Lucas 18
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs VC
1 Po paapo Jesu alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa baake ɨkɨfwanikɨsyo, ʉkʉbamanyisya ʉkʉtɨ, bikʉlondigwa bansʉʉmege Kyala bwila kɨsita kʉleka.
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 Alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Aaliko ʉndongi nkaaja kamo akanywamu, ʉjʉ akantiilaga Kyala, kangɨ akampaasyaga ʉmundʉ.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Nkaaja ako aaliko ʉnkiikʉlʉ jʉmo ʉmfwɨle, ʉjʉ aabʉʉkaga kʉ ndongi kaa kingi, alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, ‘Ngʉkʉsʉʉma ʉʉndongele kanunu ɨnongwa jangʉ nʉ ndʉgʉ gwangʉ.’
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 “Akabalɨlo kaa kingi ʉndongi aakaanaga, looli kʉbʉʉbo alɨnkwinogona mu ndumbula jaake alɨnkʉtɨ, ‘Ndikʉntiila Kyala pamo ʉkʉmpaasya ʉmundʉ.
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 Looli paapo ʉnkiikʉlʉ ʉmfwɨle ʉjʉ ikʉʉsingʉla fiijo, ngʉnndongela kanunu ɨnongwa jaake, ʉkʉtɨ alɨngangatasyaga ʉkʉʉngilɨla bwila!’ ”
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 ɄNtwa alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Musyaganie ɨsi ikʉjoba ʉndongi ʉnniongafu jʉla!
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Bʉle, Kyala atikʉbabombela kanunu abasʉngʉligwa baake, aba bikʉnndɨlɨla pamuusi na pakɨlo? Bʉle, ikʉkaabɨla ʉkʉbatʉʉla?
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, Kyala ikʉbapa mbɨbɨmbɨbɨ ɨfi bikʉnsʉʉma. Looli bo ngwisa ne Nnyamundʉ, bʉle, ngwisa kʉbaaga abandʉ aba bikʉʉnyiitɨka?”
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla ɨkɨfwanikɨsyo, abandʉ bala bikwibona ʉkʉja bagolofu, bikʉbiila abandʉ abangɨ.
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 Alɨnkʉtɨ, “Iisikʉ lɨmo abandʉ babɨlɨ baabʉʉkile kʉkwipuuta ndʉpaso lwa tempeli, jʉmo aalɨ Mfalisai, ʉjʉngɨ aalɨ nsongesya songo.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 ɄMfalisai jʉla alɨnkwɨma, alɨnkwipuuta mu ndumbula jaake alɨnkʉtɨ, ‘Gwe Kyala, ngʉgwa ʉlʉpi, paapo ʉne ngaja bo abandʉ abangɨ, aba bikʉkaba ɨkyʉma kʉ bʉsyobi, abaniongafu, abalogwe, pamo bo ʉlwa nsongesya songo ʉjʉ!
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Ʉne ngʉfipɨɨka ɨfindʉ nʉ kwipuuta, kabɨlɨ kʉ ndʉngʉ, kangɨ fyosa ɨfi ngʉkaba ngʉkʉsookesya ɨfya pi ilongo.’
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 Looli ʉnsongesya songo jʉla, alɨnkwɨma pabʉtali, akaagelilepo ʉkwinʉla amaaso gaake kʉmwanya, looli alɨnkwikoma koma kʉ kɨpambaga ʉkʉnangɨsya ʉbʉsulumanie, alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, ‘Gwe Kyala, ʉlɨɨmbaakɨsya ʉne, ne ntʉlanongwa!’ ”
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Nikʉbabʉʉla, ʉnsongesya songo ʉjʉ aagomwike kʉkaaja, aabaliigwe ʉkʉja ngolofu, somma ʉMfalisai. Namanga kʉkʉtɨ mundʉ ʉjʉ ikwijiinʉla, ikʉsulusigwaga na Kyala, ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikwisulusya ikwinʉligwaga na Kyala.”
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Abandʉ bantwalɨlaga Jesu na baana abaniini, ʉkʉtɨ abapalamaasye. Abafundigwa baake bo basibwene ɨsyo, balɨnkʉbakemela.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Looli Jesu alɨnkʉbakoolela abaana bala, alɨnkʉtɨ, “Namubaleke abaana abaniini biisege kʉmyangʉ, mulɨngabasigɨlaga, paapo ʉBʉnyafyale bwa Kyala bwa bandʉ aba balɨ bo abaana aba.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 Nalooli nikʉbabʉʉla, ʉmundʉ gwesa ʉjʉ atikʉnsʉʉbɨla Kyala bo ʉmwana ʉnniini muno ikʉbasʉʉbɨla abapaapi, atikwingɨla sikʉ mBʉnyafyale bwa Kyala.”
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Ʉndongosi jʉmo alɨnkʉnndaalʉʉsya Jesu alɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi Nnunu, mbombe ɨfiki ʉkʉtɨ ngabe ʉbʉʉmi bwa bwila na bwila?”
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Fiki kʉʉnjoba ʉkʉtɨ ndɨ nnunu? Akajako ʉnnunu, looli aliko jʉmojwene, jo Kyala!
