Lucas 19
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARIB
1 Jesu alɨnkwingɨla mu Jeeliko, aakɨɨsaniaga nkaaja kala.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Aalimo ʉmundʉ jʉmo ɨngamu jaake Sakai, ʉjʉ aalɨ nkʉlʉmba gwa basongesya songo, kangɨ aalɨ nkabi.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Ʉmundʉ ʉjʉ aalondaga ʉkʉmmbona Jesu muno ajɨɨliile, looli alɨnkʉtoligwa ʉkʉmmbona, kʉnongwa jaa kɨlʉndɨlo kya bandʉ, paapo ʉmwene aalɨ mpimba.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Po alɨnkʉbopa ʉkʉtalapo nkyeni, alɨnkʉkwela mu nkʉjʉ ʉkʉtɨ ammbone, paapo Jesu aajaga pakʉkɨnda mu njɨla jɨla.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Jesu bo afikile pa nkʉjʉ gʉla, alɨnkʉkeeta kʉmwanya, alɨnkʉmmbʉʉla Sakai alɨnkʉtɨ, “Sakai, suluka nakalɨnga! Paapo lɨɨlɨno ngwakʉlɨnda nnyumba mmyako.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Sakai alɨnkʉsuluka nakalɨnga nʉ kʉmmwambɨlɨla Jesu nʉ lʉsekelo.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Abandʉ boosa aba baalɨmmbwene Jesu bo ikwingɨla mu nyumba jaa Sakai, balɨnkwibuneesya, balɨnkʉtɨ, “Abʉʉkile kʉkʉja nheesya gwa ntʉlanongwa!”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Looli Sakai alɨnkwɨma, alɨnkʉmmbʉʉla ʉNtwa alɨnkʉtɨ, “Keeta Ntwa! Ɨkyʉma kyangʉ ngʉjaba pakatɨ, kɨmo ngʉbapapo abalondo. Kangɨ ʉmundʉ ʉjʉ lɨnga naalɨnsyobile fimo, ngʉnngomokesya ɨfi naalɨnsyobile kana.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Po Jesu alɨnkʉmmbʉʉla Sakai alɨnkʉtɨ, “Lɨɨlɨno ʉbʉpoki bwisile nnyumba ɨjɨ, paapo joope ʉjʉ mwana gwa Abulahamu.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Paapo Nnyamundʉ iisile kʉkʉbalonda nʉ kʉbapoka aba basobile.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Bo bikʉgapɨlɨkɨsya amasyʉ gaake, Jesu alɨnkwendelela ʉkʉbabʉʉla ɨkɨfwanikɨsyo, paapo aalɨ kɨfuki ʉkʉfika kʉ Jelusalemu, kangɨ abandʉ bala biinogonaga ʉkʉtɨ ʉBʉnyafyale bwa Kyala bukʉja pakʉboneka nakalɨnga.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Aaliko ʉmundʉ jʉmo ʉgwa nkɨkolo ɨkyɨmɨkigwa, ʉjʉ aalondaga ʉkwenda ɨnjɨla ʉkʉbʉʉka nkiisʉ ɨkya kʉbʉtali nʉ kʉgomoka, ʉkʉtɨ akapeeligwe ʉbʉnyafyale ʉbwa kʉlongosya ɨkiisʉ kyake.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 “Bo akaalɨ ʉkʉbʉʉka, aabakooliile ababombeli baake kalongo, alɨnkʉmpapo kʉkʉtɨ mbombeli ɨndalama ɨnyingi, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Musibombele ɨndalama ɨsi, ʉkʉtɨ syongelengepo, mpaka bo ngʉgomoka.’
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Looli abandʉ baa nkiisʉ kyake baalɨmmbengile, balɨnkʉtʉma abandʉ abaa kwa kʉjoba ʉkʉtɨ, ‘Tʉtikʉlonda ʉmundʉ ʉjʉ ʉkʉja ndagɨli gwɨtʉ!’
