Lucas 19

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesu alɨnkwingɨla mu Jeeliko, aakɨɨsaniaga nkaaja kala.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Aalimo ʉmundʉ jʉmo ɨngamu jaake Sakai, ʉjʉ aalɨ nkʉlʉmba gwa basongesya songo, kangɨ aalɨ nkabi.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Ʉmundʉ ʉjʉ aalondaga ʉkʉmmbona Jesu muno ajɨɨliile, looli alɨnkʉtoligwa ʉkʉmmbona, kʉnongwa jaa kɨlʉndɨlo kya bandʉ, paapo ʉmwene aalɨ mpimba.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Po alɨnkʉbopa ʉkʉtalapo nkyeni, alɨnkʉkwela mu nkʉjʉ ʉkʉtɨ ammbone, paapo Jesu aajaga pakʉkɨnda mu njɨla jɨla.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Jesu bo afikile pa nkʉjʉ gʉla, alɨnkʉkeeta kʉmwanya, alɨnkʉmmbʉʉla Sakai alɨnkʉtɨ, “Sakai, suluka nakalɨnga! Paapo lɨɨlɨno ngwakʉlɨnda nnyumba mmyako.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Sakai alɨnkʉsuluka nakalɨnga nʉ kʉmmwambɨlɨla Jesu nʉ lʉsekelo.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Abandʉ boosa aba baalɨmmbwene Jesu bo ikwingɨla mu nyumba jaa Sakai, balɨnkwibuneesya, balɨnkʉtɨ, “Abʉʉkile kʉkʉja nheesya gwa ntʉlanongwa!”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Looli Sakai alɨnkwɨma, alɨnkʉmmbʉʉla ʉNtwa alɨnkʉtɨ, “Keeta Ntwa! Ɨkyʉma kyangʉ ngʉjaba pakatɨ, kɨmo ngʉbapapo abalondo. Kangɨ ʉmundʉ ʉjʉ lɨnga naalɨnsyobile fimo, ngʉnngomokesya ɨfi naalɨnsyobile kana.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Po Jesu alɨnkʉmmbʉʉla Sakai alɨnkʉtɨ, “Lɨɨlɨno ʉbʉpoki bwisile nnyumba ɨjɨ, paapo joope ʉjʉ mwana gwa Abulahamu.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Paapo Nnyamundʉ iisile kʉkʉbalonda nʉ kʉbapoka aba basobile.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Bo bikʉgapɨlɨkɨsya amasyʉ gaake, Jesu alɨnkwendelela ʉkʉbabʉʉla ɨkɨfwanikɨsyo, paapo aalɨ kɨfuki ʉkʉfika kʉ Jelusalemu, kangɨ abandʉ bala biinogonaga ʉkʉtɨ ʉBʉnyafyale bwa Kyala bukʉja pakʉboneka nakalɨnga.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Aaliko ʉmundʉ jʉmo ʉgwa nkɨkolo ɨkyɨmɨkigwa, ʉjʉ aalondaga ʉkwenda ɨnjɨla ʉkʉbʉʉka nkiisʉ ɨkya kʉbʉtali nʉ kʉgomoka, ʉkʉtɨ akapeeligwe ʉbʉnyafyale ʉbwa kʉlongosya ɨkiisʉ kyake.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 “Bo akaalɨ ʉkʉbʉʉka, aabakooliile ababombeli baake kalongo, alɨnkʉmpapo kʉkʉtɨ mbombeli ɨndalama ɨnyingi, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Musibombele ɨndalama ɨsi, ʉkʉtɨ syongelengepo, mpaka bo ngʉgomoka.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Looli abandʉ baa nkiisʉ kyake baalɨmmbengile, balɨnkʉtʉma abandʉ abaa kwa kʉjoba ʉkʉtɨ, ‘Tʉtikʉlonda ʉmundʉ ʉjʉ ʉkʉja ndagɨli gwɨtʉ!’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Poope ʉmundʉ jʉla aakabile ʉbʉnyafyale, alɨnkʉgomoka kʉkaaja. Bo afikile alɨnkʉbakoolela ababombeli aba aabapeele ɨndalama, aalondaga ʉkʉtɨ amanye ɨfi akabiileko kʉkʉtɨ mbombeli.