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Ʉsimeenye ɨndagɨlo, ‘Ʉlɨngalogwaga, ʉlɨngagogaga, ʉlɨngahɨɨjaga, ʉlɨngajaga nkeeti gwa bʉtʉngʉlʉ, ʉmmwɨmɨkege ʉgʉʉso nʉ nyoko.’ ”
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Ʉmwene alɨnkʉtɨ, “Ɨndagɨlo syosa ɨsyo nsikolile ʉkʉfuma mbʉkeke bwangʉ.”
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Jesu bo apɨliike ɨsyo, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Gwagiilwe kamokeene. Ʉlɨsya ʉtʉndʉ toosa ʉtʉ ʉlɨ nato, ɨndalama ɨsyo ʉbajabɨle abalondo. Lɨnga ʉbombile bo ʉlo, bo gwibɨɨkiile ɨkyʉma kʉmwanya. Po gwise gʉngongege.”
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Ʉndongosi jʉla bo apɨliike ɨsyo, alɨnkʉsulumania fiijo, paapo aalɨ nɨ kyʉma kingi fiijo.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Jesu bo ammbwene ʉkʉtɨ asulumeenie, alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Bo bʉpala bʉki abakabi ʉkwingɨla mBʉnyafyale bwa Kyala!
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Ɨngamila ʉkwingɨla mbwasi bwa sindaano kʉpepe, ʉkʉkɨnda ʉnkabi ʉkwingɨla mBʉnyafyale bwa Kyala!”
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Abandʉ aba baasipɨliike ɨsyo, balɨnkʉjoba balɨnkʉtɨ, “Po jo jwani ʉjʉ abagiile ʉkʉpokigwa?”
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ɨsi bikʉtoligwa abandʉ, abagiile Kyala.”
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Peeteli alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Keeta, ʉswe tʉfilekile fyosa, tʉkʉkongile ʉgwe!”
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Nalooli nikʉbabʉʉla, ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ajɨlekile ɨnyumba, pamo ʉnkasi, pamo abakamu, pamo abapaapi, pamo abaanaake, kʉnongwa jaa Bʉnyafyale bwa Kyala,
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 ikwisa kwambɨlɨla kʉ bwingi ʉkʉkɨndapo, nkabalɨlo aka. Kangɨ nkabalɨlo aka kikwisa, ikwisa kʉkaba ʉbʉʉmi bwa bwila na bwila.”
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Jesu alɨnkʉbeega abafundigwa bala kalongo na babɨlɨ, alɨnkʉja nabo pambalɨ, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Keeta! Tukʉfyʉka ʉkʉbʉʉka mu Jelusalemu, syosa ɨsi baasimbile abakunguluka, ɨsya kʉʉnjoba ne Nnyamundʉ, sikʉbombigwa.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Ngwakʉbɨɨkigwa mmaboko agaa Balooma. Bikwakʉʉnyangalɨlaga, bikwakʉndʉkaga nʉ kʉʉswela amata.
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 Bikwakʉngoma nɨ fingoti, po bikwakʉʉngoga. Pi isikʉ lya bʉtatʉ, angʉsyʉka.”
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Looli abafundigwa baake bakaasyageenie ɨsi aajobaga. Ɨnongwa ɨsi aajobaga bakaameenye ʉkʉtɨ sikʉtɨ fiki, paapo syafisiigwe kʉmyabo.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Bo Jesu asegeliile nkaaja akaa mu Jeeliko, ʉmundʉ jʉmo ʉmfwa maaso, aatʉʉgeele kʉmbalɨ kʉ njɨla, aasʉʉmaga ɨfya bʉsʉsɨlwa.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Bo apɨliike ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ bikʉkɨnda, alɨnkʉlaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Filiko ɨfiki?”
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Balɨnkʉmmbʉʉla balɨnkʉtɨ, “Jesu ʉgwa mu Nasaleti ikʉkɨnda.”
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Po alɨnkʉkoolela alɨnkʉtɨ, “Gwe Jesu, gwe Mwana gwa malafyale Ndaabɨti, ʉlɨɨmbaakɨsya!”
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Abandʉ aba baatalilepo nkyeni mwa Jesu, balɨnkʉnkemela ʉkʉtɨ amyeke. Looli ʉmwene alɨnkʉkɨndɨlɨla fiijo, alɨnkʉlaata ʉkʉkoolela alɨnkʉtɨ, “Gwe Mwana gwa malafyale Ndaabɨti, ʉlɨɨmbaakɨsya!”
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Jesu alɨnkwɨma, alɨnkʉbalagɨla ʉkʉtɨ bantwale kʉmyake. Bo asegeliile alɨnkʉnndaalʉʉsya alɨnkʉtɨ,
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 “Kʉlonda ngʉbombele ɨfiki?” Ʉmfwa maaso jʉla alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, ngʉlonda ʉkʉtɨ ngeetege.”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Jesu alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Keetaga! Ʉbʉmbʉlwike ʉbʉbine kʉnongwa jaa lwitɨko lwako.”
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Nakalɨnga alɨnkʉkeeta, alɨnkʉnkonga Jesu kʉno ikʉntuufya Kyala. Abandʉ boosa bo basibwene ɨsyo, boope balɨnkʉntuufya Kyala.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.