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Poope ʉmundʉ jʉla aakabile ʉbʉnyafyale, alɨnkʉgomoka kʉkaaja. Bo afikile alɨnkʉbakoolela ababombeli aba aabapeele ɨndalama, aalondaga ʉkʉtɨ amanye ɨfi akabiileko kʉkʉtɨ mbombeli.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 “Alɨnkwisa ʉgwa kwanda, alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, ‘Ntwa, ɨndalama syako, ngabiileko ɨfijabo kalongo.’
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Ʉntwa gwake alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Ʉbombile kanunu, gwe mbombeli nnunu! Paapo ʉlɨ ngolofu mu mbombo ɨnandɨ fiijo, ngʉkʉpapo ʉkʉlongosya ʉtwaja kalongo.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Alɨnkwisa ʉmbombeli ʉgwa bʉbɨlɨ alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, ‘Ntwa, ɨndalama syako, ngabiileko ɨndalama ɨsingi ɨfijabo fihaano.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Ʉntwa gwake alɨnkʉmmbʉʉla joope ʉjʉ, alɨnkʉtɨ, ‘Ʉgwe, ngʉkʉpapo ʉkʉlongosya ʉtwaja tʉhaano.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Alɨnkwisa ʉjʉngɨ alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, ‘Ntwa, ɨsi syo ndalama syako, naapinyile nkɨtambala, ʉkʉtɨ silɨngasoba.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Naabombile bo ʉlo paapo nakʉtiilaga, namanga ʉgwe ʉlɨ mundʉ ʉnkalɨ. Kwega ɨfi ʉkaabɨɨkile nʉ kʉtondola ɨfi ʉkaabyele.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 “Ʉntwa jʉla alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Gwe mbombeli ʉmbiibi ʉgwe! Ngʉkʉlongela mu mmasyʉ gaako aga ʉjobile. Gwameenye ʉkʉtɨ ʉne ndɨ nkalɨ. Ngwega ɨfi ngaabɨɨkile nʉ kʉtondola ɨfi ngaabyele.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Po fiki ʉkaabɨɨkile ɨndalama syangʉ kʉlɨ aba bikʉsibombela ʉkʉtɨ ngabɨleko? Ʉne bo niisile ngalɨ neegile na ɨsi ngabiileko.’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 “Po alɨnkʉbalagɨla aba baalyɨmile kɨfuki, alɨnkʉtɨ, ‘Namupoke ɨndalama, mukampepo jʉla ʉjʉ akabile ndalama ɨfijabo kalongo.’
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Balɨnkwamula balɨnkʉtɨ, ‘Ntwa, keeta alɨ nasyo ɨndalama ɨfijabo kalongo!’
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 “Joope alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, ‘Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, ʉjʉ ikʉbombela kanunu aka alɨ nako, ikongeleligwa ʉkʉpeeligwa. Ʉjʉ atikʉbombela kanunu, koope aka alɨ nako ikʉpokigwa.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Po mubatwale abalʉgʉ bangʉ, aba batikʉlonda ʉkʉtɨ njege malafyale gwabo, mubatwale apa, mubagoge, bo ngʉkeeta!’ ”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Jesu bo amalile ʉkʉjoba ɨsyo alɨnkʉtalapo nkyeni, alɨnkwanda ɨnjɨla jaa kʉfyʉka ʉkʉbʉʉka kʉ Jelusalemu.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Bo asegeliile mu Betifage na mu Betanija, ʉtwaja ʉtʉ tʉlɨ kɨfuki nʉ bʉjo ʉbʉ bikʉtɨ Kyamba kya Misyʉngʉtɨ, alɨnkʉbatʉma abafundigwa baake babɨlɨ,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Namubʉʉkege nkaaja aka kalɨ nkyeni mmyɨnu. Bo mwingiile mula, mukwakʉjaaga ɨmwana jaa mbunda jɨkʉngiigwe, ɨjɨ ʉmundʉ akiitogamo sikʉ. Mukajaabʉle, mukajɨtwale apa.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Lɨnga ʉmundʉ ikʉbalaalʉʉsya ikʉtɨ, ‘Fiki mukʉjaabʉla?’ mukammbʉʉlege mukatɨgɨ, ‘ɄNtwa afumbilwe najo.’ ”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Po bala baatʉmiigwe balɨnkʉbʉʉka, balɨnkwaga sijɨɨliile bo muno aababʉʉlile.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Bo balɨ pakʉjaabʉla ɨmwana jaa mbunda, abeene najo balɨnkʉbalaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Fiki mukʉjaabʉla ɨmwana jaa mbunda?”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Balɨnkʉbaamula balɨnkʉtɨ, “ɄNtwa afumbilwe najo.”
