Lucas 19

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jesu alɨnkwingɨla mu Jeeliko, aakɨɨsaniaga nkaaja kala.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Aalimo ʉmundʉ jʉmo ɨngamu jaake Sakai, ʉjʉ aalɨ nkʉlʉmba gwa basongesya songo, kangɨ aalɨ nkabi.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Ʉmundʉ ʉjʉ aalondaga ʉkʉmmbona Jesu muno ajɨɨliile, looli alɨnkʉtoligwa ʉkʉmmbona, kʉnongwa jaa kɨlʉndɨlo kya bandʉ, paapo ʉmwene aalɨ mpimba.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Po alɨnkʉbopa ʉkʉtalapo nkyeni, alɨnkʉkwela mu nkʉjʉ ʉkʉtɨ ammbone, paapo Jesu aajaga pakʉkɨnda mu njɨla jɨla.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Jesu bo afikile pa nkʉjʉ gʉla, alɨnkʉkeeta kʉmwanya, alɨnkʉmmbʉʉla Sakai alɨnkʉtɨ, “Sakai, suluka nakalɨnga! Paapo lɨɨlɨno ngwakʉlɨnda nnyumba mmyako.”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Sakai alɨnkʉsuluka nakalɨnga nʉ kʉmmwambɨlɨla Jesu nʉ lʉsekelo.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Abandʉ boosa aba baalɨmmbwene Jesu bo ikwingɨla mu nyumba jaa Sakai, balɨnkwibuneesya, balɨnkʉtɨ, “Abʉʉkile kʉkʉja nheesya gwa ntʉlanongwa!”
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Looli Sakai alɨnkwɨma, alɨnkʉmmbʉʉla ʉNtwa alɨnkʉtɨ, “Keeta Ntwa! Ɨkyʉma kyangʉ ngʉjaba pakatɨ, kɨmo ngʉbapapo abalondo. Kangɨ ʉmundʉ ʉjʉ lɨnga naalɨnsyobile fimo, ngʉnngomokesya ɨfi naalɨnsyobile kana.”
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Po Jesu alɨnkʉmmbʉʉla Sakai alɨnkʉtɨ, “Lɨɨlɨno ʉbʉpoki bwisile nnyumba ɨjɨ, paapo joope ʉjʉ mwana gwa Abulahamu.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Paapo Nnyamundʉ iisile kʉkʉbalonda nʉ kʉbapoka aba basobile.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Bo bikʉgapɨlɨkɨsya amasyʉ gaake, Jesu alɨnkwendelela ʉkʉbabʉʉla ɨkɨfwanikɨsyo, paapo aalɨ kɨfuki ʉkʉfika kʉ Jelusalemu, kangɨ abandʉ bala biinogonaga ʉkʉtɨ ʉBʉnyafyale bwa Kyala bukʉja pakʉboneka nakalɨnga.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Aaliko ʉmundʉ jʉmo ʉgwa nkɨkolo ɨkyɨmɨkigwa, ʉjʉ aalondaga ʉkwenda ɨnjɨla ʉkʉbʉʉka nkiisʉ ɨkya kʉbʉtali nʉ kʉgomoka, ʉkʉtɨ akapeeligwe ʉbʉnyafyale ʉbwa kʉlongosya ɨkiisʉ kyake.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 “Bo akaalɨ ʉkʉbʉʉka, aabakooliile ababombeli baake kalongo, alɨnkʉmpapo kʉkʉtɨ mbombeli ɨndalama ɨnyingi, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Musibombele ɨndalama ɨsi, ʉkʉtɨ syongelengepo, mpaka bo ngʉgomoka.’
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Looli abandʉ baa nkiisʉ kyake baalɨmmbengile, balɨnkʉtʉma abandʉ abaa kwa kʉjoba ʉkʉtɨ, ‘Tʉtikʉlonda ʉmundʉ ʉjʉ ʉkʉja ndagɨli gwɨtʉ!’
