨnkʉbʉʉka kʉ Kyamba kya Misyʉngʉtɨ, bo muno lwajɨɨliile ʉlwiho lwake, abafundigwa baake balɨnkʉnkonga.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Bo afikile pabʉjo bʉla, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mwipuutege, ʉkʉtɨ mulɨngiisa kʉtoligwa nɨ ngelo.”
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Alɨnkʉsookapo apa baalipo, alɨnkʉbʉʉka pabʉtalipo, apa likʉgomokela iibwe lɨnga ʉmundʉ atuunyile. Alɨnkʉfugama, alɨnkwipuuta,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 alɨnkʉtɨ, “Gwe Taata! Lɨnga bwigane bwako, ʉʉsookesyepo ɨngʉbɨlo ɨsi. Leelo bʉlɨngabombigwa ʉbwigane bwangʉ, looli ʉbwako!” [
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Po ʉgwandʉmi ʉkʉfuma kʉmwanya alɨnkʉmmwisɨla, alɨnkʉmpa amaka.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Aalɨ mu ngʉbɨlo ɨnywamu ɨsya mu ndumbula, po alɨnkʉkɨndɨlɨla fiijo ʉkwipuuta, amafuku gaake galɨnkʉja bo ʉlwa matondobya gaa ilopa, galɨnkʉtoonya paasi.]
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Bo iipuutile, alɨnkwɨma, alɨnkʉbʉʉka kʉ bafundigwa baake, alɨnkʉbaaga bagonile ʉtʉlo, kʉnongwa jaa bʉsulumanie.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Fiki mukʉgona ʉtʉlo? Namusumuke! Mwipuutege, ʉkʉtɨ mulɨngiisa kʉtoligwa nɨ ngelo.”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Bo akaalɨ ikʉjoba, nakalɨnga kɨlɨnkwisa ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ, kɨlongosiigwe na Juuta, ʉgwa ndɨ bala kalongo na babɨlɨ. Alɨnkʉsegelela kwa Jesu, alɨnkʉmfipa.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Jesu alɨnkʉnndaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Juuta! Kʉʉndɨɨla ne Nnyamundʉ kʉ njɨla jaa kʉʉfipa?”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Abafundigwa baa Jesu bo basibwene ɨsyo, balɨnkʉjoba balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa! Bʉle, tʉbasenge nɨ nyʉʉbo?”
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Po ʉmwinaabo jʉmo alɨnkʉnsenga nʉ lʉʉbo ʉntʉmwa gwa mpuuti ʉnkʉlʉmba, ɨmbʉlʉkʉtʉ jaa kʉ kiilɨɨlo.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Jesu alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Namuleke ʉkʉbomba ɨsyo!” Alɨnkʉpalamaasya ɨmbʉlʉkʉtʉ jaa ntʉmwa jʉla, alɨnkʉmmbʉmbʉlʉsya.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Jesu alɨnkʉbabʉʉla abapuuti abalongosi, abakʉlʉmba baa basikali abaa mu tempeli, pamopeene na balongosi baa Bajuuta, aba baaliisile kʉkʉnkola, alɨnkʉtɨ, “Bʉle, mwisile mukolile ɨnyʉʉbo nɨ nduuha ngatɨ mukʉlɨkola inyambuta?
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Bwila naatʉʉgalaga nkyeni mmyɨnu ndʉpaso lwa tempeli, mukaalɨngolilemo sikʉ! Looli aka kabalɨlo kɨɨnu, kabalɨlo kaa bʉlagɨli bwa ngiisi.”
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Po abandʉ bala balɨnkʉnkola Jesu, balɨnkʉntwala kʉkaaja kaa mpuuti ʉnkʉlʉmba. Peeteli alɨnkʉnkonga pabʉtalipo.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Abandʉ balɨnkʉkosya ʉmooto pakatɨ pa lʉpaso, balɨnkʉtʉʉgala pamopeene, joope Peeteli alɨnkʉtʉʉgala pamopeene nabo.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Ʉmbombi jʉmo ʉndɨndwana, alɨnkʉmmbona Peeteli atʉʉgeele apa ʉmooto gwakaga, aalɨnkeetile kanunu, alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Joope ʉjʉ, aalɨ pamopeene na Jesu.”
56 — ausente —
57 Looli Peeteli alɨnkʉkaana alɨnkʉtɨ, “Gwe nkiikʉlʉ ʉgwe! Ʉne ngammanya!”
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Bo bangeelepo panandɨ, ʉmundʉ ʉjʉngɨ alɨnkʉmmbona Peeteli, alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Na nungwe ʉlɨ mwinaabo bala.” Peeteli alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe mundʉ ʉgwe, ʉngaasaaka ʉne!”
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Bo jɨkɨndile ɨsala jɨmo bʉno, ʉmundʉ ʉjʉngɨ alɨnkʉsisimɨkɨsya, alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Nalooli ʉmundʉ ʉjʉ aalɨ pamopeene na Jesu! Paapo joope ʉjʉ Ngalilai!”
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Looli Peeteli alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe mundʉ ʉgwe, ɨsi kʉsijoba ngasimanya!”
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 ɄNtwa Jesu alɨnkʉsanuka, alɨnkʉnkeeta Peeteli. Po Peeteli alɨnkʉgakʉmbʉka amasyʉ aga ʉNtwa aalɨmmbʉʉlile ʉkʉtɨ, “Lɨɨlɨno ɨngongobe bo jɨkaalɨ ʉkʉkoolela, kʉngaana katatʉ.”
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Po alɨnkʉsooka panja, alɨnkʉlɨla fiijo.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Abasikali aba banndɨndɨlɨlaga Jesu, balɨnkʉmmʉʉgɨɨlɨla nʉ kʉnkoma.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Balɨnkʉmpinya nɨ kɨtambala kʉmaaso, balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Kunguluka! Jo jwani akʉkomile?”
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Balɨnkʉntʉka amaheelu agangɨ amingi.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Bo bʉkiile, balɨnkʉkomaana abaa lʉkomaano lwa Sanihendilini, ʉlʉ bikʉjamo abalongosi baa Bajuuta, abapuuti abalongosi, na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose. Po abasikali balɨnkʉntwala Jesu nkyeni mmyabo.
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 Po balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Tʉbʉʉle, ʉgwe gwe Meesija?” Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Nalɨnga mbabʉʉlile, mutikʉʉnyiitɨka.
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Kangɨ lɨnga ngʉbalaalʉʉsya, mutikʉʉnyaamula.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Looli ʉkwandɨla lɨɨlɨno, ʉne ne Nnyamundʉ ngʉtʉʉgalaga kʉmwanya, pabʉjo ʉbwɨmɨkigwa, kʉkɨbafu ɨkiilɨɨlo ɨkya Kyala ʉMwene maka.”
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Balɨnkʉjoba boosa balɨnkʉtɨ, “Kokʉtɨ ʉgwe ʉlɨ Mwana gwa Kyala?” Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Mujobile ɨsya nalooli.”
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Po balɨnkʉjoba balɨnkʉtɨ, “Tukʉbʉlonda ʉbʉkeeti bwa fiki? Keeta, tʉpɨliike jʉjʉʉswe amasyʉ ʉkʉfuma nkanwa mmyake!”
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.