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Balɨnkʉntwalɨla Jesu, balɨnkʉtenga ɨmyenda gyabo pamwanya paa mwana jaa mbunda, Jesu alɨnkwitoga.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Jesu bo ikwenda, abandʉ baalɨsyaga ɨmyenda gyabo mu nsebo, ʉkʉnangɨsya ʉlwɨmɨko kʉmyake.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Bo alɨ kɨfuki nʉ nsebo ʉgʉ gukʉsuluka ʉkʉfuma kʉ Kyamba kya Misyʉngʉtɨ, ɨkɨbugutɨla kyosa ɨkya bafundigwa baake, kɨlɨnkwanda ʉkʉsekela nʉ kʉlaata ʉkʉntuufya Kyala, kʉnongwa jaa mbombo sya fiika fyosa ɨfi baafibwene,
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 balɨnkʉtɨ,
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 ABafalisai bamo, aba baalimo nkɨlʉndɨlo, balɨnkʉmmbʉʉla balɨnkʉtɨ, “Mmanyisi, ʉbakemele abafundigwa baako, bamyeke!”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, lɨnga bamyekile aba, amabwe gikʉlaataga!”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Jesu bo alɨ kɨfuki, alɨnkʉkabona akaaja kaa Jelusalemu, alɨnkʉkalɨlɨla,
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 alɨnkʉtɨ, “Ngalɨ silɨ kanunu kʉmyako ʉmwisyʉgʉ, lɨnga gwasimeenye ɨsi sikʉtwala ʉlʉtengaano! Looli akabalɨlo aka ʉtikʉsibona.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Paapo amasikʉ gikwisa, aga abalʉgʉ baako bikwisa kʉjenga iilinga ɨlya mabwe ʉkʉkʉsyʉngʉʉtɨla, bikwisa kʉkʉfinyatɨla mfibafu fyosa.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Bikwisa kʉkʉpondania paasi ʉgwe na baanaako, mwi ilinga lyako ɨlya mabwe. Batikwisa kʉkʉlekela iibwe ɨlɨ lɨlɨ pamwanya pi ibwe iinine, kʉnongwa jaa kʉtɨ ʉkaakaageenie akabalɨlo aka Kyala aaliisile kʉkʉkʉpoka!”
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Jesu alɨnkwingɨla ndʉpaso lwa tempeli, alɨnkwanda ʉkʉbakagɨla panja aba bʉʉlɨsyaga ʉtʉndʉ.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ, ‘Ɨnyumba jangʉ jikʉjaga nyumba jaa kwipuutɨlamo.’ Looli ʉmwe, mujɨbɨɨkile ʉkʉja, ‘Mbako jaa minyambuta.’ ”
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Jesu aamanyisyaga kʉkʉtɨ isikʉ ndʉpaso lwa tempeli. Abapuuti abalongosi, abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose na balongosi baa Bajuuta, balɨnkʉlonda ɨnjɨla ɨjaa kʉnngogela,
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 looli bakaajaagile najɨmo, paapo abandʉ boosa baapɨlɨkɨsyaga kanunu ɨsi aajobaga.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.