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Poope ʉmundʉ jʉla aakabile ʉbʉnyafyale, alɨnkʉgomoka kʉkaaja. Bo afikile alɨnkʉbakoolela ababombeli aba aabapeele ɨndalama, aalondaga ʉkʉtɨ amanye ɨfi akabiileko kʉkʉtɨ mbombeli.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 “Alɨnkwisa ʉgwa kwanda, alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, ‘Ntwa, ɨndalama syako, ngabiileko ɨfijabo kalongo.’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Ʉntwa gwake alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Ʉbombile kanunu, gwe mbombeli nnunu! Paapo ʉlɨ ngolofu mu mbombo ɨnandɨ fiijo, ngʉkʉpapo ʉkʉlongosya ʉtwaja kalongo.’
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Alɨnkwisa ʉmbombeli ʉgwa bʉbɨlɨ alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, ‘Ntwa, ɨndalama syako, ngabiileko ɨndalama ɨsingi ɨfijabo fihaano.’
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Ʉntwa gwake alɨnkʉmmbʉʉla joope ʉjʉ, alɨnkʉtɨ, ‘Ʉgwe, ngʉkʉpapo ʉkʉlongosya ʉtwaja tʉhaano.’
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 “Alɨnkwisa ʉjʉngɨ alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, ‘Ntwa, ɨsi syo ndalama syako, naapinyile nkɨtambala, ʉkʉtɨ silɨngasoba.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Naabombile bo ʉlo paapo nakʉtiilaga, namanga ʉgwe ʉlɨ mundʉ ʉnkalɨ. Kwega ɨfi ʉkaabɨɨkile nʉ kʉtondola ɨfi ʉkaabyele.’
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 “Ʉntwa jʉla alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Gwe mbombeli ʉmbiibi ʉgwe! Ngʉkʉlongela mu mmasyʉ gaako aga ʉjobile. Gwameenye ʉkʉtɨ ʉne ndɨ nkalɨ. Ngwega ɨfi ngaabɨɨkile nʉ kʉtondola ɨfi ngaabyele.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Po fiki ʉkaabɨɨkile ɨndalama syangʉ kʉlɨ aba bikʉsibombela ʉkʉtɨ ngabɨleko? Ʉne bo niisile ngalɨ neegile na ɨsi ngabiileko.’
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 “Po alɨnkʉbalagɨla aba baalyɨmile kɨfuki, alɨnkʉtɨ, ‘Namupoke ɨndalama, mukampepo jʉla ʉjʉ akabile ndalama ɨfijabo kalongo.’
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Balɨnkwamula balɨnkʉtɨ, ‘Ntwa, keeta alɨ nasyo ɨndalama ɨfijabo kalongo!’
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 “Joope alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, ‘Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, ʉjʉ ikʉbombela kanunu aka alɨ nako, ikongeleligwa ʉkʉpeeligwa. Ʉjʉ atikʉbombela kanunu, koope aka alɨ nako ikʉpokigwa.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Po mubatwale abalʉgʉ bangʉ, aba batikʉlonda ʉkʉtɨ njege malafyale gwabo, mubatwale apa, mubagoge, bo ngʉkeeta!’ ”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Jesu bo amalile ʉkʉjoba ɨsyo alɨnkʉtalapo nkyeni, alɨnkwanda ɨnjɨla jaa kʉfyʉka ʉkʉbʉʉka kʉ Jelusalemu.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Bo asegeliile mu Betifage na mu Betanija, ʉtwaja ʉtʉ tʉlɨ kɨfuki nʉ bʉjo ʉbʉ bikʉtɨ Kyamba kya Misyʉngʉtɨ, alɨnkʉbatʉma abafundigwa baake babɨlɨ,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Namubʉʉkege nkaaja aka kalɨ nkyeni mmyɨnu. Bo mwingiile mula, mukwakʉjaaga ɨmwana jaa mbunda jɨkʉngiigwe, ɨjɨ ʉmundʉ akiitogamo sikʉ. Mukajaabʉle, mukajɨtwale apa.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Lɨnga ʉmundʉ ikʉbalaalʉʉsya ikʉtɨ, ‘Fiki mukʉjaabʉla?’ mukammbʉʉlege mukatɨgɨ, ‘ɄNtwa afumbilwe najo.’ ”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Po bala baatʉmiigwe balɨnkʉbʉʉka, balɨnkwaga sijɨɨliile bo muno aababʉʉlile.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Bo balɨ pakʉjaabʉla ɨmwana jaa mbunda, abeene najo balɨnkʉbalaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Fiki mukʉjaabʉla ɨmwana jaa mbunda?”