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 “Alɨnkwisa ʉgwa kwanda, alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, ‘Ntwa, ɨndalama syako, ngabiileko ɨfijabo kalongo.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Ʉntwa gwake alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Ʉbombile kanunu, gwe mbombeli nnunu! Paapo ʉlɨ ngolofu mu mbombo ɨnandɨ fiijo, ngʉkʉpapo ʉkʉlongosya ʉtwaja kalongo.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Alɨnkwisa ʉmbombeli ʉgwa bʉbɨlɨ alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, ‘Ntwa, ɨndalama syako, ngabiileko ɨndalama ɨsingi ɨfijabo fihaano.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Ʉntwa gwake alɨnkʉmmbʉʉla joope ʉjʉ, alɨnkʉtɨ, ‘Ʉgwe, ngʉkʉpapo ʉkʉlongosya ʉtwaja tʉhaano.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Alɨnkwisa ʉjʉngɨ alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, ‘Ntwa, ɨsi syo ndalama syako, naapinyile nkɨtambala, ʉkʉtɨ silɨngasoba.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Naabombile bo ʉlo paapo nakʉtiilaga, namanga ʉgwe ʉlɨ mundʉ ʉnkalɨ. Kwega ɨfi ʉkaabɨɨkile nʉ kʉtondola ɨfi ʉkaabyele.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Ʉntwa jʉla alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Gwe mbombeli ʉmbiibi ʉgwe! Ngʉkʉlongela mu mmasyʉ gaako aga ʉjobile. Gwameenye ʉkʉtɨ ʉne ndɨ nkalɨ. Ngwega ɨfi ngaabɨɨkile nʉ kʉtondola ɨfi ngaabyele.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Po fiki ʉkaabɨɨkile ɨndalama syangʉ kʉlɨ aba bikʉsibombela ʉkʉtɨ ngabɨleko? Ʉne bo niisile ngalɨ neegile na ɨsi ngabiileko.’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “Po alɨnkʉbalagɨla aba baalyɨmile kɨfuki, alɨnkʉtɨ, ‘Namupoke ɨndalama, mukampepo jʉla ʉjʉ akabile ndalama ɨfijabo kalongo.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Balɨnkwamula balɨnkʉtɨ, ‘Ntwa, keeta alɨ nasyo ɨndalama ɨfijabo kalongo!’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 “Joope alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, ‘Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, ʉjʉ ikʉbombela kanunu aka alɨ nako, ikongeleligwa ʉkʉpeeligwa. Ʉjʉ atikʉbombela kanunu, koope aka alɨ nako ikʉpokigwa.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Po mubatwale abalʉgʉ bangʉ, aba batikʉlonda ʉkʉtɨ njege malafyale gwabo, mubatwale apa, mubagoge, bo ngʉkeeta!’ ”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Jesu bo amalile ʉkʉjoba ɨsyo alɨnkʉtalapo nkyeni, alɨnkwanda ɨnjɨla jaa kʉfyʉka ʉkʉbʉʉka kʉ Jelusalemu.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Bo asegeliile mu Betifage na mu Betanija, ʉtwaja ʉtʉ tʉlɨ kɨfuki nʉ bʉjo ʉbʉ bikʉtɨ Kyamba kya Misyʉngʉtɨ, alɨnkʉbatʉma abafundigwa baake babɨlɨ,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Namubʉʉkege nkaaja aka kalɨ nkyeni mmyɨnu. Bo mwingiile mula, mukwakʉjaaga ɨmwana jaa mbunda jɨkʉngiigwe, ɨjɨ ʉmundʉ akiitogamo sikʉ. Mukajaabʉle, mukajɨtwale apa.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Lɨnga ʉmundʉ ikʉbalaalʉʉsya ikʉtɨ, ‘Fiki mukʉjaabʉla?’ mukammbʉʉlege mukatɨgɨ, ‘ɄNtwa afumbilwe najo.’ ”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Po bala baatʉmiigwe balɨnkʉbʉʉka, balɨnkwaga sijɨɨliile bo muno aababʉʉlile.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Bo balɨ pakʉjaabʉla ɨmwana jaa mbunda, abeene najo balɨnkʉbalaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Fiki mukʉjaabʉla ɨmwana jaa mbunda?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Balɨnkʉbaamula balɨnkʉtɨ, “ɄNtwa afumbilwe najo.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Balɨnkʉntwalɨla Jesu, balɨnkʉtenga ɨmyenda gyabo pamwanya paa mwana jaa mbunda, Jesu alɨnkwitoga.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Jesu bo ikwenda, abandʉ baalɨsyaga ɨmyenda gyabo mu nsebo, ʉkʉnangɨsya ʉlwɨmɨko kʉmyake.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Bo alɨ kɨfuki nʉ nsebo ʉgʉ gukʉsuluka ʉkʉfuma kʉ Kyamba kya Misyʉngʉtɨ, ɨkɨbugutɨla kyosa ɨkya bafundigwa baake, kɨlɨnkwanda ʉkʉsekela nʉ kʉlaata ʉkʉntuufya Kyala, kʉnongwa jaa mbombo sya fiika fyosa ɨfi baafibwene,
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 balɨnkʉtɨ,
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 ABafalisai bamo, aba baalimo nkɨlʉndɨlo, balɨnkʉmmbʉʉla balɨnkʉtɨ, “Mmanyisi, ʉbakemele abafundigwa baako, bamyeke!”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, lɨnga bamyekile aba, amabwe gikʉlaataga!”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Jesu bo alɨ kɨfuki, alɨnkʉkabona akaaja kaa Jelusalemu, alɨnkʉkalɨlɨla,
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 alɨnkʉtɨ, “Ngalɨ silɨ kanunu kʉmyako ʉmwisyʉgʉ, lɨnga gwasimeenye ɨsi sikʉtwala ʉlʉtengaano! Looli akabalɨlo aka ʉtikʉsibona.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Paapo amasikʉ gikwisa, aga abalʉgʉ baako bikwisa kʉjenga iilinga ɨlya mabwe ʉkʉkʉsyʉngʉʉtɨla, bikwisa kʉkʉfinyatɨla mfibafu fyosa.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Bikwisa kʉkʉpondania paasi ʉgwe na baanaako, mwi ilinga lyako ɨlya mabwe. Batikwisa kʉkʉlekela iibwe ɨlɨ lɨlɨ pamwanya pi ibwe iinine, kʉnongwa jaa kʉtɨ ʉkaakaageenie akabalɨlo aka Kyala aaliisile kʉkʉkʉpoka!”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Jesu alɨnkwingɨla ndʉpaso lwa tempeli, alɨnkwanda ʉkʉbakagɨla panja aba bʉʉlɨsyaga ʉtʉndʉ.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ, ‘Ɨnyumba jangʉ jikʉjaga nyumba jaa kwipuutɨlamo.’ Looli ʉmwe, mujɨbɨɨkile ʉkʉja, ‘Mbako jaa minyambuta.’ ”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Jesu aamanyisyaga kʉkʉtɨ isikʉ ndʉpaso lwa tempeli. Abapuuti abalongosi, abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose na balongosi baa Bajuuta, balɨnkʉlonda ɨnjɨla ɨjaa kʉnngogela,
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 looli bakaajaagile najɨmo, paapo abandʉ boosa baapɨlɨkɨsyaga kanunu ɨsi aajobaga.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.