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Balɨnkʉbaamula balɨnkʉtɨ, “ɄNtwa afumbilwe najo.”
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Balɨnkʉntwalɨla Jesu, balɨnkʉtenga ɨmyenda gyabo pamwanya paa mwana jaa mbunda, Jesu alɨnkwitoga.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Jesu bo ikwenda, abandʉ baalɨsyaga ɨmyenda gyabo mu nsebo, ʉkʉnangɨsya ʉlwɨmɨko kʉmyake.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Bo alɨ kɨfuki nʉ nsebo ʉgʉ gukʉsuluka ʉkʉfuma kʉ Kyamba kya Misyʉngʉtɨ, ɨkɨbugutɨla kyosa ɨkya bafundigwa baake, kɨlɨnkwanda ʉkʉsekela nʉ kʉlaata ʉkʉntuufya Kyala, kʉnongwa jaa mbombo sya fiika fyosa ɨfi baafibwene,
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 balɨnkʉtɨ,
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 ABafalisai bamo, aba baalimo nkɨlʉndɨlo, balɨnkʉmmbʉʉla balɨnkʉtɨ, “Mmanyisi, ʉbakemele abafundigwa baako, bamyeke!”
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, lɨnga bamyekile aba, amabwe gikʉlaataga!”
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Jesu bo alɨ kɨfuki, alɨnkʉkabona akaaja kaa Jelusalemu, alɨnkʉkalɨlɨla,
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 alɨnkʉtɨ, “Ngalɨ silɨ kanunu kʉmyako ʉmwisyʉgʉ, lɨnga gwasimeenye ɨsi sikʉtwala ʉlʉtengaano! Looli akabalɨlo aka ʉtikʉsibona.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Paapo amasikʉ gikwisa, aga abalʉgʉ baako bikwisa kʉjenga iilinga ɨlya mabwe ʉkʉkʉsyʉngʉʉtɨla, bikwisa kʉkʉfinyatɨla mfibafu fyosa.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Bikwisa kʉkʉpondania paasi ʉgwe na baanaako, mwi ilinga lyako ɨlya mabwe. Batikwisa kʉkʉlekela iibwe ɨlɨ lɨlɨ pamwanya pi ibwe iinine, kʉnongwa jaa kʉtɨ ʉkaakaageenie akabalɨlo aka Kyala aaliisile kʉkʉkʉpoka!”
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Jesu alɨnkwingɨla ndʉpaso lwa tempeli, alɨnkwanda ʉkʉbakagɨla panja aba bʉʉlɨsyaga ʉtʉndʉ.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ, ‘Ɨnyumba jangʉ jikʉjaga nyumba jaa kwipuutɨlamo.’ Looli ʉmwe, mujɨbɨɨkile ʉkʉja, ‘Mbako jaa minyambuta.’ ”
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Jesu aamanyisyaga kʉkʉtɨ isikʉ ndʉpaso lwa tempeli. Abapuuti abalongosi, abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose na balongosi baa Bajuuta, balɨnkʉlonda ɨnjɨla ɨjaa kʉnngogela,
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 looli bakaajaagile najɨmo, paapo abandʉ boosa baapɨlɨkɨsyaga kanunu ɨsi aajobaga.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.